အပိုင်း (၅၇) ငါ ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး

ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်ဝင်နေသော်လည်း ဇက်ဖာရ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာမူ တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လေထဲတွင် ခြေထောက်ကို သာမန်ကာလျှံကာ မြှောက်လိုက်သည့်အလား ညာဘက်ခြေထောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြွလိုက်သည်။ ဂျွန်၏ တိုက်ကွက်မှာ အမြင်ဆန်းပြားလှသော်လည်း ဇက်ဖာရ်ကိုမူ ထိရောက်သော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ဇက်ဖာရ်သည် ဂျွန်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံရန် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ဇက်ဖာရ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ချေပြီ။ သူ၏ ထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားရာ သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ မြေပြင်ကြီးပင် တုန်ဟည်းသွားရသည်။ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပြင်းများပင် ဝူးဝူးဝါးဝါး တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဇက်ဖာရ်သည် ဂျွန်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဂျွန်၏ မျက်နှာဆီသို့ သူ၏ လက်မောင်းများကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ နက်မှောင်စွာ တောက်ပနေသော လက်သီးကြီးများသည် ဂျွန်၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။

"ကြယ်တာရာ ပေါက်ကွဲခြင်း။"

ဂျွန်သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက်သီးချက်များက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လုဆဲဆဲ အချိန်တွင် သူ၏ ဓားမြှောင်ဆီမှ ထူထပ်လှည့်ပတ်ပြီး အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော ဓားအရှိန်အဝါ ရာပေါင်းများစွာ အုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျွန်သည် မြေပြင်ကို အားပြုကန်ကျောက်ကာ နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အားနည်းမှန်း သိထားသဖြင့် ဇက်ဖာရ်၏ လက်သီးချက်ကို ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရန် ဂျွန်က ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဒလဟော ပြေးဝင်လာသော ဓားအရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိသဖြင့် ဇက်ဖာရ်သည် တိုက်ကွက်ကို ခုခံရင်း သူ၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်ရာ လေတိုးသံများနှင့်အတူ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေသော သူ၏ လက်မောင်းမည်းကြီးများဖြင့် ဓားအရှိန်အဝါများကို ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။”ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ဖြူပြပြ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုနှင့်အတူ ရိုက်ခတ်မိသံများမှာ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝေးလံသောနေရာရှိ သစ်ပင်များကိုပါ ခုတ်လှဲပစ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ထိုဖြူပြပြ အလင်းတန်းများ၏ ဗဟိုချက်တွင် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဇက်ဖာရ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာမူ အမြောက်ဆန် ထိမှန်ထားသည့်အလား အမြစ်များ လန်ထွက်နေပြီး မီတာတစ်ဆယ်ကျော် ကျယ်ဝန်းသော တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ဇက်ဖာရ်၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး အဝတ်စွန်းများဆီမှ မီးလောင်ကျွမ်းသံကဲ့သို့ အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် သူ၏ပုံစံမှာ အတော်ပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများအောက်မှ ပေါ်ထွက်နေသည့် ဇက်ဖာရ်၏ အရေပြားပေါ်တွင်မူ ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိချေ။

"ဒီတိုက်ကွက်က ငါ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်စေမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။"

ဇက်ဖာရ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်ရင်း ထောင်လွှားသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ မိမိ၏ တိုက်ကွက်ကို ခံယူပြီးနောက်တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ရာ ဒဏ်ရာရခြင်းမရှိသည့် ဇက်ဖာရ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂျွန်၏ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။ ဂျွန်သည် သူ၏ ဓားမြှောင်ကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒါကိုရော မင်း ဘယ်လို ခုခံမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"

ဂျွန်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လောင်ကျွမ်းခြင်း တောရိုင်းမြေ။"

သူ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့် အားမာန်များ ပါဝင်နေသော ဧရာမ ဓားအရှိန်အဝါ နှစ်ခုသည် အကွာအဝေးကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့သည့်အလား ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ဇက်ဖာရ်ထံသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇက်ဖာရ်၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သူ၏ လက်မောင်းများပေါ်ရှိ သံမဏိခန္ဓာဟာကီမှာ ပို၍ပင် နက်မှောင်လာခဲ့သည်မှာ သူ၏ လက်မောင်းများဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားနှင့် ရိုက်ခတ်မှုများမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည့်အထိပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက စူးရှစွာ တောက်ပနေပြီး သူ၏ လက်မောင်းများသည် တောင်တန်းများကို လှုပ်ခါနိုင်ကာ သမုဒ္ဒရာများကိုပင် ကမောက်ကမဖြစ်စေနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များနှင့်အတူ သူ၏ လက်သီးများကို ဓားအရှိန်အဝါများဆီသို့ ထိုးနှက်ပစ်လိုက်သည်။

"ဒိုင်း..."

ဧရာမ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲလိုက်သည့်အလား နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လူတစ်ဦးအား နားကို ပိတ်ထားချင်စိတ် ပေါက်ဖွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေပြင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။ မီတာတစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်း၌ မည်သည့်အရာမျှ ကျန်ရှိမနေခဲ့ဘဲ သာမန် လွင်တီးခေါင်ပြင်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အကြွင်းအကျန် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် အဝေးရှိ ဂျွန်ကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့ပြီး လောင်ကျွမ်းခြင်း တောရိုင်းမြေ တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှု အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ခန့်မှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ချေပြီ။ သို့သော်လည်း ဇက်ဖာရ်မှာမူ အရေးနိမ့်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ဂျွန်အနေဖြင့် ယခုအခါ ပြတ်သားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့် တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မိမိအနေဖြင့် မည်သို့ အခွင့်အရေး ဖန်တီးရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းမှု အနည်းငယ် ရှိနေသော ဇက်ဖာရ်သည် ဂျွန်၏ တည်နေရာကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူသည် ဂျွန်၏ ဘေးနား၌ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ညာလက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လေတိုးသံများနှင့်အတူ ဂျွန်ဆီသို့ လွှဲယမ်းလိုက်တော့သည်။ ဇက်ဖာရ်သည် မိမိအနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဂျွန်မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး တိုက်ကွက်ကို ခုခံရန် သူ၏ ဓားကို အမြန် အသုံးပြုလိုက်ရသည်။

"ချွင်..."

သတ္တုအချင်းချင်း ရိုက်ခတ်မိသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ရိုက်ခတ်မိသည့် ထိုအချိန်၌ပင် ဇက်ဖာရ်၏ ဘယ်လက်သီးမှာ လှုပ်ရှားလျက် ရှိနေပြီး ဂျွန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာခဲ့ချေပြီ။

"ဘုန်း..."

ခုခံရန် အချိန်မရလိုက်သဖြင့် ဂျွန်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

...

၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘော့ဘ်၏ အခြေအနေမှာမူ အဆင်ပြေလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ ရိုင်ဖယ်သေနတ်များကို မြှောက်ထားကြသော မရိန်းတပ်သားများသည် ဘော့ဘ်ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စတင် မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။ အကြောင်းမူကား ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ဝံ့သော ထိုလူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း ၎င်းတို့ သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ နဖူးပြင်များဆီမှ ချွေးစက်များ စီးကျနေပြီး သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်များမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ ဘော့ဘ်၏ တည်ရှိမှုက ၎င်းတို့အား အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲစေခဲ့သည်။

"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..."

နောက်ဆုံးတွင်မူ တစ်စုံတစ်ဦးက စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သေနတ်တစ်ချက် ဖောက်လိုက်ရာ ထိုအရာသည် ယမ်းမီးခြစ်တစ်ခုကို မီးရှို့လိုက်သည့်အလား သေနတ်သံ အမြောက်အများ လေထုထဲတွင် ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် မယုံကြည်နိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြောင်းမူကား ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်များသည် သံမဏိကို ထိမှန်သွားသည့်အလား ကျင်ခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘော့ဘ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို မရိန်းတပ်သားများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အံ့အားသင့်မှုများကြောင့် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရသည်။ ကျည်ဆန်များကပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဘော့ဘ်သည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နက်မှောင်သော အရောင်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ သေနတ်ပစ်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ဘော့ဘ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို သံမဏိခန္ဓာဟာကီဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဒီငါးစာလေးတွေကို ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့က ပျင်းစရာကောင်းလွန်းလှသည်။ ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက ပျော်စရာကောင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ ဗလာခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကျည်ဆန်များကို ခံယူကြည့်ပါက မည်သို့ရှိမည်နည်းဟု စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် ဘော့ဘ်သည် သံမဏိခန္ဓာဟာကီကို အထူးတလည် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရလဒ်မှာမူ အလွန်ထူးကဲလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ ကျည်ဆန်များသည် သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် သူ၏ လွန်ခဲ့သော ဘဝက အန်နီမဲ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်များထဲမှ သူရဲကောင်းများ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည့် သံမဏိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ်သည် သံမဏိခန္ဓာဟာကီကို အသုံးမပြုလျှင်ပင် ဤကျည်ဆန်များသည် သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။

ရှိနေကြသော မရိန်းတပ်သားများကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဘော့ဘ်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံသည် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။ ဖျော်ဖြေရေးကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူ၏ ဘုရင်အရှိန်အဝါဟာကီ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဝူး..."

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သော မရိန်းတပ်သားများသည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာကာ မျက်လုံးများ လန်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ထဲမှ သေနတ်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားခဲ့သလို ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များလည်း လဲပြိုသွားခဲ့တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်တပ်သားရာပေါင်းများစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။ ဘုရင်အရှိန်အဝါဟာကီသည် ငါးစာလေးများကို ရှင်းလင်းရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ကျန်ရှိနေသော သူများမှာလည်း ရုန်းကန်နေကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ရိုင်ဖယ်သေနတ်များကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်းကြပ်စွာ ထောက်ထားရင်း ပြင်းထန်သော ဖိအားများကြောင့် မျက်နှာများ နီမြန်းလျက် မနည်း တောင့်ခံနေကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဂျွန်နှင့် ဇက်ဖာရ်တို့ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီမှ ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘော့ဘ်သည် ထိုအသံလာရာဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။ လူတစ်ဦးသည် ကျည်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး ပြည့်စုံသော အကွေးပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဘော့ဘ်၏ ဘေးတည့်တည့်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူမှာ ဇက်ဖာရ်၏ ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်လာခဲ့သော ဂျွန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျနေလျက် ရှိသည်။ သူ၏ အနီရောင် ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သူ၏ ဓားမြှောင်မှာလည်း သူ့ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်တရာ ခက်ခဲစွာဖြင့် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး တုန်ရင်နေသော လေသံဖြင့် စကားလုံးများကို မနည်းအားယူကာပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"ကူညီပါဦး... ငါ ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး။"