အပိုင်း (၅၅) သံမဏိလက်မည်း ဇက်ဖာရ်!

"အမလေး ဘုရားရေ... ခြောက်သုံးလုံးကြီးပါလား၊ ၁၈ မှတ်အပြည့်ပဲ!"

"ဒီတစ်ခါလောင်းကြေးကတော့ ကွက်တိပဲဟေ့။ ရှေ့မှာ အကြိမ်ကြိမ်ရှုံးထားသမျှကို အကြီးမားဆုံးလောင်းကြေးထပ်တဲ့ပွဲမှာ အပိုင်အနိုင်သိမ်းသွားတာပဲ!"

"ဒါကိုမှ ကံအလှည့်အပြောင်းလို့ ခေါ်တာကွ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံဇာတာက အောက်ခြေအထိ ထိုးကျသွားပြီးရင် အနည်းဆုံးတော့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ပြန်တက်လာစမြဲပဲ!"

"တကယ့်ကို ကွက်တိနှိပ်လိုက်တာပဲဗျာ။ အသေအလဲမိုက်တယ်!"

"၆၆၆ ပါလားဟ။ ဒါ ဘယ်လိုတောင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကံတရားလဲ။ ရှေ့က ကံဆိုးသမျှတွေ အားလုံးက ဒီအခိုက်အတန့်လေးအတွက် စုထားတာ ထင်တယ်!"

"နေပါဦး... စောစောက ပြောထားတဲ့ စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် အန်စာတုံးက ခြောက်သုံးလုံး ထွက်လာရင် လျော်ကြေးက သုံးဆတောင် ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်လား!"

"ဟာ... ဟုတ်သားပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့တွေ ခါးကျိုးအောင် လျော်ရတော့မှာပဲ!"

"..."

အန်စာတုံးခွက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခြောက်သုံးလုံး ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်နေသူများမှာ မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင်ဘဲ တီးတိုးဝေဖန်ပြောဆိုကြတော့သည်။ လောင်းကစားလောကတွင် ယခုကဲ့သို့ လောင်းကြေးတစ်ခုတည်းဖြင့် အခြေအနေကို တစ်ဆစ်ချိုး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အလှည့်အပြောင်းမျိုးမှာ လောင်းကစားသမားများ အနှစ်သက်ဆုံး မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကစားပွဲ၏ ခန့်မှန်းရခက်မှုနှင့် ကံတရား၏ မျှတမှုကို ပြသနေပြီး ကံတရားဟူသည် လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်တွင်သာ အမြဲတမ်း မျက်နှာသာမပေးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

လောင်းကစားသမားအချို့သည် စောစောက ဘော့ဘ် ပြောခဲ့သော စည်းမျဉ်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကြသည်။ အကယ်၍ အန်စာတုံးသည် ခြောက်သုံးလုံး သို့မဟုတ် တစ်သုံးလုံး ထွက်လာခဲ့လျှင် ရှုံးနိမ့်သူသည် လောင်းကြေး၏ သုံးဆကို ပေးလျော်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိုင်းထဲရှိ ငွေပမာဏ၏ နှစ်ဆကို ထပ်မံထုတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအသိ ဝင်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ဂျွန်ထံသို့ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂျွန်မှာမူ သူ့ခုံတွင် သစ်ငုတ်တိုကြီးကဲ့သို့ မှိုင်တွတိုင်လျက် ရှိနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သော သိန်းငှက်အိုကြီးတစ်ကောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စာကလေးတစ်ကောင်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

'မဟုတ်သေးပါဘူး၊ နေပါဦး!'

ဒီကစားပွဲတစ်ခုလုံးတွင် သူသည်သာ စာကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူတစ်ပါး စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် စာကလေးငယ်လေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဂျွန်သည် ဘော့ဘ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် အန်စာတုံးများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပုံကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘော့ဘ်သည် သူ့ထက် အင်အားတောင့်တင်းရုံသာမက သွေးပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ကစားပွဲကို စတင်ကစားကတည်းက ဘော့ဘ်သည် ဤအဆုံးအဖြတ်ပွဲတွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရန် ကြိုတင်စီမံထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင် ဂျွန်ကို ငွေများ အနိုင်ပေးခဲ့သမျှသည် ဂျွန်၏ သတိဝီရိယကို လျော့ပါးသွားစေရန် လှည့်စားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အတက်အကျများကို ဖန်တီးပေးခြင်းဖြင့် ဘော့ဘ်သည် အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ကံတရားအပေါ်၌သာ အားကိုးနေရသည်ဟု ဂျွန်ကို ယုံကြည်သွားစေရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဂျွန်သည် သားကောင်ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်သွားရသည်။ အကယ်၍ ဘော့ဘ်သာ ကနဦးကတည်းက ထိုရတနာအိတ်အပါအဝင် အားလုံးကို ပုံအောလောင်းခဲ့မည်ဆိုပါက သတိကြီးလှသော ဂျွန်သည် ထိုပွဲကို ဧကန်မုချ ရှောင်လွှဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား! မင်းပြောတာ တကယ်မှန်တယ်။ ကံတရားဆိုတာ တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ၊ ကိုယ်မထင်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကျမှ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ပြောင်းလဲသွားတတ်တယ်!"

"မင်းရဲ့ စကားတွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ဒီတစ်ခါ လောင်းကြေးအကြီးကြီး ထပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"မဟုတ်ရင် ကံတရားက ငါ့ဆီ ရောက်လာရင်တောင် ငါ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဘော့ဘ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျွန်ကို ကျေးဇူးတင်သည့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

ဒါက လူကိုလည်း ရိုက်၊ နာလန်ထူလို့မရအောင်လည်း ဆားသိပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘော့ဘ်၏ စကားကို ကြားပြီး သူ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျွန်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲသံပေါင်း ထောင်သောင်းမက လျှံထွက်လာသော်လည်း အပြင်၌မူ ပေါက်ကွဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ အဆုံးမှာတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း မရိုးမသား နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဘော့ဘ်၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တည့်တည့်ကြီး တိုးဝင်မိသွားခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"မင်းနိုင်သွားပြီ။ ငါ ဘာမှပြောစရာမရှိတော့ဘူး။"

ဂျွန်၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ သူသည် မူလက ဘော့ဘ်ကို မျှားခေါ်ပြီး ရှိသမျှအကုန် အနုကြမ်းစီးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်သာ အသုံးချခံလိုက်ရသည်။ ဤအချက်ကို သူ လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း အရှုံးကို ဝန်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ အခြားလောင်းကစားသမားများသာဆိုလျှင် သူသည် လူလည်ကျခြင်း၊ ရန်သူလို ဆက်ဆံခြင်း သို့မဟုတ် အကြမ်းဖက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ဘော့ဘ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ သူသည် လုံးဝ အစွမ်းမဲ့နေခဲ့သည်။

"ကဲပါလေ... ကံဆိုတာ လာလိုက် သွားလိုက် ရှိတာပဲ။ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့ အခွင့်အရေး ရဦးမှာပါ!"

"ဒါနဲ့ သုံးဆလျော်ကြေးကိစ္စကို ပြောရအောင်။ မင်းလောင်းထားတဲ့ ဒီရတနာတွေက ဘယ်လောက်တန်မယ်လို့ ထင်လဲ။"

ဘော့ဘ်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ရတနာအိတ်နှင့် ဘယ်ရီ သန်းသုံးရာနီးပါး တန်ဖိုးရှိသော ချစ်ပ်ပြားများကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေးပင် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့ဗျာ။ အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြရအောင်!"

ဂျွန်သည် ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ယခုကဲ့သို့ တွင်းနက်ကြီးထဲ ဆွဲချမိအောင် ကျင်းတူးခဲ့သည့်အတွက် ကိုယ့်ပါးကိုယ်ပင် ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဘော့ဘ်၏ ပြုံးစိစိ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူက စိတ်ထဲကနေ 'တောက်စ်... မင်းက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ။ နောက်ခါကျရင် ဘယ်သူက မင်းနဲ့ ကစားချင်တော့မှာလဲ' ဟု ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

"ကောင်းပြီလေ! အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ သေသေချာချာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့!"

ဘော့ဘ်သည် လောဆောခြင်းမရှိဘဲ နောက်ဆုံးစကားလုံး လေးလုံးကို အလေးအနက် အသံပြုပြောဆိုလိုက်ကာ ဂျွန်က အသာစီး ပြန်ရသွားမည်ကို အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ပုံမရပေ။ ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ရတနာများနှင့် ချစ်ပ်ပြားများကို စတင်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

လောင်းကစားဝိုင်း၏ အဝင်ဝမှ လူတစ်ယောက်သည် အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်တာ ကောင်းလိမ့်မယ်! အပြင်မှာ မရိန်းတွေ ဒီနေရာကို ဝိုင်းထားပြီ!"

"ဘာလဲ... မရိန်းတွေ ဒီကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရောက်လာတာလဲ။"

"မင်း ငါတို့ကို လာလိမ်နေတာဆိုရင်တော့ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပစ်မယ်!"

"သူ့ပုံစံကြည့်ရတာတော့ အတည်ကြီးဗျ။ တစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပေးလိုက်တာလား။ ဒီလောင်းကစားဝိုင်းက တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်တဲ့နေရာဗျာ၊ ဒီအတိုင်းတော့ မရိပ်မိနိုင်ပါဘူး!"

"တောက်စ်... အရေးမကြီးတော့ဘူး၊ အမြန်ပြေးကြစို့!"

ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်နေသူများသည် မရိန်းများ ဝိုင်းထားသည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခဏမျှ ကြောင်အသွားကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ စောစောက ပွဲကြည့်ကောင်းနေသည့် စိတ်ဝင်စားမှုများလည်း လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီပင် ထွက်ပြေးသွားသော လူအုပ်ကြီးသည် နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာကြရပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် မရိန်းများသည် လောင်းကစားရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အရပ်အမောင်း မြင့်မားလှသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"သံမဏိလက်မည်း ဇက်ဖာရ်လား။"

ဘော့ဘ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူ့ကို မှတ်မိသွားသည်။ ရေတပ်ဌာနချုပ်၏ ထိပ်သီးတိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာလှသော သံမဏိခန္ဓာဟာကီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ပင်လယ်ဓားပြပေါင်းများစွာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်ကိုမျှ အသက်မသေစေခဲ့သည့်အတွက် "မသတ်တမ်း" ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟု လူသိများသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သံမဏိလက်မည်း ဇက်ဖာရ် ဖြစ်သည်။

နေပါဦး! ကာလအပိုင်းအခြားအရဆိုလျှင် ဇက်ဖာရ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်ရဦးမည်။

"အို!"

"မင်းက ငါ့ကို မှတ်မိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး!"

"ဘော့ဘ်!"

ဇက်ဖာရ်သည် အတန်ငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ အသစ်အသစ် ထွက်ပေါ်လာသော ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဘော့ဘ်က သူ့အမည်ကို သိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။

သို့သော် ဇက်ဖာရ်၏ အံ့ဩမှုထက် ဘော့ဘ်နှင့် ဇက်ဖာရ်တို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုသံများသည် လောင်းကစားသမားများ၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပိုမို၍ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။

"မရိန်းဌာနချုပ်ရဲ့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့် ဇက်ဖာရ်လား။ မရိန်းရဲ့ ထိပ်သီးတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။"

"ဘော့ဘ် ဟုတ်လား။ ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဆုကြေးငွေ ဘယ်ရီ ၁.၃ ဘီလီယံအထိ ထုတ်ခံထားရတဲ့ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ရဲ့ အငယ်ဆုံး တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်လား။"

"အမလေး ဘုရားရေ... ဒါ ဘယ်လိုနေရာမို့လို့ ကမ္ဘာ့အဆင့် ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ယောက် တပြိုင်တည်း ပေါ်လာရတာလဲ!"

"ဒါဆို တို့တွေနဲ့ အတူတူ ဖဲကစားနေတာက ပင်လယ်ဓားပြကြီး ဘော့ဘ် ပေါ့လေ!"

"ငါ စိတ်ကူးထဲက ပုံစံနဲ့တော့ လုံးဝကို ကွဲပြားနေတာပဲ!"

လောင်းကစားသမားများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤလောင်းကစားရုံသို့ ပျော်ရုံပါးရုံသာ လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ဘော့ဘ်၏ အမည်ကို ၎င်းတို့ ခဏခဏ ကြားဖူးနေကြပြီး ဤပင်လယ်ပြင်တွင် မရိန်း ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့်ထက်ပင် ပိုမိုကျော်ကြားလှသည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ဘော့ဘ်ကဲ့သို့ ပင်လယ်ဓားပြကြီးဆိုသည်မှာ ကြွက်သားကြီးများ မို့မောက်နေပြီး အရပ်အမောင်း ထွားကျိုင်းကာ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု မြင်တွေ့ရသည်မှာ အသားအရေ ဖြူစင်ဝင်းပပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ကာ အရပ် ၁.၈ မီတာသာ ရှိသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးမိမည်နည်း။ ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် ဘော့ဘ်ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သူဌေးသားလေးတစ်ဦးဟုပင် ထင်မှတ်မှားနိုင်စရာ ရှိသည်။

"နေဦး! ဂျွန်... မင်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲကိုး!"

ထိုအခါမှသာ ဇက်ဖာရ်သည် အနီးနားတွင် ရပ်နေသော ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ အခြား တပ်ခွဲမှူး တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂျွန်ကို သတိထားမိတော့သည်။ လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်က သူ့ကို မမှတ်မိသော်လည်း ဇက်ဖာရ်ကမူ တပ်အပ်သေချာ မှတ်မိနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဇက်ဖာရ်သည် အခြေအနေ မဟန်တော့ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သတင်းအချက်အလက်များက အကြီးအကျယ် လွဲမှားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ် တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရသည်ပင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ အခြား တပ်ခွဲမှူးအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပါ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှိမ်နင်းနိုင်ရန် သူ့တွင် ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ပေ။

"အမြန်လုပ်! သတင်းအချက်အလက်တွေ မှားနေပြီ! မရိန်းဌာနချုပ်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်တော့!"