အပိုင်း (၅၃) လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခြင်း

"အား!!"

ဝက်တစ်ကောင်ကို သတ်နေသည့်အလား စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုသည် လောင်းကစားရုံတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။ မိမိတို့ကစားပွဲများ၌ အာရုံစိုက်နေကြသော လောင်းကစားသမားအချို့ပင် ကစားလက်စများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အားလုံးပဲ လာကြည့်ကြပါဦးဗျာ။ ဒီကောင် ဒီလောင်းကစားရုံမှာ လူလည်ကျနေတာဗျ"

"ဒီဖဲချပ်တွေကို ကြည့်လိုက်ကြပါဦး၊ ဒါတွေအားလုံးက သူလူလည်ကျတဲ့ သက်သေတွေပဲ"

ဘော့ဘ်သည် ဂျွန်ထံသို့ ဓားကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထိုလူ့အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြတ်တောက်လျက်ရှိနေသော လက်မောင်းပြတ်ကြီးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သွေးရဲရဲသံရဲရဲကြားမှ အောက်သို့ မကျဘဲ ကပ်နေသေးသည့် ဖဲချပ်များကို ဆွဲထုတ်ကာ အခြားသူများအား ပြသလိုက်သည်။

"တောက်... သူက တစ်ဖဲထုပ်လုံးကို အင်္ကျီလက်အင်္ကျီထဲမှာ ဝှက်ထားတာပဲဟ။ ဒီလူလည်ကျတဲ့ကောင်ကတော့ သတ္တိ တော်တော်ရှိတာပဲ"

"တောက်စ်! ငါကတော့ လူလည်ကျတဲ့ကောင်တွေကို ဘယ်အရာထက်မဆို အမုန်းဆုံးပဲ။ လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားတာတောင် သူ့အတွက် သက်ညှာလွန်းသေးတယ်"

"ဒီလိုလူမျိုးတွေက သေသင့်တာ။ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အခုချက်ချင်း စင်းစင်းပြီး ခုတ်ပစ်လိုက်ရမှာ"

"သူ့ကို ဖမ်းမိသွားလို့ တော်သေးတာပေါ့။ ငါသာ သူနဲ့ တိုးလို့ကတော့ ရှိသမျှအကုန် ပြောင်မှာ သေချာတယ်"

"..."

ဘော့ဘ်က ထိုလက်မောင်းပြတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဖဲချပ်များနှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဖဲချပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အချို့သောလူများမှာ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုလူသည် မအော်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး နဖူးပြင်ထက်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ပျံတက်လျက် ရှိနေသည်။ သူသည် ပြတ်တောက်သွားသော သူ၏ လက်မောင်းငုတ်တိုကို ကျန်ရှိသည့် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိကပ်ထားရသည်။

သို့သော်လည်း လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးရုံနှင့် ကိစ္စပြီးပြီဟု သူထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် စောစောက သူနှင့်အတူ ကစားနေခဲ့ကြသည့် လောင်းကစားသမား သုံးဦးသည် ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာကြပြီး တရားပျက် ဆဲဆိုကာ မညှာမတာ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ကြတော့သည်။

"တောက်စ်! မင်းက လူလည်ကျပြီး ငါ့ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ကုန်အောင် လုပ်တာလား"

"တောက်စ်... ဒီနေ့တော့ မင်းကို အသေရိုက်သတ်ပစ်မယ်"

"ငါ သိသားပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကင်း တစ်စုံကို မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့လေးတစ်စုံနဲ့ ရှိုးဖဲ ဒေါင်းရဲတာလဲလို့။ မင်းကလူလည်ကျနေတာကိုး"

"..."

ထိုအချိန်တွင် လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင် ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးကို တိုးဝှေ့ကာ ဝင်ရောက်လာစဉ် လူသုံးဦးက ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူကို ဝိုင်းဝန်းထုထိုက်နေကြသည်ကို လည်းကောင်း၊ ဘေးလူများကလည်း ကျေနပ်အားရသည့် မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို လည်းကောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သို့ရာတွင် သူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်သာ ရပ်ကြည့်နေနိုင်ပြီး ကြားဖြတ်ဝင်ရောက် တားဆီးရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဤလူလည်ကျသောလူသည် သူ၏ လူယုံတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက လောင်းကစားရုံမှာ ဘဝပျက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူအား အသေရိုက်သတ်ပစ်ကြရန်သာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် ထိုလူက လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟတိုင်တောမည့် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးမည် မဟုတ်ပါလား။

လောင်းကစားဝိုင်း ကြမ်းပြင်ထက်တွင် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူ၏ ငိုညည်းသံများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီးနောက်တွင်မှ ထိုလူသုံးဦးသည် ရိုက်နှက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့သည်။ လူတစ်ယောက်က အနီးသို့ ကပ်သွားကာ နှာခေါင်းဝတွင် အသက်ရှူခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ကြေညာလိုက်သည်။

"သူ သေသွားပြီ!"

"တောက်စ်! ရိုက်ရုံလေးဘဲရှိသေးတာကို မခံနိုင်ဘူး"

"..."

"ဟားဟားဟား! အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လောင်းကစားရုံထဲမှာ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ကောင် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပါဘူး။ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်တွေကို ဖျက်ဆီးမိသလို ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒါ ကျွန်တော့်အပြစ်ပါဗျာ"

"တစ်ယောက်ယောက် လာကြစမ်း၊ ဒီလူလည်ကျတဲ့ကောင်ကို အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်ကြ"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် ထိုလူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည့်အခါမှ စကားပြောဆိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့် လူအချို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူကို ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

ထိုလူကို ဝက်သေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ဘော့ဘ်၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ လူလည်ကျခြင်းသည် ငရဲကျလောက်သည့် အပြစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ဘော့ဘ်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဖွင့်လိုက်သည်။ အင်း... အာရုံခံဟာကီကို သုံးတာကတော့ လူလည်ကျတယ်လို့ မသတ်မှတ်လောက်ပါဘူးနော်? ဒါက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု သုံးတာပဲဥစ္စာ။

ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူ၏ လက်ထဲမှ ဖဲချပ်များ အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားရသနည်းဆိုသော် ၎င်းမှာ ဘော့ဘ်၏ လက်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုလူက ဖဲချပ်များကို ခိုးလဲရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်တွင် ဘော့ဘ်သည် သူ၏ သံမဏိခန္ဓာဟာကီကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်တင်ထားရင်း သိမ်မွေ့စွာ အားစိုက်လိုက်ကာ စီးဆင်းခြင်းဟာကီ၏ စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် စားပွဲခုံကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ထိုလူ၏ လက်မောင်းဆီသို့ အားလှိုင်းများကို ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အာရုံခံဟာကီနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အားလှိုင်းများကို ဖဲချပ်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိစေပြီး "အတွင်းပိုင်း ဖျက်ဆီးခြင်း" စွမ်းရည် အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ ဖဲချပ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပုံစံများကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက် အစဉ်လိုက်အားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူသည် သူ၏ လက်ထဲ၌ ဖဲချပ်ကို လဲလှယ်၍ပင် မပြီးသေးမီမှာပင် ဘော့ဘ်က သူ၏ အကွက်ကို ရွှေ့ပြီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဘော့ဘ်အနေဖြင့် သံမဏိခန္ဓာဟာကီနှင့် အာရုံခံဟာကီ နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုကာ သိမ်မွေ့နက်နဲသော စွမ်းရည်ပြသမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားခြင်း မရှိလှသော်လည်း ဘော့ဘ်အနေဖြင့် စွမ်းရည်နှစ်ခုစလုံးအပေါ် မည်မျှအထိ တိကျသေချာစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သက်သေပြနေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အနူးအညွတ် တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပေးကြပါခင်ဗျာ။ အားလုံးပဲ ဆက်ကစားကြပါဦး၊ ဆက်ကစားကြပါဦး"

ထိုလူကို အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်ပြီးနောက် လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် မချိပြုံး ပြုံးပြရင်း လူအုပ်ကြီးကို တောင်းပန် စကားဆိုလိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်သွားစဉ် ဘော့ဘ်ကို မသိမသာ တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရပ်ပုပုလူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"စိတ်ပျက်စရာကြီးကွာ"

"တောက်စ်... လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်က တော်တော်ကတ်စေးနှဲတာပဲ။ အပြောပဲရှိတယ်၊ ဘာမှလည်း အပြုအမူမပြဘူး"

ထိုသို့ ညည်းညူသံများကြားမှပင် လောင်းကစားသမားများသည် မိမိတို့ နေရာများသို့ ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ "ကြီးမြတ်သော" လောင်းကစား လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးကို ပြန်လည် စတင်ကြပြန်သည်။

"ဟူး... ဒီက လူတွေက သိပ်ပြီး လက်ရည်မရှိကြဘူးပဲ။ ပျင်းစရာကြီး"

"ဘော့ဘ်... ငါတို့ နှစ်ယောက်လောက်ပဲ စကစားကြမလား"

ဘော့ဘ်ထံမှ ဓားကို ပြန်လည်ယူဆောင်သွားခဲ့သော ဂျွန်သည် ၎င်းကို သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘော့ဘ်ကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။

ဘော့ဘ်က ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဖဲကစားပွဲခုံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဒင်္ဂါးပြားများကို လိုက်လံ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အချို့သော ဒင်္ဂါးပြားများတွင် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူ၏ သွေးများ ပေကျံနေသဖြင့် အစေခံတစ်ဦးကို ခေါ်ကာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ သူသည် ဂျွန်၏ အနားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကစားချင်လို့လဲ"

"အင်း... ဖဲကစားနည်းတွေကတော့ ငါတို့ တော်တော်များများ ကစားပြီးပြီပဲ။ အံစာတုံး ကစားကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ဘော့ဘ်သည် ဖဲကစားနည်း သက်သက်ဖြင့်ပင် ဘယ်ရီ ဆယ်သန်းမှ သန်းငါးဆယ်နီးပါးအထိ နိုင်ထားသည်ကို ဂျွန် သတိပြုမိထားသည်။ ထိုကစားနည်းတွင် မိမိအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အခြားကစားနည်းတစ်ခုကို ပြောင်းလဲရန် အကြံပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အံစာတုံး ကစားနည်းကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာမူ ဂျွန်သည် မိမိ၏ အံစာတုံး ခေါက်ခြင်း အတတ်ပညာအပေါ် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ!"

ဘော့ဘ်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ 'ဒီမြေခွေးအိုကြီး ဂျွန်ကတော့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အကွက်ကို စရွှေ့ပြီပဲ' ဟု တွေးတောနေမိသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတွေကို တစ်ပြားကို တစ်သိန်းတန်တဲ့ အပြာရောင် ဒင်္ဂါးပြားတွေအဖြစ် သွားလဲလိုက်ကြရအောင်။ ဒါမှ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းမှာတယ်"

ဘော့ဘ်က သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျွန်သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အကြံပြုလိုက်တော့သည်။ လောင်းကစားရုံထဲမှ အခြားလူများမှာ ဂျွန်အတွက် အရေးမပါလှပေ။ ဘယ်ရီ သန်းအနည်းငယ် နိုင်ရုံမျှနှင့် ဘာမှ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း လမ်းလျှောက်နေသည့် ရတနာသိုက်ကြီးဖြစ်သော ဘော့ဘ်မှာမူ သီးခြားဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါလည်း သဘောတူတယ်တကာ။ ဒင်္ဂါးပြားတွေ ဒီလောက်အများကြီး သယ်နေရတာ မောဖို့ကောင်းတယ်"

ဘော့ဘ်က ပခုံးတွန့်လိုက်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒင်္ဂါးပြား လဲလှယ်ရာ နေရာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။

...

လောင်းကစားရုံအတွင်းရှိ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ မွမ်းမံပြင်ဆင်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

"ဘာ... မင်းပြောချင်တာက အဲဒီ လောင်းကစားသမားက နာမည်ကြီး ပင်လယ်ဓားပြတစ်ယောက် ဟုတ်လား"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်၏ အသံတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ကုန်းကုန်းကြီးနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြူဖြင့် ရတနာအကဲဖြတ်သမားကို မတင်မကျသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒီ ပင်လယ်ဓားပြ နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

စိတ်ကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က  "ဘော့ဘ် ဒီ စပန့်ချ်" (Bob D Sponge) ... ဘော့ဘ်ပါခင်ဗျာ!"

အကဲဖြတ်သမား၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့်ပင် အဖြေပေးလိုက်သည်။

"ဘော့ဘ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့ အဲဒီနာမည်က နားထဲမှာ ကြားဖူးနေသလိုဖြစ်နေရတာလဲ"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း ထိုနာမည်ကို ဘယ်နေရာတွင် ကြားဖူးခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း စဉ်းစား၍ မရနိုင်သေးပေ။

"ဘော့ဘ်လေဗျာ၊ ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ပစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတော်ကို လုယက်ခဲ့တဲ့သူလေ!"

"ရေတပ်က သူ့ခေါင်းကို ဘယ်ရီ ၁.၃ ဘီလီယံအထိ ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားတာဗျ!"

အကဲဖြတ်သမားက ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည့်အခါ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ တရဟော စီးကျလာပြီး သူ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်နေသည်ကို သိသာစေသည်။

"အမေရေ!"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် ဆတ်ခနဲ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ ဘော့ဘ်ဟူသော နာမည်သည် ဤပင်လယ်ပြင်တစ်ခွင်ရှိ လူတိုင်းနီးပါး သိရှိကြသည့် နာမည်တစ်ခု ဖြစ်သည်—ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်ကို သတ်ခဲ့သူ၊ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတော်ကို လုခဲ့သူ၊ ထို့ပြင် ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ တပ်ခွဲမှူးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးက သူ၏ လောင်းကစားရုံအသေးလေးထဲသို့ ဘယ်လိုကြောင့် ရောက်ရှိလာရသနည်းဟူသည်ကို သူ မည်သို့မျှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို စောစောစီးစီး မပြောခဲ့ရတာလဲ"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် အကဲဖြတ်သမားကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော်လည်း အစက မသိလို့ပါခင်ဗျာ! သူ ရတနာတွေ လာအကဲဖြတ်တုန်းကတော့ သာမန် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီရတနာတွေကလည်း ဘယ်နေရာကနေမဆို လုယက်လာတာမျိုးနဲ့ တူနေတာကိုးဗျ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နောက်ခန်းကို ပြန်သွားပြီး ရေတပ်က ထုတ်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ဖမ်းဝရမ်း ပိုစတာတွေကို ပြန်စစ်ကြည့်လိုက်တော့မှ... အဲဒီတော့မှပဲ သူက  "ဘော့ဘ် ဒီ စပန့်ချ်" (Bob D Sponge) ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတာပါဗျာ!"

အကဲဖြတ်သမား၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေပြီး သူ၏ အသံမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

"ငါတို့တော့ သွားပြီပဲ! ငါတို့ ဒါကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး"

"မြန်မြန်... ရေတပ်ကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်တော့! ဒါပေမဲ့ ရေတပ်မရောက်လာခင်အထိတော့ သူတို့ကို သွားပြီး မဆွမိစေနဲ့"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်သည် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ စောစောက သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည် တွေးတောမိသည့်အခါ သူ မည်မျှအထိ လူမိုက်ဆန်ဆန် ပြုမူမိခဲ့သည်ကို နောင်တရမိသည်။ တော်သေးသည်မှာ ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါးလူကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရေတပ်ကို ဆက်သွယ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လောင်းကစားရုံကော ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

အကဲဖြတ်သမားက ဤအချက်ကို သတိပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး! ငါတို့က ရေတပ်အတွက် ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ပေးတာပဲ။ သူတို့ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်က ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တယ်လီဖုန်းခရုကို အပြေးအလွှား ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နံပါတ်တစ်ခုကို လှည့်၍ ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။