အပိုင်း (၄၅) ဒါ ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိမှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်၏ အကူအညီကြောင့် ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတော်မှ ရရှိလာသော ရတနာများ၏ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသည် ဘော့ဘ်၏ အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေရုံမျှမက ကုတင်ပေါ်အထိပင် လျှံကျနေသော်လည်း အကုန်ဆံ့ရန် လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။ ထို့ကြောင့် ဘော့ဘ်သည် ရော့ခ်ထံမှ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခန်း တောင်းဆိုရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း ရော့ခ်ထံမှတစ်ဆင့် သိလိုက်ရသည်မှာ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ သင်္ဘောပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ပိုင်အခန်းမှလွဲ၍ အကျယ်ဝန်းဆုံးအခန်းမှာ ဝမ်ကျိ၏ အမည်ပေါက်ဖြစ်နေသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အခန်းနေရာ ချထားပေးမှုများသည် ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့သို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အစဉ်လိုက်အတိုင်း စီစဉ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရသော် မည်သူမဆို အရင်ဦးဆုံး ရောက်ရှိလာသူက ထိုအခန်းကို အပိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအခန်းသည် ထိုသူနှင့်သာ သက်ဆိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ထိုအချက်သည် ဝါရင့်အဆင့်အတန်းအပေါ် မူတည်၍ နေရာကောင်းတစ်ခုကို အပိုင်ရရှိစေသဖြင့် အဖွဲ့သားများအတွက် အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အဖွဲ့သားတစ်ဦးက တော်တန်ရုံအခန်းတစ်ခန်းကို ရရှိထားစေကာမူ ၎င်းထက် ပိုမိုသန်မာသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး လုယူပါက အခန်းထဲမှ ကန်ထုတ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့သားများအကြား ရန်ပွဲများ ဖြစ်ပွားသည့်အခါ ရော့ခ်နှင့် တပ်ခွဲမှူးများသည် ကြားဝင်စွက်ဖက်လေ့ မရှိသလောက် နည်းပါးလှကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ဘော့ဘ်အတွက်တော့ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။ "ငွေရှိရင် ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟူသော စကားပုံအတိုင်းပင် ဘော့ဘ်၏ ငွေကြေးဓန အင်အားကြောင့် ဝမ်ကျိသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ထိုအခန်းကို လက်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဘော့ဘ်သည် ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်အတွက်ပါ ဘေးချင်းကပ် အခန်းတစ်ခန်းကို အပိုင်ရယူပေးခဲ့သေးသည်။ ဝမ်ကျိ၏ အခန်းသည် ယခင်အခန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရတနာများကို ပုံဆင့်ထားပြီးနောက်တွင်ပင် ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ရန် လုံလောက်သော နေရာလွတ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဘော့ဘ်သည် ကုတင်ဘေးစွန်းတွင် ထိုင်ရင်း ဘေးနားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်အရှည်ကြီးများသည် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မည်သို့သော ရုပ်ရည်ရှိသည်ကို မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
"ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်... မင်း ဆံပင်ညှပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"
"နောက်တစ်ခါ မင်းကိုတွေ့ရင် ဆံပင်တွေ ဒီလောက်အထိ ရှည်မနေဖို့ မျှော်လင့်တယ်"
"ဘေးက အခန်းက ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ နေရာပဲ။ သွားပြီး နားတော့"
ထို့နောက် ဘော့ဘ်သည် သော့တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်ထံသို့ လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဘော့ဘ်သည် ပျင်းကြောဆန့်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။ ယနေ့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ရသေးသည်ကို သတိရမိသဖြင့် သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ကြွက်သားများကို လျှော့ပြီး အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် ထလိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ညကောင်းကင်ယံသည် နက်ရှိုင်းနေပြီး ငွေလမင်းကြီးသည် တောက်ပစွာ သာယာလျက် လရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာကျစေသည်။ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်ပြီးနောက် ဘော့ဘ်သည် အနားယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ ကုတင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ဘော့ဘ်တစ်ယောက် အိပ်ပျော်လုနီးနီး အချိန်တွင်ပင်...
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော တံခါးခေါက်သံကြောင့် ဘော့ဘ်သည် အိပ်မောကျလုဆဲဆဲ အခြေအနေမှ ပြန်လည်နိုးထလာရသည်။
"ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာ ဘယ်သူက ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ဘော့ဘ်သည် မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာ အင်္ကျီတစ်ထည်ကို အမြန်ကောက်စွပ်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသူမှာ ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘော့ဘ်သည် ထိုသူအား ကောင်းကောင်းမမှတ်မိသဖြင့် သူ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် တွန့်ချိုးသွားရသည်။ ဘော့ဘ်သည် သူ၏ မျက်နှာကို သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သန်မာထွားကြိုင်းပြီး ထူထဲသော မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှိကာ တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလိုလို ရှိသော်လည်း ဘော့ဘ်အနေဖြင့် သူ၏ အမည်ကို မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်... ကျွန်တော်က ဂျွန်ရဲ့ အဖွဲ့သားတစ်ယောက်ပါ"
မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူသည် ဘော့ဘ်ကို မြင်သည်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အော်... ဝင်ခဲ့လေ"
ဘော့ဘ်သည် တံခါးကို ပိတ်ကာ ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါနဲ့... ဂျွန်က မင်းကို တစ်ခုခုခိုင်းလိုက်လို့ လာတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်သဘောနဲ့ကျွန်တော် လာတာပါ" မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူသည် ရိုသေကျိုးနွံသော လေသံဖြင့် နှုတ်ခမ်းအပြည့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသဘောနဲ့မင်း လာတာ ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် မင်း ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပေါ့။ ပြောလေ"
ဘော့ဘ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အခြားအဖွဲ့မှ အဖွဲ့သားတစ်ဦးက သူ့ထံသို့ ဘာကြောင့် လာရောက်ရသနည်း။ ဘော့ဘ်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်... သင်က ကိုင်ဒိုနဲ့ ဂျိုဂျိုအယ်လ်ဘတ်ဖ်တို့ကို အဖွဲ့ထဲ သွင်းထားတယ်ဆိုတော့ လူအင်အား လိုအပ်နေပြီး အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေ ရှာနေတာလားခင်ဗျာ"
"တကယ်တော့ သင် ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ကို စတင်ဝင်ရောက်ကတည်းက ကျွန်တော် သင့်ရဲ့ တပ်ခွဲထဲကို အမြဲတမ်း ဝင်ချင်ခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့ သင် လူခေါ်နေတာကို မြင်လို့ သင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခွင့်ရမလားလို့ သီးသန့်လာမေးတာပါ"
မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူသည် လေးစားသမှုရှိသော လေသံ၊ အလွန်ရိုးသား စစ်မှန်သော အမူအရာတို့ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ဤအရာကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘော့ဘ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် လန့်သွားမိပြီး ဤအရာသည် ဂျွန် စီစဉ်ထားသော ကျီစယ်မှုတစ်ခုခုလားဟု ရုတ်တရက် တွေးတောမိသွားသည်။ သို့သော် ထိုလူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ တကယ်ပင် ဝင်ရောက်လိုပုံ ရနေသည်။ သို့သော်လည်း ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
အခြား တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဘော့ဘ်သည် ကုတင်ပေါ်မှထကာ လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်နှင့် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်... ကျွန်တော်က ဂျွန်ရဲ့ တပ်ခွဲက အဖွဲ့သားတစ်ယောက်ပါ။ သင့်ကို ပြောစရာ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ"
ဘော့ဘ်သည် သူ့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး တံခါးကို ပိတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
"အော်... မင်းလည်း ရောက်နေတာလား"
"အော်... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ"
ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကြပုံရပြီး အချင်းချင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်မသွားမီ အနေရခက်သော်လည်း ယဉ်ကျေးသော အပြုံးများကို အချင်းချင်း လဲလှယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဘော့ဘ်ထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်ကြသည်။
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်... သင် အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေ ခေါ်နေတာ ဟုတ်တယ်မလား"
"ကျွန်တော်ကော သင့်တော်မယ်လို့ ထင်ပါသလား"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်အားက ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ထဲမှာ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ပါတယ်"
အရပ်ရှည်သော ပင်လယ်ဓားပြသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဘော့ဘ်၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရန် တောင်းဆိုရုံမျှမက မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းဆောင်ရည်များကိုပါ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘော့ဘ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်—သူတို့သည် သူ့ကို လာရောက် နောက်ပြောင်နေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ စစ်မှန်စွာ ဝင်ရောက်လိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
နောက်ထပ် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဘော့ဘ်သည် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တံခါးကို ကိုယ်တိုင်သွားမဖွင့်တော့ချေ။ သူက အချက်ပြအကြည့်တစ်ခု ပေးလိုက်ရာ ပိုမိုတက်ကြွသော မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူသည် တံခါးကို သွားရောက်ဖွင့်ပေးရန် ချက်ချင်း ထလိုက်သည်။
"ဟင်... မင်းက တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ် ကော"
အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ပင်လယ်ဓားပြသည် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သူ အထဲမှာ ရှိတယ်"
ထို့ကြောင့် တတိယမြောက် ပင်လယ်ဓားပြသည် ဘော့ဘ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အရပ်ရှည်သော လူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်လည်း ထပ်မံ၍ လန့်သွားပြန်သည်။ သို့သော် သူသည် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဘော့ဘ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။
"နေဦး..."
"မင်းလည်း ငါ့တပ်ခွဲထဲကို လာဝင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ မင်းက ဘယ်တပ်ခွဲကလဲ"
ဘော့ဘ်သည် သူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောကာ လိုရင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်အောင် မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်က ရှီကီ တပ်ခွဲကပါ"
တတိယမြောက် ပင်လယ်ဓားပြသည် ထိုမေးခွန်းကြောင့် သိသိသာသာ ဆွံ့အသွားသော်လည်း အခြား ပင်လယ်ဓားပြနှစ်ဦး၏ အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
"တောက်စ်..."
သေချာသော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ဘော့ဘ်သည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသော အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမျှလောက်များပြားသော လူအုပ်ကြီးက မိမိအဖွဲ့ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လိုကြလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဒါ ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိမှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမလား။ သို့သော် သူတို့သည် ယခင်က ဤမျှအထိ စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိခဲ့ကြချေ။ သူတို့ ငါ့ရတနာတွေကို မျက်စိကျနေကြတာများလား။ ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ဘော့ဘ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်မအေးဖြစ်သွားရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို သူ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ပေးဝင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
"အားလုံးပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ကျေးဇူးတင်ပေမယ့် လောလောဆယ်တော့ တခြားတပ်ခွဲတွေမှာ ရှိပြီးသား အဖွဲ့ဝင်တွေကို လက်ခံဖို့ ငါ စဉ်းစားမထားသေးဘူး"
ဘော့ဘ်သည် ပင်လယ်ဓားပြများ၏ တောင်းဆိုမှုများကို ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြုံးလျက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"ဟာ... နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။ တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်အပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားအားကျမှုက တကယ်ကို ရိုးသားစစ်မှန်တာပါ"
"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ်... ဘယ်သူကကော မလေးစားဘဲ နေမှာလဲ။ တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအရှိန်အဝါက တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းပါတယ်"
"မှန်လိုက်တာ... တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်က တကယ့်ကို အလန်းစားကြီးပဲ၊ ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်မယ့်သူ"
...
ဘော့ဘ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့သုံးဦးလုံးသည် နှမြောတသဖြစ်သော မျက်နှာအမူအရာများ ဖြစ်သွားကြပြီး ဘော့ဘ်ကို သိသိသာသာ မြှောက်ပင့်ကာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဖားကြတော့သည်။ သူတို့ ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေကြသဖြင့် အရေထူလှသော ဘော့ဘ်ပင်လျှင် ဆက်လက် နားထောင်ရန် မခံစားနိုင်တော့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဘော့ဘ်သည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့ကို အဖွဲ့ထဲထည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း မထွက်ခွာမီတွင် သူတို့တစ်ဦးစီသည် ဘော့ဘ်ထံသို့ ဆင်တူသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောကြားခဲ့ကြသေးသည်။
"တပ်ခွဲမှူး ဘော့ဘ်... ကျွန်တော် သင့်ဆီကို လျှို့ဝှက်လာတွေ့တာကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုတော့ အသိမပေးပါနဲ့နော်"
သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဘော့ဘ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ထဲတွင် သစ္စာဖောက်များကတော့ များလွန်းလှသည်။ တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ဘော့ဘ်သည် ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် လှဲချလိုက်သည်။
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
တံခါးခေါက်သံသည် ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ယနေ့ညတွင် အိပ်စက်ခွင့်ရရန် ကံပါလာပုံ မပေါ်တော့ချေ။