အပိုင်း (၃၂) ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်နှင့် ဘုရင့်အခွန်တော်ပစ္စည်းများ

ငြိမ်သက်နေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်ဝယ် ရွှေရောင်နေခြည်နုနုတို့ ဖြာကျနေသဖြင့် ရေပြင်တစ်ခုလုံး တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသော ပင်လယ်လေပြည်ညင်းတို့က ဆားငံနံ့သင်းသင်းကို သယ်ဆောင်လာ၏။ ကမ်းရိုးတန်းတစ်ခုအနီးတွင်တော့လှေငယ်တစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကမ်းစပ်မှ လူရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ယောက်မှာ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် ဦးခေါင်းတွင် ဂျိုတစ်စုံရှိကာ ထူးခြားထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ထည်ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်မှာမူ ဆံပင်နက်၊ မျက်လုံးနက်များနှင့် အချိုးအစားကျနသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဘော့ဘ်နှင့် ကိုင်ဒိုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အတော်လေး နွမ်းနယ်စုတ်ပြတ်နေကြ၏။ အဝတ်အစားများမှာ ပေရေစွန်းထင်းနေပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေသည်။

ကမ်းပေါ်သို့ စတင်ခြေချခဲ့သည့် အချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် နှစ်ယောက်လုံး ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။ တွေ့ဆုံရမည့် ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးထုကြီးကို စိတ်ကူးယဉ်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ အလိုအလျောက် သွက်လက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ထိုဒေသတစ်ခုလုံးကို အသေအချာ လှည့်ပတ်ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ အလှပြင်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးများ မဆိုထားနှင့်၊ သက်ရှိလူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံများသာ ရှိနေပြီး အလွန်ခြောက်ကပ်လှသည်။ အရိုင်းဆန်စွာ ပေါက်ရောက်နေသော အပင်များကသာ ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေခံနေကြ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်အားထက်သန်နေသော လူငယ်နှစ်ဦးမှာ ခေါင်းကို ရေအေးဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ဝန်းထဲမှ အရောင်အဝါများ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

"ဘော့ဘ်... မင်းပြောတော့ ဒီနေရာက နေရာတိုင်းမှာ မိန်းမလှလေးတွေ ရှိတယ်ဆို"

ကိုင်ဒိုတစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကို လူအတစ်ယောက်လို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘော့ဘ်၏ အရိုက်အနှက်ခံရမည့် ဘေးကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူခေါ်ရာနောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်လာခဲ့မိသည့်အတွက် ကိုင်ဒိုသည် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

"တောက်စ်... ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲကွ"

"ငါလည်း ပြန်မေးချင်နေတာ၊ ဒါ ဘယ်လို စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ နေရာလဲ"

ကိုင်ဒိုတင်မကဘဲ ဘော့ဘ်၏ စိတ်ဓာတ်များပါ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။ ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒေသန္တရဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိတွေ့ခံစားနိုင်ရန် အလွန် မျှော်လင့်စောင့်စားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဓလေ့ထုံးစံများအစား ပျက်စီးခြင်းတရားကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် တွေးမိလေလေ ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသဖြင့် ဘော့ဘ်သည် လော့ဂ်ပိုစ့်ကို ထုတ်ယူကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ လမ်းကြောင်းက မှန်ကန်နေဆဲပင်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူ ပြောခဲ့သည့် နေရာအတိအကျ ဖြစ်နေသည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ စရိုက်အရ သူ့ကို လိမ်ညာပြောဆိုမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က မုတ်ဆိတ်ဖြူ ပြောခဲ့သလို ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အချိန်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ကံဆိုးလိုက်တာကွာ"

"ထားလိုက်တော့... လှေပေါ် ပြန်တက်ကြစို့"

"ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ သင်္ဘောဆီပဲ ပြန်ကြရအောင်"

ဘော့ဘ်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ ၎င်းတို့အနေဖြင့် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန်သာ ရှိတော့၏။ ဤနေရာတွင် ဘာမျှမရှိတော့ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ စားစရာအချို့ ယူဆောင်လာခဲ့မိ၍ တော်သေးသည်၊ မဟုတ်ပါက ငတ်ပြတ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကိုင်ဒိုသည် ညည်းညူရန်ပင် စိတ်မပါတော့ဘဲ လှေပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဘော့ဘ် ကမ်းပေးလာသော အစားအစာများကို ယူကာ ဒေါသဖြေသည့်အလား အငမ်းမရ ဝါးမြိုစားသောက်တော့သည်။

အပြန်ခရီးတွင် ကိုင်ဒို၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုကြောင့်၎င်း၊ ဘော့ဘ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရသဖြင့်၎င်း လှေလှော်ရန် တာဝန်ယူလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး လှေကို တစ်လှည့်စီ လှော်ခတ်ရန် သဘောတူလိုက်ကြ၏။ ခရီးစဉ်၏ ပထမပိုင်းကို ဘော့ဘ်က လှော်ခတ်ပြီး ဒုတိယပိုင်းကိုမူ ကိုင်ဒိုက လှော်ခတ်မည် ဖြစ်သည်။

ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းနှင့် လော့ဂ်ပိုစ့်ပြသရာအတိုင်း ဘော့ဘ်သည် ဦးတည်ရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လှော်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ ကိုင်ဒိုထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေး၏။ အကယ်၍ လှေငယ်လေး ပျက်စီးသွားမည်ကို မစိုးရိမ်ရပါက ဘော့ဘ်အနေဖြင့် ယခုထက်ပင် ပို၍ မြန်အောင် လှော်ခတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းရှိ အခြားပင်လယ်ပြင်တစ်ခု၌ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်မားသော ဆန်းပြားဇိမ်ခံ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ခရီးနှင်နေသည်။ တစ်သင်္ဘောလုံးသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားထည်ဝါလှ၏။

ထိုသင်္ဘောတွင် ကုန်းပတ်အဆင့် ၁၄ ဆင့်ရှိပြီး အဆင့်တိုင်းကို ပုလဲ၊ ကျောက်စိမ်း၊ ရတနာများနှင့် တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းအနုပညာပစ္စည်းများဖြင့် မွမ်းမံပြင်ဆင်ထားသည်။ ထိုသင်္ဘောပေါ်ရှိ မည်သည့်ပစ္စည်းတစ်ခုကိုမဆို ထုတ်ရောင်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် သာမန်မိသားစုတစ်ခုလုံး တစ်သက်စာ ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်နေထိုင်နိုင်လောက်သည်။

ထို့ပြင် အပေါ်ဆုံးကုန်းပတ်မှာ နေရောင်အောက်တွင် အထူးပင် တောက်ပနေပြီး ရွှေရောင်ဝင်းပလျက် ရှိသည်။ ထိုအပိုင်းကို ရွှေစင်စစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလံတိုင်ပင်လျှင် ရွှေတိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဖြူဖွေးသောအလံထက်တွင်မူ 'ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တို့၏ ခွာရာ' တံဆိပ်အမှတ်အသားကို အနီရောင်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသည်။ အပေါ်ဘက်တွင် တြိဂံသုံးခု၊ အလယ်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုနှင့် အောက်ဘက်တွင် တြိဂံတစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ သီးသန့် အမှတ်တံဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသင်္ဘောကြီးမှာ ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်များအတွက် 'ဘုရင့်အခွန်တော်ပစ္စည်းများ' ကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဆန်းပြားဇိမ်ခံ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်မူ ရေတပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် သင်္ဘောသားတစ်စုသည် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အသင့်အနေအထားရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သေနတ်များကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲမပြတ် သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် တင်းကြပ်ထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ နဖူးပြင်များတွင် ချွေးစေးများ ပျံတက်နေကြ၏။

သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် ဘုရင့်အခွန်တော်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်လာသည့် ခရီးစဉ်တွင် ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရေး ခေါင်းစဉ်ဖြင့် နိုင်ငံအသီးသီးသို့ လှည့်လည်အပန်းဖြေရန် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ဥပဒေ၏အထက်တွင် တည်ရှိနေသော ကမ္ဘာ့အထက်တန်းလွှာ များ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အား တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မိပါက သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအားလုံး ချွင်းချက်မရှိ ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အပေါ့ပါးဆုံး ပြစ်ဒဏ်ပင်လျှင် 'ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်တို့၏ ခွာရာ' တံဆိပ်ကို အသားထဲအထိ ခတ်နှိပ်ခံရပြီးနောက် 'တက်ကီလာဝုဖ်' (Tequila Wolf) သို့ ပို့ဆောင်ကာ ပြီးဆုံးခြင်းမရှိသည့် 'တံတားကြီး' တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွင် ကျွန်အဖြစ် စေခိုင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ရေတပ်သားများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ကုန်းပတ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖန်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူတစ်ယောက်သည် သိသာထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် T ပုံသဏ္ဌာန် ဆံပင်ကေစတိုင်ရှိပြီး ဖရုံသီးကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ကျွန်တစ်ဦး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင်မူ တန်ဖိုးကြီး သေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူကား... ရေတပ်သားအားလုံးကို သွေးပျက်အောင် လုပ်ထားသည့် ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင် 'ချားလ်မိန်း' ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သေနတ်ပစ်ကွင်းပစ်မှတ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် လူအနည်းငယ်ကို မတ်တပ်ရပ်ခိုင်းထားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ကျပန်းဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံရသော သာမန်အရပ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် သေနတ်ကို မြှောက်ကာ အရှိန်ယူပြီး ပစ်ခတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူ မောင်းဖြုတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ဝေးလံသော ရေပြင်ထက်မှ မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဟင်..."

ချားလ်မိန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သေနတ်ကို အောက်ချလိုက်သည်နှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ အစေခံတစ်ဦးက မှန်ပြောင်းတစ်လက်ကို ချက်ချင်း လှမ်းပေးလာ၏။

ချားလ်မိန်း မှန်ပြောင်းကို မျက်လုံးတွင် တပ်၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိုင်းစက်နေသော မှန်ဘီလူးအတွင်း၌ လှေငယ်တစ်စင်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်က လှေလှော်နေပြီး အခြားတစ်ယောက်ကမူ လှေပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းကို အေးဆေးစွာ ခံစားနေ၏။

"အတော် မြန်တာပဲ"

"ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင်ကိုတောင် ဘာမှမထင်ဘဲ လျစ်လျူရှုရဲတယ်ပေါ့လေ"

ချားလ်မိန်းက စူးရှပြီး နားမခံသာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရှိန်အပြည့်နဲ့ မောင်းစမ်း... အဲဒီကောင်နှစ်ယောက်ကို တိုက်ပြီး ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်"

သူ၏ စကားလည်း ဆုံးရော ဝါရင့်ပဲ့ကိုင်ကြီးများမှာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သင်္ဘောကို အရှိန်မြှင့်ရန် ချက်ချင်းပင် လိုက်နာဆောင်ရွက်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်လူက ကမ္ဘာ့သူကောင်းမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ မည်သူကများ သူ၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ရဲမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ထိုဆန်းပြားဇိမ်ခံ သင်္ဘောကြီးသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လှေငယ်လေး၏ အရှိန်အတိုင်း ထိုလှေငယ်ရှိရာသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်မောင်းနှင်သွားတော့သည်။ ၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသင်္ဘောကြီး၏ စက်စွမ်းအားမှာ မည်မျှအဆင့်မြင့်မားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့် 'စီတီ' သည် လက်ထဲမှ နောက်ဆုံးထွက် ဝရမ်းပြေးဆုကြေးငွေ ပိုစတာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မှန်ပြောင်းကို အသုံးပြုကာ ဝေးလံသော နေရာရှိ လှေငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ရုတ်တရက်... သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် သေချာစွာ ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခုနက သိမ်းဆည်းလိုက်သော ဆုကြေးငွေ ပိုစတာကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ကာ လှေပေါ်မှ လူငယ်နှစ်ဦးကို တစ်လှည့်စီ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

"မြန်မြန်..."

"သင်္ဘောကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ကြစမ်း..."