အပိုင်း (၂၂)  ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ - ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟည်းစေသော မဟာလှိုင်းတံပိုး။

ပင်လယ်ဓားပြများမှာ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ အာမေဍိတ်သံများ အဆုံးမရှိ ပဲ့တင်ထပ်သွားကြလေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှေခြင်္သေ့သည် ၎င်း၏ နတ်ဆိုးသစ်သီးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မြေပြင်မှ မြေခြင်္သေ့ကြီး ပေါင်းများစွာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုခြင်္သေ့ကြီးများသည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားလှပြီး ပါးစပ်ကြီးများကို ဖြဲကာ ခြေလေးချောင်းဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။ ၎င်းတို့အောက်ရှိ ကျွန်းတစ်ခုလုံးလည်း တုန်ခါနေတော့သည်။ ယခင်က ငြိမ်းချမ်းခဲ့ဖူးသော ကျွန်းကလေးမှာ ယခုအခါ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအနှံ့တွင်လည်း ကျင်းကြီး၊ ကန်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။ မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမခြင်္သေ့ကြီးများအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းသွားကာ ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးမှာမူ အထက်သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ တက်လာလေသည်။

"ဒီအရူး ရှီကီ! သူ တကယ့်ကို ရူးသွပ်သွားပြီပဲ!"

"မြန်မြန်! လူတွေအားလုံး သင်္ဘောပေါ်တက်ကြ! ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး!"

"တောက်! ဒီကျွန်းတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြောင့် နစ်မြုပ်တော့မှာပဲ!"

လူစုမှာ ဆူညံသွားကြသည်။ နှစ်ဦးသား၏ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် တပ်ခွဲမှူးများပင် သင်္ဘောများဆီသို့ နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့ကြရလေသည်။ တပ်ခွဲမှူးများ၏ ကာကွယ်မှု ရှိသည့်တိုင်အောင် ပင်လယ်ဓားပြ အများအပြားမှာ တိုက်ပွဲပြင်းထန်မှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဘော့ဘ်ရော ရွှေခြင်္သေ့ပါ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြချေ။ ယခုအချိန်တွင် ရွှေခြင်္သေ့သည် ဘော့ဘ်ကို အမြန်ဆုံး အလဲထိုးပစ်ချင်နေပြီး မြေခြင်္သေ့ကြီးများကို အသုံးပြု၍ ဘော့ဘ်၏ ခွန်အားကို ကုန်ခမ်းအောင် လုပ်ရန်သာ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားလေသည်။ သို့သော် သူတွေးထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဘော့ဘ်မှာ ကုန်ဆုံးနိုင်စွမ်းမရှိသော ကြံ့ခိုင်မှုမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။ သူသည် မြေခြင်္သေ့ကြီးများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလာရင်း ထိုခြင်္သေ့ကြီးများအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခွဲထုရိုက်အမှုန့်လုပ်ပစ်လိုက်လေသည်။

"ရွှေခြင်္သေ့... မင်းဖန်တီးထားတဲ့ အကောင်တွေက ဘာမှ ပျော်ဖို့မကောင်းဘူးကွာ!"

"ဒီကောင်တွေက မြေကြီးတုံးတွေ သက်သက်ပဲဥစ္စာ!"

ထိုအချိန်တွင် ဘော့ဘ်၏ ဟိန်းထွက်လာသော အသံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်ရောက်နေကြသော အဖွဲ့သားများပင် ထိုအသံကို အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရွှေခြင်္သေ့၏ ဒေါသမှာ ပိုမိုအတိုင်းအဆမရှိ မြင့်တက်လာတော့သည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ မြေခြင်္သေ့ကြီးများကို ရှင်းလင်းပြီးသွားသော ဘော့ဘ်သည် ညာဘက်ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး ထက်မြက်ပြီး နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းတစ်စုံဖြင့် ရွှေခြင်္သေ့ရှိရာ ဖုန်မှုန့်တောဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘော့ဘ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်နေသည့်နေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဒိန်းးး!!"

ဗုံးအကြီးစားတစ်လုံး ပေါက်ကွဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံကြောင့် လူတိုင်း နားကို ပိတ်ထားကြရလေသည်။ မြေပြင်တွင် ဧရာမတွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး သင်္ဘောပေါ်မှ လှမ်းကြည့်နေကြသော အဖွဲ့သားများမှာမူ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် တောက်ပသော ကြယ်ပျံတစ်စုံကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာလဲဟ! ဘယ်လိုတောင် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်မျိုးလဲ?!"

"ငါတော့ ဝေဝေဝါးဝါးပဲ မြင်လိုက်ရတယ်!"

"အရှိန်က မြန်လွန်းလို့ ဘော့ဘ် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့တောင် ထင်ရတယ်!"

သင်္ဘောပေါ်မှ လှမ်းကြည့်နေကြသော်လည်း ကျွန်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်နေသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားကို သူတို့ ခံစားနေရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လှသော ခေါင်းဆောင် ရော့ခ်ပင် လျှင် မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရကာ ဘော့ဘ်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

"ဂူရာရာရာရာ!"

"ဘော့ဘ်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်က တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှတယ်!"

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာတောင် ဒီလို ခွန်အားမျိုးကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး!"

မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘော့ဘ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ရင်းဖြင့် ဝမ်းသာနေမိသည်။ အခြားသော တပ်ခွဲမှုးများမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ရှိ ဘော့ဘ်ဆီသို့သာ အာရုံအားလုံး နစ်မြုပ်နေကြတော့သည်။ သူတို့သည် မြန်ဆန်လွန်းလှသော အရိပ်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဘော့ဘ်မှာ ရွှေခြင်္သေ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

"မင်းကို ငါ မထိနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မလား?"

"အခုကော ဘယ်လိုလဲ?"

ဘော့ဘ်က အေးအေးလူလူ ပြောဆိုလိုက်ရင်း လက်သီးကို ရှေ့သို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ရွှေခြင်္သေ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အိုတို နှင့် ကိုဂါရာရှီ ဓားမြှောင်နှစ်စင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဓားသွားနှစ်ခုလုံးမှာ သံမဏိခန္ဓာဟာကီများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နေရောင်အောက်တွင် နက်မှောင်သော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"မင်းရဲ့ လက်သီးက ပိုမာမလား၊ ငါ့ရဲ့ နာမည်ကျော် ဓားနှစ်စင်းက ပိုမာမလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် စီးဆင်းခြင်းဟာကီများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဘော့ဘ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။ ဘော့ဘ်သည်လည်း နောက်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ဓားသွားကို တည့်တည့် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"ချွင်ရွှင်!!"

ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စက္ကန့်ပင်မပြည့်သော အချိန်အတွင်း၌ နှစ်ဦးသားမှာ ဒါဇင်နှင့်ချီသော တိုက်ကွက်များကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်ခဲ့ကြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသော တွန်းကန်အားကို အသုံးပြု၍ ဘော့ဘ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်မကျစေရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထိန်းညှိနေသည်။ သို့သော် ရွှေခြင်္သေ့မှာ ဆယ်ကြိမ်မက တိုက်ခိုက်ပြီးသည့်တိုင် အသာစီးမရသဖြင့် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဘော့ဘ်သည် တိုက်ကွက်ကို ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေခြင်္သေ့သည် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ - ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟီးစေသော မဟာလှိုင်းတံပိုး!"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သင်္ဘောပေါ်ရှိ တပ်ခွဲမှူးများမှာ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားကြရသည်။

"တောက်... ရွှေခြင်္သေ့ တကယ် ရူးသွားပြီ!"

"သူ အဲဒီကွက်ကို သုံးလိုက်ပြီဆိုတော့ ဒီတိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်တော့မှာပဲ!"

"ရွှေခြင်္သေ့ကို ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဘော့ဘ်ဟာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာပါ!"

တပ်ခွဲမှူးများအနေဖြင့် ထိုကွက်မှာ ရွှေခြင်္သေ့၏ အန္တိမအဆင့် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်မှာ ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြန်သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများသာမကဘဲ ပင်လယ်ပြင်ကြီးပါ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ ပျံသန်းမှုသစ်သီး၏ စွမ်းပကားကြောင့် ယခင်က တည်ငြိမ်ခဲ့သော ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် ဟိန်းဟောက်လာပြီး ရေလှိုင်းများမှာ လေထုထဲတွင် ဧရာမ ရေခြင်္သေ့ကြီးများအသွင် ကူးပြောင်းသွားကြလေသည်။

ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောကြီးမှာလည်း ရေပြင်ထက်တွင် အန္တရာယ်ရှိစွာ ယိမ်းထိုးနေတော့သည်။ အကယ်၍ သင်္ဘောပေါ်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သာ ရှိမနေပါက သင်္ဘောမှာ ယခုအချိန်တွင် နစ်မြုပ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရေခြင်္သေ့ကြီး အကောင် ၂၀ ကျော် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျွန်းပေါ်မှ မြေခြင်္သေ့ ဒါဇင်ဝက်ခန့်နှင့်အတူ ဘော့ဘ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

"ဝုန်းးး!!"

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌လည်း တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်နေပြီး ဤစွမ်းအား၏ ကြီးမားလှပုံကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများမှာမူ ဆွံ့အလျက် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေမိကြတော့သည်။ ဘော့ဘ်နှင့် ရွှေခြင်္သေ့တို့၏ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့မှာ အကြိမ်ကြိမ် ထိတ်လန့်ခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ ထုံထိုင်းသလိုပင် ဖြစ်နေကြချေပြီ။

ထိုစဉ် မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အခြားသူများမှာ ကျွန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တည်တံ့လေးနက်လာကြသည်။ ရွှေခြင်္သေ့၏ ဤတိုက်ကွက် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်ကို တပ်ခွဲမှူးများ သိကြပြီး ၎င်းကို တောင့်ခံနိုင်မည့်သူမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားပဲ... သူ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်!"

ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချားလော့ လင်လင် (မားမားကြီး) က ရုတ်တရက် စကားဆိုလာသည်။ ဘော့ဘ်ဆီသို့ စူးစိုက်ထားသော သူမ၏ အကြည့်များထဲတွင် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တပ်ခွဲမှူးများမှာ နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြလေသည်။ သူမ၏ အထူးအာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည့် မည်သည့်အမျိုးသားမဆို သူမ သဘောကျနှစ်သက်သွားသည့်သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘော့ဘ်မှာမူ ပြင်ပ၌ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး မတ်တတ်မတ်မတ် မရပ်နိုင်သေးခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ခြင်္သေ့ကြီး ပေါင်းများစွာက သူ့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြလေတော့သည်။