အခန်း (၅၉) - ငါက မင်းရဲ့ ဦးလေးပဲ

ဒရာဂွန်၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်က လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

၎င်းမှာ အဆစ်အမြစ်များ ထင်ရှားပြီး စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေကာ ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အာဏာစက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည့် လက်တစ်ဖက်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆာဘို၏ အကြည့်များက ထိုလက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူက ဂိုအာ နိုင်ငံဆီသို့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော မီးတောက်ကြီးက ညကောင်းကင်ယံကို နီရဲစွာ လောင်ကျွမ်းစေနေသည်။

လေထဲတွင် သယ်ဆောင်လာသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု၏ အနံ့အသက်များက သူ၏ အရေပြားကို စူးရှနာကျင်စေ၏။

"ဟင့်အင်း..." ဆာဘို၏ အသံက တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သွားလို့ မရဘူး"

"အေ့စ်နဲ့ လူဖီက အဲဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ပြီးတော့... ဂရေး တာမီနယ်က လူတွေ အကုန်လုံးလည်း ရှိနေသေးတယ်"

သူ ထွက်သွားပါက သူ၏ တုံးအသော ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် မည်မျှ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ကြမည်ကို သူ တွေးပင် မတွေးရဲပေ။

မီးတောက်များကြားတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် ထိုအပြစ်မဲ့ ပြည်သူများကိုလည်း သူ စွန့်ပစ်မသွားနိုင်ပါချေ။

ဆာဘို၏ ငြင်းဆန်မှုကို ကြားသော်လည်း ဒရာဂွန်က အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ပေ။

သူက ဆန့်တန်းထားသော လက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များကလည်း မီးလောင်နေသော နိုင်ငံတော်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

"မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"

သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေပြီး အရာအားလုံးကို သိရှိထားသည့်အလား အေးချမ်းမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ငါ့လူတွေ မရောက်လာခင်ကတည်းက မီးတွေက လောင်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ မင်း မရောက်လာခင်မှာတင် ငါ့လူတွေက... အဲဒီ မီးပင်လယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ကြပြီ"

ဒရာဂွန်၏ လေသံက ရိုးရှင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောနေသည့်အလား ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေ၏။

"သန့်စင်ရေး ကို လုပ်ဆောင်နေတဲ့ သူတွေကပဲ... သူတို့ကိုယ်သူတို့ သန့်စင် ခံရလိမ့်မယ်"

"မီးတောက်တွေ ငြိမ်းသွားလိမ့်မယ်။ မြို့သူမြို့သားတွေကို နေရာပြန်ချထားပေးလိမ့်မယ်"

ဆာဘို အလျင်အမြန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည့်အလား ထိုလူကို သူ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များက ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

ဒီလူက... ဂိုအာ နိုင်ငံမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေ အားလုံးကို သူ မရောက်လာခင်ကတည်းက သိနေခဲ့တာလား။

သူက... နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေအတွက်တောင် အစီအစဉ်ချထားပြီးပြီလား။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုက ဆာဘို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ဝင်ရောက်လာသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် မီးရှူးတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူတစ်ဦးအလား သူတစ်ယောက်တည်း တိုက်ပွဲဝင်နေရသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလူ၏ရှေ့တွင်တော့ သူ၏ အသက်ကုန်ရုန်းကန် ခုခံမှုက... သေးငယ်လွန်းလှသည်။

ဤလူသည်... နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို၊ သို့မဟုတ်... ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်မည့် ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကို ဖြန့်ကြက်ထားပြီးဖြစ်နေသည်။

မှူးမတ်များနှင့် ကောင်းကင်နဂါး စနစ်အပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သွားသော ရေခဲတမျှ အေးစက်သည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတစ်ခုက သူ၏ ခြေဖဝါးများမှနေ၍ တက်လာသည်။

သို့တိုင်အောင် မျှော်လင့်ချက် မီးတောက်တစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းလာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အရာအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ဤလူ ပြသခဲ့သည့် စွမ်းအားနှင့် ဆန္ဒအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆာဘို ဆက်လက်၍ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဒရာဂွန်ကို လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

နူးညံ့သော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော လေပြေတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အရိုအသေပေးနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတင်လိုက်သည်။

ဤလေပြေက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားထက် ပိုမိုစုစည်းနေပြီး ပိုမိုတည်ငြိမ်နေသည်။

၎င်းက ဆာဘိုကို မတင်ကာ ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်လေသည်။

"ယူး ဟူး ဟူး"

ဆာဘို ခြေချမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချဲ့ကားခြယ်သထားသော မိတ်ကပ်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မလိုက်ဖက်အောင် ကြီးမားလှသည့် ခေါင်းကြီးရှိသော လူတစ်ယောက်က ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံကို ပြုလုပ်ကာ နွဲ့နှောင်းစွာ လျှောက်လာသည်။

"ဒရာဂွန် ကောင်လေး၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကလေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်ပေါ့လေ။ ဒီနေ့များ နေက အနောက်ဘက်က ထွက်လာတာလား။ ဟီ ဟာ!"

အိုကာမာဘုရင် အီဗန်ကော့ဗ် က သူ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ပွတ်ရင်း ဆာဘိုကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ အခြားသော တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ တပ်မှူးများကလည်း အံ့အားသင့်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့က သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိထားကြသည်။

ဤလူက ကမ္ဘာကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်ရန် အမြဲတမ်း ကြံစည်နေသော ထာဝရ ရေခဲတောင်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သင်္ဘောပေါ် ခေါ်လာတယ်ဆိုတာက။

ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

"ဒီကလေးက..." တပ်မှူးတစ်ဦးက စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခုနက လေပြေက... နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းရည် မဟုတ်ဘူးမလား။ ခံစားရတာ... တစ်မျိုးကြီးပဲ"

အီဗန်ကော့ဗ်၏ အကြည့်က ဆာဘို၏ ခါးရှိ ပြာလဲ့လဲ့ တောက်ပနေသော အဆင်တန်ဆာထံသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

"အို။ ဒီတောက်ပနေတဲ့ အရာလေးက ဘာလေးလဲ။ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး"

သူက ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဒရာဂွန်၏ ပုံရိပ်က သင်္ဘောခန်းတံခါးဝတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။

"အီဗာ။ သူ့ကို ငါ့အခန်းထဲ ခေါ်လာခဲ့"

"ဟင်။ ဒရာဂွန် ကောင်လေး၊ မင်းက..."

အီဗန်ကော့ဗ် က ဆက်ပြောချင်သေးသော်လည်း ဒရာဂွန်၏ တည်ငြိမ်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ။ ကပ်စေးနှဲလိုက်တဲ့ လူကြီး။ ဟီ ဟာ!"

သင်္ဘောခန်းအတွင်း၌။

အပြင်အဆင်များက အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။ စားပွဲတစ်လုံး၊ ကုလားထိုင်တစ်လုံးနှင့် နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပင်လယ်ပြာလေးသွယ် နှင့် ဂရန်းလိုင်း တို့ကို ဖော်ပြထားသည့် ဧရာမ မြေပုံကြီးတစ်ခုသာ ရှိသည်။

လေထုက... မွန်းကျပ်နေ၏။

ဒရာဂွန်က တစ်ခုတည်းသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့တွင် ယှက်ထားကာ နက်ရှိုင်းသော သူ၏ အကြည့်များက ဆာဘိုထံတွင် စူးစိုက်နေသည်။

"မင်း နာမည်"

"...ဆာဘို"

"မှူးမတ်တစ်ယောက်" ဒရာဂွန်၏ လေသံက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။ "မင်းက ဘာလို့ ကောင်းကင်နဂါးကို ဆန့်ကျင်ရတာလဲ။ အဲဒီ အမှိုက်ပုံကြီးအတွက်လား"

"ကျွန်တော် အဲဒီ အမှိုက်ပုံကြီးအတွက် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး"

ဆာဘိုက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

"အပြစ်မဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လုပ်တာ! ကျွန်တော့်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လုပ်တာ!"

သူက လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ မှူးမတ်တို့၏ လှောင်ချိုင့် အပေါ် သူ၏ မုန်းတီးမှု၊ စစ်မှန်သော လွတ်လပ်ခြင်း ကို လိုလားတောင့်တမှု၊ ကိုလူဘို တောင်ပေါ်တွင် အေ့စ်၊ လူဖီတို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံနှင့် သွေးသောက်ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လာခဲ့ပုံ အားလုံးကို သူက ပြောပြလိုက်သည်။

"အဲဒီနေရာက... ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နေရာပဲ! အေ့စ် နဲ့ လူဖီ က... ကျွန်တော့်ရဲ့ အစစ်အမှန် မိသားစုပဲ!"

"ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တာက... သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သက်သက်ပဲ!"

လူဖီ ဆိုသော နာမည်က ဆာဘို၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ကျလာသောအခါ။

ထာဝရ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော ဒရာဂွန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများက... အနည်းငယ်မျှ တွန့်လိမ်သွားသည်။

သင်္ဘောခန်းအတွင်းရှိ လေထုက ချက်ချင်းပင် လေးလံထူထဲလာ၏။

ဒရာဂွန်က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသံနှိမ့်ကာ စကားစလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကောင်လေး... သူ့ရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ဘာလဲ"

"မန်းကီး ဒီ လူဖီ"

ဆာဘိုက အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ့ကို နားမလည်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူ ပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင်ပင်။

ဆာဘို နောင်တရသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကမ္ဘာ့အဆိုးရွားဆုံး ရာဇဝတ်ကောင် ဟု လူသိများသော အမျိုးသားသည်... အချိန်အတော်ကြာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဆာဘို နားမလည်နိုင်သော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ခံစားချက် မုန်တိုင်းများက သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရစ်ဝဲနေ၏။

ထိုမျက်ဝန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်... မုန်တိုင်းတစ်ခုက အစပျိုးနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

ဆာဘို အသက်ရှူမဝတော့သလို ခံစားရသည်အထိ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက်။

ဒရာဂွန်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြန်စလာသည်။ သူ၏ အသံတွင်... သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိလိုက်သော အက်ကွဲမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"မန်းကီး ဒီ လူဖီ..."

"သူက ငါ့သားပဲ"

ဝုန်း!

ဆာဘို၏ ဦးနှောက်က... လုံးဝကို အလုပ်လုပ်ရပ်စဲသွားလေသည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် မှင်တက်စွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေပြီး ပါးစပ်က ဟအက်နေသော်လည်း မည်သည့်အသံမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ဘာ... ဘာကြီး။

သား။

လူဖီ... အသားစားဖို့ပဲသိပြီး အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ အဲဒီ တုံးအအ ညီလေးက...

သူ့အဖေက... ခုလေးတင် စီပီဇီးရိုး ကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးကို သေးထွက်ကျအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ဒီလူကြီးလား။

လူဖီ့ အဘိုးက ရေတပ်သူရဲကောင်း ဂါ့ပ် မဟုတ်ဘူးလား။

ဒီမှာ... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲ!

ဆာဘို၏ လောကအမြင်ကြီး တစ်စစီ ပြိုကွဲနေချိန်လေးတွင်ပင် သင်္ဘောခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။

အီဗန်ကော့ဗ် က နွဲ့နှောင်းစွာ ဝင်လာပြီး သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသော ဆာဘို၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသည်။

"အိုမိုင်။ ဆာဘို ကောင်လေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဒရာဂွန် ကောင်လေးက မင်းကို ခြောက်လှန့်လိုက်လို့လား"

ထို့နောက် သူက ဆာဘိုဘက်သို့ လှည့်လာရာ သူ၏ ဧရာမ မျက်နှာကြီးတွင် စပ်စုချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဒါနဲ့ ဆာဘို ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ အဲဒါက နတ်ဆိုးအသီး မဟုတ်ဘူးမလား။ ငါ့ကို အကုန်ပြောပြစမ်းပါဦး"

"အာ... အို..."

ဆာဘိုသည် အံ့အားသင့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူက စက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား စတင်ရှင်းပြလေသည်။

ဂိုအာ နိုင်ငံတွင် သူ တွေ့ဆုံခဲ့ရသော ဘလိတ်ခ် အမည်ရှိ လူအကြောင်းကို သူ ပြောပြလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုင် ဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဆိုင်အကြောင်းကို သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ၊ အေ့စ် နှင့် လူဖီ တို့သည် တေဗတ် ဟုခေါ်သော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြကြောင်းကို သူ ပြောပြလိုက်သည်။

ပြီးတော့... လေစွမ်းအင် ဗီးရှင်း ဟုခေါ်သော အဆင်တန်ဆာကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြောင်းနှင့်... ၎င်းမှတစ်ဆင့် လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြောင်းတို့ကိုပါ သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။

နားထောင်နေရင်းဖြင့် အီဗန်ကော့ဗ်၏ မေးရိုးများ ကျဆင်းသွားလေသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွေကို ရှင်းလင်းရတယ်? ဗီးရှင်း? အဲဒါက မင်းကို လေထဲကနေ စွမ်းအားတွေ ပေးတယ်ပေါ့လေ။ ဒါက... ဒါက ဘယ်လို ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်မျိုးလဲ။ ဟီ ဟာ!"

အီဗန်ကော့ဗ် က အော်ဟစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ဘလိတ်ခ် နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုင် ဆိုသော စကားလုံးများ ဆာဘို၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ကျလာသည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင်ပင်။

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဒရာဂွန်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လာသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုန်လှုပ်မှု ဟုခေါ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ကနဲ တောက်ပသွားသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ သားဖြစ်သူကြောင့် မဟုတ်သလို ကောင်းကင်နဂါးကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းက... သူ၏ အစီအစဉ်များအားလုံးနှင့် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် သူ၏ နားလည်ထားမှုများကို လှုပ်ခါသွားစေနိုင်သည့်... ပြောင်းလဲမှုအသစ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"...မင်းပြောတာက ဘလိတ်ခ် ဆိုတဲ့ ဆိုင်ရှင်က အခု ဖူရှာရွာ မှာ ရှိနေတယ်ပေါ့လေ" ဒရာဂွန်၏ အသံက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူက အီဗန်ကော့ဗ်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ဆာဘိုထံတွင် စူးစိုက်နေ၏။

"ဘယ်ရီငွေ ပေးရုံနဲ့... 'အခြားကမ္ဘာ' ကို ဝင်လို့ရတယ်ပေါ့"

"ပြီးတော့... ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို... သယ်ဆောင်လာလို့ ရတယ်ပေါ့"

ဒရာဂွန်၏ စကားများက ပိုမို၍ မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်ကာ ဤအပိုင်းအစများကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးအသီး များ၏ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် မလိုသော... စနစ်တစ်ခု။

ကမ္ဘာ့အစိုးရ၏ နည်းပညာများဖြင့် ကန့်သတ်မထားသော... စနစ်တစ်ခု။

ငွေရှိသရွေ့... စွမ်းအားရှင်များကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည့်... စနစ်တစ်ခု။

ဒရာဂွန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ မှီချလိုက်သည်။

ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရိုက်ခတ်သွားလေပြီ။

တော်လှန်ရေးတပ်မတော်တွင် အလိုအပ်ဆုံးအရာက ဘာလဲ။

ထိပ်တန်း စွမ်းအားရှင်များ။ ထို့ထက်ပို၍ ရေတပ်၏ အရေအတွက်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်မည့် အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားရှင် အင်အားစုပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့သာ...

ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုင် က... တကယ်သာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်...

ဒါက တော်လှန်ရေးတပ်မတော်အတွက် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးအတွက်ရော... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ!

ဒရာဂွန်၏ မျက်လုံးများက ပွင့်လာသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဂိုအာ နိုင်ငံထက်ပင် ပိုမိုပူလောင်ပြီး ပိုမိုရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်တစ်ခုက လောင်ကျွမ်းနေသည်။

"ဘလိတ်ခ်..."

ထိုနာမည်ကို သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့အမိန့်"

"ခရီးစဉ် ပြောင်းမယ်"

"ဦးတည်ရာ၊ အရှေ့ပင်လယ်ပြာ၊ ဖူရှာရွာ!"