အခန်း (၅၇) - ထွက်သွားစမ်း

"ဒါက... ဘာလဲ"

စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုလမ်းကြောင်းများသည် အတင်းအဓမ္မ သွေဖည်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့မှာ ရပ်တန့်သွားကြရသည်။ သူတို့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသော ဆာဘိုကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ကောင်လေး၏ ပတ်လည် သုံးမီတာအတွင်းရှိ လေစီးကြောင်းများက မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် ပုံပျက်နေပြီး မမြင်ရသော လေဝဲကတော့တစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်လုံးများထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးနက်တည်ကြည်မှုများ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"နယ်မြေအမျိုးအစား စွမ်းရည်လား"

"မဟုတ်ဘူး။ အတိုင်းအတာအရငယ်တဲ့ လမ်းကြောင်း နှောင့်ယှက်မှုနဲ့ ပိုတူတယ်"

"စွမ်းအင် အတက်အကျက အရမ်းကြမ်းတယ်။ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမှုကလည်း အရမ်းများပြားလွန်းတယ်။ သူ ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူတို့နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန်ပင် အကဲဖြတ်ချက်များကို ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ကောက်ချက်က ရှင်းလင်းနေ၏။ ထိုကောင်လေးက ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှသာဖြစ်သည်။ ဤမျှသာရှိသော စွမ်းရည်အဆင့်အတန်းသည် အစစ်အမှန် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးရှေ့တွင်တော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည့် မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

"အမှိုက်ကောင်တွေ! အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင် နှစ်ကောင်!"

ကောင်းကင်နဂါး၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် စိန့် ဂျယ်မတ်ခ် သည် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဒေါသတကြီး တုန်ယင်နေသည်။ သူက ပျံသန်းနေသော ပုံရိပ်ကို လက်ညိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ အော်ဟစ်သံက ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုစူးရှနေသည်။

"ဘာစောင့်နေကြတာလဲ!"

"အဲဒီ ပိုးကောင်! ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ပျံသန်းရဲတဲ့ အဲဒီ ပိုးကောင်ကို အောက်ဆွဲချလာခဲ့စမ်း!"

"ငါ့ခြေထောက်နဲ့ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချေမွပစ်မယ်!"

"ကြားလား! အခုချက်ချင်း ဆွဲချခဲ့စမ်း!"

ရူးသွပ်နေသော အမိန့်သံတွင် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော သေမင်းတမန် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆက်လက် စမ်းသပ်စစ်ဆေးနေခြင်း မပြုကြတော့ပေ။

"အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ"

အေးစက်သော စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိုးများ ချိုးဖဲ့နေသည့်အလား အော့နှလုံးနာဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် တွန့်လိမ်သွားပြီး ဖောင်းကားလာသည်။ ဖုထစ်နေသော ကြွက်သားများက သူ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်၏။

အနက်ရောင် အမွေးအမျှင်များက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ ရှည်ထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာက ရှည်လျားသွားပြီး အစွယ်များကို ဖော်ပြနေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သုံးမီတာကျော် မြင့်မားကာ ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော ရောင်ဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမ ဝံပုလွေလူသားကြီးတစ်ကောင်က ညကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခွေး ခွေး နတ်ဆိုးအသီး - ရှေးဟောင်း ဇိုအန် အမျိုးအစား၊ မော်ဒယ် - ဒိုင်ယာဝုဖ်(ဝံပုလွေ)!

အခြား စီပီဇီးရိုး တစ်ဦးက သူ၏ လက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်ကားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးပြင်များထက်တွင် ထူးဆန်းသော အဖြူရောင် သော့ခလောက်ပုံစံ အမှတ်အသားနှစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"သော့ခတ်စမ်း!"

သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် မမြင်ရသော လှိုင်းလုံးများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဆာဘို၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်များကို တိကျစွာ ရိုက်နှက်ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

ဆာဘိုသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေပြေများ ရုတ်တရက် ထူထဲလေးလံလာကာ မမြင်ရသော ရွှံ့နွံတောကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပျံသန်းမှုက ချောမွေ့လွတ်လပ်မှု မရှိတော့ပေ။

"ရားးးးးး!"

ဝံပုလွေလူသားအသွင်ပြောင်းထားသော စီပီဇီးရိုးက သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်!

ပုပ်ဟောင်ပြီး စားချေဖျက်နိုင်သော အနံ့ဆိုးများ ရောနှောနေသည့် အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်ခုက သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပန်းထွက်လာပြီး ဆာဘို၏ လေစွမ်းအင်နယ်မြေကို ချက်ချင်းပင် ညစ်ညမ်းသွားစေသည်။

ရှဲ...

မီးခိုးငွေ့များ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဆာဘို မနည်းထိန်းသိမ်းထားရသော နယ်မြေက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်း၏ အစွန်းများက ပျော်ဆင်းလာပြီး ပြိုကျလာတော့သည်။

သေစမ်း။

ဆာဘို၏ ခေါင်းထဲတွင် အချက်ပေးသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ စွမ်းရည်က တန်ပြန်ခံလိုက်ရပြီ!

နယ်မြေက ညစ်ညမ်းသွားပြီး လေထုက သော့ခတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ ဂုဏ်ယူရသော ပျံသန်းနိုင်စွမ်းက အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ။

သူ၏ စိတ်အာရုံ တုန်လှုပ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင် ဧရာမ ဒိုင်ယာဝုဖ် ကြီးက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

၎င်းက လေထုကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

လေဟုန်နင်းခြင်း။

ဘုန်း!

လေထုက အသံထက်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုစွမ်းအား ပေါက်ကွဲမှုကို အသုံးပြုကာ ဒိုင်ယာဝုဖ် ကြီး၏ ပုံရိပ်သည် အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆာဘို၏ရှေ့တွင် ရဲတင်းစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

အမည်းရောင် သတ္တုအလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ၎င်း၏ လက်သည်းများက ဆာဘို၏ နှလုံးသားဆီသို့ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်စွာဖြင့် ဦးတည်လာသည်။

အရမ်း မြန်လွန်းတယ်။

အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။

သေမင်း၏ အရိပ်က ဆာဘိုကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဒုက္ခပဲ!"

အဝေးရှိ အနက်ရောင်သင်္ဘောပေါ်တွင် အီဗန်ကော့ဗ်၏ ဧရာမမျက်နှာကြီးက ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့"

လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။ ဒရာဂွန်က တစ်ချိန်ချိန်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်သေးဘဲ နက်ရှိုင်းသော သူ၏ မျက်ဝန်းများက စစ်တလင်းဆီသို့သာ စူးစိုက်နေပြီး အသံတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မှ ပါဝင်မနေပေ။

"ဒရာဂွန် ကောင်လေး! အဲဒီ ကလေးလေးက..."

"ငြိမ်ငြိမ်နေ"

ဒရာဂွန်က မည်သည့် ငြင်းဆန်မှုကိုမျှ လက်မခံသည့် လေသံဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂိုအာ နိုင်ငံ၊ ကမ်းခြေ။

ဘလိတ်ခ်၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ဆာဘို၏ အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသော မီးတောက်လေးက လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်လာနေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား လေပြေတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းကျနေသည့်အလား ပိုမိုနက်ရှိုင်းကာ၊ ပိုမိုရှေးကျပြီး ပိုမိုကျယ်ပြောလှသော လေပြေတစ်ခုက နိုးထလာနေသည်။

"သူ လာပြီပဲ"

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စစ်တလင်းပေါ်တွင်။

သံမဏိကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော လက်သည်းများက ဆာဘို၏ ရင်ဘတ်ကို ထိခတ်မိလုနီးပါး အချိန်လေးတွင်ပင်။

ဝှစ်။

ဆာဘို၏ လေပြေနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပြီး ကမ္ဘာလောက၏ အလွန်မှ လာသည်ဟု ထင်ရသော လေပြေတစ်ခုက ပင်လယ်ပြင်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

ဤလေပြေက ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သည်။

၎င်းက သော့ခတ် သော့ခတ် နတ်ဆိုးအသီး ၏ နေရာလွတ် သော့ခတ်ထားမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သလို ဒိုင်ယာဝုဖ် ကြီး၏ ကြမ်းတမ်းသော ရောင်ဝါကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

၎င်းက... ညင်သာစွာပင်... တိုက်ခတ်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းက အူတွေအသည်းတွေ ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဆာဘိုကို သေမင်းတမန် တိုက်ခိုက်မှုထဲမှ နောက်သို့ မီတာအနည်းငယ်ခန့် ဆွဲထုတ်သွားသည်။

ရှပ်!

ဒိုင်ယာဝုဖ် ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုက လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားလေသည်။

သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လေထဲတွင် အေးခဲသွားသည်။ သူနှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးစလုံး ရပ်တန့်သွားကြပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုများကို ဖော်ပြနေကာ လေပြေ၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် စိန့် ဂျယ်မတ်ခ် ၏ ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ်သံက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နားလည်၍မရနိုင်သော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သူ၏ ဝဖိုင့်သော မျက်နှာသွင်ပြင်က တွန့်လိမ်သွားသည်။

အနက်ရောင်သင်္ဘောပေါ်တွင် အီဗန်ကော့ဗ်၏ ချဲ့ကားထားသော မေးရိုးကြီးက လက်သီးတစ်လုံးစာ ဝင်ဆံ့လောက်သည်အထိ ဟအက်သွားသည်။

ထိုနူးညံ့သော လေပြေထဲတွင် ရစ်ပတ်ခံထားရသည့် ဆာဘို၏ မျက်လုံးများကလည်း ပြူးကျယ်နေသည်။

သူသည် ဤလေပြေကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခံစားနေမိသည်။

၎င်းက သူ၏ လေပြေလို စူးရှပြီး ကြမ်းတမ်းမနေပေ။

၎င်းက နူးညံ့ပြီး လေးလံနေသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သည့် ဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ဒါက... ဘာလဲ။

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်။

ဆာဘိုနှင့် စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦးကြားရှိ လေထုထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လေပြေများက စုဝေးလာကာ လည်ပတ်နေပြီး မပီဝေဝါ လူပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာသည်။

၎င်းမှာ အစိမ်းရင့်ရောင် ခေါင်းစွပ်ပါသည့် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လေပြေက သူ၏ သွေးသားများကို ယက်လုပ်ပေးပြီး ညအမှောင်ထုက သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပုံဖော်ပေးနေ၏။

ထိုပုံရိပ်က အစစ်အမှန် ဖြစ်လာသည်။

အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသော မျက်နှာတစ်ခုက လရောင်အောက်တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အနီရင့်ရောင် စိန်ပုံသဏ္ဍာန် တက်တူးသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အမှတ်အသားတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သူသည် အပြင်းအထန် သတိထားနေကြသော စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦးကို လှည့်မကြည့်ပေ။

သူက လေပြေ၏ ညင်သာစွာ ပွေ့ချီခြင်းကို ခံထားရပြီး မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဆာဘိုကိုသာ... ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

ထိုအကြည့်ထဲတွင်... ကျေနပ်အားရမှု၊ သနားညှာတာမှုတို့ ရောယှက်နေပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်က နောက်ဆုံးတွင် စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

လူသတ်ချင်စိတ် မရှိပေ။ ဒေါသတရားလည်း မရှိပေ။

အဆုံးအစမရှိသော တည်ငြိမ်မှုသာလျှင် ရှိနေသည်။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ နေရာလွတ်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်လောက်သော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

စီပီဇီးရိုး အေးဂျင့်နှစ်ဦးသည် မမြင်ရသော တောင်ကြီးတစ်လုံးက သူတို့ကို ဖိချေနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အရိုးများက ညည်းတွားသံများ ပြုနေ၏။ လေဟုန်နင်း ခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ထိန်းထားပေးသော ခြေထောက်များပင် တုန်ယင်လာခဲ့သည်။

ထိုလူက စကားစလိုက်သည်။

သူ၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း ညကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် အမိန့်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"