အခန်း (၄၂) - ရေတပ်၏ လှုပ်ရှားမှု

ဖူရှာရွာရှိ မာကီနို၏ အရက်ဆိုင်လေးတွင် မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်ခြည်က နွေးထွေးစွာ ကျရောက်နေသည်။ ဂါ့ပ်သည် ဧရာမ သစ်သားခွက်ကြီးထဲမှ ရမ်အရက်ကို သောက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားသော၊ ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှဲလှသည့် ရယ်မောသံကြီးနှင့်အတူ အပြုံးကြီးတစ်ခု ပွင့်အာနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်တော့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာအိုကီဂျီ (ကူဇန်) သည် စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး လုံးဝ အင်အားကုန်ခမ်းနေပုံရသည်။

"ဘဝါးဟားဟားဟား။"

ဂါ့ပ်က နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံကြီးကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခွက်ထဲမှ ရမ်အရက်များပင် လှုပ်ခါဖိတ်စင်သွားသည်။

"သုံးမိနစ်တဲ့။"

သူက စားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ထုလိုက်ပြီး မျက်ရည်များပင် ထွက်ကျလာသည်အထိ ရယ်မောနေလေသည်။ "ကူဇန်၊ မင်းကွာ။ သုံးမိနစ်တောင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါ တကယ် မိုက်တယ်ကွ။"

"..."

"အာရာ ရာ..." ကူဇန်က ရှုပ်ပွနေသော သူ၏ ကောက်ကွေးသည့် ဆံပင်များကို အားမပါဘဲ ကုတ်လိုက်သည်။ "ဆရာ ဂါ့ပ် သာဆိုရင်တော့၊ ဒီထက်ပိုပြီး သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်မှာပါ။"

ဂါ့ပ်၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ကျန်နေသော ရမ်အရက်များကို မော့သောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးနက်သွားသည်။ "သေချာပေါက်တော့ မဟုတ်ဘူး။"

သူက ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။ "အဲဒီအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကောင်... ငါ သွားရင်တောင်မှ အခြေအနေ သိပ်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဆန်ဂိုကူ တစ်ယောက်တော့ အိပ်လို့မရလောက်အောင်ကို ခေါင်းကိုက်နေရတော့မယ် ထင်တယ်။"

လေဟာပြင်မှနေ၍ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်း၊ ပြီးတော့ ထိုကမ္ဘာထဲသို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ဘော့စ် အဖြစ် ထည့်သွင်းထားနိုင်ခြင်း။ ဘလိတ်ခ် ဟုခေါ်သော ထိုကလေး၏ စွမ်းရည်မှာ သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေလေပြီ။ ကူဇန်က ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နားလည်၍ မရနိုင်၊ အနိုင်ယူ၍ မရနိုင်သလို၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကိုပင် သူတို့ မသိကြပေ။ ၎င်းက အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့။" ဂါ့ပ်က တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။ သူက ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပလာကာ ကူဇန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း တခြား လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွေထဲရော ဝင်ခဲ့သေးလား။ ဆုလာဘ် တစ်ခုခုတော့ ရခဲ့မှာပဲ မဟုတ်လား။"

"မြန်မြန်။ ငါ့ကို ပြစမ်း။"

"..."

ဤစကားကြောင့်၊ အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သော ကူဇန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူက ခေါင်းကို ကုတ်ကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး စကားပြောရန် အခက်တွေ့နေသည့်ဟန် ရှိသည်။

"ဘာလဲ။" ဂါ့ပ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "မကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုများလား။"

"အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး..." ကူဇန်က သက်ပြင်းချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်မြှောက်အရှုံးပေးထားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဂါ့ပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေသည့် အကြည့်များအောက်တွင်၊ သူက ဝတ်စုံအင်္ကျီထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ ၎င်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ... ပန်းရောင်... ထိပ်တွင် ဧရာမ နှလုံးသားပုံ ရတနာတစ်ခု မြှုပ်နှံထားပြီး... အဖြူရောင် တောင်ပံငယ်လေးများ ပါဝင်သော...

မှော်မိန်းကလေး စုန်းကဝေတုတ်တံ တစ်ချောင်း ဖြစ်နေလေသည်။

"..."

အရက်ဆိုင်လေးအတွင်းရှိ လေထုမှာ အေးခဲသွားသည်။ ဖန်ခွက်ကို သုတ်နေသော မာကီနို ပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် မိန်းကလေးဆန်လှသော ပစ္စည်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် ဂါ့ပ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်အောင်ပင်။

သုံးစက္ကန့်တိတိ အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။

"ဘဝါးဟားဟားဟားဟားဟား။"

ယခင်ကထက် အဆဆယ်လီ ပိုမို အရိုင်းဆန်သော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဂါ့ပ်က စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားပြီး စားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ထုကာ ဟိန်းဟောက် ရယ်မောနေလေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါကြီးက ဘာကြီးလဲကွ။ ဘဝါးဟားဟားဟား။"

ကူဇန်၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ မည်းမှောင်သွားလေပြီ။

သူက ခေါင်းကို လက်မောင်းကြားထဲ ဝှက်ထားလိုက်ပြီး သွားကြားထဲမှနေ၍ စကားလုံးများကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံကို သဲ့သဲ့မျှသာ ကြားရသည်။

"မမေးပါနဲ့။"

"ဆရာ မေးမယ်ဆိုရင်... 'မှော်မိန်းကလေး' လို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုဆီကနေ ရခဲ့တာပါ..."

"ဒါက အဝေးပစ် လက်နက်တစ်ခုပါ။"

"တကယ် ပြောတာပါ။"

ရေတပ်ဌာနချုပ်၊ မရိန်းဖို့ဒ်။

စစ်သေနာပတိချုပ် ၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌။

လေထုမှာ အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်မှုရှိနေသဖြင့် အသက်ရှူရပင် ကြပ်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

စစ်သေနာပတိချုပ် 'ဗုဒ္ဓ' ဆန်ဂိုကူ က အသစ်စက်စက် ပုံနှိပ်ထားသော စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လေးနက်တည်ကြည်နေသည်။ ၎င်းမှာ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာအိုကီဂျီ ထံမှ လာသော အစီရင်ခံစာပင် ဖြစ်သည်။

"ဆုရု။"

ဆန်ဂိုကူ က အနီးတွင် ထိုင်နေသော စစ်ဦးစီးချုပ် ဆုရု ထံသို့ ဖိုင်တွဲကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့က အဲဒီကောင်ကို အထင်သေးနေမိတုန်းပဲ ထင်တယ်။"

ရေတပ်ဌာနချုပ် ၏ စစ်ဦးစီးချုပ် ဆုရု က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်ရာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ အသုံးဝင်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းတချို့ကို ငါတို့ ရခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"

ဆုရု က ဖိုင်တွဲကို ဖတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ရလဒ်တွေအရ၊ သူ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်တွေက ငါတို့ ခေါ်ဝေါ်တဲ့ 'နတ်ဘုရား' ဆိုတာနဲ့ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိဘူး။"

"သေဆုံးသူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်စေတယ်၊ ထာဝရ အသက်ရှင်သန်ခွင့်ပေးတယ်၊ အချိန်ကို ထိန်းချုပ်တယ်။"

"ကူဇန် က အလယ်အလတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ သုံးမိနစ်ပဲ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်။"

"ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းမလဲ ဆိုတာကို ငါ မှန်းဆလို့တောင် မရနိုင်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က အရမ်းကြီးလည်း မဆိုးပါဘူး။"

သူမ၏ အသံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်သက်သာရာရစေသော ခွန်အားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့၊ သူ့ကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့တာက အဲဒီ ဥပဒေမဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေ မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ ရေတပ် ဖြစ်နေခဲ့လို့ပဲ။"

ဆန်ဂိုကူ က ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးစေ့အောက်တွင် လက်ချောင်းများကို ပူးယှက်ထားလိုက်သည်။

"အဲဒါ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်ပေမယ့်..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့၊ ဆုရု၊ ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်က ပင်လယ်ပြင်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြဲတမ်း အမည်မသိ ဖြစ်နေနိုင်မှာလဲ။"

"အနှေးနဲ့အမြန်။ သူက တခြားသူတွေရဲ့ တွေ့ရှိတာကို ခံရမှာပဲ။"

"အဲဒီအချိန် ရောက်လာရင်၊ အဲဒီ ဥပဒေမဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေ၊ ပင်လယ်ဧကရာဇ် တွေက... ဒီလိုနေရာမျိုး အကြောင်းကိုသာ သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

ဆန်ဂိုကူ က စကားကို အဆုံးမသတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုက ရုံးခန်းအတွင်းရှိ အပူချိန်ကို အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားစေသည်။ ထာဝရ အသက်ရှင်သန်ခွင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး သေဆုံးသူများကိုပင် အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သော နေရာတစ်ခု။ ကမ္ဘာကြီး၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသော်လည်း သေမျိုးများအဖြစ် ကန့်သတ်ခံထားရဆဲဖြစ်သော ထိုမိစ္ဆာကြီးများအတွက်၊ ၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆုရု က ဖိုင်တွဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖတ်နေသည်။ အူချီဟာ မာဒါရာ နှင့် ပတ်သက်သော ကူဇန်၏ ဖော်ပြချက်များက တည်ငြိမ်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်ပင် လှိုင်းတံပိုးလေးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

"သူ့ကို ငါတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်မှတော့။"

ဆုရု က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်ကာ ဆန်ဂိုကူ ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က ရှေ့တစ်လှမ်း ကြိုလှမ်းကြတာပေါ့။"

ဆန်ဂိုကူ က မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက သူ အယုံကြည်ရဆုံးသော ရဲဘော်ရဲဘက်ကို မေးခွန်းထုတ်နေသည်။

ဆုရု ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သဲ့သဲ့မျှသာရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သူမ၏ မျက်လုံးများက ဉာဏ်ပညာများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"သူ့ကို ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြတာပေါ့။"

"သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို တခြားသူတွေ မတွေ့ရှိခင်မှာ၊ ငါတို့က... သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဖောက်သည် ဖြစ်လာရမယ်။"

"သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဖောက်သည် ဖြစ်လာရမယ် ဟုတ်လား။"

စစ်သေနာပတိချုပ် ၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌၊ ဆန်ဂိုကူ က တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲနေသော နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ကို အနောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တင်းမာနေတတ်သော သူ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

သူက ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသည့် ရဲဘော်ရဲဘက်ကို ကြည့်ကာ ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်လာပြီးနောက်မှသာ၊ ဤအိမ်ကြီးကို စီမံအုပ်ချုပ်ရသည်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့အစိုးရ ထဲမှ ကောင်းကင်နဂါး များက ရေတပ်၏ ဘတ်ဂျက်ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး အသုံးစရိတ်တိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေကြသည်။ ရေတပ် အရမ်း သန်မာလာမည်ကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး၊ သခင်ကို ပြန်ကိုက်မည့် ခွေးရူးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားမိမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ပြီးတော့ အပြင်ဘက်မှာလည်း မဟာ ပင်လယ်ဓားပြ ခေတ်ကြီး က အရိုင်းဆန်စွာ တိုက်ခတ်နေပြီး၊ ပင်လယ်ဧကရာဇ် များက ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော တောင်တန်းကြီး လေးသွယ်အလား ဖြစ်နေကာ၊ ယခုအခါတွင်လည်း ဤ နားလည်၍မရနိုင်သော ဘလိတ်ခ် ဆိုသူက ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။