အခန်း (၃၉) - သေဆုံးခြင်းဆိုသည်မှာ ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်မကောင်းပါ

ဘလိတ်ခ်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ တကယ်တမ်း မရှိနေသော တံတွေးများကို သုတ်ပစ်ဟန်ပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကာ အနားယူရာ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထထိုင်လိုက်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်က အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေသည်။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကွယ်လိုက်ပြီးနောက်မှသာ သူ၏ ရှေ့ရှိ ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အရပ်ရှည်လွန်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး။ သူက အဖြူရောင် ဝတ်စုံအင်္ကျီလက်ပြတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထင်ရှားသော ကောက်ကွေးသည့် အနက်ရောင် ဆံပင်များ ရှိနေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ သူ၏ အရိုးထဲအထိ စွဲနေသော ပျင်းရိမှု အရှိန်အဝါကြီးပင် ဖြစ်သည်။

"အာရာ ရာ..."

"မင်းက ဒီဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်လား?"

အာအိုကီဂျီ က သူ၏ နှာခေါင်းပေါ်ရှိ နေကာမျက်မှန်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။ အမြဲတမ်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် မှိတ်ထားတတ်သော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

တယ်လီဖုန်းခရု ထဲမှ ရန်သူကြီးတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား လေးနက်နေသော စစ်သေနာပတိချုပ် ဆန်ဂိုကူ ၏ လေသံကို၊ အိပ်ရေးမဝသေးသော မျက်လုံးများဖြင့် အန္တရာယ်ကင်းပုံရသည့် ဤ ဆံပင်အဖြူနှင့် ကလေးငယ်နှင့် သူ လုံးဝ ဆက်စပ်၍ မရနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ဒီကလေးက... ချောမောတာရယ်၊ သူ့ဘေးမှာ တူတူ ဝင်လှဲချင်စိတ်ပေါက်သွားစေလောက်တဲ့ ဒီ ငါးဆားနယ်လို ပျင်းရိတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတာရယ်ကလွဲရင်... ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ မဟုတ်ဘူးလား?

"ကလေး"

ကူဇန် က လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ထင်ရှားသော၊ နှေးကွေးပြီး ဆွဲငင်နေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ 'အတွေ့အကြုံ' တစ်ခု ရှိတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ဆီကနေ ငါ ကြားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မလို့၊ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုတာကို ငါ စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

ဘလိတ်ခ် က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် သမ်းဝေလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ မျက်ရည်အနည်းငယ်ကိုပင် ညှစ်ထုတ်လိုက်သေးသည်။

သူ စကားမပြောခဲ့ပေ။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ဘေးရှိ ယိုင်နဲ့နေသော သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ဆီသို့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ပျင်းရိစွာ ထိုးပြလိုက်သည်။

[အခြေခံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ - ဘယ်ရီ တစ်သန်း]

[အလယ်အလတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ - ဘယ်ရီ ဆယ်သန်း]

[အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ - ဘယ်ရီ သန်းတစ်ရာ]

အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းလှသည်။

ဈေးနှုန်းများကို သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှု မရှိ။

ကစားချင်သလား?

ပိုက်ဆံပေး။

ကူဇန် က ထိုကလေး၏ အပြုအမူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို ကျပန်း လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်အလား ဆက်ဆံနေပြီး စကားတစ်ခွန်း ပိုပြောရသည်ကပင် အချိန်ကုန်ခံရသည်ဟု သဘောထားနေပုံရသည်။ ကူဇန် ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သေးငယ်သော အပြုံးတစ်ခု မနေနိုင်ဘဲ တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

သူက ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့အသန်မာဆုံး စစ်ရေးအင်အားစု၏ ကိုယ်စားပြုများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သာမန်ပြည်သူများဆိုလျှင် သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရန် နေနေသာသာ၊ သူ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် ခြေထောက်များ ခွေယိုင်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူငယ်လေးသည် သူ နိုးလာသည့် အချိန်မှစ၍ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပြသခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အိပ်ရေးမဝသေးသော ငိုက်မျဉ်းမှုနှင့် သူ၏ တစ်ရေးအိပ်စက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးခံလိုက်ရသည့် စိတ်မရှည်မှုတို့သာ ရှိနေသည်။

ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းအရ မျှော်လင့်ထားနိုင်သော မည်သည့် အံ့အားသင့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် လေးစားမှုမျှ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ကူဇန် မထွက်ခွာမီ ရုံးခန်းအတွင်း၌ စစ်သေနာပတိချုပ် ဆန်ဂိုကူ ပေးခဲ့သော ရှင်းလင်းချက်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

"ကူဇန်၊ မင်းရဲ့ တာဝန်က နှစ်ပိုင်း ရှိတယ်"

"ပထမဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက၊ ဘလိတ်ခ် ဆိုတဲ့ အဲဒီကလေးရဲ့ စွမ်းရည်က ဘာလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။"

"ဂါ့ပ် အဲဒီခွေးကောင်က သူ့ဆီကနေ ချက္ကရာ လို့ခေါ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ... ဒါက အရမ်းကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလွန်းဘူးဖြစ်နေတယ်။ ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းကို ရကိုရမှ ဖြစ်မယ်။"

"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို နားလည်သွားတယ် ဆိုတဲ့ အခြေအနေမှာ၊ သူ့ကို တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်လာအောင်... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး စည်းရုံးပါ"

"သူက အန္တရာယ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ရေတပ်အပေါ် ရန်လိုမှု မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီ မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ပင်လယ်ဓားပြတွေ ဒါမှမဟုတ် တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့ ရဲ့ လက်ထဲကို လုံးဝ အကျခံလို့ မဖြစ်ဘူး။"

စည်းရုံးရမယ်...?

ကူဇန် က 'ငါ့ကို လာမရှုပ်နဲ့' ဟု ဆိုနေသည့် ဘလိတ်ခ် ၏ ငါးဆားနယ် မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတာဝန်၏ အခက်အခဲမှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အိုး?"

ကူဇန် ၏ နေကာမျက်မှန် အောက်ရှိ မျက်ခုံးက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဖုံးကွယ်မထားသော အစစ်အမှန် စိတ်ဝင်စားမှုတစ်ခုက သူ၏ ပျင်းရိသော မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမျိုးအစားတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ မင်း ဆိုလိုချင်တာလား။ ကလေး၊ ရွေးချယ်စရာ ရွေးချယ်မှုတွေရော ရှိသလား?"

ဘလိတ်ခ် က အကြောဆန့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်နှင့်အတူ အရိုးများဆီမှ တဖြောက်ဖြောက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက တယ်လီဖုန်းတိုင် တစ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ ရှည်လျားသော အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်သော ဟန်ဆောင်အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးကပင် ပျင်းရိနေဟန် ရှိသည်။

"သေချာတာပေါ့"

ဘလိတ်ခ် က အနားယူရာ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် လဲလျောင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းအောက်တွင် ခုထားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးပွားရေး ပုံစံတစ်ခုလုံးက ဖောက်သည်တွေကို အိမ်လိုမျိုး သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရစေဖို့ပဲ"

"ဖောက်သည်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် သီးသန့် အကြံပြုချက်တွေကို ကျွန်တော် ပေးနိုင်ပါတယ်"

"ဒါဆို၊ ခင်ဗျားက ဘယ်လို အတွေ့အကြုံမျိုးကို ရှာဖွေနေတာလဲ"

"ဓားတွေနဲ့ သိုင်းပညာတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ခင်ဗျား တွေ့ကြုံခံစားချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မှော်ပညာနဲ့ နဂါးတွေ ရှိတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာတစ်ခုလား။ ဒါမှမဟုတ်... အဆင့်မြင့် နည်းပညာတွေရှိတဲ့ ဆိုက်ဘာပန့်ခ် အနာဂတ် ကမ္ဘာကိုလား"

ဤစကားလုံးများက ကူဇန် ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်ဝင်စားမှုကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေသည်။

သူက "အိုး" ဟု ရှည်လျားစွာ ဆွဲငင်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသည်။

"အာရာ ရာ၊ ကြားရတာ မယုံနိုင်စရာပဲ"

"အဲဒီလိုဆိုမှတော့... ကလေး၊ ငါ့အတွက် သင့်တော်မယ့် တစ်ခုကို မင်းပဲ ရွေးပေးလိုက်ပါတော့"

လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲ ထိုးထည့်ထားဆဲဖြစ်သော ကူဇန် က အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကြီးက ဖိနှိပ်မှုရှိသော အရိပ်တစ်ခုကို ကျဆင်းလာစေသည်။

"အလယ်အလတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုရင် အဆင်ပြေပါပြီ"

"အလယ်အလတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ?"

ဘလိတ်ခ် ၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နိုးကြားနေသော မျက်လုံးများက နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လာပြီး ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသားကို အထက်မှအောက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ပျင်းရိစွာ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်စွာ ဖျောင်းဖျသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"သေချာရဲ့လား?"

“ဧည့်သည်ကြီး၊ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် သတိပေးရလိမ့်မယ်၊ အလယ်အလတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ အခက်အခဲက အရမ်းကို မြင့်မားတယ်နော်"

ဘလိတ်ခ် က ဤသို့ပြောနေသော်လည်း၊ သူက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်လက်မလေးမျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူ၏ ပျင်းရိသော ကိုယ်နေဟန်ထားက သူ၏ 'သတိပေးချက်' ကို လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဖြစ်နေစေသည်။

အမြဲတမ်း ပျင်းရိနေတတ်သော ကူဇန် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်ဝင်စားမှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

သူက အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲ ထိုးထည့်ထားဆဲပင်။

"အိုး? ဘယ်လောက်တောင် မြင့်လို့လဲ?"

ဘလိတ်ခ် က အနည်းငယ် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသည်။ သူက လက်သုံးချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

"အင်း... အထပ် သုံးလေးထပ်လောက်တော့ မြင့်မယ် ထင်တယ်"

ကူဇန် - "..."

လေထုက စက္ကန့်ဝက်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရေတပ်ဌာနချုပ် ၏ ထိပ်တန်း အင်အားစုများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဤရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်ရှိ ပျင်းရိသော အပြုံး တွန့်ကွေးသွားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရပြီး နေရာတကျရှိနေစေရန် ရုန်းကန်နေရလေသည်။

အထပ် သုံးလေးထပ်လောက် မြင့်တယ်?

အဲဒါက ဘယ်လို စကား ဥပမာ မျိုးကြီးလဲ။

"အာရာ ရာ..."

ကူဇန် က နောက်ဆုံးတွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက နေကာမျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ခါးမတ်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို ဒုက္ခများမယ့်ပုံပဲ"

သူက စကားလုံးများကို ဆွဲငင်ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေသံ ပြောင်းလဲသွားကာ အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... အဲဒီလိုနေရာမျိုးမှာဆိုရင် ငါ အစစ်အမှန် အန္တရာယ်မျိုးနဲ့တော့ မကြုံတွေ့နိုင်ပါဘူးနော်?"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ဘလိတ်ခ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် 'အဲဒါက မမေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ' ဟူသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အန္တရာယ်လား။ သေချာပေါက် မရှိပါဘူး"

သူက ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လေသံက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့၊ လုံးဝ အန္တရာယ် မရှိဘူးလို့ ပြောရအောင်ကလည်း အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ပြန်ဘူးလေ"

ဤ ရှေ့နောက်မညီသော စကားကြောင့် ကူဇန် ပင်လျှင် မျက်ခုံးပင့်သွားလေသည်။

ဘလိတ်ခ် က လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထောင်ကာ ပျင်းရိစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ၊ ခင်ဗျား အချိန်မရွေး ထွက်ခွာလို့ ရပါတယ်"

"မနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်မကစားချင်တော့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား အဆုံးသတ်လိုက်လို့ ရတယ်။ စနစ် က ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း အပြင်ဘက်ကို ပို့ပေးလိမ့်မယ်။ အရမ်း ဘေးကင်းပါတယ်"

"သေချာတာပေါ့" သူက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်ကြေး ကိုတော့ ပြန်မအမ်းပါဘူး၊ ပြီးတော့ ရှင်းလင်းမှု ဆုလာဘ် တွေကိုလည်း သဘာဝကျကျ ရရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကူဇန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက နားလည်နိုင်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို... အကယ်၍များ?" သူက ဆက်လက် ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အချိန်မီ မထွက်ခွာနိုင်ဘဲ အထဲမှာ သေသွားမယ် ဆိုရင်ကော?"

ဤအချက်က ကိစ္စရပ်၏ အဓိက ဗဟိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို စွမ်းအားအသစ်များ ပေးအပ်နိုင်သည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခု။ အကယ်၍ ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးက မိမိ၏ အသက်ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ၎င်း၏ သဘာဝမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပေမည်။

သို့သော်လည်း။

ဘလိတ်ခ် ၏ အဖြေက အလွန်ကို ပေါ့ပါးလွန်းနေသဖြင့် သူ အကြားမှားသွားသည်ဟု ကူဇန် ထင်မှတ်လိုက်သည်။

"သေသွားတာလား?"

သူက သမ်းဝေလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ အထဲမှာ သေသွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး"

အသေးအမွှား စကားစမြည် ပြောနေသူတစ်ဦး၏ လေသံဖြင့် ဘလိတ်ခ် က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွေလည်း ရှိတယ်လေ"

"အချိန်တန်လာတဲ့အခါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ယူလာခဲ့ခိုင်းပြီး ခင်ဗျားအတွက် 'အသက်ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ' ကို ဝင်ကစားခိုင်းလိုက်ရုံပဲ"

"အဲဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား ပြန်ရောက်လာပြီပဲ မဟုတ်ဘူးလား?"