အခန်း (၂၄) - လွတ်လပ်ခြင်း၏ မြို့တော်

ဖာဗိုးနီးယပ်စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့ ဌာနချုပ်။

ကောင်းကင်ကိုပင် ထိလုမတတ် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အဆောက်အအုံကြီးသည် မွန်းစတက် မြို့တော်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် မတ်မတ်ရပ်တည်နေသည်။ ဂိုအာ နိုင်ငံ၏ နန်းတော်ထက် ပိုမို ခမ်းနားလေးနက်ပြီး မာကီနို၏ အရက်ဘားထက် အဆတစ်ထောင်မက ပို၍ အသက်ဝင်ကာ ဒါဒန်၏ တောင်ပေါ်ပုန်းအောင်းရာနေရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ မိုးနှင့်မြေ ကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

"ဝါး!"

လူဖီ၏ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံက တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်း၍ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြန်သည်။

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များပေါ်သို့ မီတာတစ်ရာ အပြေးပြိုင်ပွဲဝင်နေသည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးတက်သွားလေတော့သည်။

"အရမ်း မြင့်တာပဲ! အရမ်းလည်း ကြီးတယ်! ဒီနေရာက ဘာကြီးလဲ!"

သူ၏ တောသားဆန်ဆန် အပြုအမူကြောင့် အေ့စ်၏ လက်သီးများ တင်းမာသွားသည်။

"ဒါက ဖာဗိုးနီးယပ်စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့ ဌာနချုပ် လို့ ငါ ပြောထားတယ်လေ။ မင်း နားထဲမှာ မြည်းမွေးတွေ ဆို့နေလို့လား၊ ဒီ အရူးကောင်!"

အေ့စ်က သူ့ကို ဆွဲဖမ်းကာ နေရာတွင် ငြိမ်ငြိမ်နေစေရန် တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ထားလိုက်သည်။

အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ပိုင်မွန်ကလည်း ခါးထောက်ကာ ဤနေရာအကြောင်းကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။

"ဟွန့် ဟွန့်! ဒါက မွန်းစတက် ရဲ့ အာဏာဗဟိုချက်ပဲ။ ဖာဗိုးနီးယပ်စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံး ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ကြတာ။"

ထို့နောက် သူမက ခရီးသွား ၏ နားအနီးသို့ တိတ်တဆိတ် လွင့်မျောသွားပြီး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဂျင်း က အရမ်း ဂုဏ်သိက္ခာကြီးတာ၊ ခဏနေ ငါတို့ အထဲရောက်ရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးပေါ် အစားအစာ အကြောင်းကို လုံးဝ မဟနဲ့နော်။"

ဆာဘိုက စကားမပြောပေ။ ဖာဗိုးနီးယပ်စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ရေးထွင်းထားသော ဧရာမ နံရံကြီးကိုသာ သူက မော့ကြည့်နေမိသည်။

ဝင်ပေါက်တွင် သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေးနက်သော အမူအရာရှိသည့် သူရဲကောင်းနှစ်ဦးက ကင်းစောင့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များက စူးရှကာ ကိုယ်နေဟန်ထားများက မတ်မတ်ရပ်နေပြီး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သည့် အထက်တန်းလွှာများ၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဒီနေရာက ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့လောက်သာ သိတဲ့ အဲဒီ ပုပ်ဟောင်နေတဲ့ ဂိုအာ နိုင်ငံနဲ့ဆို လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုပဲ။

"ကဲ! အားလုံးပဲ သေသေချာချာ နေကြတော့!"

အမ်ဘာက လူမွဲစာရင်းခံလိုက်ရခြင်း အရိပ်မည်းကြီးအောက်မှ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။ သူမက ပါးပြင်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး တက်ကြွလှုပ်ရှားသော ကင်းထောက်သူရဲကောင်း အဖြစ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဂျင်း က အထဲမှာ ရှိတယ်။ သူမက မွန်းစတက် မှာ အားအကိုးရဆုံး လူပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ရင်ကော့ကာ ရှေ့မှနေ၍ ဦးဆောင်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဖာဗိုးနီးယပ်စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့ ဌာနချုပ် ၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အပြင်ဘက်မှ မြင်ရသည်ထက်ပင် ပိုမို ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ခုံးဝက်ပုံသဏ္ဌာန် မြင့်မားသော မျက်နှာကြက်၊ ဧရာမ စာအုပ်စင်ကြီးများနှင့် အလုပ်များစွာဖြင့် အသွားအပြန် လျှောက်လှမ်းနေကြသော သူရဲကောင်းအဖွဲ့ဝင်များ။

လူတိုင်းက မိမိတို့၏ တာဝန်ကျရာ နေရာတွင် ရှိနေကြပြီး နေရာတစ်ခုလုံးတွင် တင်းမာသော်လည်း စနစ်ကျသော လေထုက လွှမ်းခြုံနေသည်။

အမ်ဘာက သူတို့ကို ခန်းမကြီးကို ဖြတ်သန်းခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ ယာယီ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ရုံးခန်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလေသည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

"သတင်းပို့ပါတယ်။ ကင်းထောက်သူရဲကောင်း အမ်ဘာ အရေးတကြီး သတင်းပို့စရာ ရှိလို့ပါ။"

"ဝင်လာခဲ့"

တည်ငြိမ်ပြီး အနည်းငယ် မောပန်းနေဟန်ရှိသော်လည်း ခွန်အားပါသော အမျိုးသမီး အသံတစ်ခုက တံခါးအနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမ်ဘာက တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ရုံးခန်းအတွင်းတွင် အဖြူရောင် သူရဲကောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စားပွဲအနောက်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးပြာများက လူတစ်ယောက်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် စူးရှလှသည်။

သူမ၏ အကြည့်များက အမ်ဘာ၊ ခရီးသွား နှင့် ပိုင်မွန် တို့အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ အေ့စ်၊ လူဖီနှင့် ဆာဘို တို့၏ ရင်းနှီးမှုမရှိသော မျက်နှာသုံးခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဆာဘို၏ ခါးတွင် မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေသော အသစ်စက်စက် လေစွမ်းအင် ဗီးရှင်း ကို သူမ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးပြာများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"အမ်ဘာ၊ ပင်ပန်းသွားပြီ"

ဂျင်း က သူမ၏ ငှက်မွေးကလောင်တံကို ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ သူတို့တွေက"

"သတင်းပို့ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်ကြီး!" အမ်ဘာက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့ကို မြို့အပြင်ဘက်မှာ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တာပါ။ သူတို့ကို ဟီလီချာလ် တွေက ဝိုင်းရံထားကြတာ။ ပြီးတော့..."

သူမက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဆာဘိုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက... ခုလေးတင် သူ့ရဲ့ ဗီးရှင်း ကို နိုးထစေခဲ့တာပါ!"

ရုံးခန်းကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အေ့စ်သည် ထိုစူးစမ်းလေ့လာနေသော အကြည့်၏ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသိစိတ်အလိုအရ တင်းကျပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ စူးရှလာသည်။

ဂျင်း ၏ ညင်သာသော်လည်း ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အကြည့်များက ဆာဘိုအပေါ် ကျရောက်သွားသည်။

"ကလေး၊ မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ မင်းတို့ ဘယ်ကနေ လာကြတာလဲ"

ဆာဘိုက သူမ၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားတစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ သူက တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ဆာဘို ပါ... ကျွန်တော်တို့က... အရမ်း ဝေးကွာတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကနေ လာခဲ့ကြတာပါ"

"ဟွန့်" အေ့စ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘာလို့ မေးနေတာလဲ။ သန်းခေါင်စာရင်း လာစစ်နေတာလား"

"အေ့စ်!" ဆာဘိုက သူ့ကို တားဆီးရန် ခပ်တိုးတိုး ဟန့်တားလိုက်သည်။

"ငါက အန္တရာယ်ပြုချင်တဲ့ သဘော မရှိပါဘူး။" ဂျင်း ၏ အသံက တည်ငြိမ်ပြီး ညင်သာသော်လည်း ယုံကြည်ချင်စရာကောင်းသည့် ခွန်အားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ "ဗီးရှင်း ပိုင်ရှင် အသစ်တစ်ယောက် ပေါ်လာတာက မွန်းစတက် အတွက် အကြီးအကျယ် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ"

သူမက မတ်တပ်ရပ်ကာ ဆာဘို၏ အနီးသို့ လျှောက်လာသည်။ သူမက အရပ်ရှည်သဖြင့် ဆာဘိုမှာ သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်ရရန် ခေါင်းကို မော့ကြည့်ရလေသည်။

"ဒါ ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိလား" ဂျင်း က ဆာဘို၏ ခါးရှိ အဆင်တန်ဆာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဆာဘိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ခါရမ်းပြလိုက်သည်။

"အမ်ဘာ က ပြောတယ်... အဲဒါက ဗီးရှင်း တဲ့"

"ဟုတ်တယ်။" ဂျင်း ၏ အကြည့်များက အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ "ဒါက ဗီးရှင်း ပါ။ ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ 'ရည်မှန်းချက်' ဟာ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံရလောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်လာမှသာ ချီးမြှင့်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါ"

ရည်မှန်းချက်။

ဒီစကားလုံး ထပ်လာပြန်ပြီ။

ဆာဘို၏ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားသည်။ စိမ်းပြာရောင် ဗီးရှင်း ကို သူ မနေနိုင်ဘဲ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က လွတ်လပ်မှုပဲ။

တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက လွတ်လပ်မှုအတွက် ငါ့ရဲ့ တောင့်တမှုကို အသိအမှတ်ပြုပေးခဲ့တာများလား။

"နတ်ဘုရားတွေ?"

အေ့စ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရာ အာခံချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်မှုနှင့် လှောင်ပြောင်သရော်မှုတို့ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ! ကိုယ့်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဒီလောက် ရေရာမှုမရှိတဲ့ အရာတစ်ခုဆီ အပ်နှင်းရမယ် ဟုတ်လား။ ပျော့ညံ့တဲ့ကောင်တွေပဲ အဲဒီလို လုပ်မှာပေါ့။"

"နတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။ စားလို့ ရလား" လူဖီက ဂျင်း ကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဂျင်း က လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြသည့် ညီအစ်ကို သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ဘာမှမတတ်နိုင်သော်လည်း နားလည်ပေးနိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါကို ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်ဖို့ မင်းတို့အတွက် ခက်ခဲမယ်ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်"

သူမက လက်ဖဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း။

စိမ်းပြာရောင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ပိုမို သပ်ရပ်လှပသော ဒီဇိုင်းရှိသည့် ဗီးရှင်း တစ်ခုက သူမ၏ လက်အိတ်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ တေဗတ် လို့ခေါ်တဲ့ ဒီမြေပြင်မှာတော့ စွမ်းအင်တွေဆိုတာ တကယ် ရှိပါတယ်"

အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ။

ဝှီး။

ညင်သာသော လေဆင်နှာမောင်းလေးတစ်ခုက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်များကို လွင့်ဝဲသွားစေသည်။

"ပြီးတော့ ဗီးရှင်း ဆိုတာ ငါတို့ သာမန်လူတွေက စွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုဖို့အတွက် အသုံးပြုတဲ့ ပြင်ပ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ"

ဆာဘိုက ဂျင်း ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ လေစွမ်းအားကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အဲဒီ စွမ်းအားက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားနဲ့ မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ် တူညီနေတယ်။

"မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က 'လွတ်လပ်မှု' မဟုတ်လား" ဂျင်း က ဆာဘိုကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အလား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဆာဘို၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။

"ဒါကြောင့်မလို့ မင်းကို တုံ့ပြန်ပေးခဲ့တာက မွန်းစတက် ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၊ လွတ်လပ်ခြင်း နတ်ဘုရား၊ ဘာဘာတော့စ် သခင် ပဲ"

"မင်း ရရှိခဲ့တာက 'လွတ်လပ်မှု' ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ လေစွမ်းအင် ဗီးရှင်း ပဲ"

လေနတ်ဘုရား!

လွတ်လပ်မှု!

ဤစကားလုံး နှစ်ခွန်းက ဆာဘို၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဒီမြို့တော်ရဲ့ နတ်ဘုရားက လွတ်လပ်ခြင်း နတ်ဘုရားတဲ့လား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒီမြို့တော်ကြီးနှင့်အတူ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်ခံစားချက်တူညီမှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခြေအနေကို ငါ နားလည်သွားပြီ။" ဂျင်း က သူမ၏ စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စားပွဲအနောက်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ ယာယီ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဟန်ပန်ကို ပြန်လည် ရယူလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မသိရဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက... ထူးဆန်းတယ်။ အထူးသဖြင့် မင်း"

သူမ၏ အကြည့်က လူဖီထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ခေါင်းကို ရော်ဘာအလား ဆန့်ထုတ်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသော ကလေး။

"ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ခံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရမချင်း ငါ မင်းတို့ကို ယာယီ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ ထားရမှာပဲ"

အေ့စ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

ဂျင်း ၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မွန်းစတက် က လွတ်လပ်ခြင်းရဲ့ မြို့တော်ပါ"

"ငါတို့က 'အမည်မသိ' တာ ဒါမှမဟုတ် 'ကွဲပြားခြားနား' နေတာလေး တစ်ခုတည်းနဲ့ ဘယ်သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကိုမှ ဆုံးရှုံးအောင် မလုပ်ဘူး"

သူမ၏ စကားများကြောင့် အေ့စ်နှင့် ဆာဘိုတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဂိုအာ နိုင်ငံ၏ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးများကို သူတို့ တွေးလိုက်မိကြသည်။ သာမန်အရပ်သားများကို ပုရွက်ဆိတ်များအလား သဘောထားသည့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို တွေးလိုက်မိကြသည်။

လွတ်လပ်မှု။

အာဏာရှိသူတစ်ဦးထံမှ ဤစကားလုံးနှစ်ခွန်း၏ အစစ်မှန်ဆုံးသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အမ်ဘာ" ဂျင်း က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး!"

"ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ကင်းလှည့်တာဝန်တွေ မပြီးမချင်း၊ သူတို့ရဲ့ ယာယီ လမ်းပြနဲ့ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် တာဝန်ယူလိုက်ပါ"

"သူတို့ကို မွန်းစတက် မြို့အနှံ့ လိုက်ပြပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို ဘာပြဿနာမှ ဖန်တီးခွင့် မပေးလိုက်နဲ့နော်!"

ဂျင်း ၏ လေသံက ပိုမို လေးနက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက လူဖီဆီသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နား... နားလည်ပါပြီ!" အမ်ဘာ၏ မျက်နှာက တွဲကျသွားသည်။

ဒီ ကလေးဆိုး သုံးကောင်ကို လမ်းပြပေးရမယ်... ပြီးတော့ သူတို့ထဲက တစ်ကောင်က သူမရဲ့ နှစ်လစာ လစာကို စားပစ်ခဲ့တဲ့ အစားပုတ်ကြီးလေ...