အခန်း (၁၉) - တေဗတ် ပေါ်သို့ ခြေချခြင်း
[လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမည် - လေပြေ၏သီချင်းနှင့် နဂါး၏ကဗျာ]
[အခက်အခဲ အဆင့် - အခြေခံ]
[မိတ်ဆက် - 'မွန်းစတက်' ဟုခေါ်သော လွတ်လပ်သည့် မြို့ပြနိုင်ငံလေး၌ မုန်တိုင်းနဂါးကြီး ၏ ဒေါသကို ပြေလျော့စေပြီး ချောက်ကမ်းပါးအဖွဲ့အစည်း ၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုကို ဖော်ထုတ်ပါ။]
"ဟို။"
'အသစ်' ဟူသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘလိတ်ခ်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
မုန်တိုင်းနဂါးကြီး?
မွန်းစတက်?
ချောက်ကမ်းပါးအဖွဲ့အစည်း?
ဒါက... ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အရမ်းနာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ 'Genshin Impact' ဆိုတဲ့ ဂိမ်းကြီး မဟုတ်ဘူးလား။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။
လောကကြီးအကြောင်း ဘာမှမသိသေးတဲ့ ဒီကလေးစုတ် သုံးကောင်ကို သူတို့ရဲ့ နယ်ပယ်ကနေ ဆွဲထုတ်ဖို့အတွက်တော့ ဒါက လုံးဝကို အံကိုက်ပဲ။ ဒါက သူတို့ကို ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကျယ်ပြန့်မှုကို ပြသပေးနိုင်တဲ့အပြင်၊ ဂါ့ပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလို သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေလည်း မရှိဘူး။ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ရေး အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း အမြင့်ဆုံးမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။
ပြီးပြည့်စုံတယ်။
"ကောင်းပြီ၊ ကလေးတို့။"
ဘလိတ်ခ်က စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ တောက်ပနေသော မျက်လုံးသုံးစုံက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး စိတ်အေးအေးထားလိုက်။"
"မင်းတို့ရဲ့ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာက... အခု စတင်ပါပြီ။"
သူ၏ စကားသံ အဆုံးတွင်ပင်၊ ဂါ့ပ်ကို မျိုချသွားခဲ့သည့် အလင်းရောင်ထက် အများကြီး ပိုမို နူးညံ့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက အေ့စ်၊ လူဖီနှင့် ဆာဘိုတို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ပုံရိပ်ငယ်လေး သုံးခုမှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
ဘလိတ်ခ်က လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့၌ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ကြီးတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲယူဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကလေးသုံးယောက်၏ အချိန်ပြည့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပြသနေသည်။
"အခြေခံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွက် တစ်သန်း၊ အလယ်အလတ်အတွက် ဆယ်သန်း၊ အဆင့်မြင့်အတွက် သန်းတစ်ရာ..."
သူက ခြေချိတ်လိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။
"မင်းတို့ သုံးယောက်က ကတိတည်ဖို့တော့ ကောင်းမယ်။"
"အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို ရှင်းလင်းပြီး ငါ့အတွက် နတ်ဘုရားအဆင့် လက်နက်တွေ ရလာဖို့ မင်းတို့အပေါ် မှာ မျှော်လင့်ထားတယ်။"
"ပထမဆုံး အဆင့်မှာတင် မသေကြနဲ့ဦး။ ငါ့ရဲ့ တစ်သန်းက လုံးဝ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
အလေးချိန်မဲ့သွားခြင်း။
အချိန်တိုလေးမျှ အလေးချိန်မဲ့သွားပြီးနောက်၊ ခိုင်မာသော မြေကြီးကို ပြန်လည် ထိတွေ့ရသည့် ခံစားချက်က ရောက်ရှိလာသည်။
အေ့စ်က ပထမဆုံး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း တင်းကျပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက်... သူ အေးခဲသွားသည်။
ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဆေးကြောထားသကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိပေ။
အဝေးတစ်နေရာရှိ မြို့ပြနိုင်ငံလေးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ဧရာမ လေရဟတ်ကြီးတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။
လေထုထဲတွင် မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းလေးများနှင့် ဒန်ဒီလီယွန် ပန်းလေးများ၏ ရနံ့က သင်းပျံ့နေသည်။
ဒီနေရာက... ဘယ်နေရာလဲ။
"ဝိုးးး!"
လူဖီ၏ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်ပြီး စိမ်းလန်းနေသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်တွင် အရိုင်းဆန်စွာ ပြေးလွှားလေတော့သည်။
"ဒါက အံ့သြစရာကြီးပဲ! ဒီနေရာက အရမ်း လှတာပဲ!"
"လေရဟတ်ကြီး! ကြီးလိုက်တဲ့ လေရဟတ်ကြီး!"
ဆာဘိုကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။
သူက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး မြေကြီးတစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ကာ လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော ဗိသုကာပုံစံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"အေ့စ်... ဒီနေရာက... ငါတို့သိတဲ့ ဘယ်ကျွန်းမှ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။"
သူ၏ အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင်၊ အေးစက်ပြီး စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော စက်သံတစ်ခုက သူတို့သုံးယောက်စလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
[လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကမ္ဘာ - တေဗတ် မှ ကြိုဆိုပါသည်။]
[လက်ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ - လေပြေ၏သီချင်းနှင့် နဂါး၏ကဗျာ]
[အဓိက တာဝန် - လွတ်လပ်သော မြို့ပြနိုင်ငံ မွန်းစတက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မုန်တိုင်းနဂါးကြီး ၏ ဒေါသကို ပြေလျော့စေပါ။]
[တာဝန် ဆုလာဘ်များ - ပါဝင်ကူညီမှု အတိုင်းအတာအပေါ် မူတည်၍ ပေးအပ်သွားမည်။]
တေဗတ်။ ၎င်းမှာ စက်၏ အသိပေးချက်ထဲတွင် ပေါ်လာသော နာမည်ဖြစ်သည်။
အေ့စ်၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားသည်။
တကယ့်အစစ်ဟုပင် မထင်ရလောက်အောင် လှပလွန်းလှသော ဤလုံးဝ စိမ်းသက်နေသည့် ကမ္ဘာကြီးကို သူ စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အဝေးရှိ မြို့တော်၊ ဧရာမ လေရဟတ်ကြီးများ၊ လေထုထဲရှိ ချိုမြိန်သော မြက်သင်းရနံ့များ။
ဤအရာအားလုံးက ဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော သိမြင်နားလည်မှုများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချိုးနေလေသည်။
"ဒါက..."
အေ့စ်က ခက်ခက်ခဲခဲ စကားပြောလိုက်ရာ သူ၏ လည်ချောင်းက ဆိုးရွားစွာ ခြောက်ကပ်နေသည်။
"ဘော့စ် ဘလိတ်ခ် ရဲ့... စွမ်းအားလား။"
လူတွေကို တခြားကမ္ဘာဆီ ပို့ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတဲ့လား။
ဒါက ဘယ်လို...
ဒါက နားလည်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဘယ်လို နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားမျိုးလဲ။
"မယုံနိုင်စရာပဲ။"
ဆာဘိုက နဖူးကို ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူဝေနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
စာဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါပြီး ကမ္ဘာ့ပထဝီဝင် အကြောင်းကို အနည်းငယ် ဗဟုသုတရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဂရန်းလိုင်း၊ ပင်လယ်ပြာလေးခု သို့မဟုတ် မည်သည့် လူသိများသော နယ်မြေများတွင်မဆို ဤဗိသုကာပုံစံ သို့မဟုတ် ဤရာသီဥတုမျိုး မရှိကြောင်း သူ ရာခိုင်နှုန်းပြည့် သေချာပေါက် ပြောရဲသည်။
"ငါတို့ တကယ်ကိုပဲ... အသစ်စက်စက် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ။"
ဆာဘိုက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးပြာများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများအပြင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများလည်း ရှိနေသည်။
အသစ်စက်စက်၊ အမည်မသိ၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု!
လွတ်လပ်မှုကို တစ်သက်လုံး ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်အတွက် ဒါက ဘယ်လောက်တောင် အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကြီးလဲ!
"ဝါး! ဒါ အရမ်း မိုက်တာပဲ!"
အဲဒီလောက်အထိ အလေးအနက် မတွေးတတ်တဲ့သူဆိုလို့ ဆဲလ်တစ်လုံးတည်းနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဲဒီအရူး လူဖီ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။
သူက လှပတဲ့ ရှုခင်းတွေအတွက် အားပေးကြွေးကြော်နေပြီး မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ လက်တွေကို ဆန့်တန်းကာ ပြေးလွှားနေရင်းကနေ သတိလက်လွတ်နဲ့ သူ့ခြေထောက်သူ ခလုတ်တိုက်မိပြီး မီတာအတော်အလှမ်းဝေးတဲ့အထိ လိမ့်ကျသွားတော့တယ်။
"ဟီးဟီးဟီး!"
သူက ခေါင်းတစ်ခုလုံးတွင် မြက်ပင်များ ပေပွလျက် ကုန်းထလာပြီး သူ၏ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို အရူးလို ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အရမ်း ပျော်စရာကောင်းတာပဲ!"
အေ့စ်နှင့် ဆာဘိုတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဘာမှမတတ်နိုင်မှုနှင့် မချိပြုံးများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
သူတို့ရဲ့ ဒီ အရူးညီလေးက အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ နားလည်လေ့မရှိဘူး။
အေ့စ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ခုနက အသိပေးချက်ထဲမှာ ပြောသွားတာက..."
"ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ရှေ့က အဲဒီမြို့ထဲကို ဝင်ဖို့၊ ပြီးတော့... မုန်တိုင်းနဂါးကြီး ရဲ့ ဒေါသကို ပြေလျော့စေဖို့ လား။"
ဆာဘိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ပြန်လည် လေးနက်လာသည်။
"ဟုတ်တယ်။ မွန်းစတက်၊ ပြီးတော့ မုန်တိုင်းနဂါးကြီး။ နားထောင်ရတာ ရိုးရှင်းတဲ့ တာဝန်တစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။"
"ချောက်ကမ်းပါးအဖွဲ့အစည်း လို့ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အကြောင်းလည်း ပြောသွားသေးတယ်။"
"ပြီးတော့ ဆုလာဘ်တွေက... 'ပါဝင်ကူညီမှု အတိုင်းအတာ' အပေါ် မူတည်ပြီး ပေးမယ်တဲ့။" ဆာဘို၏ မျက်လုံးများက တွေးတောနေဟန်ဖြင့် တောက်ပသွားသည်။
"တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင်၊ ဒီကမ္ဘာမှာ ငါတို့လုပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ဘော့စ် ဘလိတ်ခ် က မြင်နေရမှပြီး အဲဒီအပေါ် မူတည်ပြီး ငါတို့ကို အကဲဖြတ်လိမ့်မယ်ထင်တယ်။"
အေ့စ်က လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်သည်။
သန်မာလာရမယ်။
သူ သန်မာလာမှ ဖြစ်မယ်။
အဲဒီလူရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို သူ ရယူရမယ်။
အရာအားလုံးကို ကာကွယ်နိုင်မယ့် စွမ်းအားကို သူ ရယူရမယ်။
"ဟေ့! ဆာဘို!"
အေ့စ်နှင့် ဆာဘိုတို့ တာဝန်အကြောင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေစဉ်မှာပင် လူဖီ၏ ဆူညံသော အော်သံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
သူက မြေကြီးပေါ်မှ ကုန်းထလာပြီး အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းလေးစောင်းလျက် ဆာဘို၏ ခါးကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"မင်း အဲဒီမှာ ချိတ်ထားတဲ့ အစိမ်းရောင် အရာကြီးကို ဘယ်တုန်းက ရလိုက်တာလဲ။"
"ဟင်။"
ဆာဘိုက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မသိစိတ်အလိုအရ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အေ့စ်ကလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင်။ ဆာဘို၏ အရောင်လွင့်နေသော အပြာရောင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဝတ်စုံ၏ ခါးပတ်ပေါ်၌၊ ထူးဆန်းသော လက်ဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိ အဆင်တန်ဆာတစ်ခုက မှိန်ပျပျ စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်းမသိပေ။
အဓိက ကိုယ်ထည်မှာ စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် ဖန်လုံးလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ငှက်မွေးနှင့်တူသော စိမ်းပြာရောင် စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို တောင်ပံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြေးဝါရောင် သတ္တုဘောင်တစ်ခုဖြင့် ကွပ်ထားသည်။
၎င်းမှာ အစကတည်းက သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ချိတ်ဆွဲနေသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ။"
ဆာဘို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူက လက်ကို တုန်ယင်စွာ ဆန့်ထုတ်ပြီး ၎င်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
ဒီနေရာကို မဝင်လာခင်က သူ့ဆီမှာ ဒီအရာ လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူးလို့ သူ ကျိန်ဆိုရဲတယ်။
ဘော့စ် ဘလိတ်ခ် က သူ့ကို ပေးလိုက်တာများလား။ ဒါမှမဟုတ်...
သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးက အဆင်တန်ဆာကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။
ဝုန်း။
စိမ်းပြာရောင် အဆင်တန်ဆာလေးက ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။
နူးညံ့ပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော စိမ်းပြာရောင် လေစီးကြောင်းတစ်ခုက အဆင်တန်ဆာထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းက သက်ရှိတစ်ခုအလား ဆာဘို၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်သွားသည်။
ညင်သာသော လေပြေလေးတစ်ခုက မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ဆာဘိုထံမှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းက အေ့စ်၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များကို လွှင့်ခနဲ ဖြစ်သွားစေသည်။
ထို့အပြင် လူဖီ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မြက်ပင်များကိုလည်း လွင့်စင်သွားစေသည်။
"ဝိုး!" လူဖီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ အရေအတွက်မရှိ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။ "သူက လင်းနေတယ်။ ပြီးတော့ လေတွေလည်း ထွက်နေတယ်။ အရမ်း မိုက်တာပဲ။"
အေ့စ်ကလည်း ဆာဘိုကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဆာဘို... မင်း..."
ဆာဘိုကိုယ်တိုင်လည်း လုံးဝ မှင်သက်နေသည်။
သူ ခံစားနေရသည်။
သူ့အတွက် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် ထူးဆန်းပြီး ပေါ့ပါးသော စွမ်းအားတစ်ခုက ထို အဆင်တန်ဆာထဲမှနေ၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆုံးအစမဲ့ စီးဝင်လာနေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
ဒါက...
လေစွမ်းအားပဲ။