အခန်း (၁၈) - ညီအစ်ကိုသုံးယောက်၏ စမ်းသပ်မှုနှင့် ရှေ့လျှောက်ခရီးဆက်ရမည့် လမ်းစဉ်
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကိုလူဘိုတောင်၏ သစ်တောအုပ်ကြီးအပြင်ဘက်၊ ဂိုအာနိုင်ငံ၏ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတစ်ခုပေါ်တွင်။
တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်နှင့် သူ၏ စစ်ရှုံးတပ်သားများမှာ အသက်လု၍ ပြေးလွှားနေကြသည်။
လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းအနည်းငယ်ကမှ မောက်မာဝင့်ကြွားနေခဲ့သော ဤမင်းမျိုးမင်းနွယ်ကြီးထံတွင် ကျော့ရှင်းမှု အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မကျန်ရှိတော့ပေ။ သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံကြီးမှာ သစ်ကိုင်းများကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ရွှံ့များနှင့် ချွေးအေးများ ပေပွနေကာ ဆံပင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ အမှိုက်ပုံထဲမှ ထွက်ပြေးလာသော သူတောင်းစားတစ်ဦးနှင့် တစ်သေဝေမတိမ်း တူညီနေ၏။
"အမှိုက်ကောင်တွေ!"
သူက ပြေးလွှားနေရင်း အနောက်မှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေသော သက်တော်စောင့်များကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ အားလုံးက အမှိုက်ကောင်တွေပဲ!"
"နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်က မင်းတို့လို အရူးတွေကို ကျွေးမွေးထားတာ တောသားတစ်ယောက်ကိုတောင် ရှုံးနိမ့်ဖို့အတွက်လား!"
သက်တော်စောင့်များအားလုံး ဖြူရော်နေကြပြီး မြေပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကာ ပြန်လည်မချေပဝံ့ကြပေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ထိုလက်တံကြီးရှစ်ခုက ယူဆောင်လာသည့် သေမင်း၏ အရိပ်မည်းကြီးက သူတို့၏ နှလုံးသားများထက်တွင် အုပ်မိုးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ထိုဆံပင်အဖြူနှင့် လူငယ်လေး သူက လူသားမဟုတ်ဘူး။ သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ။
တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်သည် ကျိန်ဆဲနေရင်းဖြင့် ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သူက သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဒေါသနှင့် အကြောက်တရားကြောင့် ရင်ဘတ်ကြီး နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကာ မောဟိုက်နေ၏။ သူ သိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အာဏာ၊ ဤအသုံးမကျသော သက်တော်စောင့်များနှင့်ဆိုလျှင် ဤတစ်သက် လက်စားချေရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုပေါ့။ ထိုအမျိုးသား၏ စွမ်းအားက သူ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလေပြီ။
ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရမှာလား။
သူ၏ သားဖြစ်သူရှေ့တွင်၊ ထို အောက်တန်းစား ကလေးစုတ်နှစ်ကောင်ရှေ့တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးခဲ့ရသော သူ၏ သနားစရာကောင်းသည့် အခြေအနေကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်မူ။
ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော အရှက်ရမှုနှင့် အဆိပ်ပြင်းလှသည့် မုန်းတီးမှုတို့က သူ၏ နှလုံးသား အောက်ခြေမှနေ၍ ဆူပွက်လာသည်။
ဟင့်အင်း။
ဒီကိစ္စကို သူ လုံးဝ အလွတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး!
ဂိုအာ နိုင်ငံ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဖြစ်သော တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ် ဆိုသည့် သူက ဘယ်တုန်းကများ ဒီလောက်အထိ အရှက်ကွဲဖူးလို့လဲ။
"ရေတပ်..."
ရူးသွပ်သော အတွေးတစ်ခုက သူ၏ သွေးလွှမ်းနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် လက်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ်။ ရေတပ်ပဲ။"
သူက ရုတ်တရက် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ရာ ပုံပျက်နေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ၊ ရေတပ်ရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေ၊ အမြောက်တွေထက် ပိုပြီး သန်မာနိုင်ပါ့မလား။ ဟား ဟား ဟား!"
"ငါ တိုင်မယ်။ ရေတပ်ဆီ တိုင်ကြားဖို့ ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ အားလုံးကို အသုံးပြုမယ်။"
"ကိုလူဘို တောင်မှာ နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းအားရှင် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ ငါ ပြောလိုက်မယ်။"
"ရေတပ်ဌာနချုပ်ကနေ စစ်သင်္ဘောတွေ လွှတ်ပေးအောင် ငါ လုပ်မယ်။ မင်းရော၊ အဲဒီ ကြွက်စုတ်ကလေး သုံးကောင်ကိုပါ အကုန် ဖမ်းခိုင်းမယ်။ အားလုံးကို ကြိုးစင်တင်ပေးမယ်!"
သူက စကားပြောနေရင်း ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ၊ ဘလိတ်ခ်နှင့် ညီအစ်ကို သုံးယောက် ရေတပ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေသည်ကို ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရသည့်အလားပင်။
"မြန်မြန်လုပ်စမ်း!" သူက တုန်ယင်နေသော သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "အနီးဆုံး ရေတပ်စခန်းကို အခုချက်ချင်း သွား! ငါ့နာမည်ကို သုံး! အရှေ့ပင်လယ်ပြာ ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကို ဂိုအာ နိုင်ငံက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတယ်လို့ ပြောလိုက်!"
"ဒီပင်လယ်ပြင်မှာ သူတို့ နေစရာနေရာ မရှိတော့အောင်ကို ငါ လုပ်ပစ်မယ်!"
ပုံရိပ်ငယ်လေး သုံးခုက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားကြသည်။
တောအုပ်ငယ်လေးအတွင်း ငိုကြွေးသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းရခြင်း၏ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများက ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။
ဘလိတ်ခ်က သစ်ပင်ကို မှီကာ နောက်ဆုံးကျန်နေသော အာလူးကြော်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စားသောက်လိုက်သည်။
သူက အခွံလွတ်ကို အနီးရှိ သစ်ခေါင်းပေါက်တစ်ခုအတွင်းသို့ တိကျစွာ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်မှ အကြေအမွများကို ခါထုတ်လိုက်သည်။
"ဟေ့။"
ညီအစ်ကိုများ ပြန်လည်ဆုံစည်းသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ သူက ပျင်းရိစွာ စကားစလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဖက်လို့ ပြီးကြပြီလား။"
"ဒီအတိုင်း ဆက်ဖက်နေမယ်ဆိုရင် မိုးချုပ်သွားလိမ့်မယ်။"
အေ့စ်က ညီအစ်ကိုများ၏ ပခုံးပေါ်မှ ခေါင်းကို ဆတ်ကနဲ မော့လိုက်သည်။ သူက အင်္ကျီလက်မောင်းဖြင့် မျက်နှာကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပွတ်သုတ်လိုက်ရာ သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော မီးတောက်တစ်ခုက လောင်ကျွမ်းနေ၏။
"ဘော့စ်!"
သူက ဘလိတ်ခ်အား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သင်တန်းကြေးလေ"
"အဲ့တာ အခုချက်ချင်း သွားယူဖို့ ဘော့စ်ကို ကျွန်တော်တို့ ခေါ်သွားပေးမယ်"
လူဖီကလည်း ဆာဘိုကို လွှတ်လိုက်ပြီး နှာရည် မျက်ရည်များ ပေကျံနေသော သူ၏ အရူးလို မျက်နှာလေးကို မော့ကာ အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အေးလေ။ ပိုက်ဆံ သွားယူမယ်! ငါတို့ သန်မာလာတော့မယ်!"
ဆာဘိုကလည်း မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူက ဘလိတ်ခ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးပြာများထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင်လေး ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ များသောအားဖြင့် ကွဲကြေပြီးနောက် ပြန်လည် ပုံသွင်းခံထားရသူတစ်ဦး၏ ပြတ်သားမှုများသာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူလည်း သန်မာလာမှ ဖြစ်မည်။
ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ဘေးမှရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သော အရင်က သူ၏ ပုံစံမျိုးကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ အဖြစ်မခံချင်တော့ပေ။
ဘလိတ်ခ်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။
"ကဲ အခုတော့ အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းကို မင်းတို့ မှတ်မိသွားပြီပဲ။"
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။
ဂရေး တာမီနယ် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ဧရာမ သစ်ခေါင်းကြီးအတွင်း၌။
အေ့စ်နှင့် ဆာဘိုတို့က အားသိုက်ခွန်သိုက် ပူးပေါင်းကာ လေးလံသော ရတနာသေတ္တာကြီးတစ်ခုကို အသံထွက်အောင် ဆွဲထုတ်လာကြသည်။
ဒေါက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဘလိတ်ခ်၏ ရှေ့သို့ ချထားလိုက်သည်။
"ဘော့စ် ဘလိတ်ခ်! ကြည့်လိုက်ပါဦး!"
အေ့စ်က ရတနာတစ်ခုကို ဆက်သနေသည့်အလား သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာငယ်လေးတွင် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သေတ္တာအတွင်း၌ ညီအစ်ကို သုံးယောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရာအနှံ့မှ ရှာဖွေ စုဆောင်းထားခဲ့သော ဘယ်ရီ များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြွေစေ့များနှင့် ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်များက ရှုပ်ပွနေသော်လည်း ပမာဏကတော့ တော်တော်လေး များပြားလှသည်။
၎င်းမှာ သူတို့ အိပ်မက်၏ စမှတ်ပင်ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သင်္ဘောတစ်စင်းဝယ်ကာ လွတ်လပ်မှုကို ရှာဖွေရန် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် သူတို့ စုဆောင်းထားသော တစ်ခုတည်းသော ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။
"အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိတယ်"
ဆာဘိုက သေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးကာ အလွန်အမင်း လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်ရီ တစ်သန်း တိတိပဲ။ တစ်စေ့လေးတောင် မလျော့ဘူး။"
လူဖီက သေတ္တာအစွန်းတွင် ခိုတွဲနေပြီး တံတွေးများပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ငွေကြေး သင်္ကေတများ($$)အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲ!"
ဘလိတ်ခ်က ပျင်းရိစွာ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်သည်။
သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ငွေပုံကြီးထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးမွှေလိုက်ရာ တချွင်ချွင် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကျွတ်။"
"မင်းတို့ ကလေးစုတ်တွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက် စုနိုင်ခဲ့တာကိုး။"
သူက ရေတွက်ရန်ပင် အချိန်မကုန်ခံတော့ပေ။ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဘယ်ရီ သေတ္တာကြီးတစ်ခုလုံး ညီအစ်ကို သုံးယောက်၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင်ပင် လေဟာပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
"ပိုက်ဆံ လက်ခံရရှိပါပြီ။"
ဘလိတ်ခ်က အကြောဆန့်လိုက်ရာ သူ၏ အရိုးများမှ တဖြောက်ဖြောက် မြည်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့ အပေးအယူ တည့်သွားပြီ။"
အေ့စ်၊ လူဖီနှင့် ဆာဘိုတို့ သုံးယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူအောင့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ဘလိတ်ခ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
စိတ်လှုပ်ရှားမှု။ စိုးရိမ်ပူပန်မှု။ နှင့် မသိရသေးသော အရာများအတွက် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်စောင့်စားမှုတို့ပင် ဖြစ်သည်။
အစာကျွေးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသော ခွေးပေါက်စလေးများနှင့် တူနေသည့် သူတို့၏ အမူအရာများကို ဘလိတ်ခ်က ရယ်ချင်စရာကောင်းသလို ကြည့်လိုက်သည်။
သူတစ်ဦးတည်းသာ မြင်နိုင်သော လေဟာပြင်ထဲမှ ပုံရိပ်ယောင် စနစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။
[အခြေခံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စာရင်း]
မီနူးစာရင်းတစ်ခုအလား အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်စရာများက အစီအရီ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဘလိတ်ခ်၏ အကြည့်က ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
[လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမည် - ဇွန်ဘီ ဝိုင်းရံခြင်း (The Walking Dead ဇာတ်လမ်း)]
[အခက်အခဲ အဆင့် - အခြေခံ]
[မိတ်ဆက် - လမ်းလျှောက်အသေကောင်များ ပြည့်နှက်နေသော မြို့တော်အတွင်း အသက်ရှင်အောင် နေထိုင်ပါ။]
"ဟင့်အင်း၊ မဖြစ်ဘူး။ သွေးထွက်သံယို အရမ်းများလွန်းတယ်။ ကလေးတွေကို စိတ်ဒဏ်ရာ ရသွားစေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့သာ အကိုက်ခံရရင် သူတို့ကို သန့်စင်ပေးဖို့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်တွေကို ဖြုန်းတီးရဦးမယ်။ အရှုံးပေါ်မယ့် အလုပ်ပဲ။"
သူက အောက်သို့ ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။
[လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမည် - အကယ်ဒမီမြို့တော် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီ စမ်းသပ်ကတ်( A Certain Magical Index ဆိုသည့် Animeထဲမှ ဇာတ်လမ်း)]
[အခက်အခဲ အဆင့် - အခြေခံ]
[မိတ်ဆက် - အကယ်ဒမီမြို့တော်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီအား ကူညီပေးပါ။]
"ဒါက ပိုတောင် ရယ်စရာကောင်းသေးတယ်။" ဘလိတ်ခ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ "ဒီ ကလေးစုတ် သုံးကောင်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ပို့ရမယ် ဟုတ်လား။ အကယ်ဒမီမြို့တော်ကြီးကို သူတို့ ပြောင်းပြန်လှန်မပစ်ဘူးဆိုရင်တောင် ငါ အရှုံးခံရဲတယ်။"
သူ၏ လက်ချောင်းများက အောက်သို့ ဆက်လက် ပွတ်ဆွဲနေသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကျော်ဖြတ်သွား၏။
အရမ်း လွယ်လွန်းရင် လေ့ကျင့်ရေး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်။ အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းပြန်ရင်လည်း ဒီသုံးယောက်မှာ အဲဒီလောက် ဦးနှောက်မရှိ။ အရမ်း အန္တရာယ်များရင်လည်း ဖောက်သည်တွေ သေသွားဖို့ လွယ်ကူနေသည်။
ကလေးတွေအတွက် ရွေးချယ်ပေးရတာ တကယ်ကို ဒုက္ခများတာပဲ။
ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ချောင်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။
အသစ် ဟူသော အမှတ်အသားဖြင့် ယခုလေးတင် အသစ်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်များ ကျရောက်သွားလေသည်။