အခန်း (၁၅) - အေ့စ်၏ လောင်းကြေး၊ ဘလိတ်ခ်၏ အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားမှု

ကြွပ်။

အာလူးကြော်တစ်ဖတ် ကျိုးပဲ့သွားသံက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘလိတ်ခ်က နောက်ထပ်တစ်ဖတ်ကို ယူ၍ ပါးစပ်ထဲပစ်ထည့်ကာ အသံမြည်အောင် ဝါးစားလိုက်၏။

လေထုနှင့် လုံးဝ နေရာမကျဖြစ်နေသော ဤရုတ်တရက် အသံကြောင့် လူတိုင်း အေးခဲသွားကြသည်။

ဓားဝှေ့ယမ်းတော့မည့် သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်မှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဆာဘို၏ မျက်နှာပေါ်မှ ငိုကြွေးမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသော အေ့စ်နှင့် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသော လူဖီတို့ကလည်း မသိစိတ်အလိုအရ လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သစ်ပင်ကိုမှီကာ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေသော ဆံပင်အဖြူနှင့် ကလေးဆီသို့ စုပုံသွားကြ၏။

တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်၏ မျက်မှောင်များက အလွန်အမင်း ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဒီ အောက်တန်းစားက...

ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။

သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာ ဂိုအာ နိုင်ငံရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်းမျိုးမင်းနွယ်လေ။

သူက မိသားစုကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းပြီး အမှိုက်တွေကို ရှင်းလင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ

ဒီအောက်တန်းစား အမှိုက်က... သရေစာစားရင်း ပွဲထိုင်ကြည့်နေတယ်ပေါ့လေ။

ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။

ဒါ သူ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလောက်အောင် အရိုင်းစိုင်းဆုံး၊ ဥပဒေမဲ့ အလုပ်ဆုံး အမှိုက်ပဲ။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ"

ဘလိတ်ခ်က တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိဟန်တူသည်။ သူက အာလူးကြော်အိတ်ကိုပင် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သေးသည်။

"စားမလား"

"..."

တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်၏ ခေါင်းထဲတွင် အူဝေသွားသည်။ သူ အသေအချာ ထိန်းသိမ်းထားသော မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဟန်ပန်မှာ လုံးဝ ကွဲကြေသွားလေပြီ။ သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်မှုကြောင့် ပုံပျက်နေ၏။

"မင်း..."

သို့သော် ဘလိတ်ခ်က သူ့ကို စကားဆုံးအောင် ပြောခွင့်မပေးခဲ့ပေ။ သူက လက်ကာပြလိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့။"

"ခင်ဗျားတို့ ဆက်လုပ်ကြလေ။ ဆက်လုပ်။"

ထိုကိုယ်နေဟန်ထား၊ ထိုလေသံ၊ 'ခင်ဗျားတို့ ဆက်သာ တိုက်ကြပါ၊ ဇာတ်လမ်းကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေနဲ့' ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် မခြားပေ။

ဆက်လုပ်ရမယ်?

တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထောင်တက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ခံစားဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော စော်ကားခံရမှုပင်။

"သွား..."

သူ၏ အေးစက်သော အသံက တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားသော သွားများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကိုယ့်နေရာကိုယ်မသိတဲ့ ဒီအမှိုက်ကောင်ကို သွားဖမ်းစမ်း!"

"သူ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းလိုက်!"

တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်၏ အမိန့်က သက်တော်စောင့်များ၏ ကျန်ရှိနေသော တွန့်ဆုတ်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ သူတို့က ဓားရှည်များကို မြှောက်ကာ အေ့စ်နှင့် လူဖီတို့ထံသို့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ အာလူးကြော်ကို အေးအေးဆေးဆေး စားနေသော လူငယ်လေးဆီသို့လည်း ပြေးဝင်သွားကြ၏။

အေ့စ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဆာဘိုနှင့် လူဖီကို သူ၏ အနောက်တွင် ကွယ်ထားလိုက်သည်။ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည့်အနေဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် သက်တော်စောင့်များ၏ ဓားသွားများ သူတို့ထံ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင်၊ အေ့စ်၏ တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများက အာလူးကြော် ဝါးစားနေသည့် ဆံပင်အဖြူနှင့် ကလေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ပျင်းရိသော ကိုယ်နေဟန်ထားနှင့် လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်များက အေ့စ်၏ စိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ဒီလူက အဘိုးကိုတောင် ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြန်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အဘိုးက သူ့ကိုတောင် သဘောတကျနဲ့ ပိုက်ဆံပေးခဲ့ရတဲ့ လူလေ။

ဒီလူက သန်မာတယ်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်လာသည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင်၊ အေ့စ်က ဆာဘို၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လူဖီ၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့တွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်သော သူ၏ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ဆွဲယူကာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအလား ဘလိတ်ခ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ!" သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဟေ့! ကလေးတွေ! ဘယ်ကို ပြေးနေတာလဲ!" တတိယမြောက် အောက်လွတ်ခ်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အေ့စ်က သူတို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဆာဘိုနှင့် လူဖီကို ဘလိတ်ခ်၏ အနောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းပို့လိုက်သည်။

သူက အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပြီး ဘလိတ်ခ်၏ ကျောပြင်ကို ဖက်တွယ်ထားလုမတတ်ပင်။

ဘလိတ်ခ် "..."

အာလူးကြော် ဝါးစားနေသော သူ၏ ပါးစပ် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ၏ ပေါင်ကို ဖက်ထားသော လူဖီနှင့် လူဖီ၏ အနောက်တွင် ကြောင်တောင်တောင် ရပ်နေသော ဆာဘိုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ 'ငါ အကုန်လုံးကို မင်းအပေါ်လောင်းကြေးထပ်လိုက်ပြီ' ဆိုသည့် အမူအရာဖြင့် သူ၏ ကျောကို ဖက်တွယ်ထားသော အေ့စ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟင်"

ဘလိတ်ခ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ စကားတစ်ခွန်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ဟဲ ဟဲ"

အေ့စ်က ငိုရသည်ထက်ပင် ပို၍ အကျည်းတန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူက ဘလိတ်ခ်၏ ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရာ သူ၏ အသံတွင် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော၊ အလွန်ကို အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည့် လေသံတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ဘော့စ် ဘလိတ်ခ်။"

"ကျွန်တော်တို့က ဘော့စ်ရဲ့ ဖောက်သည်တွေလေ။"

"ဘော့စ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို သန်မာလာအောင် သင်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အခု ကျွန်တော်တို့ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်နေပြီ။"

အေ့စ်က သူတို့ရှေ့မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သက်တော်စောင့်များကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှူပင် မဝလောက်အောင် ငိုကြွေးနေသော သူတို့အနောက်မှ ဆာဘိုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူ၏ လေသံက အလွန်ကို မှန်ကန်နေပြီး အလွန်ကို ပြတ်သားနေလေသည်။

"ဘော့စ်ရဲ့ ဖောက်သည်တွေ ဒုက္ခရောက်နေပြီလေ။ ဘော့စ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို နည်းနည်းလောက် အကာအကွယ် ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။"

သို့သော်လည်း သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်မှာ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"လူယုတ်မာ! ထွက်ပြေးလို့ရမယ် မထင်နဲ့!"

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ပါဝင်သည့် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးက ဘလိတ်ခ်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဆာဘိုနှင့် လူဖီတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘလိတ်ခ်!"

အေ့စ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူက ဤမျှ မြန်ဆန်ပြီး ဤမျှ ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒီဓားသာ ကျလာခဲ့ရင် ဘလိတ်ခ် သေချာပေါက် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားမှာပဲ။

သို့သော်လည်း ဘလိတ်ခ်က မျက်လုံးသာ လှန်ပြလိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူက အာလူးကြော်အိတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ။"

သူက ပျင်းရိစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ကလေးတွေက အရမ်း ဒုက္ခများတာ။"

"ဒုက္ခကများပြီး ပိုက်ဆံကလည်း နည်းနည်းလေး။"

သူ အနောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ညာဘက်လက်ကိုသာ မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ညှိုး။ ညင်သာစွာ။ ရှေ့သို့ ခေါက်လိုက်သည်။

ချွင်!

သတ္တုနှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသည့် ပြတ်သားရှင်းလင်းသော အသံတစ်ခုက တောအုပ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်၏ ဓားရှည်။

သူ၏ ဓားရှည်ကြီး ဘလိတ်ခ်၏ လက်ညှိုးရှေ့ တည့်တည့်တွင်ပင် နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားလေပြီ။

ချွန်ထက်သော ဓားသွားနှင့် ဘလိတ်ခ်၏ သွယ်လျရှည်လျားသော လက်ညှိုးတို့ကြားတွင် တစ်စင်တီမီတာပင် မဝေးတော့ပေ။

တစ်လက်မလေးတောင် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်မှာ ဆွံ့အသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက အေးခဲသွား၏။

သူ၏ ဓားက ရွှေ့ပြောင်း၍မရနိုင်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို ခုတ်မိလိုက်သကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လာသော အားကြောင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပင် နာကျင်သွားလေပြီ။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူက ဂိုအာ နိုင်ငံရဲ့ သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်လေ။

တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့သူ။

သူ့လက်ထဲက ဓားက သံမဏိကိုတောင် ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်။

အားနည်းပုံပေါက်နေတဲ့ ဒီ ဆံပင်အဖြူနဲ့ ကလေး။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာသည်။

သူက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သွေးကြောများ ထောင်တက်လာပြီး အစွမ်းကုန် အားပြုကာ ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်တုံးကိုပင် ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဓားရှည်ကြီးမှာ ဘလိတ်ခ်၏ လက်ညှိုးရှေ့တွင် တစ်လက်မလေးမျှပင် မရွေ့လျားခဲ့ပေ!

"ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။ ဘလိတ်ခ်အပေါ်ထားရှိသော သူ၏ အကြည့်များတွင် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီ ဆံပင်အဖြူနဲ့ လူငယ်လေး။

သူက ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးလဲ?

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား"

ဘလိတ်ခ်က ထိုစကားလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စနောက်ချင်စိတ်ပါသော အပြုံးက ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း သူ၏ လျစ်လျူရှုထားသော မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် လက်သွားသည်။

"မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီဆိုမှတော့"

သူ တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီအဓိပ္ပာယ်က မင်းရဲ့... ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"

ဘလိတ်ခ်၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အကြည့်များက ချက်ချင်း ရေခဲအလား အေးစက်သွားသည်။

"တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား"

နောက်ဆုံး စကားလုံး ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ပြိုကျလာသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ဘလိတ်ခ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဘုန်း!

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်က မျက်မြင်မရသော တောင်ထွတ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးက အသံမြည်သွားပြီး သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ လွတ်ထွက်ကာ လွင့်စင်သွားလေပြီ!

သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤမျက်မြင်မရသော စွမ်းအားကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ သစ်ပင်ပင်စည်တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိကာ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖူး!

သူ သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်သည်။

သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်မှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပျော့စွာ လျှောကျသွားကာ သူ၏ အခြေအနေကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ပေ။