အခန်း ၅၀ - အပြောင်းအလဲများ

ဂျောက်!

အရုဏ်ဦးအလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တိမ်ကင်းစင်နေသည်။ နီကျင်ကျင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအောက်တွင် မျက်လုံးနီနီနှင့် ကျီးကန်းနက်တစ်ကောင်သည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားကာ အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံရိပ်များသည် မြို့ရိုးထူထူနှင့် မျှော်စင်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ မီးခိုးဖြူရောင် အဆောက်အအုံများကြားမှ ပျံသန်းသွားပြီးနောက်၊ ကျယ်ပြောလှသော ရင်ပြင်တစ်ခုရှိ ကျောက်တိုင်ထိပ်တွင် နားလိုက်သည်။

ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အမြင့်မီတာ ၁၀၀ ကျော်ရှိသော နီညိုရောင် ကိုးထပ်မျှော်စင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ မျှော်စင်နံရံများပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲရုပ်ပုံများကို ထုလုပ်ထားပြီး၊ ၎င်းကို ကြီးမားထူထဲသော ကြေးညိုကွင်းဆက် ၃၆ ကွင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျှော်စင်ပတ်ဝန်းကျင်မှာမူ မှောင်မိုက်သော တိမ်ထုများဖြင့် အမြဲတမ်း ဖုံးလွှမ်းနေတတ်သည်။ အနားသို့ ချဉ်းကပ်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။

မျှော်စင်အောက်ခြေရှိ မြေနိမ့်အိမ်လေးတစ်လုံးထဲတွင် ပိန်လှီသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခါးမှာ ကုန်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထင်းခြောက်ကဲ့သို့ ပိန်ချောင်နေသည်။ အတိတ်တွင် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ခဲ့ပါစေ၊ အချိန်ကာလသည် သူ၏အပေါ်တွင် ဖျက်မရသော အမှတ်အသားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အားနည်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမျက်လုံးများသည် သာမန်ထက် ပိုမိုတောက်ပနေရုံတင်မကဘဲ ရွှေရောင်နေမင်းငယ် နှစ်စင်းကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ မျက်ဝန်းတစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်သွေးကြောမျှင်လေးများ ပျံ့နှံ့နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ဒေါသထွက်မပြဘဲနှင့်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

အဘိုးအို၏ ဘေးတွင်မူ အရပ် ၂ မီတာကျော် မြင့်မားပြီး ကြွက်သားများ ထွားကြိုင်းလှသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ တောင့်တင်းသော လက်မောင်းများပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများမှ ရရှိထားသည့် အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"တောက်! အောက်တန်းစားတွေ!"

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ဒီလောဘဇောတိုက်နေတဲ့ ဝံပုလွေတွေဟာ တကယ့်ကို အတောမသတ်နိုင်အောင် အာဏာမက်နေကြတာပဲ။ ဒီ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမျှော်စင် ဆိုတာ ငါတို့ ရှေးဦးဘိုးဘေးတွေ သွေးနဲ့ရင်းပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာ။ သူတို့လက်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ထည့်ပေးနိုင်မှာလဲ!"

ဤလူနှစ်ဦးမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုမှာ လက်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး လီတောက်ရွှမ် (ဖြစ်ပြီး၊ ဘေးမှ ဒေါသထွက်နေသူမှာ သူ၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်သူ ဒုတိယအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်ရှင်းတုန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှင်းတုန်း ဒေါသထွက်နေရခြင်းမှာ မကြာသေးမီက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမျှော်စင် အတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး တာဝန်ကျ ဒုတိယအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရှုထုန်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် အစားထိုးရန်အတွက် ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ရာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ဟုန်ဝမ်တောက် က ရေပန်းအစားဆုံး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဟုန်ဝမ်တောက်သည် မိစ္ဆာတံဆိပ်ခတ်သူ မြင့်မြတ်သော မိသားစုများထဲမှ အင်အားအကြီးဆုံး 'ဟုန်မိသားစု' မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ လီတောက်ရွှမ်အနေဖြင့် မျှော်စင်ကြီးကို မြင့်မြတ်သော မိသားစုများ၏ လက်အောက်သို့ မကျရောက်စေချင်သော်လည်း၊ အခြား ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်စရာ မရှိဖြစ်နေသဖြင့် များစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည်။

"ဖတ် ဖတ်!"

လီတောက်ရွှမ် အတွေးနက်နေစဉ် တောင်ပံခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျီးကန်းနက်တစ်ကောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ ပျံဝင်လာပြီး လီတောက်ရွှမ်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။

"ညီမလေးစုလီ ဆီက စာပဲ" လီတောက်ရွှမ်က ကျီးကန်းခြေထောက်မှ ဝါးပြွန်လေးကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ ချိပ်ပိတ်ထားသော ဖယောင်းနံ့ကို ရရုံနှင့်ပင် ဤစာသည် စုလီဆီမှ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"စုလီဆီကစာလား၊ ဒါဆို သတင်းကောင်းဖြစ်မှာပါ။ သူလည်း သူ့ကိစ္စတွေကို အချောသတ်နိုင်ခဲ့ပုံရတယ်" ဝမ်ရှင်းတုန်းက ရက်စက်သော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို အနိုင်နိုင် ဖန်တီးလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အင်အားကြီး မိသားစုများသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တပည့်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် အဆင့်မြင့်ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် ပါဝင်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။ ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုလီကဲ့သို့ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။ သူမသည် လှပရုံတင်မကဘဲ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဝမ်ရှင်းတုန်းအပါအဝင် အကြီးများ၏ ချစ်ခင်မှုကို များစွာ ရရှိထားသည်။

"စာထဲမှာ ဘာရေးထားလဲ?" ဝမ်ရှင်းတုန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လီတောက်ရွှမ်၏ လက်ထဲမှ စာကို ဆွဲယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း၊ မင်းကတော့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ကောင်ပဲ" လီတောက်ရွှမ်က ရယ်မောရင်း သူ့ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ကွာခြားသော်လည်း လီတောက်ရွှမ်၏ ကြက်ခြေသည်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းလေးများက ၂ မီတာကျော်ရှိသော ဝမ်ရှင်းတုန်းကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖိထားနိုင်သည်။

ဖောက်!

စာအိတ်ကို ဖွင့်ကာ စုလီ၏ သပ်ရပ်လှပသော လက်ရေးများကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် လီတောက်ရွှမ်၏ မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ? ညီမလေး ဒုက္ခရောက်နေလို့လား?" ဝမ်ရှင်းတုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့" လီတောက်ရွှမ်က စာကို ဝမ်ရှင်းတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ရှင်းတုန်းက စာကို အမြန်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲလား?"

"ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်" လီတောက်ရွှမ်က ခဏအကြာတွင် ပြောလိုက်သည်။ "ယင်ခန္ဓာထိုက်ဆွေ့ ဆိုတာ မျှော်စင်ကနေ လွတ်သွားတာ အမှန်ပဲ။ စာထဲက ဖော်ပြချက်တွေကလည်း မှန်နေတယ်။"

"ဟူး..." ဝမ်ရှင်းတုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ စာထဲကအတိုင်းသာ မှန်ခဲ့ရင် ငါတို့ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဒီအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိသွားပြီ!"

"အင်း... မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်" လီတောက်ရွှမ်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ စောစောစီးစီးတော့ ဝမ်းမသာသေးနဲ့ဦး။ အမှန်တရားကတော့ ငါတို့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့မှပဲ သိရမှာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... နောက်ဆုံးတော့ အပြောင်းအလဲ အချို့ ပေါ်လာပြီပေါ့။ ဘိုင်ဟွာခရိုင်လို ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရေပြင်မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိလာတာဟာ အင်မတန် ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။"

"ငါတို့ရှေ့က မြင်နေရတဲ့ တောင်ကို ဆန်းလုံတောင် လို့ ခေါ်တယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းက နတ်ဘုရားနဂါးတစ်ကောင် ဒီနေရာမှာ ကျဆုံးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဒီတောင်ကြီး ဖြစ်လာတာလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီတောင်ပေါ်မှာ 'နဂါးမျက်လုံးစမ်းရေ' ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒီရေကို သောက်ရင် ညဘက်မှာတောင် သစ်ရွက်ပေါ်က အရေးအကြောင်းတွေကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နိုင်တဲ့အထိ မျက်စိအားကောင်းစေတယ်" ဟု စုလီက လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်ရင်း နေဝင်ချိန် နီရဲသော အလင်းအောက်တွင် ရှိနေသည့် တောင်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

စုဟန်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုတောင်ကြီးသည် စုလီပြောသကဲ့သို့ပင် အတောင်ပံများ ပါရှိသည့် ဧရာမနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဝပ်နေသကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

"ဒီတောင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ဘိုင်ဟွာ ခရိုင် ကို ရောက်ပါပြီ" ဟု ရှောင်ချင်က ဘေးမှ တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောလိုက်ပါတော့သည်။