အခန်း ၃၈ - သူကောင်းမျိုးနွယ်စုများ

"မမ... နင် ဘယ်သူ့ကို အထင်သေးနေတာလဲ?" စုဟန် စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ယခု သူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန်လူထက် ဆယ်ဆမကရုံသာမက သူ၏ ကိုယ်အလေးချိန်နှင့် ကြွက်သားထု ထည်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အင်အားမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆမတန် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော်... စုလီ တင်ပြခဲ့သည့် သိုင်းပညာစနစ်အရ စုဟန်၏ အလားအလာမှာ အကန့်အသတ်မရှိပေ။

"နင် ခုနကပြောတဲ့ 'မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန်ကျင့်ကြံခြင်း' ဆိုတာ ဘာအဆင့်လဲ?" စုဟန်က မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန် ၊ မိစ္ဆာသန္ဓေ နဲ့ ကောင်းကင်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဆိုတာ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဓိက နယ်ပယ်ကြီး သုံးခုပဲ" စုလီက ပြန်ဖြေသည်။

"မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ မိစ္ဆာသန္ဓေ နယ်ပယ်တွေထဲမှာမှ ကြွက်သား၊ အရိုး၊ သွေးနဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ဆိုပြီး အဆင့်ငယ် သုံးဆင့်စီ ရှိသေးတယ်။ ကောင်းကင်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ် ကတော့ အလွန် ဆန်းကြယ်လွန်းပြီး ငါနဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းပါသေးတယ်။ ငါ့ဆရာတော့ နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ငါကတော့ သိပ်မသိသေးဘူး။"

မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန်၊ မိစ္ဆာသန္ဓေ၊ ကောင်းကင်လှည့်စားမှု... ဤအမည်များက စုဟန်ကို ပိုမို ဆွဲဆောင်လာစေသည်။

"ဂလု!"

"ငါကတော့ မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန် နယ်ပယ်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ 'အရိုးလေ့ကျင့်ခြင်း' အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးပြီ" စုလီက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"..."

စုလီ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စုဟန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး "နင့်ရဲ့ အဲဒီ အထင်သေးတဲ့ မျက်နှာပေးက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ?"

"တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင်မလေးပဲ" စုဟန်က မရိုးမသား ချီးကျူးလိုက်သည်။

"နင်ကျစ်ပိုင် ပြောတာ ငါကြားဖူးတယ်။ မွေးရာပါ ပါရမီရှိပြီး သိမြင်နားလည်မှု အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့သူတွေတောင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အဆုံးအထိ တတ်မြောက်ပြီး 'သိုင်းပညာရှင်ကြီး' အဆင့် ရောက်ဖို့ အနှစ် ၃၀ လောက် ကြိုးစားရတယ်တဲ့" ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။

"ငါ့အထင်တော့... သိုင်းလောကမှာ သူတို့ခေါ်တဲ့ 'သိုင်းပညာရှင်ကြီး' ဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ အလားအလာကို အဆုံးအထိ ဖော်ထုတ်နိုင်ပေမဲ့ လူသားဘောင်ကနေ မကျော်လွန်နိုင်သေးတဲ့ သူတွေကို ခေါ်တာထင်တယ်။"

"ရှင်းနေတာပဲ... မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန် အဆင့်က သိုင်းသမားတစ်ယောက်ဟာ သိုင်းပညာရှင်ကြီးထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နင်က ပြည်ပမှာ ပညာသင်တာ ၂ နှစ်ခွဲပဲ ရှိသေးတာလေ။ ပါရမီ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း တခြားသူတွေရဲ့ အနှစ် ၃၀ ကြိုးစားမှုကို ၂ နှစ်ခွဲနဲ့ ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ပြောနေရင်း စုဟန်က သူမ၏ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမ၏ ဖြူဝင်းနုနယ်သော လက်ဖက်ပေါ်တွင် မည်သည့် အသားမာမျှ မရှိပေ။ "နင်က ပင်ပင်ပန်းပန်း လေ့ကျင့်ထားတဲ့သူနဲ့ မတူဘူး။"

"ငါက ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်ပဲ ပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင်လို့ ပြောသားပဲ..." စုလီက သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

"ထားပါတော့..." သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မနောက်တော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်မှာ - "နင် ရေနတ်ဘုရားမိစ္ဆာကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အချက်ကို သိလောက်ပြီပေါ့။"

"အင်း" စုဟန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး အဲဒီမိစ္ဆာတွေရဲ့ အသွေးအသားကို 'ဆေးအညွှန်း' အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အဲဒီဆေးအစွမ်းကို စုပ်ယူလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူသားရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ကာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ အဲဒါက မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန် ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။"

"နင်က ဖြတ်လမ်းကို သုံးခဲ့တာကိုး" စုဟန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်ကို ပြန်တွေးမိသည်။ သူကတော့ မည်သည့် ပြင်ပအထောက်အပံ့မျှ မပါဘဲ အခြေခံမှစ၍ အချိန်နှင့် ချွေးနှဲစာများစွာ ပေးဆပ်ကာ ကျင့်စဉ်ကို အဆုံးထိ တတ်မြောက်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အလားအလာကို အဆုံးအထိ ဖော်ထုတ်ပြီးမှ ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ နယ်ပယ်အသစ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်... တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြလျှင် စုလီက လက်ရော ခြေရော သုံးတောင်မှ စုဟန်ကို အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ၏ ပေါ်ရှိ သွေးကြောဗီဇပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ စုလီသည် မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန်ရဲ့ ပထမဆုံး နယ်ပယ်ကိုတောင် ပြည့်စုံအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဗီဇပြောင်းလဲမှုမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်ရာ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မခိုင်မာလှပေ။

"ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ တစ်ဆင့်ချင်း သွားရတာပဲ၊ အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး" ဟု စုဟန်က ခပ်တိုးတိုး မှတ်ချက်ပြုလိုက်ရာ သူ၏ အမှတ်မထင် စကားကြောင့် စုလီမှာ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

ဒါက... တစ်ခုခု ရှိနေတာလား? ထိုမျက်နှာပေးကို ကြည့်ပြီး စုဟန် အံ့သြသွားမိသည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဒီလောက် သမိုင်းကြောင်း ကြာရှည်တာကို ငါ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ?" စုဟန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ထူးချွန်တဲ့ ဆရာဝန်က ရောဂါမပေါ်ခင်ကတည်းက ကုတယ်၊ သာမန်ဆရာဝန်က ရောဂါပေါ်ခါစမှာ ကုတယ်၊ အညံ့စားဆရာဝန်ကျမှ ရောဂါကျွမ်းမှ ကုတာလေ။ ငါတို့ အလုပ်တွေက ထိရောက်နေလို့ လူတွေ မသိကြတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား?" စုလီ ပြုံးလိုက်သည်။ "မိစ္ဆာတွေ ပြဿနာ မရှာခင်ကတည်းက ငါတို့က သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖယ်ရှားပြီးသားပဲ။ ဒါကြောင့် သာမန်လူတွေက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အရှိန်အဝါကို မကြားဖူးကြတာပေါ့။"

"နားလည်ပြီ။ ဒါဆို အခုကျမှ ဘာလို့ မိစ္ဆာတွေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ပေါ်လာနေရတာလဲ?"

"ဒါကတော့..." စုလီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ငါလည်း သေချာမသိဘူး။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို လူလုပ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုစလုံးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ငါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲ ရောက်တာ ၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဒီလို မေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကို ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ?"

"နင်ရော ဘယ်လိုလဲ၊ ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ဝင်ဖို့ စဉ်းစားမလား?" စုလီက စုဟန်၏ လက်မောင်းကို ပုတ်ကာ ပြုံးစစဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်..." စုဟန် ချက်ချင်း သဘောမတူပေ။ သူက စုလီအတွက် ပို၍ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း သူမ အန္တရာယ်တွေ့မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင် စုဟန်အတွက် ဖြေမဆည်နိုင်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ 'မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်' ရှိတယ်၊ အဲဒီမှာ ချင်းကျိုး နယ်မြေထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ ပြဿနာရှာခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ချုပ်နှောင်ထားတာ။ နင် ဘယ်ကျင့်စဉ်ကိုပဲ လေ့ကျင့်ချင်ချင်၊ သက်ဆိုင်ရာ မိစ္ဆာရဲ့ အသွေးအသားကို အဲဒီမှာ ရှာလို့ရတယ်" စုလီက ဆက်လက် ဖျောင်းဖျနေသည်။ သူမကတော့ အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ စုဟန်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ချန်ချင်းမြို့နယ်လို နေရာလေးမှာ အချိန်ကုန်မခံစေချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မျှော်စင် — ဒါ ငါ့အတွက်တော့ စားပွဲတော်ကြီးပဲ မဟုတ်လား? စုဟန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ ပန်းသီးစိတ်ကို ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားသည်။

ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသဖြင့် စုဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်မှာ - "မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုက သာမန်လူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တဲ့ သိုင်းသမားတွေကို အမြောက်အမြား ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်... ကျိုးအင်ပါယာကြီး ထဲမှာ ကိုယ့်ရဲ့ အတ္တဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝဖို့ မိစ္ဆာတွေကို မွေးမြူထားတဲ့သူတွေများ ရှိနေမလား?"

"နင်ပြောတဲ့ အဲဒီလူတွေကို ငါတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် 'သူကောင်းမျိုးနွယ်စု' လို့ ခေါ်တယ်" စုလီသည် စုဟန်၏ နောက်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာတွင် အပြုံးများ မရှိတော့ပေ။

"သူကောင်းမျိုးနွယ်စုတွေ... အဲဒါတွေကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မကိုင်တွယ်ဘူးလား?" စုဟန်က ထပ်မေးသည်။

"အနှစ်တစ်ရာ အင်ပါယာ၊ အနှစ်တစ်ထောင် သူကောင်းမျိုးနွယ်တဲ့။ အဲဒီမျိုးနွယ်စု တော်တော်များများက ကျိုးအင်ပါယာ မတည်ထောင်ခင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ကြတာ။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ရုံပဲ လုပ်နိုင်တယ်၊ အမြစ်ပြတ်အောင်တော့ မလုပ်နိုင်ဘူး" စုလီက သက်ပြင်းချရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာ ဖြေလိုက်သည်။

စုဟန်သည် မြို့နယ်မှတ်တမ်းထဲက စာသားအချို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။

'ဆယ်ရက်ဆက်တိုက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခြင်း၊ ကူးစက်ရောဂါ ပျံ့နှံ့ခြင်း၊ လူအချင်းချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြခြင်းကြောင့် မြို့ထဲတွင် လူတစ်သိန်းကျော် သေဆုံးခဲ့သည်။'

'ယွင်ကျိုးတွင် မိုးခေါင်ရေရှားခြင်းကြောင့် မြို့နယ်သုံးခုတွင် သေဆုံးသူ တစ်သန်းရှိခဲ့ပြီး လယ်ကွင်းပြင်များတွင် အရိုးများ ပြန့်ကျဲနေကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအောင် ကြက်တွန်သံပင် မကြားရတော့ပေ။'

'ချင်းမူပြည်နယ်တွင် ရေကြီးခြင်း၊ ဆည်ကျိုးခြင်းကြောင့် အလောင်းများစွာ မျောပါလာပြီး ကျီးကန်းများကြောင့် နေရောင်ပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။'

သာမန် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဟု ထင်ရသော ထိုဖြစ်ရပ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုသူကောင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ချက်များ ပါဝင်နေသလားဆိုသည်ကို စုဟန် မသိပေ။ အကယ်၍သာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင်...

သူကောင်းမျိုးနွယ်စုများက မိစ္ဆာကို မွေးသည်၊ မိစ္ဆာက လူကို စားသည်။ ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်စိထဲတွင် သာမန်လူသားများမှာ ဝက်စာအဖြစ် ကျွေးသည့် မြက်ပင်များနှင့် မခြားနားပေ။ လောကီစည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်ဒြပ်များမှာ ဤကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လွင့်ပျယ်သွားမည့် မီးခိုးငွေ့များသာ ဖြစ်သည်။

"မီးခိုး... မီးခိုးငွေ့... တောက်!"

စုဟန် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်မှာ သူ မသိလိုက်ဘဲ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သံချေးရောင် သန်းနေသော ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မြူမှိုင်များသည် ရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့ ရှေးဟောင်း မြို့ရိုးကြီးများကို ကျော်ဖြတ်၍ မြို့တွင်းသို့ ပျံ့နှံ့လာနေတော့သည်။

_