အခန်း ၃၇ - အခြေခံအုတ်မြစ်
"နင် သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပြီလား?"
သူတို့နှစ်ဦး လူချင်းခွာလိုက်ကြပြီး စုလီက ရှောင်ချင်ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်ရာ ရှောင်ချင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဘာလို့ ငါ့ကို စောစောစီးစီး မပြောပြတာလဲ?" စုဟန်က ခပ်ပြတ်ပြတ် မေးလိုက်သည်။
"ငါက..." စုလီ တစ်ခဏမျှ စကားအင်အိုင် ဖြစ်သွားပြီး ဘယ်လို ရှင်းပြရမှန်း မသိတော့ပေ။ "မဟုတ်သေးပါဘူး! ဒါမမှန်ဘူး!" သူမ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စုဟန်ကို သံသယအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "နင်ကသာ ရှင်းပြရမယ့်သူလေ။"
"နင်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအကြောင်း သိတယ်ဆိုရင် 'ဝမ်သောက်' တိုင်းတာရေးပြား အကြောင်းလည်း သိမှာပေါ့" စုလီက ဆိုသည်။ "အဲဒီပြားက ဘာလို့ နင့်ကို မြင်ရင် တုံ့ပြန်မှုတွေ ပြနေရတာလဲ?"
"..." စုဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီပစ္စည်းက ပျက်နေတာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒီလောကမှာ လူလုပ်တဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှ ချို့ယွင်းချက် ရှိနိုင်တာပဲ။ ပြင်ပပစ္စည်းတွေအပေါ်မှာပဲ ပုံသေ ယုံကြည်မနေသင့်ဘူးလေ။"
"မဖြစ်နိုင်တာ!" သူမသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝမ်သောက်တိုင်းတာရေးပြားကို လိုက်စမ်းကြည့်ရာ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ရင်ဘတ်ထဲမှ ထုတ်ယူကာ စွမ်းအင်သွင်း၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟင်!?"
မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။ စုလီသည် ဝမ်သောက်တိုင်းတာရေးပြားကို ပြူးကြည့်နေမိသည်။ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်သလင်းမှာ မီးခိုးရောင်မှိန်မှိန်သာ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။
"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ!?"
စုလီသည် တိုင်းတာရေးပြားကို အားရပါးရ ခါယမ်းကြည့်ပြီး စုဟန်၏ အရေပြားနှင့်ပင် တိုက်ရိုက် ထိကပ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသေးပေ။ အတော်ကြာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးသည့်တိုင် စုလီ အဖြေရှာမရ ဖြစ်နေသည်။ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ လက်ပိုက်ကာ တစ်ယောက်တည်း စိတ်ကောက်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။
"တွေ့လား... ငါပြောသားပဲ၊ အဲဒီပစ္စည်းက တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလို့" စုဟန်က လက်ကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်ပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ရှောင်ချင်ထံမှ ဝမ်သောက်တိုင်းတာရေးပြား၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ၎င်းက သူ့အပေါ် တုံ့ပြန်ပုံကို သိလိုက်ရကတည်းက စုဟန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ 'ရေနတ်ဘုရားမိစ္ဆာ၏ အဆိပ်အိတ်' ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စုဟန်သည် ထိုအဆိပ်အိတ်ကို ခေတ္တမျှ သီးခြားခွဲထုတ် ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ စုဟန် တွက်ဆထားသည့်အတိုင်း ဝမ်သောက်တိုင်းတာရေးပြားမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှု မရှိတော့ပေ။
"ဒါဆို နင့်မှာရှိနေတဲ့ သိုင်းပညာတွေကိုကော ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ?" စုလီက မေးသည်။ သူမသည် မြေအောက်ခန်းထဲမှ မိစ္ဆာအကြွင်းအကျန်များကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
"ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေရဲ့ ရလဒ်တွေပေါ့" စုဟန်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် လေသံကို အနည်းငယ် မြှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။
"မပြည့်စုံတဲ့ သန့်စင်သောယန် ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်လာတယ် ဟုတ်လား!?" စုလီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဤမျှ ဆန်းကြယ်သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။
"ငါက ယန်စွန်းအမည်းရောင် ကျင့်စဉ်နဲ့ အဆိပ်နီကျင့်စဉ်တွေကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားတာ" စုဟန်က ထပ်လောင်းပြောသည်။
"..." စုလီက ဆိုသည်မှာ "အဲဒီကျင့်စဉ်တွေရဲ့ နာမည်တွေက ကြည့်ရတာ သိက္ခာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ မတူဘူးနော်။"
"သိက္ခာရှိရှိ၊ မရှိရှိ ဘာအရေးလဲ... နင် ငါ့ကို မနိုင်ရင် ပြီးတာပဲလေ" စုဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါက နင့်ကို မနာကျင်စေချင်လို့ အလျှော့ပေးထားတာပါနော်၊ နားလည်လား!" စုလီ ပြာပြာသလဲ ဖြစ်သွားပြီး ဆင်ခြေများ ပေးတော့သည်။ သူမသည် အစ်မကြီးဖြစ်ရခြင်း၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ အကျခံနိုင်သူ မဟုတ်ပေ။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟုတ်ကဲ့ပါ... မမက အလျှော့ပေးထားတာပါ" စုဟန်က ပြုံးစစဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
"ဒါပေါ့... အလျှော့ပေးထားတာပေါ့" စုလီက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူသည့် ပုံစံဖမ်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာမူ အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည်။
"တစ်ခုခု သတိထားမိလား?"
ရှိနေမှန်းပင် မသိရလောက်အောင် ငြိမ်နေသော ရှောင်ချင်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။ စုဟန်နှင့် စုလီ နှစ်ဦးစလုံးက သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသော်လည်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ရှင့်မောင်လေးက မိစ္ဆာတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုမရှိဘဲနဲ့ ဒီလောက်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ။"
"ငါ့ရဲ့ ပါရမီကတော့ သာမန်ပါပဲ" စုဟန်က နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် လက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး "တခြားလူတွေ ထမင်းစားနေတဲ့ အချိန်တွေကို ငါက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အသုံးချခဲ့လို့ အခုလို အဆင့်ကို ရောက်လာတာပါ"
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုလီနှင့် ရှောင်ချင်တို့ကမူ ထိုစကား၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်အစစ်ကို နားမလည်ကြဘဲ "ဘယ်လိုလဲ" ဟူသော မျက်နှာပေးမျိုးဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"ကဲပါ... မမက နင့်ရဲ့ 'အရိုးအခြေခံ' ကို စမ်းသပ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ?" စုလီသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
"အရိုးအခြေခံ ဟုတ်လား? အဲဒါကို ဘယ်လို စမ်းမှာလဲ?" စုဟန်က နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး စပ်စုလိုက်သည်။ "အရင်က နင်ကျစ်ပိုင်ဆီမှာ သိုင်းသင်တန်းတက်တုန်းက အရိုးအခြေခံနဲ့ သိမြင်နားလည်မှု အကြောင်း မေးဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက သာမန်ပါပဲ၊ သူပြောတာတွေက နားလည်ရခက်ပြီး လိုရင်းမရောက်ဘူး။ နင်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနလို တရားဝင် ဂိုဏ်းကြီးက လာတာဆိုတော့ ဒီအကြောင်းတွေကို ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ သိမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား?"
"နင့်မေးခွန်းကို မဖြေခင်မှာ တစ်ခုကို အရင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားဖို့ လိုမယ်" စုလီက သူမ၏ အကျဉ်းအင်္ကျီလက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လိပ်တင်လိုက်ရာ လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော လက်ကောက်ဝတ်လေး ပေါ်ထွက်လာသည်။
"အဲဒါက ဘာလဲ?"
"သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို ဘယ်အချက်တွေက အားကောင်းစေတာလဲလို့ နင်ထင်သလဲ?"
"အင်း..." စုဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "ပထမဆုံးကတော့ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ နောက်တစ်ခုက နည်းစနစ်၊ ပြီးတော့ လက်နက်တွေလိုမျိုး ပြင်ပအထောက်အပံ့တွေပေါ့။"
"အသေးစိတ်လေးတွေ လိုနေသေးပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ မှန်ပါတယ်။" စုလီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "နင်က ငါ စုလီရဲ့ မောင်လေးပဲ"
"ဒုတိယစာကြောင်းကိုတော့ နင့်ဘာသာနင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ" ဟု စုဟန်က ဆိုသည်။
စုလီက မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အရိုးအခြေခံနဲ့ သိမြင်နားလည်မှုက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကို အဆုံးအဖြတ်ပေးတဲ့ အရာတွေပဲ။"
"အရိုးအခြေခံ ဆိုတာက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မွေးရာပါ ခွန်အားကို ခေါ်တာ။ သိမြင်နားလည်မှုကတော့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူတဲ့နေရာမှာ ဘယ်လောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တတ်မြောက်သလဲဆိုတာနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ဒီနှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုပြီး မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာတွေပဲ။ ဥပမာတစ်ခုနဲ့ ရှင်းပြရရင်... လူတစ်ယောက်က ဘာမှ မလေ့ကျင့်ရသေးခင်မှာ ပေါင် ၅၀၀ မ တိုင်တယ် ဆိုပါစို့။
သူက ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး လူသားရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး 'မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန်' အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူ့အင်အားက နှစ်ဆတိုးလာပြီး ပေါင် ၁၀၀၀ ကို အလွယ်တကူ မနိုင်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဆင့်မှာပဲ နောက်တစ်ယောက်က မွေးရာပါ အင်အား အလွန်ကြီးမားနေလို့ ဘာမှ မလေ့ကျင့်ရသေးခင်မှာတင် ပေါင် ၁၀၀၀ မနိုင်တယ်ဆိုရင် သူ အဆင့်တက်သွားတဲ့အခါ သူ့အင်အားက ပေါင် ၂၀၀၀ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါက အရိုးအခြေခံရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုပဲ။ သိမြင်နားလည်မှုကလည်း အဲဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အင်အား တိုးပွားတဲ့ ပမာဏပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ သိမြင်နားလည်မှု မြင့်လေ ကျင့်စဉ်အပေါ် နားလည်မှု နက်ရှိုင်းလေဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရင် အင်အား၊ အလျင် စတာတွေက ပိုပြီး အဆမတန် တိုးပွားလာလိမ့်မယ်။"
"သဘောပေါက်ပြီ..." စုဟန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးရာပါ ခွန်အားက သာမန်လူထက် ၁၀ ဆ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မက ရှိနေမယ်၊ ပြီးတော့ ကျင့်စဉ်တွေကို နားလည်တဲ့နေရာမှာလည်း သာမန်ထက် အများကြီး သာလွန်နေမယ်ဆိုရင်... သူက ဘယ်ကျင့်စဉ်ကိုမဆို သင်လိုက်တာနဲ့ တတ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် နားလည်သွားမယ်။ သာမန်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကတောင် သူ့လက်ထဲမှာ အံ့မခန်း အစွမ်းတွေ ထွက်လာမယ်။ အဲဒီအချက်တွေ အားလုံးကို မြှောက်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ အင်အားက တူညီတဲ့အဆင့်မှာရှိတဲ့ တခြားသူတွေထက် အဆတစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မက သာလွန်နေမှာပေါ့။ ဒါဆိုရင် သူက သူ့ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့သူကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်မှာပေါ့၊ အဆင့်အများကြီး မြင့်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတောင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သေအောင် ထိုးနိုင်မှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား!"
"သီအိုရီအရတော့ ဟုတ်ပါတယ်..." စုလီက ပြုံးရင်း ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ လူသားရဲ့ အင်အားမှာ သဘာဝအရ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်။ သာမန်လူထက် နှစ်ဆလောက် ရှိတာကိုတော့ ပါရမီလို့ ပြောလို့ရပေမဲ့ ၁၀ ဆ ဆိုတာကတော့ လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်တော့ဘူး။ သိမြင်နားလည်မှုပိုင်းမှာလည်း အဆင့်မြင့်လေလေ တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲလေပဲ၊ ကျင့်စဉ်တွေက ပေးနိုင်တဲ့ အင်အားတိုးပွားမှုကလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိပါတယ်။"
"နေဦး!! ခဏလေး!!"
ပြောနေရင်းနှင့် စုလီ၏ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး စုဟန်ကို သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ခုနက နင်ပြောတဲ့ လူက... နင့်ကိုယ်နင် ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?"