အခန်း ၂၄- မိစ္ဆာအလောင်းအတတ်ပညာ

မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းလား?

ဒါက ဘာကြီးလဲ?

ဒါနဲ့သာ ငါပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ရေတစ္ဆေလိုမျိုး မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သွားမှာလား?

သူ့လက်ထဲက လေးလံနေတဲ့ အဆိပ်အိတ်ကို ကြည့်ရင်း စုဟန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေ တသီတတန်းကြီး ပေါ်လာမိတယ်။

သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို နားလည်သွားသလိုမျိုးပဲ...

စုဟန်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ မီးခိုးဖြူရောင် စာတန်းလေးတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

[မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း - မိစ္ဆာတစ်ကောင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အကြွင်းအကျန်များ]

[မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာ၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်အချို့ကို ရရှိနိုင်သည်]

[မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီးပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထုတ်ယူနိုင်ပြီး အခြားတစ်ခုနှင့် ထပ်မံပေါင်းစပ်နိုင်သည်]

[လက်ရှိတွင် သင်သည် မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း (၁) ခုနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းပြီးပါက ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် အရေအတွက် တစ်ခု ထပ်တိုးလာမည်ဖြစ်သည်]

ရှေ့မှာပေါ်လာတဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေကို ဖတ်ကြည့်ရင်း စုဟန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပါတယ်။

ဒီမိစ္ဆာရုပ်အလောင်းဆိုတာက သူ့အမြင်မှာတော့ အထူးပစ္စည်း ကိရိယာတစ်ခုနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။

ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး ပုံဖော်ရလွယ်အောင် ပြောရရင်...

ဆိုက်ဘာကမ္ဘာက ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြင်ပက သံထည်ပစ္စည်းတွေ တပ်ဆင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ခွန်အားကို တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်လိုက်သလိုမျိုးပါပဲ။

[ပေါင်းစပ်မည်]

ပေါင်းစပ်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်သလို ပြန်ပြီးတော့လည်း ထုတ်ယူနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ စုဟန် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေတော့ပါဘူး။

ရှူး...

ပေါင်းစပ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဆိပ်အိတ်ရဲ့ အပူချိန်က ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး ခရမ်းရောင် ပျစ်ချွဲတဲ့ အရည်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

အဲဒီအရည်တွေက စုဟန်ရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ ကပ်တွယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင်သွားပါတယ်။ အပြာရောင်သန်းနေတဲ့ ခရမ်းရောင် အဆိပ်ရည်တွေဟာ သွေးကြောတွေအတိုင်း စီးဆင်းသွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေဆီ ပျံ့နှံ့သွားတာကို တွေ့နေရပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ တစစ်စစ်နဲ့ ယားယံတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်။

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သွေးကြောတွေက တုန်ခါနေပြီး အသားစတွေ၊ ဂလင်းတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ လုံးဝန်းတဲ့ ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားကြပါတယ်။

ခဏချင်းမှာပဲ...

စုဟန် တစ်ခုခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းမှာ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအသစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး တခြားအင်္ဂါတွေနဲ့ အချိတ်အဆက်မိမိ ဆက်သွယ်သွားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဟူး..."

စုဟန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လေပုပ်တွေကို အပြင်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆုပ်လိုက်လုပ်ရင်း လက်ဆစ်တွေဆီက တဂျောက်ဂျောက်မြည်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ယန်အစွန်းရောက် စစ်မှန်သောချီတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လှည့်ပတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အနည်းငယ် မြင့်တက်လာသလို ခံစားရကာ အရေပြားပေါ်မှာ သွေးကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထလာပါတယ်။ စုဟန် လေထဲကို လက်သီးနှစ်ချက်လောက် ထိုးကြည့်လိုက်တယ်။

အရမ်းကောင်းတယ်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘာမသက်မသာဖြစ်မှုမှ မရှိပါဘူး။

ဒါတင်မကသေးဘဲ အဆိပ်အိတ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကတောင် အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာပါသေးတယ်။

စုဟန်က အဆိပ်အိတ်ရဲ့ အာနိသင်တွေကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်မကြည့်သေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပြန်ထုတ်ဖို့ အရင်ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်။

စုဟန်ရဲ့ စိတ်အလိုအတိုင်း...

သူ့ဗိုက်ထဲမှာ အသစ်ဖြစ်တည်ထားတဲ့ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းက ကွဲအက်သွားပြီး ခရမ်းရောင် အမျှင်တန်း အမြောက်အမြားက သူ့ဝမ်းဗိုက် အရေပြားပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာပါတယ်။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရေတစ္ဆေအဆိပ်အိတ်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က စုဟန်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်မှာ ပုံဖော်လာပါတယ်။

အဲဒါက လုံးဝ အစိုင်အခဲဖြစ်သွားတဲ့အခါမှာတော့...

ဖျတ်!

စုဟန်က လက်နဲ့လှမ်းပြီး ဆွဲခွာလိုက်ရာ အရေပြားကနေ ကွာကျလာတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အဆိပ်အိတ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ လုံးဝ ကွာကျသွားခဲ့ပါပြီ။ တစ်ခုလုံးမှာ ဘာနာကျင်မှုမှလည်း မရှိပါဘူး။

သူ့ဝမ်းဗိုက် အရေပြားပေါ်မှာ အနီရောင်အမှတ်အသားလေး တစ်ခုပဲ ကျန်ခဲ့ပြီး အဲဒါကလည်း ခဏအတွင်းမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

ဒီအဆိပ်အိတ်က မိစ္ဆာဆီက လာတာဆိုတော့...

သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစပြဇယားက ဘာဆိုးကျိုးမှ မရှိဘူးလို့ အတည်ပြုပေးထားပေမဲ့လည်း စုဟန်ကတော့ ထပ်ခါတလဲလဲ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးမှပဲ စိတ်ချလက်ချ ရှိသွားပါတော့တယ်။

အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် အဆိပ်အိတ်နဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်လိုက်ပါတယ်။

စုဟန် သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစပြဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။

[မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း - ရေတစ္ဆေအဆိပ်အိတ် (ထူးခြားချက်များ - အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ကူးစက်ရောဂါပျံ့နှံ့စေခြင်း၊ ရေ၏ကောင်းချီး)]

"ရေတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်အနည်းငယ်က ဒီမှာ အကုန်ပေါ်နေတာပဲ" စုဟန် တွေးတောမိပါတယ်။ "မူလစွမ်းရည်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အာနိသင်က အနည်းငယ် လျော့နည်းမှာ သေချာပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက မိစ္ဆာရဲ့ စွမ်းအားပဲလေ။ စနစ်တကျ အသုံးချတတ်ရင် ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတွေမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်မှာပါ။"

ရေတစ္ဆေက စုဟန်အပေါ် အစွဲအမြဲဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ အချက်က...

ကူးစက်ရောဂါလည်းမဟုတ်သလို အလောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုပါ။ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရင်တောင် မိုးရေနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်း ပြန်ရစေတာမျိုးပါ။

အဲဒီလောက် အသက်ပြင်းတဲ့ စွမ်းအားသာ မရှိရင် စုဟန်က စုအိမ်တော်ဝင်းထဲမှာတင် ရေတစ္ဆေကို လက်ဝါးတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်သတ်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ နောက်ကနေ အဲဒီလောက်အထိ လိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။

"ဒီလို ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းမျိုးကိုသာ ငါ သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင်... သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး လိုအပ်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ ဒါက တကယ့်ကို အသုံးဝင်မှာပဲ" စုဟန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရောင်တောက်သွားပါတယ်။

"အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး၊ ရေတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်!"

ဝူး!

မီးရောင်တစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီးနောက်...

စုဟန်ရဲ့ ပုံရိပ်က မြေအောက်ခန်းထဲကနေ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

---

လသာပြီး ကြယ်တွေ သိပ်မရှိတဲ့ ညတစ်ည။

ဖတ်ဖတ်!

မည်းမှောင်နေတဲ့ သစ်ကိုင်းတွေ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကနေ အရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပါတယ်။

အဲဒါကတော့ မြေပြင်ပေါ်က အလောင်းတွေကို ထိုးဆိတ်စားသောက်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ လင်းတအုပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဝေးလံတဲ့ တောရိုင်းမြေပြင်ဆီမှာတော့...

စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းရောင် အစက်အပြောက်အချို့ကို မြင်နေရပါတယ်။

ဒါတွေကတော့ ဒီနေရာက သွေးညှီနံ့ကြောင့် ရောက်လာပြီး အလောင်းတွေကို အားပါးတရ စားသောက်နေကြတဲ့ တောခွေးအုပ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေရာကတော့ မြို့ပြင်မှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်တဲ့ သင်္ချိုင်းဟောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ချန်ချင်းခရိုင်ထဲက သေဆုံးသူ အများစုကို ဒီနေရာမှာပဲ လာပြီး စွန့်ပစ်လေ့ရှိကြပါတယ်။

ရှူး—

အေးစက်စက် လေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပါတယ်။

သစ်ကိုင်းတွေ လှုပ်ခတ်သွားပြီး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပွတ်တိုက်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

နိုးနိုးကြားကြားရှိတဲ့ လင်းတတွေက ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာကို အတည်ပြုပြီးမှ အလောင်းတွေကို ဆက်ပြီး ထိုးဆိတ်စားသောက်နေကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်စိထောင့်ကနေ သူတို့အနောက်မှာ ထွားကျိုင်းတဲ့ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတာကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

လင်းတတွေ လန့်သွားကြတယ်။

သူတို့က ကျောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်ပြီး အတောင်ပံတွေကို ခတ်ကာ အလောင်းတွေပုံထားတဲ့ နေရာကနေ အမြန် ပျံတက်သွားကြပါတယ်။

စုဟန်က လင်းတတွေကို ခဏလောက် ကြည့်နေပြီးမှ သူ့ရှေ့က ပုပ်ပွပျက်စီးနေတဲ့ အလောင်းတွေဆီကို အကြည့်ကို ပြန်ပို့လိုက်ပါတယ်။

"ဒီအလောင်းက ပုပ်နေတာ သိပ်လွန်နေပြီ။"

စုဟန် ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

သူက သင်္ချိုင်းထဲမှာ သင့်တော်မယ့် အလောင်းတွေကို ဆက်ရှာနေပါတယ်။

သန်သန်မာမာရှိတဲ့ အလောင်းအချို့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး စုပုံထားလိုက်ကာ အနားက မြစ်ထဲကနေ သစ်သားပုံးနဲ့ ရေခပ်လာပါတယ်။

စုဟန်က သူ့လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။

အဆိပ်အိတ်ထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ အရည်တွေက ရေထဲကို ရောနှောသွားပါတယ်။

သူ့လက်ညှိုးနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း မွှေလိုက်တဲ့အခါ ကြည်လင်နေတဲ့ ရေတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဝါရင့်ရောင် ဖြစ်သွားပြီး အနံ့အသက်ကလည်း ဆိုးဝါးလာပါတယ်။ ရေရဲ့ ပျစ်နှုန်းကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပြီး အဆိပ်ကော်ရည်လိုမျိုး ဖြစ်သွားပါတယ်။

"ရေတစ္ဆေက... ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ပုပ်ပွနေတဲ့ အလောင်းတွေကို ဖန်တီးတာကိုး၊ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။"

အဆိပ်အိတ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့...

ဒီနည်းလမ်းတွေက သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဗီဇတစ်ခုလို ပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။

ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေမဲ့လည်း စုဟန်က အဆိပ်ရည်တစ်ပုံးလုံးကို ခပ်မြန်မြန်ပဲ ဖော်စပ်လိုက်ပြီး စုပုံထားတဲ့ အလောင်းတွေပေါ်ကို လောင်းချလိုက်ပါတယ်။

"ကဲ... အခုတော့ အံ့ဖွယ်အမှုကို ကြည့်ရမယ့် အချိန်ပဲ။"

စုဟန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တယ်။

သူ့ဆီကနေ အမျှင်တန်းလေးတွေလိုမျိုး စွမ်းအားတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရှေ့က အလောင်းတွေဆီကို ဆက်သွယ်သွားတာကို သူ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

တရှပ်ရှပ် မြည်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုပ်ပွနေတဲ့ အလောင်းတွေက တုန်တုန်ချည့်ချည့်နဲ့ ထရပ်လာကြပါတယ်။

ပထမတစ်လောင်း၊ ဒုတိယတစ်လောင်း၊ တတိယတစ်လောင်း...

စုဟန်ရဲ့ ရှေ့မှာ အလောင်းပေါင်း တစ်ရာကျော် ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူလည်း အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

"အလောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်တာက စိတ်စွမ်းအားကို အရမ်းကုန်စေတာပဲ" စုဟန်က သူ့နားထင်ကို နှိပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ နီမြန်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ ဘယ်လောက် ပင်ပန်းနေသလဲဆိုတာကို ပြနေပါတယ်။

"ဒါ့အပြင် ဒီအလောင်းတွေက အကြာကြီး ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပုပ်သွားပြီဆိုရင် ဆက်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။"

စုဟန်က ဒီစွမ်းရည်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ပါတယ်။

"တိုက်ခိုက်ရေးအတွက်ဆိုရင် သာမန်လူတွေနဲ့ဆို အဆင်ပြေပေမဲ့ တကယ့် ပညာရှင်တွေနဲ့ဆိုရင်တော့ သိပ်ပြီး မစွမ်းလှဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြား အလုပ်ကြမ်းတွေအတွက် အလောင်းတွေကို ခိုင်းတာကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။"

"ကဲ ဒုတိယ စမ်းသပ်ချက်..."

စုဟန်က သူတွေ့ရှိတာတွေကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ အလောင်းတွေက သူတို့ဘာသာ ကျင်းတွေပြန်တူးပြီး မြေထဲကို ပြန်ဝင်သွားကာ ငြိမ်သက်သွားပါတော့တယ်။

"ဖြောင်း ဖြောင်း!"

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စုဟန်က ကျေနပ်အားရစွာနဲ့ လက်ခုပ်တီးလိုက်ပါတယ်။

"မဆိုးပါဘူး..." သူက လက်ထဲက သစ်သားပုံးကို ဘေးကို ပစ်ချလိုက်ပြီး "မင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ခဏလောက် ခိုင်းလိုက်ပေမဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငါက မင်းတို့ကို မြေမြှုပ်ပေးလိုက်ပြီလေ။ ငါပဲ ရှုံးနေတာမို့ ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ကျေသွားပြီ၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။"