အခန်း ၁၇ - လူအ

"ဒေါက်! ဒေါက်! ဒေါက်!"

အပြင်ဘက်က တံခါးခေါက်သံကြောင့် စုဟန်၏ အတွေးစများ ပြတ်တောက်သွားရသည်။

ကျွိ...

ဟောင်းနွမ်းနေသော တံခါးချပ်ကြီး ပွင့်ဟသွားသည်။

ခြောက်ကပ်နေသော လမ်းမပေါ်တွင် သံမဏိကဲ့သို့ ညိုမှောင်ပြီး ပိန်ပါးသော လူရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။

"လီစစ်လား?" စုဟန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေး" လီစစ်က အရိုအသေပေးကာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုသည်။ "သခင်ကြီးစုက သခင်လေးနဲ့ အရေးတကြီး ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်လို့ပါ။"

"မင်းကိုကိုယ်တိုင် လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတော့ တော်တော်လေး အရေးကြီးပုံပဲ။" စုဟန်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုလည်း သူ့ကို စောင့်မနေစေနဲ့တော့၊ အခုပဲ သွားကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ လက်ရှိနေထိုင်သည့် ဝင်းဂေဟာမှာ ကျိုကျဲရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိပြီး စုမိသားစုအိမ်တော်နှင့် သိပ်မဝေးသော်လည်း ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားလေးတစ်ခုကိုတော့ ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ လမ်းကြား၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အဝါရောင်ရွှံ့နံရံနိမ့်နိမ့်လေးများ ရှိနေသည်။ နံရံများအတွင်းရှိ အိမ်များမှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး ၎င်းတို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်လား သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာ ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်လား ဆိုသည်မှာ မသဲကွဲပေ။

အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့ပြီး လေထုမှာလည်း စိုစွတ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်သည့်အခါ ဖုန်မှုန့်သဲမှုန့်များကြောင့် ကြမ်းတမ်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး တကျွိကျွိအသံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ပုံမှန်ရက်များတွင် စုဟန် ဤလမ်းကြားကို ဖြတ်သွားသည့်အခါ ခြောက်သွေ့နေသော အညစ်အကြေးနံ့များကို ရတတ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လမ်းကြား၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ လူများ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသဖြင့် ထိုအနံ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတို့၏ အငွေ့အသက်များလည်း ပါသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ လမ်းကြားကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျင်းရန်လမ်းမပေါ်သို့ တက်ခါနီးတွင် စုဟန်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် နောက်က လိုက်လာသော လီစစ်မှာ သူ့ကို တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒုတိယသခင်လေး?" လီစစ်က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ခြေသံများ သူတို့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသဖြင့် လီစစ်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုမှာ တည်ကြည်လေးနက်မှုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ သံချေးတက်နေသော ဓားမကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် လူတစ်စုက သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

"ဒါ မြွေနက်ဂိုဏ်းဝင်တွေပဲ။"

လီစစ်က ထိုလူစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၊ မျက်နှာ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် မြွေနက်ပုံ တက်တူး အကြမ်းစားကြီး ထိုးထားသော အရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လီစစ်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။ "ဒီလူက မော့ကျိုလို့ ခေါ်တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်ပဲ။ သူက ထောင်ကနေ ဘယ်လိုလွတ်လာလဲ မသိပေမဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် တစ်စုနဲ့ပေါင်းပြီး မြွေနက်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တာ။ သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ အရာရှိတွေကို အနိုင်ယူရုံတင်မကဘဲ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ အရာရှိကိုပါ အရှင်လတ်လတ် အသားစင်းကောဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်ခဲ့တဲ့သူ။"

"ဒါဆို သူတို့က ငါတို့ကို ဓားပြတိုက်မလို့လား?" စုဟန်၏ အကြည့်က ထိုဂိုဏ်းသားများထံ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးဖော်ရွေဟန်ရှိသော အမူအရာတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး "မင်းတို့က ငါ့ဆီကနေ ပိုက်ဆံလာညှစ်တာပေါ့ ဟုတ်လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်..." မော့ကျိုဘေးရှိ ကြောက်လန့်နေသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။ "စုမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသား စုဟန်က ကိုင်တွယ်ရ ခက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ငါတို့ အရင် ဆုတ်သင့်လား?"

"ဘာကြောက်နေတာလဲ?" မော့ကျိုက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သန်မာထွားကြိုင်းပြီး အရပ် ၁၈၅ စင်တီမီတာခန့် ရှိကာ စုဟန်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပုသည်။ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အဖြစ်အပျက်များစွာကြောင့် အမာရွတ်များ ထင်ကျန်နေသည့် သူ၏မျက်နှာတွင် အာခံသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။ "စုမိသားစုဆိုတာ ချန်ချင်းခရိုင်မှာ အထင်ကရ မိသားစုပဲ။ စုဟန်ကို ဖမ်းမိရင် ငါတို့ လိုသလောက် ပြန်ပေးဆွဲလို့ ရတယ်။ ညီအစ်ကိုတို့... စည်းစိမ်နဲ့ နေချင်ရင်တော့ အားလုံးကို ပုံအောရမှာပဲ။ အခုမှ မင်းတို့က သူရဲဘောကြောင်နေကြတာလား?"

သူ့လက်အောက်ငယ်သားက တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားမကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ။" မော့ကျိုက ပြုံးလိုက်ရင်း လျှာဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် အသံပေးကာ စုဟန်ကို စိန်ခေါ်သလို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေးစု... ငါတို့နဲ့ အတူ လိုက်ခဲ့မလား?"

"ငါ ငြင်းရင်ရော?" စုဟန်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့က ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးရတော့မှာပဲ" ဟု မော့ကျိုက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလောကမှာ မကောင်းမှုကို မကြောက်ရပေမဲ့ မိုက်မဲမှုကိုတော့ ကြောက်ရတယ်" စုဟန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဟုတ်လား!" စုဟန်၏ မျက်လုံးများက နီမြန်းသွားပြီး ထိုလူစုကို လူသေကောင်များကဲ့သို့ ကြည့်ကာ "မင်းတို့က နဂါးဂူကို လာပြီး မွှေရဲတယ်ပေါ့လေ!"

"မင်း—" မော့ကျို၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ဓားကို စုဟန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် စုဟန်၏ လေးလံသော လက်သီးချက်က ပို၍ လျင်မြန်လှပြီး လေထုကို ထိုးခွဲသံ စူးစူးဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံမဏိ လက်သီးဆုပ်က လေထုကို ဆွဲဖြဲကာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မော့ကျို၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

အချိန်ကို ၁၀ ဆခန့် နှေးကွေးအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက သံမဏိလက်သီးနှင့် မထိမိခင်မှာပင် တိုးလာသော လေဖိအားကြောင့် တက်တူးထိုးထားသည့် သူ၏မျက်နှာမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ခါသွားသည်ကို တွေ့ရပေမည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့ပြီး ပုံပျက်သွားကာ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ ကြောက်လန့်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ဖြင့် အေးခဲနေဆဲပင်။

ဖွတ်!

ထိုထုံထိုင်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အသံနှင့်အတူ ဦးခေါင်းခွံ အပိုင်းအစများနှင့် ဦးနှောက်များမှာ မီတာ ၁၀ ကျော် ပတ်လည်အတွင်းရှိ နေရာတိုင်းသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

မြွေနက်ဂိုဏ်းဝင်များ စုစည်းထားသော သတ္တိများမှာ ချက်ချင်းပင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ စုဟန်က နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့် အခါမှသာ သူတို့က နောက်ကျစွာ တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး သံချေးတက်နေသော ဓားမများကိုပင် ပစ်ချကာ ခြေဦးတည့်ရာသို့ လေးဘက်ထောက်ကာ ကယောင်ကတမ်း ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

"သွားကြစို့။" စုဟန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်အလင်းတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီစစ်က ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ခြေရင်းသို့ လွင့်စင်လာသော မျက်လုံးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စုဟန် သိုင်းကျင့်နေသည်ကို သူ မြင်ဖူးသော်လည်း စုဟန်က လူတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်သည်ကို မြင်ရသည်မှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး လွန်ကဲလှသော ဤအကြမ်းဖက်မှုမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လီစစ်အနေဖြင့် တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာရန် ခဏတာ အချိန်ယူလိုက်ရသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ စုဟန်မှာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ လမ်းထောင့်တစ်ခုသို့ ကွေ့ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီစစ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို စုစည်းကာ စုဟန်နောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားတော့သည်။

...

"ခုနက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်လာတာလား?" စုဟန်၏ အဝတ်အစားပေါ်ရှိ သွေးစွန်းကွက်များကို ကြည့်ကာ စုကွေ့ က သူ၏ ဖောင်းအိနေသော မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လူမိုက်တစ်စုနဲ့ တိုးလို့ပါ" ဟု စုဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ "ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ?"

"ချန်ချင်းခရိုင်ရဲ့ လုံခြုံရေးက ပိုပိုဆိုးလာပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ ရွှယ် မိသားစုရဲ့ နေအိမ် တိုက်ခိုက်ခံရသေးတယ်" ဟု စုကွေ့က ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်း သိုင်းကျမ်းတွေ ဝယ်ထားလို့၊ ရိက္ခာတွေ ကြိုစုထားလို့၊ ပြီးတော့ အစောင့်အရှောက်တွေ ငှားထားလို့သာ စုမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေတာ။"

"ပြီးတော့ မင်းကလည်း..."

စုကွေ့က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်း ထပ်ချလိုက်ပြန်သည်။ "မင်းမှာ သိုင်းပညာမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိတာ မင်းအဖေ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နည်းနည်းတော့ ထိန်းသိမ်းဦး၊ တခြားသူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်တာ ရှောင်ပေါ့။ စုမိသားစုမှာ ပိုက်ဆံမရှားပါဘူး၊ တတ်နိုင်ရင်တော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပေါ့။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဒီလို တဇွတ်ထိုးနိုင်တဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် နောက်ကျရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"

"လိုရင်းကိုပဲ ပြောပါ" စုဟန်က စုကွေ့၏ စကားများခြင်းကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အေး... အလုပ်အကြောင်းပေါ့။"

စုကွေ့က ပျာပျာသလဲဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ "မင်း ဟေးခွေတောင် အကြောင်း သိတယ်မလား? တောင်ခြေမှာ ကျိုချူမြစ် ရှိတယ်။ ရေတွင်းရေတွေ အဆိပ်မသင့်အောင် ငါတို့က လူတွေကို တစ်နေ့ နှစ်ကြိမ် ကျိုချူမြစ်ဆီ ရေခပ်လွှတ်ရတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ရေခပ်သွားတဲ့ အစောင့်က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီကတည်းက ပြန်ရောက်ရမှာ၊ အခုတော့ ဘာသတင်းမှ မရှိသေးဘူး။"

"နောက်ပိုင်း ဟေးခွေတောင်မှာ မြူတွေဆိုင်းနေပြီး တောသတ္တဝါတွေ လူတွေကို ရန်မူတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေလည်း ရှိနေတယ်" ဟု စုဟန်က သိုင်းကျင့်နေရသော်လည်း ပြင်ပလောကတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အနည်းငယ် သိရှိထားသည်။

"ရေခပ်သမားတွေ ဟေးခွေတောင်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီလို့ အဖေ သံသယရှိနေတာလား? အင်း... အဲဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ဟု စုဟန်က ဆိုသည်။ "သူတို့ကို ရှာဖို့ လူလွှတ်လိုက်သေးလား?"

"အေး" စုကွေ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "အဲဒီ နောက်က လိုက်သွားတဲ့ အဖွဲ့လည်း ပျောက်သွားပြီ။"

...

"ဒါကတော့ နည်းနည်း ခက်ခဲသွားပြီ" စုဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အစောင့်အရှောက်များမှာ ဟေးခွေတောင်သို့ လဝက်ကျော်ကြာ သွားလာနေသူများ ဖြစ်သဖြင့် မြူထဲတွင် လမ်းပျောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ တစ်စုံတစ်ရာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

တောသတ္တဝါတွေ ရန်မူတာလား?

ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတာကတော့ ဒါဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။