အခန်း ၁၃ - မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းခြင်း

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ၊ တိုးဝှေ့ဆဲဆိုသံများနှင့် တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် အော်ဟစ်နေသည့် အသံများမှာ ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ရေအေးလောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ရောထွေးရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်အောက်တွင် အေးချမ်းမှုမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

သေဆုံးသွားသူများသည် ယခုအခါ ယိုင်နဲ့စွာဖြင့် ပြန်လည်ထရပ်လာကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲမှ သရဲသဘက်များနှင့် ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲတောက်ပနေပြီး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် အနီးအနားရှိ လူတိုင်းကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

အချို့လူများမှာ ထိုသတ္တဝါများ၏ ခုန်အုပ်ခြင်းကို ခံရကာ အသားများ ဆုတ်ဖြဲခံရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။

အချို့မှာမူ အနီးအနားရှိ လူများ၏ တမင်တွန်းချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ခြေထောက်များအောက်တွင် မညှာမတာ နင်းခြေခံရကာ အော်သံများမှာ ခဏချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

စုန်ပေါင်ယီ မှာ အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသူဖြစ်သည်။

သူသည် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မြင်ကွင်းမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။

လူတိုင်းမှာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေကြပြီး ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဖူးရောင်နေသော အစိမ်းရောင်လက်တစ်ဖက်မှာ စုန်ပေါင်ယီ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး ပုပ်ပွနေသော ရုပ်အလောင်း၏ အပုပ်နံ့မှာ နှာခေါင်းထဲသို့ အသက်ဝင်နေသည့်အလား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ စုန်ပေါင်ယီက ခပ်တိုးတိုး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏နောက်ဘက်ရှိ ပုပ်ပွနေသော ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ချွတ်ခနဲ!

ရှည်လျားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ တောက်ပသော ဓားရောင်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပုပ်ပွနေသော အလောင်း၏ လက်တစ်ဖက် ပြတ်ကျသွားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဘာကိုမျှ သတိမပြုမိသည့်အလား ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဟကာ စုန်ပေါင်ယီကို ဟိန်းဟောက်၍ ပြေးကပ်လာသည်။ ဤသတ္တဝါများ၏ ခွန်အားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကြီးမားလှသည်။ လက်တစ်ဖက် မရှိတော့သည့်တိုင် စုန်ပေါင်ယီမှာ အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။

၎င်းကို ကန်ထုတ်နိုင်လိုက်ချိန်တွင် အခြားသော ပုပ်ပွနေသည့် အလောင်းသုံးလောင်းမှာ အနားသို့ ကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူတွေ့လိုက်ရသည်။ တင်းမာသော အခြေအနေကြောင့် စုန်ပေါင်ယီမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး နဖူးတွင် ချွေးများ စို့လာသည်။

သူနှင့်အတူ ပါလာသော အရာရှိများမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ ယိုင်တိုင်တိုင် ထလာသော အလောင်းများကို မြင်သောအခါ သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိဘဲ နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာနေကြသည်။ သူတို့၏ ယူနီဖောင်းများကို ချွတ်ပစ်ကာ လူအုပ်ထဲတွင် အမြန်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားချင်နေကြသည်။

စုကွေ့ မှာ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးနှင့်အတူ လူအုပ်၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

ထိုကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးမှာမူ သစ္စာရှိကြပေသည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနေသည့်တိုင် စုကွေ့ကို ပစ်မသွားကြပေ။

သို့သော် သူတို့မှာ အလျင်စလို ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် လက်နက်မပါဘဲ ဝါးလုံးရှည် နှစ်လုံးကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

လေကို ခွင်းသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ဝါးလုံးများမှာ ပုပ်ပွနေသော အလောင်းတစ်လောင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ကျိုးသွားသည့် အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျိုးသွားသည်မှာ ပုပ်ပွနေသော အလောင်း၏ ဦးခေါင်းခွံမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ရံတော်၏ လက်ထဲမှ ဝါးလုံးရှည် ဖြစ်နေသည်။

ဤပုပ်ပွနေသော အလောင်းများသည် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က သာမန်လူများဖြစ်သော်လည်း သေဆုံးပြီးနောက်တွင်မူ ခွန်အားမှာ သိုင်းလောကမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လာကာ အရိုးများမှာလည်း ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ ခြေလက်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် ထက်မြက်သော လက်နက်များ မရှိပါက သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူတို့အပေါ် ထိရောက်မှု မရှိသလောက်ပင်။

ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးမှာ သခင်ကြီးစု၏ အရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးနေပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ စုကွေ့ကို ဆွဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူတို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

လူအုပ်ကြီးမှာ သူတို့ကို တိုးဝှေ့ကာ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။

စုကွေ့မှာ အသက်မငယ်တော့ဘဲ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာလည်း အနည်းငယ် ဝဖြိုးသူဖြစ်သဖြင့် အလှုပ်အရှား နှေးကွေးလှသည်။

ကိုယ်ရံတော်က မည်မျှပင် ဆွဲထုတ်သော်လည်း သူသည် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယိုင်နဲ့ကာ လဲကျသွားတော့သည်။

ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်အောက်တွင် ပုပ်ပွနေသော အလောင်း ခုနစ်လောင်း၊ ရှစ်လောင်းခန့် သူ၏ထံသို့ ယိုင်တိုင်တိုင် တိုးကပ်လာသည်ကို သူ ငေးကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ အချို့ထဲတွင် သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။

ရွှီ မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ရွှီရှန့်တယ် မှာ စုကွေ့၏ နှစ်ရှည်လများ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပုပ်ပွနေသော အလောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကို မေ့မသွားပုံရသည်။ အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော ဤအလယ်အလတ်အရွယ် ပုပ်ပွနေသည့် အလောင်းမှာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသည်။ ဝါကျင်ကျင် သွားများမှ အပုပ်ရည်များ ကျဆင်းနေသော သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ လဲကျနေသည့် စုကွေ့ထံသို့ ဟိန်းဟောက်ရင်း ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

ကိုယ်ရံတော်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လွတ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ အော်ဟစ်ရင်း စုကွေ့ကို ပစ်ထားကာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

စုကွေ့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမည်မှန်း မသိတော့ပေ။

ဘုန်း!

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မြေအိုးအရွယ်အစားရှိသော လက်သီးတစ်လုံးမှာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းအလား ပုပ်ပွနေသော အလောင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

လွန်ကဲသော ခွန်အားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလောင်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ပုပ်နေသော ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အရိုးစများမှာ အနံ့ဆိုးလှသော အသားပုပ်များနှင့် သွေးခဲများအကြား ရောထွေးကာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

စုဟန် သည် သူ၏ လက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် စုကွေ့၏ ရှေ့တွင် အနက်ရောင် သံမဏိတံတိုင်းကြီးသဖွယ် မားမားမတ်မတ် ရပ်လိုက်သည်။

အနီးနားရှိ အခြားသော အလောင်းနှစ်လောင်းကိုလည်း သူက ခေါင်းမှ ကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆောင့်လိုက်ရာ ဦးနှောက်များနှင့် သွေးများမှာ မီတာအနည်းငယ် အမြင့်ထိ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။ ဦးခေါင်းမရှိတော့သော ထိုခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုမှာ အပုပ်ရည်များ ထွက်ကျလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

"ငါ့ရှေ့မှာမှ လာပြီး နတ်ဘုရားလုပ်ချင်နေတာလား"

စုဟန်သည် ရှေ့ရှိ လျှောက်သွားနေသော အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှ နီရဲသော အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရာ လည်ပင်း၊ ပခုံးနှင့် ရင်ဘတ်တစ်ဝိုက်ရှိ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး ဝတ်ရုံမှာလည်း ဆုတ်ပြဲသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သွေးများမှာ စုဟန်၏ မျက်နှာနှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ စင်ဟပ်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့ သွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲမျိုးမှာ စုဟန်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် ခံစားရခြင်း မရှိဘဲ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ပုပ်ပွနေသော အလောင်း ခုနစ်လောင်း၊ ရှစ်လောင်းခန့်မှာ သူ၏ထံသို့ တိုးကပ်လာရာ စုဟန်မှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ဆင်းသက်လာသော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး လက်သီးများဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးနှက်တော့သည်။ အလောင်းများ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပုပ်နေသော ဖရဲသီးများကဲ့သို့ ကြေမွသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ ခြေလက်များမှာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်...

အောက်ခြေအရာရှိလေး စုန့်ပေါင်ယီမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မှင်တက်နေမိသည်။

သူကိုယ်တိုင် အလောင်းသုံးလောင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဤသတ္တဝါများမှာ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲကြောင်း သူသိသည်။ သူတို့မှာ အလွန်သန်မာပြီး နာကျင်မှုကို မသိကြပေ။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ရာမရစေရန် သူ အထူးဂရုစိုက်ခဲ့ရသည်။

သူသည် အလောင်းတစ်လောင်းချင်းစီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကွာအဝေးကို ဂရုတစိုက် တွက်ချက်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

စုဟန်ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူသည် လက်သီးများကိုသာ ရမ်းခါနေပြီး သူ၏ အတွင်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်နေသဖြင့် မည်သည့်သတ္တဝါမျှ သူ၏အနားသို့ မကပ်နိုင်ပေ။

သူ၏ သန်မာလှသော သံမဏိလက်သီးကြီးများမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်လက်နက်ထက်မဆို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ ထိုလက်သီးနှင့် ထိမိသော မည်သည့်အလောင်းမဆို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားရပြီး တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပါက ထိုနေရာတွင်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ အလောင်းပင် မကျန်တော့ပေ။

ခဏအတွင်းမှာပင်...

ပုပ်ပွနေသော အလောင်း ရာပေါင်းများစွာကို စုဟန် တစ်ဦးတည်းက သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ပါးနပ်သော အာဏာသား တစ်ဦးမှာ အခွင့်အရေးယူကာ နာမည်ရရန် အော်ဟစ်ရင်း ပြေးဝင်လာသည်။

သို့သော် စုဟန်က နဂါးအမြီးခတ်သကဲ့သို့ သူ၏ သန်မာသော ခြေထောက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် အဖြူရောင် လေပွေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး နောက်ဘက်ရှိ အလောင်းတစ်လောင်းကို ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေသည်။

အောက်ပိုင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်ပါလာသည့် အပေါ်ပိုင်းမှာမူ အနားသို့ ကပ်လာသော အာဏာသား၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျသွားတော့သည်။

ထိုအာဏာသားမှာ အလောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်မိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ စွန်းထင်းသွားသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း လေးဘက်ထောက်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ကြောက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ဘောင်းဘီထဲတွင် ဆီးများပင် ထွက်ကျလာသည်။

"ရွှီတယ် ..."

စုဟန်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အတွေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင်သာ စိတ်နှစ်ထားသည်။

နောက်ဆုံးကျန်နေသည့် အလောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ ၎င်း၏ ပုပ်ပွနေသော နှလုံးနှင့် ကျောရိုးကို ချိုးဖောက်ပစ်လိုက်ပြီးမှသာ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များထဲမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာသည်။

ပုပ်ပွနေသော အလောင်းမှာ စုဟန်၏ သန်မာသော လက်မောင်းပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားသည်။ ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ စုဟန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရွှီတယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးစွန်းနေသော သူ၏ လက်မောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။