အခန်း ၁ - စေတနာမှန်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ရဲ့လား?

ယန်ချန်းမြို့၊ လင်နန် စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်၏ ပညာသင်နှစ်သစ် ပထမဆုံးသော သောကြာနေ့ည (ဖေဖော်ဝါရီ ၂၁ ရက်)။

အဆောက်အအုံ ၁၀၊ အခန်း ၃၀၅ အတွင်း၌ တတိယနှစ်ကျောင်းသား ယဲ့စုသည် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်လေးလံစွာဖြင့် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေခဲ့သည်။

"ဟာ... သေစမ်း! ဒီနှစ် ဘွဲ့ရမယ့်သူတင် သန်း ၁၂ သန်းကျော်ရှိတယ်၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေဖို့ ပြင်နေတာက သန်း ၁၃ သန်းမကဘူးကွ! နောက်ဆယ်နှစ်အတွင်း တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပေါင်း သန်း ၁၂၀ တောင် ထွက်လာတော့မယ်!"

ဆန်းယီဇီ၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံသည် ဂိမ်းပြန်အစပြုချိန်ကြား လစ်ဟာမှုတွင် ဗီဒီယိုတိုများ ကြည့်နေရင်း ပြောင်းပြန်ခုတင်အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ယဲ့စု၏ အတွေးစကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

ရေပြင်ထက် ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သလိုပင်၊ ဆန်းယီဇီ၏ စကားကြောင့် ကျန်အဆောင်ဖော် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ပါ လိုက်လံ ညည်းတွားကြတော့သည်။

"အဲဒီတော့ ဘွဲ့ရပြီးရင် အသက် ၃၅ နှစ်အထိ လုပ်ကိုင်စားသောက်ဖို့ လူတွေ အများကြီးနဲ့ လုယက်ပြိုင်ဆိုင်ရတော့မှာပေါ့!"

"ဖန်းကျဲဝေ! ဂိမ်းဆော့ရင် ဂိမ်းပဲဆော့စမ်းပါကွာ၊ ဒီလို စိတ်ရှုပ်စရာတွေ ဘာလို့ လျှောက်ကြည့်နေတာလဲ!"

"ငါ့ရင်ထဲမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်ရပါတယ် ဘုရား... ဘယ်သူက ငါ့ဖုန်းထဲ ဒီဗီဒီယို ရောက်အောင် ထည့်လိုက်တာလဲ မသိဘူး!"

"မင်းဖုန်းဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် ဝန်ခံတာပဲနော်!"

ပြဇာတ်မင်းသားကြီး သုံးယောက်၏ နေ့စဉ် ရာမာယနဇာတ်ခင်းမှုကို နားထောင်ရင်း ယဲ့စု၏ ရင်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ဘေးခုတင်တွင်ရှိသော ကျန်းကျိဘင်းသည် 'မှုခင်းတပ်ဖွဲ့၏ ကျားကြီး' ကျိုးတားဝါးကို သူ့တစ်သက်တာ အားကျအတုယူဖွယ် စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူဖြစ်ရာ၊ ထုံးစံအတိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ပြန်သည်။

"ငါ ဘွဲ့ရတာနဲ့ မျက်စိလျှင်တဲ့ အမျိုးသမီး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ပါရမီကို ချက်ချင်း မြင်သွားပြီး သမီးလှလှလေးနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပေး၊ မကပါ။ သူ့ကုမ္ပဏီထဲ ခေါ်သွင်းလိုက်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ! ဒါဆို ငါလည်း နေ့တိုင်း ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘဲ အစည်းအဝေးထိုင်တာပဲ ငေးကြည့်နေရုံပဲ... ဘယ်လောက်တောင် အေးချမ်းလိုက်မလဲ!"

"ပြီးရင် အဲဒီအမျိုးသမီးကြီးက မင်းကို ကုမ္ပဏီရဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဌာနထဲ ပို့လိုက်မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

"တော်စမ်းပါကွာ၊ အိမ်သာထဲသွားပြီး မှန်လေး ဘာလေး ကြည့်ပါဦး။ ကုမ္ပဏီရဲ့ ကျားကြီး လုပ်ချင်ရင် အနည်းဆုံးတော့ စားဖားကြီး ယဲ့စုရဲ့ ရုပ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိဖို့ လိုတယ်လေ!"

ယဲ့စု၏ မိသားစုသည် စက်ရုံသေးသေးလေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အဆောင်ဖော်သုံးယောက်က အလုပ်မရှိလျှင် သူ့ကို 'ယဲ့ဌေးကြီး' ဟု ခေါ်လေ့ရှိကြသည်။

ဖန်းကျဲဝေ ပြောသည့် ရုပ်ရည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ယဲ့စုသည် အမှန်ပင် ရုပ်မဆိုးလှပေ။

ဝူယန်ကျူး သို့မဟုတ် ချန်ဂွမ်ရှီး တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လွန်အကဲဆတ်ရာ ရောက်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယောကျ်ားလေးများထဲတွင်တော့ ပျှမ်းမျှထက် သာလွန်သည်ဟု ပြော၍ရသည်။

အရပ် ၁.၈ မီတာ ရှိပြီး အပြင်ထွက်လျှင်လည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်တတ်သဖြင့် ကျောင်းတုန်းကလည်း အချစ်တော် ရေးစာများ လက်ခံရရှိလေ့ရှိသည့် ကောင်လေးမျိုး ဖြစ်သည်။

စကားဝိုင်းက သူ့ဆီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့စုလည်း ခုတင်ပေါ်မှ ဒူးထောက်ထထိုင်ကာ အဆောင်ဖော် သုံးယောက်၏ စကားများကို လိုက်လျောပေးလိုက်ရ၏။

"မြှောက်နေကြပြန်ပါပြီဗျာ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါငယ်ငယ်က ငါ့အဖေက ငါ့ကို ဗေဒင်ဆရာဆီ ခေါ်သွားဖူးတယ်။ ဗေဒင်ဆရာက ငါ့ကို မိန်းမကျွေးတာ စားရမယ့် ဇာတာပါလာတာတဲ့!"

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာကွာ! ငါငယ်ငယ်တုန်းကလည်း ငါ့အဖေက ဗေဒင်ဆရာဆီ ခေါ်သွားဖူးတယ်။ အဲဒီလူကလည်း ငါ့ကို မနာလိုစရာကောင်းအောင် မိန်းမကျွေးတာ မစားရင် နှမြောစရာပဲတဲ့!"

"ဟေ့ကောင်တွေ... မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ အဖေတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာလား?"

ဒီဇာတ်လမ်းဆင်သူ တရားခံ ဖန်းကျဲဝေက ထိုစကားကို ကြားကြားချင်း ခေါင်းလှည့်လာကာ "ငါ မဟုတ်ဘူးလားကွ?"

ယဲ့စုနှင့် ကျန်းကျိဘင်းတို့ ပြိုင်တူ - "လစ်လိုက်တော့!"

ထိုစဉ် ဂိမ်းအနိုင်ရရှိမှု အသံထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဖန်းကျဲဝေသည် မျက်နှာပြောင်ပြရင်း နောက်တစ်ပွဲကို ဆက်လက်စိန်ခေါ်လေတော့သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ ငါ ဆရာကြီးဆီက နည်းဗျူဟာအချို့ သင်ယူရဦးမယ်!"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန်းကျိဘင်းသည်လည်း ဖုန်းကို ပြန်ကောက်ကိုင်ကာ ဗီဒီယိုတို ပလက်ဖောင်းကို ဖွင့်လိုက်၏။

【ပထမဦးစွာ ပမာဏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပါ၊ ထို့နောက်မှ အရည်အသွေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပါ။】

【အသည်းစွဲ ချစ်ပြလို့ ရတယ်၊ ပိုက်ဆံ ထုတ်ပေးလို့တော့ မရဘူး။】

【ပိုက်ဆံဆိုတာ မိန်းမတွေ ကြည့်ဖို့၊ မိန်းမတွေ သုံးဖို့ မဟုတ်ဘူး။】

ကျန်းကျိဘင်းသည် ယခင်က ထိုစကားများကို လှောင်ပြုံးပြုံးခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စာတစ်လုံးချင်းစီကို အလေးအနက် လေ့လာနေလေပြီ။

"မနက်ဖြန်က ကျောင်းဖွင့်ပြီး ပထမဆုံး စနေ၊ တနင်္ဂနွေပဲလေ။ မနက်ဖြန်ညကျရင် ဟောက်စ်ဘား ကို ကလပ်တက်ဖို့ သွားကြမလား?" ဟီးရိုးရွေးချယ်ပြီးနောက် ဖန်းကျဲဝေက ရုတ်တရက် အဆိုပြုလိုက်သည်။

ကျန်နှစ်ယောက် စကားမပြောမီ ယဲ့စုက ဦးအောင် ဖြေလိုက်၏။ "မင်းတို့ပဲ သွားကြပါ၊ ငါ ဒီနှစ်ရက် လုပ်စရာလေးတွေ ရှိလို့။"

"အေးပါကွာ..."

ယဲ့စုသည် ဘားများ၏ ဆူညံရှုပ်ထွေးသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတမ်း မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။ တက္ကသိုလ် တက်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ခွဲအတွင်း ထိုသို့သောနေရာများသို့ သူတို့နှင့်အတူ သွားခဲ့သည့် အကြိမ်ရေကို လက်ချောင်းဖြင့် ရေတွက်၍ ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်းကျဲဝေက ယဲ့စုသည် ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ငြင်းဆန်နေသည်ဟုသာ ထင်လိုက်၏။

သို့သော် သူငြင်းဆန်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအရာတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်းက အိမ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲများကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့စုတစ်ယောက်တည်းသာ သိပေသည်။

မိသားစုက နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် လည်ပတ်ခဲ့သည့် စက်ရုံသည် အဆုံး၌ မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ဒေဝါလီခံခဲ့ရသည်။

အမှန်တော့ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ယဲ့စု၏ မိသားစုသည် ထိုစက်ရုံကို အားကိုးပြီး နှစ်စဉ် ယွမ် သောင်းနှင့်ချီ ဝင်ငွေရရှိခဲ့သဖြင့် ခရိုင်မြို့ငယ်လေးတွင် အသင့်အတင့် အဆင်ပြေသော မိသားစုဟု သတ်မှတ်၍ ရသည်။

သို့သော် 'ထိုသုံးနှစ်တာ' ရောက်ရှိလာသည်အထိ စက်ရုံ၏ အခြေအနေမှာ တနေ့တခြား ဆိုးရွားလာခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယဲ့စု၏ အဖေမှာ ပိုက်ဆံမရှာဘဲ မိမိကိုယ်ပိုင် ပိုက်ဆံများကို စက်ရုံထဲသို့ စိုက်ထုတ်ထည့်ဝင်ခဲ့သည့် သစ္စာရှိသော စက်ရုံပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခက်အခဲ ပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး 'ထိုသုံးနှစ်တာ' ကို လွန်မြောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ကြကာ အခြေအနေများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ထင်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလအထိ စက်ရုံအောက်ခြေ လုပ်ငန်းစဉ်များမှ အပြောင်းအလဲများသည် ကုလားအုတ်ကျောပေါ်တင်လိုက်သည့် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးမျှင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စက်ရုံသုံး စက်ပစ္စည်းများကို ပေါင်းစည်းရောင်းချခဲ့သော်လည်း အဟောင်းများဖြစ်သဖြင့် ဈေးကောင်းမရခဲ့ဘဲ အလုပ်သမားများ၏ လုပ်ခလစာနှင့် လှော်ခါးခအတွက်ပင် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

မိသားစုက ယဲ့စုကို အသေးစိတ် အခြေအနေများ မပြောပြခဲ့သော်လည်း အိမ်တွင် အနည်းဆုံး ယွမ် သိန်းနှင့်ချီသော အကြွေးများ တင်နေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အဖေဖြစ်သူမှာလည်း တက္ကစီမောင်းသည့် အလုပ်သို့ ပြောင်းလဲလုပ်ကိုင်နေရကြောင်း ယဲ့စု သိထားသည်။

တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာရာမှာ ထိုအရာကြောင့် မိသားစုအတွင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် မဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ အမေဖြစ်သူသည် အိမ်ထောင်ရေးကို သေချာ ထိန်းသိမ်းရုံမျှမက အဖေ့ကိုလည်း ဖိအားမပေးဘဲ တိတ်တဆိတ် အမြဲတမ်း ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်၌ ယဲ့စု အိမ်မပြန်မီ အမေဖြစ်သူက အဖေ့ရှေ့တွင် ထိုကိစ္စများကို မမေးရန် အထူးပင် ဖုန်းဆက်မှာကြားခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ယဲ့စု အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး လအနည်းငယ်မျှ မမြင်ရဘဲ ထင်မှတ်မထားဘဲ ထင်ရှားစွာ ဖြူစွတ်နေသော အဖေ့၏ နားထင်မှ ဆံပင်ဖြူများကို ကြည့်ရင်း ယဲ့စု၏ ရင်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လေးလံသွားခဲ့ရ၏။

မိဘဆိုသည်မှာ သင့်ဘက်က အရာရာ အဆင်သင့် မဖြစ်မီမှာပင် အိုမင်းရင့်ရော်သွားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

အခြေအနေများ ထိုသို့ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် အိမ်ကပေးသော ပိုက်ဆံဖြင့် KTV သို့ သွားကာ 《အဖေ》 သီချင်းကို သီဆိုနေမည် သို့မဟုတ် ဘီယာများကို သောက်သုံးနေမည်ဆိုပါက ယဲ့စု မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။

ယဲ့စု ဘားသို့ မလိုက်တော့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ကျန်အဆောင်ဖော် နှစ်ယောက်မှာလည်း စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိတော့သဖြင့် ရုတ်တရက် အဆိုပြုချက်မှာ ထိုအတိုင်းပင် ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

ယဲ့စုကမူ လက်ရှိတွင် သူ၏လက်ထဲ၌ ပိုက်ဆံမည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို တွက်ချက်နေလေ၏။

စက်ရုံ ဒေဝါလီခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့မိသားစု ပိုက်ဆံချေးမည်ကို စိုးရိမ်ကြ၍လားမသိ၊ ယခုနှစ် အိမ်၏ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးမှာ ယခင်နှစ်များထက် သိသိသာသာ ခြောက်ကပ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များ ပေးသော မုန့်ဖိုးအိတ်နီများမှာ ယခင်နှစ်များထက် ပိုမို ထူထဲနေခဲ့ရာ ယဲ့စု ရရှိခဲ့သော နှစ်သစ်ကူး မုန့်ဖိုးစုစုပေါင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ယွမ် ၈,၀၀၀ ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့၏။

ယခင်က ကျန်ရှိနေသော မုန့်ဖိုး ယွမ် ထောင်ဂဏန်းနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ယဲ့စု၏ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ယွမ် ၁၂,၀၀၀ နီးပါး ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ပမာဏကြီးမားသော ငွေကြေးဟု ပြော၍ရပေသည်။

"ဒီကျောင်းဖွင့်ရာသီအတွက် ငါ့ရဲ့ စားစရိတ်နဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်အတွက် ကျောင်းလခကတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာ အပိုင်းလိုက်အလုပ်လေးတွေ လုပ်ပြီး နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာပါ အလုပ်ဆင်းလိုက်ရင် နောက်ဆုံးနှစ်အတွက် စားစရိတ်နဲ့ အလုပ်သင်ဆင်းဖို့ ပိုက်ဆံပါ စုမိသွားမှာပါ။"

အိမ်၏ အခြေအနေမှာ ထိုသို့ဖြစ်နေသဖြင့် ယဲ့စုအနေဖြင့် အိမ်မှ ပိုက်ဆံတောင်းရန် မဝံ့တော့ပေ။ မိသားစု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချနိုင်သမျှ လျှော့ချရန်နှင့် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်ရပါက အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မလတ်တို့နှင့်အတူ မိသားစု၏ အကြွေးများကို ဝိုင်းဝန်းဆပ်ပေးရန်သာ ကြံဆနိုင်သည်။

သို့သော် ဖန်းကျဲဝေ ပြောလိုက်သော 【ဘွဲ့ရဦးရေ】ကို တွေးမိသောအခါ ယဲ့စုမှာ ဖိအားများ အဆမတန် တိုးပွားလာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"သက်ပြင်းကြီးတစ်ခု - "

ယဲ့စု ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်ပြီး အမှန်မဖြစ်နိုင်သော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အခုချိန်မှာ စနစ်တစ်ခုခုများ ရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ငါ တကယ်ကို စနစ်တစ်ခု လိုချင်နေတာပါ!"

【ဒေါင်!】

ရုတ်တရက် လျှပ်စစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့စု၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

【စစ်ဆေးတွေ့ရှိမှု အောင်မြင်ပါသည်။ စနစ် စတင်တက်ဆွဲနေပါသည်...】

【နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ်အား ချိတ်ဆက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ လက်ခံဆောင်ရွက်သူမှ ချိတ်ဆက်လိုပါသလား?】

【ဟုတ်ကဲ့ / မဟုတ်ပါ?】

ခဏမျှ ယဲ့စုသည် အဆောင်ဖော် တစ်ယောက်ယောက် အသံထွက်စာအုပ် နားထောင်နေသည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လျှပ်စစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခု အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ မှ ယဲ့စုသည် သူကိုယ်တိုင် ကံဇာတာ ရွေးချယ်ခံရသူ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏!

"စနစ်က ဒီလိုပဲ ရောက်လာတာလား? ငါက စေတနာမှန်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်တဲ့ မဟာလူသား လောင်အောက်ထျန်း ပုံစံမျိုးလား?"

အပြင်ထွက်ပြီး 【ကံစမ်းတာမျိုး】 တောင် မလုပ်ရဘဲ စနစ်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယဲ့စု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ!

【စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်း ရေတွက်နေပါသည်။ လက်ခံဆောင်ရွက်သူ စနစ်အား ချိတ်ဆက်လိုခြင်း ရှိမရှိ အတည်ပြုပေးပါ။ အချိန်စေ့သွားပါက ချိတ်ဆက်မှုကို စွန့်လွှတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ပါမည်။】

【တစ်ဆယ်။】