အခန်း ၁ - အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့၌ပင် ဆုကြေးငွေ ဘီလီယံ ၁၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဝမ်းကွဲညီလေးရယ်... ဘာမှမပေးရဘဲနဲ့ ဒီလိုချောမောလှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို အလကားရလိုက်တာပေါ့။"
"ရုပ်ကလေးလှရုံတင်မကဘူး၊ အထက်တန်းစားဩဇာတိက္ခမရှိတဲ့ မျိုးရိုးကြီးကဆင်းသက်လာတာလေ။ မင်းတော့ ကံထူးတာမှ ဒိုင်နိုဆောမကဘူး၊ တကယ်အားကျစရာပဲကွာ။"
ချန်ဖန်း ကျောင်းမှပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ဒုတိယဝမ်းကွဲ အစ်ကိုဖြစ်သူ ချန်ဟောက်ယွီသည် ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုလေသည်။
ချန်ဖန်း အလွန်ပင်အံ့အားသင့်သွားရ၏။
သူ့ထက် တစ်နှစ်ကြီးသော ဝမ်းကွဲအစ်ကို ချန်ဟောက်ယွီသည် ကျန်းကျိုးတက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်းလိုလို ချန်ဖန်းကို ရန်လိုတိုက်ခိုက်လေ့ရှိသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ဒီလောက်အမူအရာပြောင်းလဲနေရသနည်း။
တစ်ခုခုတော့ မသင်္ကာစရာပင်။
"ရှောင်ဖန်း... မင်းပြန်ရောက်ပြီလား။ ပြင်ဆင်စရာရှိတာပြင်ဆင်ထား၊ သဘက်ခါ စေ့စပ်ပွဲလုပ်မယ်။"
ထိုစဉ် စာကြည့်ခန်းအတွင်းမှ ဆံပင်ဖြူစွတ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့ပြီး ချန်ဖန်းကို မငြင်းဆန်နိုင်သော အမိန့်သံဖြင့် စေခိုင်းလိုက်၏။
ထိုဆံပင်ဖြူနှင့် လူကြီးမှာ ချန်ဖန်း၏အဘိုး ဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင် ပင်ဖြစ်သည်။
"စေ့စပ်ပွဲ ဟုတ်လား... ဘယ်သူ့စေ့စပ်ပွဲလဲ။"
ချန်ဖန်း ဇာဝေဇဝါဖြစ်သွားရသည်။
"မင်းရဲ့စေ့စပ်ပွဲပေါ့ကွာ။ ငါ မင်းအတွက် စံပြဇနီးလောင်းတစ်ယောက် ရှာပေးထားတယ်။ သဘက်ခါ စေ့စပ်ပွဲလုပ်မယ်၊ နောက်နှစ်လကြာရင် မင်္ဂလာပွဲကျင်းပမယ်။" ဟု အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်ဟိုင်းက ရှင်းပြလေသည်။
"အဘိုး... ကျွန်တော့်မှာ..." ချန်ဖန်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း—
"မင်းမှာ ကောင်မလေးရှိတာ ငါသိတယ်။ ချက်ချင်းအဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်တော့။ ငါ မင်းအတွက်ရှာပေးထားတာ ကျင်းလင် ရှူမိသားစုကပဲ... အထက်တန်းစား ဩဇာတိက္ခမရှိတဲ့ အထက်တန်းစားအသိုင်းအဝိုင်းကကွ။"
ကျင်းလင် ရှူမိသားစုဟူသော နာမည်ကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ချန်ရှန်းဟိုင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် မထိန်းနိုင်သော မက်မောမှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှုတို့ ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။
ကျင်းလင် ရှူမိသားစုနှင့် ခမည်းခမက် တော်စပ်ရမည်ဆိုလျှင် သူသည် အိပ်မက်မက်ရင်းတောင် ပြုံးဖြီးနေမိမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်၌ အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် လွန်စွာလှပသောမျက်နှာထား၊ သွယ်လျသောခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခက်ထန်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်သည် အခြွေအရံများစွာနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"မိန်ရှူ ရောက်လာပြီပဲ။"
ထိုမိန်းမလှလေးကို မြင်သည်နှင့် ချန်ရှန်းဟိုင်သည် ပြုံးရွှင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အင်း..." ထိုမိန်းမလှလေးက ခေါင်းကိုအသာငြိမ့်ပြကာ ခပ်တန်းတန်းပင် တုံ့ပြန်ခဲ့၏။
"ရှောင်ဖန်း(ချန်ဖန်းအိမ်နာမည်)... မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒါ မင်းရဲ့အနာဂတ်စေ့စပ်ထားသူ မိန်ရှူ... ရှူကျွင်းယောင် ပေါ့။" ဟု ချန်ရှန်ဟိုင်းက ချန်ဖန်းအား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ချန်ဖန်းသည် ရှူကျွင်းယောင် ကို ကြည့်လိုက်၏။ ရှူကျွင်းယောင် ၏ ပုံစံမှာ တစ်ခုခုလွဲမှားနေသလို စိမ်းသက်နေသည်ဟု သူအမြဲခံစားနေရသည်။
မကြာမီပင် ချန်ဖန်း ထိုအကြောင်းအရင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်— ရှူကျွင်းယောင်၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ အနည်းငယ် စူထွက်နေခြင်းပင်။
ချန်ဖန်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားသော ရှူကျွင်းယောင် သည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ လွန်စွာမာနထူပြောသော မာန်စွယ်ဖြင့် ဝန်ခံလိုက်၏။
"ငါ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ... ဒီကလေးက ငါ့ရဲ့ ကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားလို အမျိုးသားရဲ့ ကလေးပဲ!"
"ပြီးတော့ ဒီကလေးကို ငါဖျက်ချမှာမဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်မနေ မွေးဖွားမှာ!!!"
ရှူကျွင်းယောင် က တိုက်ရိုက်ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျင်းလင် ရှူမိသားစုမှ မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် သာမန်မြေးဖြစ်သူနှင့် လက်ထပ်ရန် သဘောတူခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုကိုယ်ဝန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ရှူကျွင်းယောင် ၏ မမျှော်လင့်ထားသော ကိုယ်ဝန်ကြောင့် ရှူမိသားစု၏ အကြီးအကဲသည် ရှူကျွင်းယောင် ကို လက်ထပ်ပြီး ထိုကလေးကို တာဝန်ယူပေးမည့်သူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှူမိသားစု၌ ဧည့်သည်အဖြစ် ရောက်ရှိနေသော ချန်ရှန်းဟိုင်သည် သူ၏မြေးဖြစ်သူ ချန်ဖန်းကို ဦးဆောင်၍ ကမ်းလှမ်းအဆိုပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့ဘေးတွင်ရှိနေသော ဒုတိယဝမ်းကွဲအစ်ကို ချန်ဟောက်ယွီသည် မာနထူနေသော ရှူကျွန်းယောက် ကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ချန်ဖန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မကွယ်မဝှက်ဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးနေခဲ့၏။
ချန်ဖန်းသည် ဒေါသအရှိန်ကြောင့် ရင်ထဲတွင် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်သွားရသည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဘိုးအရင်းက သူ့ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ခိုင်းနေသည်တဲ့လား။
"အို... ရှောင်ဖန်းရယ်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတာ ဘာဆန်းလို့လဲ။ ယောက်ျားဆိုတာ တာဝန်ယူရဲရတာပေါ့။ ဒါတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။" ဟု ချန်ဖန်း၏ အကြီးဆုံးအဒေါ်ဖြစ်သူ ချန်ယွိကျိန်း က ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက်ဖြောင်းဖြလိုက်သည်။
"အဟမ်း... ကဲပါ၊ မိန်ရှူ ကလေးမွေးပြီးရင် အဲဒီကလေးကို မင်းရဲ့မျိုးရိုးနာမည် ပေးလို့ရတာပဲ။ ကလေးကို မင်းရဲ့ရင်သွေးအရင်းလိုပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ ဘာမှကိစ္စမရှိပါဘူး။" ဟု အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင်က ချန်ဖန်းအား ရှင်းပြလေသည်။
သို့သော် ချန်ရှန်းဟိုင် စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် ဘေးမှ ရှူကျွင်းယောက် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အလွန်ပင် မောက်မာသော လေသံဖြင့် မာကြောစွာ ပြောဆိုလိုက်တော့၏။
"ကလေးက သူ၏မျိုးရိုးနာမည် ယူရမယ်ဟုတ်လား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလိုအမျိုးသားရဲ့ ကလေးက သူလိုလူရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူဖို့ မထိုက်တန်ဘူး! ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလိုအမျိုးသားရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကိုပဲ ယူရမှာ! စေ့စပ်ပွဲပြီးတာနဲ့ သူပါ မျိုးရိုးနာမည်ကို 'ချင်' လို့ ပြောင်းရမယ်!"
"နောက်ပြီးတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါခိုင်းသမျှမှန်သမျှကို မင်း ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ လုပ်ရမယ်!!"
"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ငါတို့ စေ့စပ်ထားပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုတောင် ထိပိုင်ခွင့်မရှိဘူး။ ငါ တစ်လကို နှစ်ကြိမ် မြို့တော်ကိုသွားပြီး ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလိုအမျိုးသားကို သွားတွေ့မယ်၊ မင်းမှာ ဘာကန့်ကွက်ပိုင်ခွင့်မှ မရှိဘူး!!"
...
ရှူကျွင်းယောင် သည် ချန်ဖန်းအတွက် စည်းကမ်းချက်များစွာကို စိတ်တိုင်းကျ သတ်မှတ်လိုက်၏။ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်ဟိုင်း၏ မျက်နှာထားပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်၊ ဒါက အနည်းငယ် လွန်ကဲလွန်းနေပြီ မဟုတ်ပါလော။သို့သော် ရှူမိသားစုနှင့် အိမ်ထောင်ပြု၍ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ရန်အတွက် ချန်ဖန်းသည် ဒီအရှက်ကွဲမှုကို သည်းခံရပေမည်။
"ရှောင်ဖန်း... အမှန်တော့ မိန်ရှူ ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေက သိပ်ပြီး ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ခဏလောက် သည်းခံလိုက်ပါကွာ။" ဟု အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင် က စကားဆို၏။သူ၏ဝမ်းကွဲအစ်ကို ချန်ဟောက်ယွီ၊ အဒေါ်ကြီး ချန်ယွိကျိန်း နှင့် အခြားဆွေမျိုးအချို့ကလည်း ဝိုင်းဝန်း၍ ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
"ဒါက မင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်းကြီးပဲ ရှောင်ဖန်း၊ မင်း သေချာတန်ဖိုးထားရမယ်။"
"မင်းသာ သဘောတူပြီး မိန်ရှူ ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် တစ်သက်လုံး သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရတော့မှာ။"
...
ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ချန်ဖန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးလျံများ တောက်လောင်လာခဲ့ရသည်။
လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ချန်ဖန်း၏ မိဘများသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ချန်ဖန်းသည် ချန်မိသားစု၏ ပစ်မှတ်ထား ဖိနှိပ်ခြင်းကို နေရာတိုင်း၌ ခံခဲ့ရသည်။
မိဘများ မရှိတော့သဖြင့် ချန်ဖန်းသည် မိသားစုသံယောဇဉ်ကို အထူးပင် တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ သူသည် လွန်ကဲလှသော ဆွေမျိုးများ၏ လုပ်ရပ်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ သည်းခံခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာခဲ့ကြ၏။
ကြိမ်ဖန်များစွာ သူတို့သည် ချန်ဖန်း၏ သံယောဇဉ်ကို အေးစက်စေခဲ့သည်။
ယနေ့အထိတိုင်အောင် သူတို့သည် သူ့ကို ပြုံးပြုံးကြီးနှင့် အရှက်ကွဲခံခိုင်းကာ အခြားသူ၏ ကလေးကို တာဝန်ယူပေးမည့် "ငုံ့ခံသူ" တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေချင်နေကြသည်။ ဒါက သည်းခံနိုင်စရာ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။
"ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေရင် မင်းတို့ကိုယ်တိုင် မိန်ရှူ ကို လက်ထပ်လိုက်ကြပါလား!" ချန်ဖန်းက လူတိုင်းကို စိန်ခေါ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ချန်ဖန်း... မင်း ဘယ်လိုစကားမျိုး ပြောရဲတာလဲ!" အဒေါ်ကြီး ချန်ယွိကျိန်း က ချန်ဖန်းကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။
"မင်းက ငါတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးရဲ့လား!" အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင် ကလည်း မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ချန်ဖန်း... မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ငါတို့ ချန်မိသားစုဝင်လို့ အသိအမှတ်ပြုထားသေးတယ်ဆိုရင် ဒီမင်္ဂလာပွဲကို မဖြစ်မနေ သဘောတူရမယ်!!!"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏—
"ချန်မိသားစုဝင် ဟုတ်လား... မင်းတို့ကရော ငါ့ကို ချန်မိသားစုဝင်လို့ သတ်မှတ်လို့ ငါ့ကို မီးတွင်းထဲ တွန်းပို့နေတာလား။"
"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါလည်း ချန်မိသားစုဝင် မဟုတ်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။"
"ဒီနေ့ကစပြီး ငါနဲ့ မင်းတို့ ချန်မိသားစု ကြားမှာရှိတဲ့ အဆက်အသွယ် အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ!!!"
ချန်ဖန်း၏ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်မိသားစုလုံးသည် ခဏချင်းပင် သင်္ချိုင်းကုန်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။
ချန်ဖန်းက သူတို့နှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ချင်နေလိမ့်မည်ဟု ထိုနေရာတွင်ရှိသော မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။
ရှူကျွန်းယောက် ပင်လျှင် ချန်ဖန်းကို ဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
"ချန်ဖန်း... မင်း ဘာစကားတွေ ပြောနေတာလဲ!"
"ချန်ဖန်း... မင်းသာ ငါတို့ ချန်မိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ရင် မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ငါတို့ ပြန်သိမ်းပိုက်မှာ။ မင်း ချက်ချင်းပဲ တကယ့် အောက်တန်းစား သူတောင်းစား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"
"ငါတို့ ချန်မိသားစု မရှိရင် မင်းက ယုတ်ညံ့တဲ့ ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လာမှာ!"
ချန်မိသားစုဝင်များသည် ချန်ဖန်းအား ဒေါသတကြီး ဝိုင်းဝန်းကြိမ်းမောင်းလိုက်ကြ၏။
"ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးမယ်။ မင်း ခုနကပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၊ မဟုတ်ရင် တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း နောင်တရပြီး ပြားမရှိတဲ့အခါ ငါတို့ ချန်မိသားစုဆီ ပြန်လာဖို့က ဒီလောက်မလွယ်ဘူး။" ဟု အဘိုးဖြစ်သူ ချန်ရှန်းဟိုင် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး!!!" ဟု ချန်ဖန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။ထို့နောက် ချန်ဖန်းသည် စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေကာ အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ကြောင်း စာချုပ်ကို ရေးသား၍ သူ၏လက်မှတ်ကို ထိုးလိုက်သည်။
"လက်မှတ်ထိုးလိုက်။" ရေးသားပြီးသည်နှင့် ချန်ဖန်းသည် ထိုစာချုပ်ကို ချန်ရှန်ဟိုင်း ၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ချပြလိုက်၏။
စကားနားမထောင်သော မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး ချန်ရှန်းဟိုင်သည် ဒေါသမီးဟုန်းဟုန်းတောက်သွားခဲ့သည်။ ဒေါသအရှိန်ကြောင့်ပင် ဘောပင်ကို ချက်ချင်းကောက်ယူကာ သူ၏လက်မှတ်ကို ထိုးလိုက်တော့သည်။
"ဟဲဟဲ... သုံးရက်ပင် မပြည့်သေးဘူး၊ သူ့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ကုန်သွားရင် ငိုပြီး ပြန်လာမှာပါပဲ။"
"သုံးရက်ဟုတ်လား... ဟဲဟဲ၊ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရ နှစ်ရက်တောင် ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြားမရှိဘဲ အဘိုးဆီ ဒူးထောက်ပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ လာတောင်းပန်ရတော့မှာ။"
"ငါတို့ ချန်မိသားစု မရှိရင် သူက သာမန်လူတွေထက်တောင် ပိုပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ ဆင်းရဲသားဘဝကို ရောက်သွားမှာ!"
ချန်မိသားစုဝင်များသည် လှောင်ပြုံးလှောင်လက်ဖြင့် သရော်လိုက်ကြ၏။
ချန်ဖန်းက သူတို့ ချန်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် အမှန်တော့ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ကောင်းချီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
နောင်တွင် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကို ခွဲဝေယူမည့် ချန်ဖန်း မရှိတော့သဖြင့် သူတို့သည် အနည်းဆုံး သန်းပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ကုဋေပေါင်းများစွာ ပိုမိုရရှိကြတော့မည် မဟုတ်ပါလော။
အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ကြောင်း စာချုပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း ချန်ဖန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်—
"ဒီနေ့ကစပြီး ငါနဲ့ ချန်မိသားစုကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး!"
ချန်ဖန်း၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စက်ရုပ်ဆန်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
【ဒေါင်】
【အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့၊ ဆုကြေးငွေ - ဘီလီယံ ၁၀၀၀】
ချက်ချင်းပင် သူ၏ဖုန်းသည် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
ချန်ဖန်းသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူ၍ စစ်ဆေးလိုက်၏။
【သင်၏ နောက်ဆုံးဂဏန်း 5169 ရှိသော ဘဏ်အကောင့်ထဲသို့ ၁,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀ ယွမ် ဝင်ရောက်လာပါပြီ။ လက်ကျန်ငွေ - ၁,၀၀၀,၀၀၀,၃၁၇ ယွမ်】