အခန်း (၇) - စစ်ရိပ်စစ်ငွေ့များ

ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်မှာ ပွတ်တိုက်မှုတွေက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ပဋိပက္ခတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ ကူမိုဂါကူရီ (တိမ်တိုက်ကျေးရွာ) က နင်ဂျာစစ်တပ်တွေကို မီးလျှံတိုင်းပြည် နဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတဲ့ ယုနိုတိုင်းပြည် ထဲကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ ရှစ်မြီးပိုင်ရှင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုပါ တွေ့လိုက်ရတယ်လို့ သတင်းထွက်လာပါတယ်။

ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ မူယွဲ့အနေနဲ့ တတိယမြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် စစ်က စနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ အပြင်းအထန် မပေါက်ကွဲသေးတာပါပဲ။

မြေအောက်အန်ဘူ အဖွဲ့ဝင် နင်ဂျာတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က သာမန်နင်ဂျာတွေထက်စာရင် အချက်အလက်တွေကို ပိုပြီး သိရှိထားပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ကိုနိုဟာရဲ့ အဖြူရောင်စွယ်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ကတည်းက နင်ဂျာကမ္ဘာမှာ ရေအောက်အကြောတွေ လှုပ်ခတ်နေခဲ့တာပါ။ ကူမိုဂါကူရီကော၊ အိဝါဂါကူရီ (ကျောက်တုံးကျေးရွာ) နဲ့ ဆူနာဂါကူရီ (သဲကျေးရွာ) တို့ပါ အားလုံးက လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေး ချောင်းနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မူယွဲ့ တစ်ခါက ကာတွန်းကြည့်ဖူးတုန်းကတော့ အဖြူရောင်စွယ်တော်က အခြား နာမည်ကြီးပြီး သန်မာတဲ့သူတွေနဲ့ သိပ်မကွာခြားဘူးလို့ပဲ ခံစားခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို လက်ခံရရှိပြီးတဲ့နောက်မှပဲ "အဖြူရောင်စွယ်တော်" ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်ရဲ့ တန်ဖိုးကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့တယ်။

အခြားသူတွေက နာမည်ကြီး သန်မာသူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ သရေကျလို့ဖြစ်ဖြစ်၊ အနိုင်ရလို့ဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကြီးတာမျိုး၊ ဒါပေမဲ့ အဖြူရောင်စွယ်တော်ကတော့ မတူပါဘူး။ သူက "သတ်ဖြတ်ခြင်း" ကြောင့် နာမည်ကြီးတာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အရည်အသွေးက အလွန်မြင့်မားပါတယ်။ ချာကာရာ ဓားမြှောင်တိုတစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး စစ်မြေပြင်မှာ ရက်စက်လှတဲ့ မြက်ရိတ်စက်ကြီးတစ်လုံးလို ပြောင်းလဲသွားတတ်တာမျိုးပါ။ မင်းက ဂျီနင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂျိုနင် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းခနဲ ဖြစ်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ ဘဝ ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ။

ဒါက အဖြူရောင်စွယ်တော်ရဲ့ စွမ်းရည်က လူတိုင်းထက် သာလွန်ပြီး နင်ဂျာကမ္ဘာမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်နေလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံက အားနည်းတဲ့သူတွေကို အလွယ်တကူ နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အလွန်သင့်တော်လို့ပါပဲ။ ကိုယ့်ထက် အားနည်းတဲ့သူမှန်သမျှကို သူက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။

ကိုနိုဟာမှာ ဒီလို သန်မာတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာကို မြင်တော့ အခြား နင်ဂျာကျေးရွာတွေက သေချာပေါက် ရွာကို လာရောက်ကျူးကျော်ဖို့ မျက်စိကျလာကြတာပေါ့။ အထူးသဖြင့် ကူမိုဂါကူရီနဲ့ အိဝါဂါကူရီ တို့ပါပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကျေးရွာနှစ်ခုက ဒုတိယမြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်တုန်းက ဆုံးရှုံးမှု အနည်းဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုအချိန်မှာ ပထမနေရာကို စိန်ခေါ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အင်အား တောင့်တင်းနေပြီလို့ ခံစားနေရလို့ပါပဲ။

"အဲဒီ စိတ်အနှောင့်အယှက်ကောင်းတဲ့ ကူမိုနင်ဂျာတွေကတော့ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ကြဘူး။ ပြန်ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်တော့မယ့်အတိုင်းပဲ" လို့ အာယာ အုအဲဒါ ကသက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

"အကယ်၍ အရှင်အဖြူရောင်စွယ်တော်သာ ရှိနေသေးရင် သူတို့တွေ ဒီလောက်အထိ မာနထောင်ရဲကြမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ချီဂူယွန်းက နည်းနည်း မကျေမနပ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ရပါတယ်၊ ငါတို့မှာ တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲနဲ့ အရှင်အိုရိုချီမာရူ တို့ရှိနေသေးတာပဲ။ အရင်လိုပဲ သေချာပေါက် ပြန်ပြီး အနိုင်ရမှာပါ" လို့ ကီမူရာ ဆူဂီတို က အငွေ့အသက်ကို လန်းဆန်းအောင် လုပ်ဖို့ ပြောလိုက်တယ်။

"တကယ်လို့ စစ်ပွဲဖြစ်လာရင် ငါတို့ ကျောင်းဆရာတွေလည်း တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ တာဝန်တွေ ရလာနိုင်မလားဟင်?" မူယွဲ့က သူ အလေးအနက်ဆုံး ထားတဲ့ မေးခွန်းကို မေးလိုက်တယ်။

သူက နင်ဂျာကျောင်းကနေ မထွက်ခွာချင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပြီး သန်မာလာနိုင်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ စနစ်သုံးပြီး လှည့်စားတာလောက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ မကောင်းဘူးလေ။

"ဒါက စစ်ပွဲရဲ့ ပြင်းထန်မှုအပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့၊ တကယ်လို့ အရမ်းပြင်းထန်လာရင် ဆရာတချို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအလိုက် စစ်ကြောင်းအမျိုးမျိုးမှာ ပါဝင်ရလိမ့်မယ်" လို့ အာယာ အုအဲဒါက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

အာယာ အုအဲဒါ ပြောတာကို ကြားရတဲ့အခါ မူယွဲ့အနေနဲ့ ရင်ထဲမှာပဲ ဘုရားတရား တိုင်တည်ပြီး သူ့ကို စစ်ထဲ နောက်ကျမှ ခေါ်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ မခေါ်ဖို့ပဲ ဆုတောင်းနေမိပါတော့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုနိုဟာနဲ့ အခြား ကြီးမားတဲ့ နင်ဂျာကျေးရွာလေးရွာအကြား ဖြစ်ပွားမယ့် တတိယမြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်ကြီးက အလွန် ရက်စက်ပြင်းထန်လှတာမို့လို့၊ နင်ဂျာကျောင်းက ဆရာတွေရဲ့ အင်အားကိုလည်း သေချာပေါက် လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်လို့ပါပဲ။

မူယွဲ့က စစ်မြေပြင်သွားဖို့ မကြောက်ပါဘူး။ သူ ကြောက်တာက သူ မကြီးထွားသေးခင်မှာ စစ်မြေပြင်ကို သွားရမှာကိုပါ။ တတိယမြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်ကြီးက တကယ်ကို အန္တရာယ် အလွန်များပါတယ်။ ပထမအချက်က ကြီးမားတဲ့ နင်ဂျာကျေးရွာကြီး ငါးရွာလုံးက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြမှာဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပြီးတော့ အုချီဟာ မာဒါရာနဲ့ အနက်ရောင်ဇက်ဆုတို့ကလည်း နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေကြလို့ပါပဲ။

"ဆရာဟာနျူ၊ မင်း ဒါကို အရမ်းစိတ်ပူမနေပါနဲ့။ ငါတို့က နံပါတ်တစ် နင်ဂျာကျေးရွာပဲဥစ္စာ၊ ငါတို့ ဆရာတွေအားလုံး စစ်မြေပြင်သွားပြီး တိုက်ခိုက်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးအထိတော့ ဘယ်လိုမှ ဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး" လို့ ကီမူရာ ဆူဂီတိုက ကိုနိုဟာအပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေခဲ့တယ်။

"ကျွန်တော်က စစ်မြေပြင်သွားရမှာကို စိတ်ပူလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီအတိုင်း မေးကြည့်တာပါ။ အချိန်တန်ရင် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အမြဲ အဆင်သင့်ပါပဲ" လို့ မူယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။ တကယ်တမ်း မသွားချင်ဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း ဒါမျိုးကိုတော့ ထုတ်ပြောလို့ ဘယ်ရပါ့မလဲ။

မူယွဲ့ စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ စာလုံးအလှရေးခြင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့တယ်။ ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ပထမနှစ် အတန်း (၁) ဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

မူယွဲ့ တံခါးဝကနေ စာသင်ခန်းထဲကို ကြည့်လိုက်တယ်။ စစ်ရိပ်စစ်ငွေ့တွေက ကလေးတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး၊ စာသင်ခန်းထဲမှာ ပျော်ရွှင်စရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

"ညီအစ်ကို... ငါ့ရဲ့ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ အစီအစဉ်က ဘယ်လိုလဲ? မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရဲ့လား?" နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ကာမိဇူကီ အိဇုမိုက ဂန်းကိုတဲဆုရဲ့ ရလဒ်ကို စပ်စုချင်နေခဲ့တယ်။

"ဟူး... မပြောပါနဲ့တော့ကွာ။ ညီအစ်ကို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဝမ်းကွဲက အရမ်း ကလိန်ကကျစ်ကျတာပဲ။ ငါ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ပြီးတဲ့နောက် သူကလည်း ငါလုပ်သလိုမျိုး ထပ်တူထပ်မျှ လိုက်လုပ်တယ်လေ!" လို့ ဂန်းကိုတဲဆုက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ၊ သူ့ဝမ်းကွဲလည်း အန်တီ့ဆီကနေ အဆူခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ မထင်မှတ်ထားတာကတော့ သူ နောက်တစ်ဆင့် မလုပ်ရသေးခင်မှာပဲ သူ့ဝမ်းကွဲက အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ သူ့ကို ပြန်ပက်တာပါပဲ။ သူကလည်း ကလေး၊ သူ့ဝမ်းကွဲကလည်း သူ့ထက် တစ်နှစ်ပဲ ကြီးတာမို့လို့ ကလေးချင်း အတူတူပါပဲ။ နောက်ဆုံးရလဒ်ကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အပြန်အလှန် အဆူခံရ၊ အရိုက်ခံရပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ စစ်ပွဲကို ရပ်စဲလိုက်ရကာ ဒီအဆိပ်ပြင်းတဲ့ အစီအစဉ်ကို ဘယ်တော့မှ မသုံးရမယ့် "တားမြစ်နည်းလမ်း" အဖြစ် ပူးတွဲ ကြေညာလိုက်ရပါတော့တယ်။

"ဒီလို ကလိန်ကကျစ်ကျတဲ့သူလည်း ရှိတာပဲကိုး" လို့ ကာမိဇူကီ အိဇုမိုက ရင်ထဲကနေ ညည်းတွားလိုက်မိတယ်။ "မင်းဝမ်းကွဲက ဒီလောက် ကလိန်ကကျစ်ကျနေတော့ ငါလည်း လောလောဆယ် ဘာအစီအစဉ်မှ မတွေးတတ်တော့ဘူး" လို့ အိဇုမိုက အားနာစွာ ပြောလိုက်တယ်။

"ရပါတယ် ညီအစ်ကို အိဇုမို၊ မင်း ငါ့ကို အကြံဉာဏ်တွေ အများကြီး ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲဥစ္စာ။ အခု မင်းရဲ့ အခက်အခဲတွေကိုလည်း ငါ့ကို ပြောပြပါဦး၊ ငါ ကူညီစဉ်းစားပေးမယ်" လို့ ဂန်းကိုတဲဆုက ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

"ငါ ဘေးအိမ်က ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို သဘောကျနေလို့၊ ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ ဘယ်လို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိဘူး ဖြစ်နေတယ်" လို့ ကာမိဇူကီ အိဇုမိုက တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါက မခက်ပါဘူးကွာ၊ သူမ ကြိုက်မယ့် အရာတစ်ခုခုကို ပေးလိုက်ရုံပါပဲ" လို့ ဂန်းကိုတဲဆုက အကြံပြုလိုက်တယ်။

ကာမိဇူကီ အိဇုမိုက စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ "သူမက ငါတို့အိမ်ရှေ့က ဖြတ်သွားတိုင်း ငါ့ရဲ့ ပန်းခြံလေးကို ခဏခဏ ကြည့်တတ်တာ ငါသတိထားမိတယ်။ သူမ ပန်းကြိုက်တာ သေချာတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့အိမ်မှာလည်း ပန်းမစိုက်ထားကြဘူးလေ။"

"ဒါဆိုရင် ပန်းပေးလိုက်ပေါ့! သူမ မင်းကို သေချာပေါက် အရမ်းကျေးဇူးတင်သွားလိမ့်မယ်" လို့ ဂန်းကိုတဲဆုက အတည်ပြုပေးလိုက်တယ်။

"ဟမ်း... အဟမ်း၊ အတန်းစမယ်။" မူယွဲ့က အားလုံးကို အတန်းစပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးဖို့အတွက် နှစ်ချက်လောက် ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်။

ဆူညံနေတဲ့ စာသင်ခန်းက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး မူယွဲ့ရဲ့ စာသင်သံပဲ ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။ သူတို့ အတူတူရှိခဲ့တာ လေးရက်ပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ လူတိုင်းက စိတ်အေးချမ်းပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းအောင် သင်ကြားပေးတတ်တဲ့ မူယွဲ့ကို ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ သဘောကျကြပြီး စကားကိုလည်း နားထောင်ကြပါတယ်။

【 စာသင်ကြားမှု ပြီးဆုံးပါပြီ 】

【 သုံးသပ်ချက် — A 】

【 ဆုလာဘ် ရရှိပါသည် — ရေလျှံစွမ်းရည်·ရေနံရံအတတ်】

ဒီနင်ဂျာအတတ်ရဲ့ နာမည်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ရေနံရံအတတ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေက မူယွဲ့ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ လင်းခနဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါက အဆင့် B ရှိတဲ့ ရေလျှံစွမ်းရည် နင်ဂျာအတတ်ဖြစ်ပြီး၊ အာနိသင်ကတော့ ရှေ့ကနေ ကာကွယ်ပေးမယ့် ရေနံရံကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ထည့်ပြောရမှာကတော့ ဒုတိယမြောက် ဟိုကာဂဲ တိုဘီရာမရဲ့ ရေနံရံအတတ်က အခြားသူတွေနဲ့ မတူပါဘူး။ တိုဘီရာမရဲ့ ရေနံရံအတတ်က မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ၃၆၀ ဒီဂရီ ပတ်ပတ်လည် အကွက်အကွင်းမရှိ စက်ဝိုင်းပုံစံ တိုက်ရိုက် ဖန်တီးတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ့ခေါင်းထဲမှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာတဲ့ အပိုအသိပညာတွေကို ကြည့်ရင်းနဲ့၊ မူယွဲ့က သူ အရင်က လုံးဝ မသိခဲ့ဖူးတဲ့ ရေဓာတ်သဘာဝ ချာကာရာ ပြောင်းလဲခြင်းကိုပါ ကျွမ်းကျင်သွားတာကို သိလိုက်ရတယ်။ မူယွဲ့ စဉ်းစားကြည့်လိုက်တယ်၊ တကယ်လို့ စနစ်က သူ့ကို ဓာတ်သဘာဝပြောင်းလဲခြင်း အသိပညာကို မပေးခဲ့ရင် သူ ရေလျှံစွမ်းရည် ကို ဘယ်လိုမှ သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မူယွဲ့ကတော့ စိတ်ချရပြီး သေချာလှတဲ့ စနစ်ကြီးကို စိတ်ထဲကနေ သာဓုခေါ်လိုက်မိပါတယ်။

ကျောင်းဆင်းပြီးတဲ့နောက် မူယွဲ့က ရှီစုအီ ကို ခေါ်ပြီး သူ ရှာဖွေထားတဲ့ တောင်ဘက်တောအုပ်ထဲက မြစ်ချောင်းအသေးလေးဆီကို လေ့ကျင့်ဖို့ သွားခဲ့ကြတယ်။

"မီးလုံးကြီးအတတ်ကို မင်း ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ထားပြီးပြီပဲ။ ဒီနေ့ ဆရာ မင်းကို မီးလျှံစွမ်းရည် နင်ဂျာအတတ်အသစ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်" လို့ မူယွဲ့က ဒီနေ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်တယ်။

ပြောပြီးတာနဲ့ မူယွဲ့က လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပဲ ပါးစပ်ကနေ ကြီးမားတဲ့ မီးနဂါး သုံးကောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ မူယွဲ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အဲဒီမီးနဂါးတွေက ကောင်းကင်ထက်မှာ ဝဲပျံနေခဲ့ကြပြီး အဲဒီနောက် မြစ်ရေထဲကို တိုက်ရိုက် ငုပ်လျှိုးသွားခဲ့ကာ မြစ်ရေအမြောက်အမြားကို အငွေ့ပျံသွားစေခဲ့တာကြောင့် မြစ်ရေပြင်ပေါ်မှာ အဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့တွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။

"နဂါးမီးအတတ်ပဲ။" ရှီစုအီီက ဒီမီးလျှံစွမ်းရည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မှတ်မိသွားခဲ့တယ်။ သူ အုချီဟာမျိုးနွယ်စုက ဂျိုနင်တွေ ဒီနင်ဂျာအတတ်ကို သုံးတာကို မြင်ဖူးလို့ပါ။ သူ မှတ်မိသွားတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ သူ ပိုပြီးတော့ အံ့ဩသွားခဲ့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မူယွဲ့က တစ်ကိုယ်တည်းနဲ့ မီးနဂါး သုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ လက်ဟန်ကိုလည်း တစ်ချက်တည်းပဲ ပြုလုပ်ခဲ့လို့ပါပဲ။

ရှီစုအီီတစ်ယောက် မူယွဲ့ရဲ့ စွမ်းရည်အပေါ် ပိုပြီးတော့ စပ်စုချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။

"သေသေချာချာ ကြည့်ထားဦး၊ ဆရာ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ပြသပေးမယ်။"

မူယွဲ့က ရှီစုအီီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ လိုချင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရပါတော့တယ်။