အခန်း ၅၇ - စာမေးပွဲခန်းထဲမဝင်ခင်ကတည်းက တကယ့်စာမေးပွဲက စတင်နေပြီ

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေဖို့ လုပ်ရတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေက အုချီဟာ ရှီဆုအီ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ခက်ခဲပါတယ်။ ဒီမတိုင်ခင်တုန်းကတော့ သူက ပုံမှန်အားဖြင့် ပြေးရုံလောက်ပဲ လေ့ကျင့်လေ့ရှိပြီး အသက်ရှူရကျပ်တဲ့အထိ ပြေးရတာမျိုး ခဲယဉ်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မတူပါဘူး။ အုချီဟာ ရှီဆုအီက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တော်တော်များများကို လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒိုက်အကြိမ် ၈၀၀ ထိုးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အုချီဟာ ရှီဆုအီက သူ့လက်မောင်းတွေက သူ့လက်မောင်းတွေ မဟုတ်တော့သလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ထိုင်ထ အကြိမ် ၈၀၀ လုပ်ပြီးတဲ့အခါမှာလည်း သူ့ခြေထောက်တွေက ခဲဆွဲထားသလို လေးလံနေပါတယ်။ ဗိုက်ပြင်လေ့ကျင့်ခန်း အကြိမ် ၈၀၀ လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ဝမ်းဗိုက်တစ်ခုလုံး တင်းကျပ်ပြီး နာကျင်လာပါတယ်။

ဒီအခြေခံ လေ့ကျင့်ခန်းတွေအားလုံးကို ပြီးအောင်လုပ်ပြီးတဲ့နောက် သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ အုချီဟာ ရှီဆုအီက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သူကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မိုက်ဂိုင် အသည်းအသန် လေ့ကျင့်နေတာကို ဘေးကကြည့်နေတုန်းက ဘာမှမခံစားရပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင် လုပ်ကြည့်တဲ့အခါမှသာ ဘယ်လောက်တောင် နေရခက်ခဲလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ တောင့်ခံထားရတာပါ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေက အတော်လေး ဝေဝါးနေပြီဖြစ်ပြီး စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စိတ်ခွန်အားနဲ့ ပြီးအောင်လုပ်နေရပါတယ်။ အုချီဟာ ရှီဆုအီက လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ကူညီပေးဖို့ ချာကာရာကို ထုတ်သုံးချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်အီးထားရပါတယ်။ သူ တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းလို့ပါ။

မပြတ်စီးကျနေတဲ့ ချွေးတွေကြောင့် မျက်စိတွေ ဝေဝါးလာပြီး ချွေးထဲမှာပါတဲ့ ဆားဓာတ်တွေကြောင့် မျက်လုံးတွေ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်လာတာကို တွေးကြည့်ပါ။ လေးလံနေတဲ့ လက်ခြေတွေကို လှုပ်ရှားရတဲ့ အကြိမ်တိုင်းက စိတ်ဓာတ်နဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်နေသလိုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ပန်းတိုင်ကို မရောက်သေးတဲ့အတွက် ရပ်တန့်လို့လည်း မရပါဘူး။

“လေးရာ့တစ်ဆယ့်နှစ်၊ လေးရာ့တစ်ဆယ့်သုံး…”

မလှမ်းမကမ်းမှာ ဖားခုန်ခုန်ပြီး လေ့ကျင့်နေတုန်းဖြစ်တဲ့ မိုက်ဂိုင်ကို ကြည့်ရင်း အုချီဟာ ရှီဆုအီရဲ့ ရင်ထဲမှာ အံ့ဩချီးကျူးစိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ သူနဲ့ မိုက်ဂိုင်က လေ့ကျင့်ရေးကို အချိန်တူတူလောက်မှာပဲ စတင်ခဲ့တာပါ။ မိုက်ဂိုင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သူ့ထက်တောင် ပိုပြီး လုပ်ရကိုင်ရ ခက်ခဲပါတယ်။ သူ ဒိုက်ထိုးတဲ့အခါ သာမန်အတိုင်းပဲ ဒိုက်ထိုးတာဖြစ်ပြီး မိုက်ဂိုင် ဒိုက်ထိုးတဲ့အခါမှာတော့ ကျောပေါ်မှာ အလေးတုံးအဖြစ် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တင်ထားရပါတယ်။ အဲဒီလိုမျိုး အခြေအနေမှာတောင် မိုက်ဂိုင်က အချိန်တူတူအတွင်းမှာ သူ့ထက် ပိုလုပ်နိုင်ပြီး သူ အမောဆို့နေချိန်မှာတောင် မိုက်ဂိုင်က ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ အားအင်တွေ ကျန်ရှိနေပါသေးတယ်။

တကယ်တော့ သာမန် ကိုယ်ခံပညာချင်း တိုက်ခိုက်ရင်တောင် အုချီဟာ ရှီဆုအီက မိုက်ဂိုင်ကို ရှုံးမှာမဟုတ်ဘဲ မိုက်ဂိုင်ထက်တောင် သာလွန်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သာမန်ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုချင်း နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ သူက မိုက်ဂိုင်ထက် အများကြီး လိုပါသေးတယ်။

မိုက်ဂိုင် နားနေတဲ့အချိန်မှာ အုချီဟာ ရှီဆုအီက မမေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဂိုင်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း ပမာဏကို ပြီးအောင်လုပ်နိုင်တာ ကြည့်ရင် အရင်ကတည်းက နေ့တိုင်း ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။"

မိုက်ဂိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေပါတယ်။

"ငါ နင်ဂျာအကယ်ဒမီ မတက်ခင်ကတည်းက စလုပ်ခဲ့တာ။ ငါ့အဖေက ငါ့ကို အတူတူ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဖို့ ခေါ်သွားပေးတယ်။"

မိုက်ဂိုင်ရဲ့ စကားကို ကြားရတဲ့အခါ အုချီဟာ ရှီဆုအီ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး အားကျမိသွားပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အဲဒီအသက်အရွယ်မှာ မိဘတွေ မရှိတော့လို့ပါ။ အကယ်၍ သူ့မိဘတွေသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် သူ့ကို နင်ဂျာအသိပညာတွေ သင်ပေးကြမှာပဲလို့ အုချီဟာ ရှီဆုအီ ယုံကြည်နေပါတယ်။

"ရှီဆုအီ၊ မင်း ပြီးအောင်မလုပ်နိုင်ဘဲ အရမ်းပင်ပန်းနေတာလား။ ငါ့မှာ အဖေ သင်ပေးထားတဲ့ လေ့ကျင့်ရေး လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ မင်း နားထောင်ချင်လား။"

မိုက်ဂိုင်က သူ့အဖေဆီကနေ ရရှိထားတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နည်းကို အုချီဟာ ရှီဆုအီကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အုချီဟာ အိုဘီတိုနဲ့ အုချီဟာ ရှီဆုအီတို့လိုမျိုး ဆွေးမျိုးတော်စပ်မှု မရှိသလို၊ သူကလည်း အုချီဟာ ရှီဆုအီနဲ့ အများကြီး မပတ်သက်ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ခဏခဏ အတူတူ လေ့ကျင့်ပြီး အတူတူ စားသောက်ကြတာမို့လို့ မိုက်ဂိုင်က အုချီဟာ ရှီဆုအီကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးပါပြီ။

“ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ။”

အုချီဟာ ရှီဆုအီ စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စည်းကမ်းရှိအောင် လေ့ကျင့်ပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းကို စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုလို သဘောထားရမယ်။ တကယ်လို့ စိန်ခေါ်မှုကို ပြီးအောင်မလုပ်နိုင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြစ်ဒဏ်ပေးရမယ်။ ဥပမာ- သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း ဒိုက်အကြိမ် ၃၀၀၀ ပြည့်အောင် မထိုးနိုင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒိုက်အကြိမ် ၅၀၀ ပိုထိုးခိုင်းပြီး အပြစ်ပေးရမယ်။”

မိုက်ဂိုင်က ပြောပါတယ်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘောင်တွေခတ်ပြီး တွန်းအားပေးတာက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ လေ့ကျင့်နည်းတစ်ခုပဲ။”

အုချီဟာ ရှီဆုအီက ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီး ပြောပါတယ်။

မိုက်ဂိုင်ရဲ့ နည်းလမ်းက ဆရာမူယွဲ့ရဲ့ တိုက်ပွဲပုံစံနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ သူ ခံစားရပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေတတ်တဲ့ မိုက်ဂိုင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးဖို့ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို တွေးမိလိမ့်မယ်လို့ အုချီဟာ ရှီဆုအီ ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါ ငါ့အဖေ သင်ပေးထားတာ။ ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရတိုင်း ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စည်းကမ်းရှိအောင် လေ့ကျင့်ရမယ်။"

မိုက်ဂိုင်က ခေါင်းကိုကုတ်ရင်း ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

“ဒါဆို မင်းရဲ့အဖေက အရမ်းသန်မာတဲ့ ဂျိုနင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။”

အုချီဟာ ရှီဆုအီက ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။ မိုက်ဂိုင်လို သားမျိုးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တာကြောင့် မိုက်ဂိုင်ရဲ့ အဖေက ညံ့ဖျင်းတဲ့သူ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူ ခံစားရလို့ပါ။

“ဟာဟာ၊ သူက ဂျီနင်တစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက အရမ်းသန်မာတယ်လို့ ငါထင်တယ်။”

မိုက်ဂိုင်က ရယ်မောပါတယ်။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဂျီနင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်ဆိုပေမယ့် ဒါက သူ့အဖေရဲ့ စွမ်းအားအပေါ် မိုက်ဂိုင်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။

“ဂျီနင်…”

အုချီဟာ ရှီဆုအီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး မိုက်ဂိုင်ရဲ့ အဖေအကြောင်းကို ပိုပြီး သိချင်လာပါတယ်။ မိုက်ဂိုင်ရဲ့ အသက်အရွယ်အရ ကြည့်ရင် သူ့အဖေက အသက် ၂၈ နှစ်ထက် ကျော်လွန်နေမှာဖြစ်ပြီး အသက် ၃၀ ကျော်နေတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီအသက်အရွယ်အထိ ဂျီနင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာက ရှားပါးလှပါတယ်။

“ငါ့မှာ ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ချာကာရာ အသုံးပြုနည်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ ငါတို့ အတူတူ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”

အုချီဟာ ရှီဆုအီက အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

နင်ဂျာအကယ်ဒမီရဲ့ ပထမတန်း စာသင်ခန်းတစ်ခုအတွင်း။

“ဒီနေ့အတွက် နင်ဂျာသီအိုရီ သင်ခန်းစာ ပြီးပါပြီ။ ကျောင်းပိတ်ရက် စာမေးပွဲက နောက်နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ရှိပါတယ်။ အဲဒီတော့ စာမေးပွဲအတွက် စာပြန်ကြပြီး ပြင်ဆင်ကြပါ။”

မူယွဲ့က ပြောပါတယ်။

မူလကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတည်းက စာသင်တာ ပြီးဆုံးရမှာဖြစ်ပေမယ့် မူယွဲ့က စာကို ခပ်မြန်မြန် သင်ကြားခဲ့တာကြောင့် စာပြန်ဖို့အတွက် နှစ်ပတ်အချိန် ကျန်ရှိနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

“ဆရာမူယွဲ့၊ သမီးအတွက် မုန့်လုံးစမ်းကို မမေ့နဲ့ဦးနော်။”

အန်ကိုက ပြောပါတယ်။

“စာမေးပွဲမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်း ရသရွေ့တော့ မုန့်လုံးစမ်းကို သေချာပေါက် စားရမှာပါ။”

မူယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဆရာမူယွဲ့၊ ကျွန်တော်လည်း မုန့်စားချင်ပါတယ်။”

ဂန်းပု မိတ်ဆွေက လက်ထောင်ပြီး ပြောပါတယ်။

“စာမေးပွဲအတွက် သေချာ ပြင်ဆင်ထားကြပါ၊ အချိန်တန်ရင် ဆုလာဘ်တွေ ရှိမှာပါ။”

မူယွဲ့က သင်ခန်းစာ အစီအစဉ်ကို သိမ်းဆည်းရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

ခဏအကြာမှာပဲ အတန်းဆင်းခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာပြီး အဲဒီနဲ့အတူ စနစ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေလည်း ပေါ်လာပါတယ်။

【 စာသင်ကြားခြင်း ပြီးဆုံးပါသည် 】

【 အကဲဖြတ်မှု - အဆင့် A 】

【 ဆုလာဘ် - မီးမှုတ်ထုတ်ခြင်းအတတ် 】

မူယွဲ့က သင်ခန်းစာ အစီအစဉ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲကနေ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒါက ပိုပြီး အသုံးဝင်တဲ့ မီးမှုတ်ထုတ်ခြင်း နင်ဂျာအတတ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။

“တကယ်ကြီး စာပြန်ဖို့ နှစ်ပတ်တောင် အချိန်ပေးရတာလား။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် အရမ်းပင်ပန်းဖို့ ကောင်းနေပြီ။”

ဂန်းပု မိတ်ဆွေက ညည်းတွားပါတယ်။

“ဒါဆိုလည်း စာမပြန်နဲ့ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတန်းထဲမှာ စာနားထောင်ခဲ့တာပဲဥစ္စာ။”

ခါမိဇုကိ အိဇုမိုက အကြံပြုပါတယ်။

ဂန်းပု မိတ်ဆွေက အားကိုးလို့မရတာကြောင့် ခါမိဇုကိ အိဇုမိုက ရည်းစားရဖို့အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရမယ်လို့ ခံစားနေရပါတယ်။ သူက ဘေးအိမ်က ကောင်မလေးလည်း နင်ဂျာအကယ်ဒမီရဲ့ ပထမတန်း၊ ဆဋ္ဌမအတန်းမှာ တက်နေတယ်ဆိုတာကို စုံစမ်းသိရှိထားပြီးပါပြီ။ သူက သီအိုရီစာမေးပွဲမှာ အဆင့်တစ်ရအောင် ယူပြီးမှ အဆင့်တစ်အနေနဲ့ ကောင်မလေးအနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲတုန်းက ဂန်းပု မိတ်ဆွေက သူ့ထက် အမှတ်အနည်းငယ် နည်းခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် မကြာသေးခင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်စာမေးပွဲတွေမှာတော့ သူ့နဲ့ အမှတ်တူတူလောက် ဖြစ်နေပါတယ်။ ခါမိဇုကိ အိဇုမိုက ဂန်းပု မိတ်ဆွေကို အဆင့်တစ်နေရာအတွက် အားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်လို့ ခံစားရတာကြောင့် ဂန်းပု မိတ်ဆွေကို စာမပြန်ချင်အောင် လှည့်စားလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"စာမပြန်ဘူး ဟုတ်လား။ ဒါက ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲ ပြောပြဖူးတာတော့ တစ်ခါတလေ စာမေးပွဲအတွက် စာမပြန်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စိတ်ထားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရင် စာမေးပွဲမှာ ပိုပြီး အမှတ်ကောင်းတတ်တယ်တဲ့။"

ဂန်းပု မိတ်ဆွေက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောပါတယ်။

တကယ်တော့ ဂန်းပု မိတ်ဆွေရဲ့ ပထမဆုံး ညည်းတွားမှုက ဒီစကားအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူက ခါမိဇုကိ အိဇုမိုကို စာမပြန်ချင်အောင် လုပ်ပြီး သူက အဆင့်တစ်နေရာကို လုယူချင်နေတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သီအိုရီမှာ အဆင့်တစ် ရနိုင်ပါတယ်လို့ မိဟွီရဲ့ ရှေ့မှာ ကြွားလုံးထုတ်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပြီး ခါမိဇုကိ အိဇုမိုက သူ့အတွက် အားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေလို့ပါ။

“ဟေး… ဒါက တကယ်ကြီးလား။”

အန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။ သူမလည်း နှစ်ပတ်လုံးလုံး စာပြန်ရမှာကို ပင်ပန်းတယ်လို့ ခံစားနေရတာပါ။

ဂန်းပု မိတ်ဆွေနဲ့ ခါမိဇုကိ အိဇုမိုတို့က ထောက်ခံတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြကြပါတယ်။

“ရှီဆုအီ၊ မင်းကော ပုံမှန်ဆို စာမေးပွဲအတွက် စာပြန်လေ့ရှိလား။”

အန်ကိုက အနောက်ကနေ အုချီဟာ ရှီဆုအီကို လှမ်းမေးပါတယ်။

အုချီဟာ ရှီဆုအီက ခေါင်းခါပြပါတယ်။ သူက အတန်းထဲက စာတွေအားလုံးကို မှတ်မိနေပြီးသား ဖြစ်လို့ပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲတုန်းက သီအိုရီမှာ အဆင့်တစ် ရခဲ့တဲ့ အုချီဟာ ရှီဆုအီက ဒီလိုပြောတာကို မြင်တော့ အန်ကိုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး သူမလည်း စာပြန်ဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီပိတ်ရက်ကျရင် ငါတို့ အတူတူ သွားဆော့ကြရအောင်။”

အန်ကိုက သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

"မရဘူး၊ ငါက ဒီပိတ်ရက်ကျရင် အိမ်မှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေ ရှိလို့။"

ဂန်းပု မိတ်ဆွေက ခေါင်းခါပြီး ငြင်းဆန်လိုက်ပါတယ်။ သူက သွားမဆော့ချင်ပါဘူး၊ အိမ်မှာ စာကျက် စာပြန်ပြီး အဆင့်တစ်နေရာကိုပဲ ယူချင်နေတာပါ။

“မင်းကော အိဇုမို။”

အန်ကိုက ခါမိဇုကိ အိဇုမိုကို လှည့်ကြည့်ပါတယ်။

ခါမိဇုကိ အိဇုမိုကလည်း ခေါင်းခါပြီး ပြောပါတယ်။

"ငါ့အိမ်မှာလည်း မကြာသေးခင်ကတည်းက ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ သွားလို့မရဘူး။"

တစ်ဖက်လူကို စာမပြန်ဖြစ်အောင် လှည့်စားထားပြီးပြီ ဖြစ်လို့ သူလည်း အိမ်မှာ စာပဲ ပြန်ဖတ်ရမှာပါ။

“ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ၊ ငါ တခြားသူကိုပဲ သွားခေါ်တော့မယ်။”

အန်ကိုက သူတို့နှစ်ယောက် ပြောတာကို ဘာမှ သံသယမဝင်ပါဘူး။

တကယ့် စာမေးပွဲကတော့ စာမေးပွဲခန်း အပြင်ဘက်ကတည်းက စတင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အန်ကိုကတော့ ပြိုင်ပွဲကနေ အစောကြီး အဆင်သင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပါပြီ။