အခန်း ၄၇ - ပန်နယ်လ်က အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာတယ်

(ပန်နယ်လ်=အချက်လက်စစ်တဲ့ဘောင်)

【နာမည် - ဟာနျူ မူယွဲ့】

【အသက် - ၁၈ နှစ်】

【ချာကာရာ - ၈၀၀၀】

【စွမ်းရည်များ - ပါမောက္ခ၊ မီးဓာတ်‌·တိုကဲကု၊ လက်ဝါးနတ်သက်စိုးပညာ၊ လေဓာတ်·ဖိသိပ်ပျက်စီးခြင်း၊ မြေဓာတ်·မြေစီးတံတိုင်း၊ တံခါးရှစ်ပေါက် ဖွင့်ဟခြင်း...】

【သုံးသပ်ချက် - မင်းဟာ ချာကာရာရဲ့ သဘာဝပြောင်းလဲမှု ခုနစ်မျိုးလုံးကို တတ်မြောက်ထားပြီး ရေဓာတ်နဲ့ မီးဓာတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်‌။ တိုက်ခိုက်ရုံသက်သက်ဆိုရင် သာမန်ဂျောနင်တွေဟာ မင်းရဲ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ ပြားပြားဝပ်သွားလိမ့်မယ်။ သန်မာတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ချာကာရာကို ဆက်ပြီးတိုးမြှင့်ဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်】

ပြီးခဲ့တဲ့လက စာမေးပွဲပြီးစအချိန်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပန်နယ်လ်အချက်အလက်တွေက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် ခုန်တက်လာခဲ့တယ်။ ဒီလမှာတော့ လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်တွေကြောင့် ချာကာရာ တိုးပွားလာမှုက သိသိသာသာကို ထင်ရှားနေတယ်။ သူ အချိန်ခရီးသွားပြီး ရောက်လာခဲ့တာက ဧပြီလမှာ ဖြစ်တယ်။ ဧပြီလကနေ မေလအထိ စုစုပေါင်း ချာကာရာ တိုးပွားမှုက တစ်ထောင်ရှိခဲ့ပြီး ၄၃၀၀ ကနေ ၅၃၀၀ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မေလအစောပိုင်း စာမေးပွဲကရတဲ့ ချာကာရာ ၅၀၀ ကို ထည့်တွက်ရင် ၅၈၀၀ ရှိခဲ့တယ်။

မေလအစောပိုင်း စာမေးပွဲပြီးကတည်းကနေ အခု ဇွန်လအစအထိတော့ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ၅၈၀၀ ကနေ ၈၀၀၀ ကို တိုက်ရိုက်ရောက်သွားတာကြောင့် စုစုပေါင်း ချာကာရာ ၂၂၀၀ တိုးလာခဲ့တယ်။ မူယွဲ့က တစ်ချိန်တုန်းက ရုဒ်အဖွဲ့ရဲ့ ဂျောနင်မှာ ချာကာရာ ၇၀၀၀ ရှိတာကို အားကျခဲ့ဖူးတယ်။ အခုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာတင် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။ အခုဆိုရင် သူက ရုဒ်အဖွဲ့ ဂျောနင်ထက် ချာကာရာ အမှတ်တစ်ထောင် ပိုများနေပြီ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဇွန်လကနေ ဇူလိုင်လအထိ ဒီလို ချာကာရာတိုးနှုန်းကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်ဆိုတာ မူယွဲ့ သိနေတယ်။ အခုလို အများကြီး တက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အိုဘီတိုရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်တွေ ပြီးဆုံးသွားလို့ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်သစ်တွေ မရှိသေးလို့ ဖြစ်တယ်။ ဇွန်လကနေ ဇူလိုင်လအထိ စာမေးပွဲတွေ မရှိဘဲ နောက်ဆုံးစာမေးပွဲကို ဇူလိုင်လလယ်မှာ ကျင်းပမှာ ဖြစ်တယ်။

စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ ချာကာရာ တိုးပွားမှုအပြင် မူယွဲ့ဟာ ရေချာကာရာ သဘာဝပြောင်းလဲမှု ကျွမ်းကျင်ခြင်း၊ မီးဓာတ် နင်ဂျုဆု ကျွမ်းကျင်ခြင်းနဲ့ ယင်ချာကာရာ သဘာဝပြောင်းလဲမှု ကျွမ်းကျင်ခြင်း စတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့တယ်။ ဒီဆုလာဘ်တွေက မူယွဲ့ရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို မြှင့်တင်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်စေပြီး မဟုတ်ရင်တော့ ချာကာရာပဲရှိပြီး စွမ်းရည်မရှိဘဲ ရှက်စရာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

အသွင်သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရဲ့ ချာကာရာ သဘာဝပြောင်းလဲမှု ကျွမ်းကျင်ခြင်းက မူယွဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာ အလိုချင်ဆုံး ဆုလာဘ် ဖြစ်တယ်။ ရေနဲ့ မီး သဘာဝပြောင်းလဲမှုတွေကို တတ်မြောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သက်ဆိုင်ရာ နင်ဂျုဆုတွေရဲ့ အထွက်နှုန်း ကန့်သတ်ချက် တိုးလာရုံတင်မကဘဲ မူယွဲ့ကသာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကြိုးစားရင် ရေနွေးငွေ့ထုတ်လွှတ်တဲ့ သွေးဆက်ခံမှုကန့်သတ်ချက်ကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ အကယ်၍ သဘာဝပြောင်းလဲမှု ခုနစ်မျိုးလုံးကိုသာ တတ်မြောက်သွားရင် ဘာတွေ ဖန်တီးနိုင်မလဲဆိုတာ မူယွဲ့တောင် မတွေးရဲတော့ဘူး။ ဒေါင်ဂျေဒ်ကို လက်နဲ့ ပွတ်ရုံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တောင်းခံလို့ ရနိုင်မှာလဲ။ မူယွဲ့ စဉ်းစားကြည့်ပြီး မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားရတယ်၊ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်က အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်သေးဘူး။ ဒေါင်ဂျေဒ်ကို ဆုတောင်းနိုင်ဖို့ဆိုရင် ဒီထက်မြင့်တဲ့ အဆင့် ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်နဲ့ ပွတ်ပြီး ဒေါင်ဂျေဒ်ကို မရနိုင်ရင်တောင် အမျိုးမျိုးသော သွေးဆက်ခံမှုကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖန်တီးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်တယ်။

“အိုဘီတို၊ ခါခါရှီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် တူတူ ပထမရတာ တော်တော်ဝမ်းသာဖို့ကောင်းတယ်” နိုဟာရာရင်းက ချိုသာတဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ အိုဘီတိုနဲ့ ခါခါရှီကို ဂုဏ်ပြုလိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ဖြစ်တာကြောင့် တူတူ ပထမရတာက အကောင်းဆုံး ရလဒ် ဖြစ်တယ်။

“ဟီး၊ အောက်ကနေ အားပေးနေတဲ့ ရင်း ကျေးဇူးကြောင့်ပါ” လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပေါင်း ၂၀ က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တဲ့ အကွက်က တကယ်ဖြစ်လာခဲ့တာကြောင့် အိုဘီတိုက အရမ်းရင်ခုန်နေပြီး မျက်နှာလေး အနည်းငယ် ရဲလျက် ပြောလိုက်တယ်။ ခါခါရှီရဲ့ နာမည်သာ ပါမလာရင် ပိုကောင်းမှာပဲလို့ အိုဘီတိုက စိတ်ထဲကနေ ထပ်ဖြည့်တွေးလိုက်သေးတယ်။

“ပူးတွဲပထမ၊ သရေပဲပေါ့” မိုက်ဂိုင်က စဉ်းစားဟန်နဲ့ ကြည့်နေတယ်။ အခုအချိန်အထိ သူနဲ့ ခါခါရှီက တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိခဲ့ဘူး။ အိုဘီတိုက နင်ဂျုဆုမှာ ခါခါရှီနဲ့ သရေကျနိုင်ခဲ့တာကို မြင်တော့ မိုက်ဂိုင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ခါခါရှီနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

“ခါခါရှီ၊ မင်း ပထမရတာကို ဆင်နွှဲတဲ့အနေနဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုလောက် ဆင်နွှဲရအောင်!” မိုက်ဂိုင်က အရမ်းတက်ကြွနေတယ်။

“ငါ ငြင်းတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဆင်နွှဲဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ဒီလို ပြိုင်ပွဲမျိုးမှာ ပထမရတာကို ဆင်နွှဲနေဖို့ မလိုဘူး” ခါခါရှီက မိုက်ဂိုင်ကို ငြင်းဆန်ရင်း အိုဘီတိုကိုပါ နှိမ်လိုက်တယ်။ အိုဘီတိုက ချက်ချင်းပဲ ခါခါရှီနဲ့ စကားနိုင်လုဖို့ လုပ်လိုက်ပေမယ့် မူယွဲ့နဲ့ အာဆူးမား ရောက်လာတာကို မြင်တော့ လက်လျှော့လိုက်တယ်။

“အိုဘီတို၊ မင်း အရင်စာမေးပွဲတွေတုန်းက တိတ်တိတ်လေး လျှို့ဝှက်ထားပြီး အခုမှ ရုတ်တရက်ကြီး တော်လာတာလား” အာဆူးမားက အိုဘီတိုရဲ့ ဘေးနားကို ပြေးလာပြီး အိုဘီတိုရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက မင်းဆီကနေ သင်ယူခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေပါပဲ အာဆူးမား” အိုဘီတိုက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူ ရေပေါ်လမ်းလျှောက်တာကို လေ့ကျင့်နေတုန်းက မူယွဲ့ပြောပြတဲ့ အာဆူးမားရဲ့ စံနမူနာကို အမှီပြုပြီး ဇွဲရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

“ဟားဟား၊ ငါကပဲ မင်းဆီက သင်ယူရမှာပါ၊ မင်း မီးဓာတ်ကို သုံးတာ အရမ်းတော်တယ်” အာဆူးမားကတော့ အိုဘီတိုက သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း မြှောက်ပင့်ပြောတယ်လို့ပဲ ထင်မှတ်ပြီး ပြုံးလျက် အိုဘီတိုရဲ့ လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်တယ်။

“ဆရာမူယွဲ့” နိုဟာရာရင်း၊ အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့က နောက်ကနေ လျှောက်လာတဲ့ မူယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတယ်။ နိုဟာရာရင်းက စတုတ္ထနှစ် အတန်း ၂ မှာ ခဏခဏ အစားထိုးဝင်တတ်တာကြောင့် မူယွဲ့နဲ့ ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်တယ်။

“တော်ကြတယ်” မူယွဲ့က ပြုံးပြီး အားပေးစကားပြောလိုက်ကာ အများကြီး မပြောဘဲ အာဆူးမားနဲ့အတူ မြန်မြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ သူနဲ့ သူ့ရဲ့ တပည့်သုံးယောက်ဟာ တခြားလူတွေရှိနေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုကို ထုတ်မပြဖို့၊ ကျောင်းက ဆရာနဲ့ ကျောင်းသားလိုပဲ ပြုမူဖို့ သတိပေးထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်တယ်။ မူယွဲ့က အကြောင်းရင်းကို မပြောပြဘဲ တပည့်တွေကို သူတို့ဘာသာ စဉ်းစားခိုင်းထားတယ်။ ဒါတောင်မှ မူယွဲ့က တခြားလူတွေရှိနေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့နဲ့ ထိတွေ့မှု သိပ်မလုပ်တာ ကောင်းတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ ဒီအချိန်က အိုဘီတိုက တကယ်ကို အားမကိုးရသေးဘူး။

မထွက်ခွာခင်မှာ မူယွဲ့က ခါခါရှီကို အကဲဖြတ်မှုတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။

【နာမည် - ဟာတာကဲ ခါခါရှီ】

【ချာကာရာ - ၂၅၀၀】

【ပါရမီ - S】

【သုံးသပ်ချက် - မိုးကြိုးဓာတ်နဲ့ မြေဓာတ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ သင့်တော်တယ်၊ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အကြံပြုတယ်】

ခါခါရှီရဲ့ ပန်နယ်လ်ကို ကြည့်ပြီး မူယွဲ့ ခဏလောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့တယ်။ အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာ ချာကာရာ နှစ်ထောင်ငါးရာ ရှိနေတာက ထူးခြားလွန်းတယ်။ သူ နင်ဂျာကျောင်းက ချူနင်ဆရာတွေအားလုံးကို စစ်ဆေးဖူးပြီး အများစုက ၁၅၀၀-၂၅၀၀ ဝန်းကျင်မှာပဲ ရှိကြတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ် ခါခါရှီက ချာကာရာပိုင်းမှာ ချူနင်အများစုထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး ယုံကြည်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်ရင် ရရှိမယ့် ချာကာရာက သေချာပေါက် အများကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်။

မူယွဲ့က ဒီဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အတွေးကို မြန်မြန်ပဲ လက်လျှော့လိုက်တယ်။ ခါခါရှီက အိုဘီတိုလို လှည့်စားရလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူက ချူနင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ သူက ဘာလို့ သူ့လို ချူနင်ဆရာတစ်ယောက်ဆီမှာ လာပြီး ပညာသင်ရမှာလဲ။

“ခါခါရှီက S ပဲ ရှိတာလား၊ အဲဒီတော့ သွေးမျိုးဆက် ခြောက်ခုမရှိရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီက အလွန်ဆုံး S ပဲ ရှိနိုင်တာလား” မူယွဲ့ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို တွေးမိသွားတယ်။ အကဲဖြတ်မှုတွေကနေ လူအများကြီးကို မြင်ဖူးတာကြောင့် ပါရမီနဲ့ ပါရမီထူးချွန်မှုက မတူဘူးဆိုတာ သူ သိတယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး S ပါရမီ ရှိနေတာချင်းတူတူ၊ အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်ဟာ နင်ဂျာကျောင်းတက်နေစဉ်အတွင်း ခါခါရှီနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်အကွာအဝေးကြီး ကွာဟနေရမှာလဲ။ ပါရမီထူးချွန်မှုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပါရမီဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ မူယွဲ့ ခံစားရတယ်။ သွေးမျိုးဆက် ခြောက်ခုရှိတဲ့ အဲဒီမိသားစုတွေက ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ပါရမီက အတော်လေး မြင့်မားကြတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် ဟျူဂါနဲ့ အုချီဟာတွေမှာ မူယွဲ့က ပါရမီ A အောက် ရောက်နေတဲ့သူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ပါရမီ ရှိနေတာတောင်မှ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးမှာ သာမန် ဂျောနင်တွေ မရှိကြဘူး။ ဇာတ်လမ်းထဲက B- အဆင့်ရှိတဲ့ တံခါးစောင့်နှစ်ယောက်တောင် အထူးဂျောနင်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်တယ်။

မူယွဲ့နဲ့ အာဆူးမား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့ လေးယောက်လုံး ဆွေးနွေးကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ရာမန် သွားစားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြတယ်။ ပထမရခဲ့တာကြောင့် အိုဘီတိုက ရက်ရက်ရောရောနဲ့ ရာမန်အတွက် သူ ပိုက်ဆံရှင်းမယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရာမန်စားနေတဲ့အချိန်မှာလည်း အိုဘီတိုနဲ့ ခါခါရှီတို့ ငြင်းခုံကြတာက မပါမဖြစ် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။

“မင်း နင်ဂျာကျောင်းမှာ တစ်တန်းလုံးမှာ ပထမ ရဖူးလို့လား” ခါခါရှီက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်တယ်။ “မင်း ဘယ်အချိန်မှာ ငါ့လိုမျိုး ကျောင်းမဆင်းခင်အထိ တစ်တန်းလုံးမှာ အမြဲတမ်း ပထမနေရာကို ထိန်းထားနိုင်မလဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါနဲ့ နိုင်ရှုံးအကြောင်း လာငြင်းခုံပါ”

အိုဘီတို စကားအိုင်သွားခဲ့တယ်။ သူ တစ်တန်းလုံးမှာ ပထမ မရဖူးသလို၊ အတန်းထဲမှာတောင် ပထမ မရဖူးခဲ့ဘူး။ မိုက်ဂိုင်လည်း ခေါက်ဆွဲစားတာကို ရပ်လိုက်တယ်။ သူလည်း တစ်တန်းလုံးမှာ ပထမ မရဖူးတာကြောင့် ခါခါရှီရဲ့ စကားက သူ့ကိုပါ ထိမှန်သွားခဲ့လို့ ဖြစ်တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အာဆူးမားကို စာသင်ပေးနေတဲ့ မူယွဲ့ဆီကို စနစ်ရဲ့ ပေါ့ပ်အပ်ဝင်းဒိုးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။