အခန်း ၁၉ - စောစောဘွဲ့ရတော့မလား

တတိယနေ့ရဲ့ စာမေးပွဲကတော့ အများကြီး ပိုမြန်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတန်းတစ်ခုစီက နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာဖြစ်ပြီး နင်ဂျာအကယ်ဒမီရဲ့ အတန်းတစ်ခုမှာ ရှစ်တန်းပဲ ရှိလို့ပါပဲ၊ ဒီနေ့ကလည်း ဒုတိယနေ့လိုပါပဲ၊ စာမေးပွဲမဖြေရတဲ့သူတွေ မလာဘဲ နေလို့ရပါတယ်၊ သို့သော်လည်း ဒီနေ့မှာတော့ စတုတ္ထတန်းရဲ့ ပထမတန်းမှာ ဘယ်သူ နံပါတ်တစ် ရမလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်ကြတဲ့ ကျောင်းသားအမြောက်အမြား လာရောက်ကြည့်ရှုကြတယ်

“ငါ မျက်စိမှားတာလား၊ အဲဒါ အုချီဟာ အိုဘီတို မဟုတ်လား၊ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဖြေဆိုမယ့်သူတွေဘက်မှာ ရောက်နေရတာလဲ” တစ်ယောက်က သံသယစိတ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်

“မင်း မနေ့က ဒုတိယအတန်းရဲ့ သတင်းကို ဂရုမစိုက်မိဘူး ထင်တယ်” ဘေးနားကလူက မေးလိုက်တယ်

“အင်း၊ မနေ့က ငါ ကံညံ့ပြီး ပထမဆုံးအဆင့်မှာတင် ငါတို့အတန်းထဲက အသန်မာဆုံးလူနဲ့ ဆုံခဲ့လို့ ရှုံးပြီး အိမ်ပြန်သွားရတာ”

“ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ အုချီဟာ အိုဘီတိုက အခု အများကြီး သန်မာလာပြီး သူ့အတန်းထဲက အုချီဟာ တက်ဆုအိုကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တာ”

ဘေးနားက ကြည့်ရှုနေကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေက အတန်းတစ်ခုစီက ပြိုင်ပွဲဝင်တွေအကြောင်းကို အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြတယ်၊ တစ်ခါတရံမှာ ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အငြင်းပွားမှုတွေလည်း ရှိတတ်ကြတယ်၊ ဒီအချိန်မှာတော့ အရင်က အုချီဟာ အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့ကို မကျေမနပ် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသူတွေတောင်မှ အုချီဟာ အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့ကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပြောဆိုပေးကြတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ကိုယ့်အတန်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဖြစ်နေကြလို့ပါပဲ

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အုချီဟာ ရှီဆုအီကပဲ အတန်းထဲမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်မှာ သေချာသလောက်ပဲ” ပထမဆုံးအဆင့်ကို ကြည့်ပြီးနောက် မူယွဲ့က အုချီဟာ အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့အတွက်တော့ မသေချာဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်

ဟျူဂါ ခါမွန်ရဲ့ နူးညံ့တဲ့လက်သီးပညာ လေ့ကျင့်မှုက ကောင်းမွန်ပြီး၊ ဟျူဂါ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်လုံးအစွမ်း အသာစီးရမှုနဲ့ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ မိုက်ဂိုင်အတွက် အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မှာဖြစ်သလို အုချီဟာ အိုဘီတိုအတွက်တော့ ပိုလို့တောင် ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်၊ မူယွဲ့အနေနဲ့ ဟျူဂါ မျိုးနွယ်စုရဲ့ နင်ဂျာတွေက အစောပိုင်းကာလတွေမှာ အသာစီးရဆဲပဲလို့ပဲ ပြောနိုင်ပါတော့တယ်၊ ဟျူဂါ မျက်လုံးအစွမ်းက အုချီဟာ မျက်လုံးအစွမ်း လိုမျိုး ပွင့်ဖို့ မခက်ခဲသလို၊ မိသားစုရဲ့ နူးညံ့တဲ့လက်သီးပညာကလည်း အင်မတန် ထူးချွန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာရပ် ဖြစ်လို့ပါပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သူနဲ့အတူ လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ အချိန်က အလွန် တိုတောင်းလွန်းပါသေးတယ်၊ အခုအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အင်အားက မသန်မာသေးသလို အားနည်းချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတာနဲ့အမျှ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲနှစ်ဆင့်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်၊ အုချီဟာ အိုဘီတိုက ဟျူဂါ ခါမွန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး၊ မိုက်ဂိုင်ကတော့ စတုတ္ထတန်းရဲ့ တတိယအတန်းက နင်ဂျာတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတယ်၊ မူယွဲ့ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ဟျူဂါ ခါမွန်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ အုချီဟာ အိုဘီတိုက နင်ဂျုဆုတစ်ခုတောင် မသုံးနိုင်ခင်မှာတင် နူးညံ့တဲ့လက်သီးဒဏ်ကြောင့် အပြင်းအထန် အရိုက်ခံရပြီး လမ်းပျောက်နေခဲ့ရတယ်

နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲမှာ မိုက်ဂိုင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အုချီဟာ အိုဘီတိုထက် အများကြီး ပိုကောင်းခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေအားလုံးကို ဟျူဂါ ခါမွန်ရဲ့ မျက်လုံးအစွမ်းက အပြည့်အဝ မြင်နေရတာကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုတဲ့ ရလဒ်ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး

အုချီဟာ အိုဘီတိုက ပွဲစဉ်မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တယ်၊ သူက ပထမနေရာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့တာဖြစ်ပေမယ့် ထိပ်ဆုံးနှစ်ယောက်စာရင်းထဲတောင် မဝင်ခဲ့ဘူးလို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး၊ မူယွဲ့က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်လျှောက်လာတာမို့ သူမက အားပေးစကား ပြောလိုက်တယ် “မင်းရဲ့ ကျရှုံးမှုတွေကိုပဲ အမြဲတမ်း မတွေးနေပါနဲ့၊ မင်း ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာလဲဆိုတာကို တွေးပြီး နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် ကြိုးစားရမှာ ဖြစ်တယ်”

မူယွဲ့က ဒီလိုပြောလိုက်တဲ့အခါ အုချီဟာ အိုဘီတိုရဲ့ ရင်ထဲမှာ ချက်ချင်းပဲ အများကြီး သက်သာသွားခဲ့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ပြီးခဲ့တဲ့ တတိယတန်းရဲ့ နောက်ဆုံးစာမေးပွဲ ဖြေဆိုတုန်းက အတန်းထဲမှာ အဆင့်နှစ်ဆယ်ပဲ ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အတန်းလိုက် ထိပ်ဆုံးနှစ်ယောက်စာရင်းဝင်ဖို့ပဲ နည်းနည်း လိုအပ်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပါပဲ၊ ဒီလို တွက်ချက်ကြည့်ရင် သူက အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး မကြာခင်မှာ ရောက်ရှိတော့မှာ ဖြစ်တယ်!

ထို့နောက် မူယွဲ့က မိုက်ဂိုင်ရဲ့ ဘေးကနေ ထပ်မံ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့ပြန်တယ်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ မိုက်ဂိုင်ကလည်း နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ ပုံစံ ပေါက်နေခဲ့တယ်၊ မူယွဲ့က မူလက မိုက်ဂိုင်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ဆိုရင် နိုင်တာ၊ ရှုံးတာက အရေးမကြီးဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်၊ သေချာ ထပ်မံတွေးတောကြည့်ပြီးနောက် မူယွဲ့က အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တယ်၊ ဒါက မနေ့က သူ ပေးခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ရေး လက်စွဲစာအုပ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ မိုက်ဂိုင်က သူက မူယွဲ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ပုခုံးထက်မှာ ထမ်းပိုးထားရတယ်လို့ ခံစားနေရလို့ပါပဲ

“ကျရှုံးခြင်းဆိုတာ ဘဝမှာ အမြဲတမ်း ဖြတ်သန်းရမယ့်အရာပဲ၊ ဒါက ဘဝပဲဥစ္စာ၊ ကျရှုံးမှုတစ်ခုကြောင့်နဲ့ မလဲပြိုသွားပါစေနဲ့” မူယွဲ့က အားပေးစကား ပြောကြားလိုက်တယ်

မိုက်ဂိုင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် တုန်ရင်သွားခဲ့ရတယ်၊ အကယ်၍ ဒါက ကျရှုံးခြင်းဆိုရင်တော့ သူ့မှာ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်၊ ပထမဆုံး အကယ်ဒမီဝင်ခွင့် စာမေးပွဲတုန်းက သူက နင်ဂျာဖြစ်လာမယ့် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်၊ ထို့နောက် သူက ခါခါရှီ ဟာတာကဲ ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် ချက်ချင်း အလဲထိုးခံခဲ့ရတယ်၊ ဘာသာရပ်အားလုံးမှာ နောက်ဆုံးကဖြစ်ပြီး အရှုံးသမားလို့ အခေါ်ခံခဲ့ရတယ်...

သူက အခု အသက်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် မိုက်ဂိုင်က ကျရှုံးမှုတွေကို အများကြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်တယ်၊ သူ့အဖေ မိုက်ဒိုင် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ လူငယ်ဘဝဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မှေးမှိန်မသွားဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နည်းနည်း သဘောပေါက်လာခဲ့သလိုပါပဲ

“ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ မူယွဲ့ဆရာ” မိုက်ဂိုင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီးတော့ ခိုင်မာလာခဲ့ပြီ၊ သူ လုပ်ရမှာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သူ့ရဲ့ အရှုံး၊ အနိုင်တွေကို တွေးနေဖို့မဟုတ်ဘဲ၊ သူ အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာတဲ့အထိ နောက်ထပ် တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရှိဖို့အတွက် ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်

မူယွဲ့က ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အုချီဟာ ရှီဆုအီ ဆီကို လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်၊ မူယွဲ့က အုချီဟာ ရှီဆုအီ ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ သူက မေးခွန်းတွေ မေးနေကြတဲ့ ကျောင်းသားအုပ်စုကြီးရဲ့ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရတာ ဖြစ်တယ်၊ မူယွဲ့ လာတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ကျောင်းသားတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မူယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်ကြတယ်

“ဟာနျူဆရာ၊ သမီး အတန်းထဲမှာ ဒုတိယ ရခဲ့တယ်၊ ဆုလာဘ် တစ်ခုခု ရှိမလားဟင်” ဟွန်းဒိုက မူယွဲ့ဆီ လျှောက်လာပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်တယ်

မူယွဲ့က ပြုံးပြီး ဟွန်းဒိုရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်ပေးလိုက်ကာ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်တယ် “မင်းကို မုန့်လုံးစမ်း လိုက်ကျွေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟာနျူဆရာက အကောင်းဆုံးပဲ” မုန့်လုံးစမ်း စားရမယ်ဆိုတာ ကြားရတဲ့အခါ ဟွန်းဒိုက ချက်ချင်းပဲ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ရတယ်

“အုချီဟာ ရှီဆုအီ က အတန်းထဲမှာ ပထမ ရတာတောင် ဆုလာဘ် မတောင်းရသေးဘူး၊ ဟွန်းဒို၊ မင်းက အလွန် စိတ်မြန်လွန်းတာပဲ” ဘေးနားက ဂန်းဒီတက်က မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်မိတယ်

မူယွဲ့က ကျောင်းသားတွေကို ပြုံးပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ကာ အုချီဟာ ရှီဆုအီ ကို ခေါ်ပြီး စျေးဝယ်လမ်းဆီ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းခဲ့တယ်

“မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ” မူယွဲ့က မေးလိုက်တယ်

အုချီဟာ ရှီဆုအီ က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေလိုက်တယ် “အင်မတန် သာမန်ပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစွမ်းကုန် ထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရမယ့်လူတောင် တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး”

“ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် စတုတ္ထတန်းမှာတောင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မယ့်သူ မရှိတာမို့ ပထမတန်းမှာတော့ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး” မူယွဲ့က ဝန်မလေးဘဲ ချီးကျူးလိုက်တယ်

“မူယွဲ့ဆရာ၊ ကျွန်တော် စောစော ဘွဲ့ယူသင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလား” အုချီဟာ ရှီဆုအီ က မူယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်၊ မူယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကောင်းကင်ပြာလိုမျိုး အင်မတန် ထူးခြားတဲ့ အရောင် ရှိပါတယ်

“စောစော ဘွဲ့ယူမယ် ဟုတ်လား”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ကြားတာကတော့ အင်မတန် ပါရမီရှင်ဖြစ်တဲ့ စီနီယာအချို့က နင်ဂျာအကယ်ဒမီ ကနေ ဘာမှ ထပ်ပြီး မသင်ယူနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရလို့ လျင်လျင်မြန်မြန် ဘွဲ့ယူသွားခဲ့ကြတယ်လို့ ကြားလို့ပါ” အုချီဟာ ရှီဆုအီ က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်

မူယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ် “မင်း ပထမတန်းမှာတင် ဘွဲ့ယူဖို့ ငါ အကြံမပြုပါဘူး၊ အနည်းဆုံး ဒုတိယတန်း သို့မဟုတ် တတိယတန်းအထိ စောင့်ပါဦး”

“မင်းရဲ့ အင်အားက သက်တူရွယ်တူတွေကြားမှာ ထူးချွန်နိုင်ပေမယ့် ကျောင်းကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက သက်တူရွယ်တူတွေပဲ ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် အခုလို အချိန်မရွေး စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာပေါ့”

“အကယ်၍ မင်း နင်ဂျာအကယ်ဒမီ က သင်ခန်းစာတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ခံစားရရင် မင်း ကျောင်းတက်ဖို့အတွက် နင်ဂျာကိုယ်ပွား ကို သုံးလို့ရပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း လေ့ကျင့်နိုင်ပါတယ်” မူယွဲ့က အကြံပြုချက် ပေးလိုက်တယ်

မူယွဲ့အနေနဲ့ အုချီဟာ ရှီဆုအီ ကို နင်ဂျာအကယ်ဒမီ မှာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ပြီး ရှိနေစေချင်ပါသေးတယ်၊ အကယ်၍ မင်းက ဂျိုနင်တောင် မဖြစ်နိုင်သေးရင် ဘွဲ့ရတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ၊ အကယ်၍သာ သူဆိုရင် ဂျိုနင် အဆင့်လောက် အင်အား မရှိဘဲနဲ့ ကိုနိုဟာဂါကူရီ ရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်ဖို့ လုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး

မူယွဲ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကြားရတဲ့အခါ အုချီဟာ ရှီဆုအီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားခဲ့ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ မူယွဲ့ရဲ့ အကြံပြုချက်က အင်မတန် ကောင်းမွန်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ထို့နောက် မူယွဲ့က အုချီဟာ ရှီဆုအီ ကို ခေါ်ပြီး မုန့်လုံးစမ်း အချို့ ဝယ်ယူကာ ကျောင်းကို ပြန်လာခဲ့ကြတယ်

မွန်းလွဲပိုင်း အတန်းမစခင်မှာပဲ ပထမတန်းက ကျောင်းသားတိုင်း မုန့်လုံးစမ်း တစ်ခုစီ ရရှိကြတယ်၊ မူယွဲ့က ဟွန်းဒို တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သဘောတူထားခဲ့တာ ဖြစ်လို့ မူယွဲ့က ဟွန်းဒိုကိုတော့ မုန့်လုံးစမ်း တစ်ပွဲ ပိုပြီး ပေးခဲ့တယ်

“ဟာနျူဆရာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးပဲ!” ဟွန်းဒိုက သူမ အင်မတန် ကျေနပ်ကြောင်း ပြောလိုက်တယ်

တခြားကျောင်းသားတွေကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြပြီး၊ အရင်ကတည်းက မြင့်မားနေခဲ့တဲ့ နှစ်သက်မှုတွေက ထပ်မံ တိုးပွားလာခဲ့ပြန်တယ်၊ နင်ဂျာအကယ်ဒမီ က အလုပ်လုပ်တာ အင်မတန် ထိရောက်ပါတယ်၊ စာမေးပွဲပြီးလို့ နှစ်ရက်အကြာမှာတင် ရလဒ်အားလုံးကို ပြုစုပြီး ကြေညာခဲ့ရာ မူယွဲ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကိုလည်း သက်သေပြခဲ့ပါတော့တယ်