အခန်း (၁၀) - မူယွဲ့ - ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့တွေ အမြတ်ကြီးရနေတာ

မူယွဲ့ရဲ့ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး သပ်ရပ်လှပတဲ့ လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက်ကို ကြည့်ပြီး မိုက်ဂိုင် ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့တယ်။ သူဟာ အိမ်မက်ထဲက ချစ်ရတဲ့ ပညာရပ်နဲ့ ကွက်တိဆုံတွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ကိုယ်ခံပညာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုအားလုံး ပြည့်စုံသွားခဲ့ရတယ်။ ရိုးရှင်းတယ်၊ မြန်ဆန်တယ်၊ ပြင်းထန်တယ်၊ ပြီးတော့ လန်းလည်းလန်းတယ်။

"ကျွန်တော် သဘောကျတယ်ဗျာ! အချိန်တန်ရင် ဒီပညာရပ်ကို ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက် သင်ပေးပါဦးနော်!" မိုက်ဂိုင်က 'ကိုနိုဟာ လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက်' အပေါ် သူ့ရဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုကို အားရပါးရ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်တယ်။

"မင်း သဘောကျရင်ပြီးတာပါပဲ။" မူယွဲ့က ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။

ဂိုင်ရဲ့ ဒီလို တုံ့ပြန်မှုမျိုးက သူ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုထဲမှာ ရှိပြီးသားပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိုယ်ခံပညာက အနာဂတ်မှာ ဂိုင်ကိုယ်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်မယ့် ပညာရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒီလို လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက် အမျိုးအစား အစုံအလင်ကိုပါ သူကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်မှာ ဖြစ်လို့ပါ။ သူက ကိုနိုဟာ လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက်တွေကို သဘောမကျဘဲ နေရင်မှ ဆန်းနေပါလိမ့်မယ်။

မူယွဲ့ဆီကနေ သေချာပေါက် သင်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကတိကို ရရှိပြီးတဲ့နောက် အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အရမ်းကို ပျော်ရွှင်သွားကြပြီး၊ အမြဲတမ်း ခေါင်းကိုက်ရတဲ့ မေးခွန်းဟောင်းတွေကို ကြည့်ရတာတောင် စိတ်ထဲမှာ အများကြီး ပေါ့ပါးသွားခဲ့တယ်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ ဒီတစ်ကြိမ်ကျရင် ငါ သေချာပေါက် မေးခွန်း လေးခုထက်မက မှန်အောင် ဖြေပြမယ်!" အိုဘီတိုက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ လက်မောင်းတွေကိုတောင် ပွတ်သပ်နေခဲ့တယ်၊ အကြောင်းမသိတဲ့သူဆိုရင် သူ အခုပဲ တိုက်ပွဲဝင်တော့မယ့်အတိုင်းပါပဲ။

"မင်း သေချာပေါက် သုံးခုထက်မက မှန်အောင် ဖြေရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီညနေကျရင် ကိုနိုဟာရွာကို အပတ်ငါးရာ ပတ်ပြေးရလိမ့်မယ်!" အိမ်မက်ထဲက ကိုယ်ခံပညာကို သင်ယူနိုင်ဖို့အတွက် မိုက်ဂိုင်က သူ့ကိုယ်သူ ရက်စက်တဲ့ "ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်ခြင်း ကျိန်ဆိုချက်" ကို တိုက်ရိုက် သုံးစွဲလိုက်ပါတော့တယ်။ သူ ဒီကိုယ်ခံပညာကို တတ်မြောက်သွားပြီးရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာလဲဆိုတာ သိရအောင် ကာကာရှီကို သွားပြီး စိန်ခေါ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလို့ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် တက်ကြွလာတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုက အမြန်ပဲ ပြန်လည်အေးစက်သွားခဲ့တယ်။ မေးခွန်းအချို့ကို ဖြေဆိုပြီးတဲ့နောက် အိုဘီတို အမှန်တရားတစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ သူ့ကို စိတ်တိုအောင် အတင်းတွန်းအားပေးရင် သူ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ မီးလုံးကြီးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ကောင်း နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ရှုရီကန်(ဓားပျံ) ငါးခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလယ်ဗဟို ကွက်တိမှန်အောင် ပစ်နိုင်ကောင်း ပစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမေးခွန်းတွေ ရှေ့မှာတော့ သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ အတင်းတိုက်တွန်းပါစေ သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပါဘူး။

သူက လက်တစ်ဖက်နဲ့ ခေါင်းကို ထောက်ထားပြီး၊ နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့ စုတ်တံကို ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ လှည့်ကစားနေခဲ့တယ်။ သူ စိတ်ညစ်လွန်းလို့ လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ သစ်ရွက်စိမ်းတွေကိုတောင် မကြည့်ချင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီသစ်ရွက်တွေက မေးခွန်းမဖြေနိုင်တဲ့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသလိုမျိုး ခံစားရလို့ပါ။

အိုဘီတို သူ့ဘေးက မိုက်ဂိုင်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူနဲ့ ဂိုင်က အတန်းဖော် ဖြစ်လာတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သလို၊ ကာကာရှီဆိုတဲ့ ဘုံသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လည်း ရှိကြပေမဲ့၊ သူတို့နှစ်ယောက် လူချင်း အတူတူ တစ်ခါမှ မဆော့ဖူးကြတာကြောင့် ဆက်ဆံရေးက အရမ်းကို သာမန်ပါပဲ။ သူစိမ်းတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။ တစ်ခန်းတည်းသား ဖြစ်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ပြောရပါလိမ့်မယ်။

ဂိုင်အကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အမြင်က "အညံ့ဆုံး ကျောင်းသား" ဆိုတာပါပဲ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း "အညံ့ဆုံး ကျောင်းသား" လို့ အခေါ်ခံရတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ အိုဘီတိုက သူက ဘာသာရပ်တစ်ခုပဲ ညံ့တာလို့ တွေးထားတာပါ။ သူ့ရဲ့ နင်ဂျာအတတ်နဲ့ ရှုရီကန်ပစ်တာက အတော်အသင့် ကောင်းမွန်ပြီး၊ သီအိုရီ စာမေးပွဲကပဲ အလွန်ညံ့တာ ဖြစ်လို့ပါ။ ဒါက အခြား အုချီဟာတွေက အရမ်းသန်မာပြီး ဘာသာရပ်အားလုံးမှာ ထူးချွန်လွန်းနေကြလို့သာ၊ မပြည့်စုံတဲ့ ဒီအုချီဟာလေးက အညံ့ဆုံး ဖြစ်နေသလို ပေါက်နေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဂိုင်ကတော့ မတူပါဘူး။ ဂိုင်က သီအိုရီကော နင်ဂျာအတတ်တွေမှာပါ ဘာတစ်ခုမှ မတော်ပါဘူး။ သူက ဘာသာရပ်အများစုမှာ အောက်ဆုံးကဖြစ်ပြီး အားနည်းဆုံးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရတဲ့သူပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ ဂိုင်က သူ့ထက်စာရင် ပိုပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိတာကို ပြသနေခဲ့တယ်။ ခက်ခဲတဲ့ မေးခွန်းတွေကြောင့် ခေါင်းကုတ်နေရရင်တောင်မှ၊ ဂိုင်ကတော့ ဒီအခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့တုန်းပါပဲ။

အိုဘီတိုက တစ်ခါတုန်းက ဂိုင် အလှောင်ပြောင်ခံရစဉ်က ပြောခဲ့တဲ့ ရဲရင့်တဲ့ စကားတွေကို ပြန်သတိရသွားခဲ့တယ်။

"ငါသာ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားမယ်ဆိုရင် ငါ ကိုယ်ခံပညာမှာ အသန်မာဆုံး နင်ဂျာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်!"

အဲဒီတုန်းက အိုဘီတိုက ဂိုင်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့သူတွေထဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း၊ ဂိုင် ပြောတာကို ကြားတုန်းကတော့ သူလည်း အဲလိုမျိုး မထင်ခဲ့ပါဘူး။ ဂိုင်အနေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာမှာ အသန်မာဆုံး ဆိုတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မတွေးခဲ့မိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ အမြင်တွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ဂိုင်အနေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာနိုင်၊ မလာနိုင်ဆိုတာ ပြောရခက်ပေမဲ့လည်း၊ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့သူတွေထက်စာရင်တော့ အများကြီး ပိုပြီး တော်လာမှာ သေချာပါတယ်။

"သူနဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ရတာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်" လို့ အိုဘီတိုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်၊ ဒါမှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ကောင်းတဲ့ ကာကာရှီကို သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူ ပေါင်းပြီး ရင်ဆိုင်လို့ ရမှာလေ။

ဂိုင် စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေကို ဆက်တိုက် ဖြေဆိုနေတာကို ကြည့်ရင်းနဲ့၊ အိုဘီတိုလည်း စုတ်တံကို ပြန်ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ဉာဏ်စွမ်းကို အစွမ်းကုန်ထုတ်ကာ အသည်းအသန် လိုက် ရေးမှတ်ပါတော့တယ်။

မူယွဲ့က ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စဉ်းစားတွေးတောတဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒီနှစ်ယောက် အတူတူရှိနေတဲ့အခါ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုမျိုးရှိလာလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ အစက စိတ်မရှည်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်တဲ့ အိုဘီတိုတောင်မှ ဂိုင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် စိတ်အေးအေးထားပြီး မေးခွန်းတွေကို လိုက်ဖြေနိုင်လာခဲ့ပြီလေ။ နောင်လာမယ့်အချိန်တွေမှာလည်း အိုဘီတိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လှုံ့ဆော်ဖို့အတွက် ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးတွေကို အသုံးချလို့ ရနိုင်ပါတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဖြေဆိုလို့ ပြီးသွားတဲ့အခါ မူယွဲ့က အဖြေတွေကို စစ်ဆေးပေးခဲ့တယ်။ အိုဘီတိုက သုံးခု မှန်ပြီး၊ မိုက်ဂိုင်က နှစ်ခု မှန်ပါတယ်။

"ဟူး... လေးခုတောင် မပြည့်သေးဘူးပဲ၊ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာပါပဲဥစ္စာ။" အိုဘီတိုက အားအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားသလိုမျိုး စားပွဲပေါ် မှောက်ချလိုက်ပြန်တယ်။

"ညကျရင် ပြေးတဲ့အခါ နောက်ထပ် အပတ် ၅၀၀ ထပ်တိုးမယ်။" မိုက်ဂိုင်ကတော့ သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်ထဲမှာ ကျရှုံးမှုအတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို ချက်ချင်း ထပ်တိုးလိုက်ပါတယ်။

ဒါကို မြင်တော့ မူယွဲ့က အားပေးစကား ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းတို့ စာမေးပွဲအောင်ဖို့အတွက် တကယ်တော့ မေးခွန်း ငါးခုပဲ လိုတော့တာလေ၊ ပြီးတော့ တစ်နာရီအတွင်းမှာတင် မေးခွန်းတစ်ခု ပိုပြီး မှန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ကြပြီပဲ။ ဒီလိုမျိုး တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင် အများကြီး ပိုကောင်းလာတာပေါ့။"

အိုဘီတိုနဲ့ မိုက်ဂိုင်တို့ စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့လည်း ဟုတ်သားပဲလို့ ခံစားရတယ်။ စာမေးပွဲအောင်ဖို့နဲ့ နင်ဂျာအတတ်ကို သင်ယူနိုင်ဖို့က လက်တစ်ကမ်းအကွာကို ရောက်ရှိလို့ လာခဲ့ပါပြီ။

မူယွဲ့က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အားပေးပြီးတဲ့နောက် ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ မေးခွန်းစာရွက်အသစ် နောက်ထပ် နှစ်စောင်ကို ထပ်ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်တယ်။ အိုဘီတို စားပွဲပေါ်က အသစ်စက်စက် မေးခွန်းစာရွက်ကို ကြည့်ပြီး၊ စာမေးပွဲမတိုင်ခင် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ပိတ်ရက် သုံးပတ်ကို ပြန်တွေးမိကာ ရှေ့ရေး မှောင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း စုတ်တံကို ပြန်ကိုင်ပြီး ဆက်လက် ကြိုးစားရုံပဲ ရှိပါတော့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုမှ လက်လျှော့လိုက်ရင် အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ မေးခွန်းဟောင်းတွေ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားမှာမို့လို့ပါပဲ။

ဒီအချိန်မှာပဲ ချာကာရာတွေ ပြန်ပြည့်လာတဲ့ ရှီစုအီီက မီးလျှံစွမ်းရည် လေ့ကျင့်မှုကို နောက်ထပ် တစ်ကျော့ပြန် စတင်ခဲ့ပြန်တယ်။ ကောင်းကင်ထက်မှာ မီးနဂါးတွေ ဆက်တိုက် ဝဲပျံနေတာက အိုဘီတိုရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနေခဲ့ပြန်တယ်။

"ဆရာဟာနျူ... ကျွန်တော်တို့ ဆရာ့ဆီက နင်ဂျာအတတ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီးရင်၊ ရှီစုအီီလိုမျိုး ဆရာ့ရဲ့ တပည့်အစစ်တွေ ဖြစ်လာမှာလားဟင်?" အိုဘီတိုက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်တယ်။

"တကယ်လို့ မင်းတို့က ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်တာပေါ့" လို့ မူယွဲ့က မရေမရာပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"ဟီး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့အားလုံးက အနှေးနဲ့အမြန် တပည့်တွေ ဖြစ်လာကြမှာပဲဥစ္စာ၊ ဒါဆိုရင် ဆရာ ကျွန်တော်တို့ကို အခုကတည်းက ကြိုပြီး သင်ပေးပါလားဗျာ။" အိုဘီတိုက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။

မူယွဲ့က သံသယရှိတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ သူ တမင်တကာ စီစဉ်ထားတဲ့ ရလဒ်ဖြစ်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ မင်းတို့ရဲ့ အကွက်က သိပ်ပြီး စောလွန်းနေတာပေါ့။

အိုဘီတိုက သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး အာမခံလိုက်တယ်။ "ဆရာမူယွဲ့... ကျွန်တော် စာမလုပ်ချင်တော့လို့ မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအလုပ်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတူတူ လုပ်လို့ရတယ်လို့ ထင်လို့ပါဥစ္စာ။"

ပြောပြီးတာနဲ့ အိုဘီတိုက သူ့ဘေးက မိုက်ဂိုင်ကို လှမ်းဆွဲပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ဂိုင်... မင်းလည်း အဲလိုထင်တယ် မဟုတ်လား?"

"ဆရာ... ကျွန်တော်လည်း အိုဘီတို ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်ဗျာ။" မိုက်ဂိုင်ကလည်း ကာကာရှီနဲ့ အမြန်ပြိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့အတွက် ကိုနိုဟာ လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက်ကို စောစောစီးစီး သင်ယူချင်နေခဲ့တာပါ။

"တကယ်လို့ မင်းတို့ စာမေးပွဲကျသွားရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?" မူယွဲ့က ချက်ချင်း သဘောမတူဘဲ ပြန်မေးလိုက်တယ်။

"ဆရာ... ဆရာ ဘာပဲပြောပြော ကျွန်တော်တို့ ခံပါ့မယ်၊ ဆရာ့စကားကိုပဲ နားထောင်ပါ့မယ်ဗျာ။" အိုဘီတိုကတော့ သူ သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေတုန်းပါပဲ။

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။" မိုက်ဂိုင်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်တယ်။

"ဒီလိုလား..." မူယွဲ့က တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး ဒွန်တွဲနေသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်တယ်။

"ဆရာမူယွဲ့... ကျွန်တော့်ကိုပဲ ယုံကြည်လိုက်ပါဗျာ။ ကျွန်တော် ဆရာ့ဆီကနေ သေသေချာချာ သင်ယူမှာဖြစ်ပြီး ဆရာ့ရဲ့ မျက်နှာကို လုံးဝ ပျက်စီးအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ အိုဘီတိုက အခြေအနေ ကောင်းနေတာကို မြင်တော့ အမြန်ပဲ ဆက်ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။" မိုက်ဂိုင်ကလည်း သူ့လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ကတိပေးလိုက်ပြန်တယ်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်နိုင်မယ်လို့ ဆရာ ယုံကြည်ပါတယ်။ မင်းတို့ ဒီမေးခွန်းစာရွက်ကို ဖြေဆိုပြီးသွားရင် ဆရာ မင်းတို့ကို နဂါးမီးအတတ်နဲ့ ကိုနိုဟာ လေဆင်နှာမောင်း ကန်ချက်ကို သင်ပေးမယ်။" မူယွဲ့က သူတို့ရဲ့ ဖျောင်းဖျမှုကို လက်ခံလိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုး လုပ်လိုက်ပါတော့တယ်။

"အုန်း... အောင်ပြီဗျာ! ဆရာမူယွဲ့က အကောင်းဆုံးပဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့။ ဆရာ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော် လုံးဝ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ အိုဘီတိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။ ရင်ထဲမှာတော့ ဒီနေ့ဟာ သူ့အတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းတဲ့နေ့ပဲလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ သီအိုရီ ရမှတ်တွေလည်း တိုးတက်လာတဲ့အပြင်၊ အရမ်းတော်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ကိုပါ အလကား အပိုရလိုက်တာမို့လို့ သူ အများကြီး အမြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီလေ။

"ဆရာမူယွဲ့... ကျွန်တော် ဆရာ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို သေချာပေါက် ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ပါ့မယ်!" မိုက်တော့ဂိုင်ကလည်း တည်တည်ကြည်ကြည် ပြောလိုက်တယ်။ သူလည်း ဒီနေ့ တကယ်ပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကို ဆရာအဖြစ် လက်ခံပြီး ကိုယ်ခံပညာ သင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့လို့ပါပဲ။

【 အုချီဟာ အိုဘီတိုနှင့် ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်မလား 】

【 မိုက်ဂိုင်နှင့် ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်မလား 】

ပေါ်လာတဲ့မျက်နှာပြင် နှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး မူယွဲ့ စိတ်ကျေနပ်စွာနဲ့ ပြုံးလိုက်မိပါတော့တယ်။ 'ဟုတ်တယ်... မင်းတို့တွေ အများကြီး အမြတ်ထွက်သွားတာပဲ (ငါလည်း အမြတ်ထွက်တာပေါ့)' လို့ ပေါ့။