အခန်း (၉၉) - ခြုံခိုလုပ်ကြံခြင်း

မရီးဖြစ်သူနှင့် အကိုကြီးတို့သည် ချူးဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်များကို မသိကြသေးဘဲ ယခင်ကလို အသုံးမကျသူတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်နေဆဲပင်။

သူတို့က ချူးဖုန်း၏ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စအတွက် အမြဲတမ်း ပူပန်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ချူးဖုန်း၏ လက်ရှိစွမ်းရည်နှင့် အမြင်ကျယ်မှုအရ သာမန်မိသားစုများမှ လှပသော မိန်းမပျိုလေးများသာမက ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုကြီးများမှ မွေးဖွားလာသည့် မင်းသမီးလေးများပင် သူ၏မျက်စိထဲသို့ ဝင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

အကိုကြီးနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့ ထပ်မံ၍ တရားချနေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချူးဖုန်းက ပင်ပန်း၍ အနားယူချင်ပြီဟု အလျင်စလို အကြောင်းပြကာ သူ၏အခန်းထဲသို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့တော့သည်။ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးလေး ချန်ရစ်ခဲ့သော သင်းပျံ့ပျံ့ရနံ့လေးက သူမအား အလိုအလျောက် သတိရသွားစေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ပြင်းပြသော လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

သူမနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာပါက သူမကို ရှာဖွေရ ပိုလွယ်ကူကောင်း လွယ်ကူနိုင်ပေသည်။ ခဏအကြာတွင် ချူးဖုန်းက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ကြိုးစားဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသစ်ဖော်စပ်ထားသော အထူးအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖယောင်းတံဆိပ်ကိုခွာ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် ဝါးလိုက်ပြီးနောက်တွင် ဆေးလုံးသည် ပူပြင်းလှသော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် သွေးကြောလှည့်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းများအတိုင်း လိုက်ပါသွားကာ အတုအယောင်ဓားသွေးကြော၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အတုအယောင်ဓားသွေးကြောမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးပြီး သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအားလုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

ချူးဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အလျင်အမြန် တက်လာခဲ့သည်။

အထူးအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး၏ အာနိသင်သည် သာမန်အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများထက် ဆယ်ဆမျှသာ ပိုကောင်းရုံမကပေ။

တစ်ညတည်းဖြင့်ပင် ချူးဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် တစ်ဆင့်လုံးတက်သွားပြီး အဆင့်ခြောက် ဓားသမားအဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားလေပြီ။

လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာလေလေ၊ အဆင့်တက်ရန် အခက်အခဲမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာလေလေဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များပင်လျှင် အဆင့်ငါး ဓားသမားမှ အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းရန် တစ်လကျော် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြင်ပလူများသာ ချူးဖုန်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းကို သိသွားကြပါက မည်သူကများ သူ့အား အသုံးမကျသူဟု လှောင်ပြောင်ရဲတော့မည်နည်း။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ချူးဖုန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း အိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏ အကိုကြီးနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့ အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းထဲတွင် ပန်းမန်များ စိုက်ပျိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "အကိုကြီး... ဒီနေ့ မြို့တံခါးမှာ အစောင့်မကျဘူးလား၊ မရီးနဲ့အတူ ပန်းတွေ သစ်ပင်တွေ စိုက်ပြီး ဒီလောက်တောင် အေးအေးလူလူ အနားယူနေပါလား!"

ချူးကျန်းလန်က မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီနေ့ တာဝန်ချိန် ပြောင်းလိုက်လို့လေ။ နေ့ဘက် နားပြီး ညဘက်မှ ကင်းလှည့်ရမှာ!"

အကိုကြီးအနားတွင် ရှိနေသောကြောင့် မရီးဖြစ်သူမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေသည်။

အကိုကြီးနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့၏ ချစ်ကြည်နူးနေမှုကို မြင်ရသောအခါ ချူးဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အထူးပင် နွေးထွေးသွားခဲ့သည်။

သူက ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ယနေ့ သူ အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်သို့ စာသင်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

မနေ့ကလည်း ကျောင်းပြေးထားပြန်သဖြင့် ဆရာရှီဘင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့မည်မှာ သေချာလှသည်။ စံအိမ်တော်တံခါးမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နောက်မှ အမြန်ပြေးလိုက်လာခဲ့သည်။ ချူးဖုန်းက ချက်ချင်း သတိဝင်သွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် ထူးခြားသောမီးတောက် တစ်စ လင်းလက်တောက်လောင်လာသည်။

"သခင်လေး... လာမယ့် နှစ်ရက်အတွင်းမှာ မင်းသားလျူက သခင်လေးကို ခြုံခိုလုပ်ကြံဖို့ လူလွှတ်လာနိုင်တယ်၊ သတိထားပါ!" ထိုသို့ လိုက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချူးဖုန်းက တိတ်တဆိတ် သိမ်းသွင်းထားခဲ့သော မင်းသားလျူဖျင်စံအိမ်တော်မှ အကြီးအကဲမော့ရှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"အိုး... နောက်ဆုံးတော့ သူတို့လည်း သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ လက်စွမ်းပြတော့မယ်ပေါ့လေ" ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မင်းသားလျူဖင်စံအိမ်တော်သည် သူ အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းမည့် တော်ဝင်မိသားစု၏ ပထမဆုံးသော လက်ပါးစေပင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ယခင်က ဓားဘုရင်စံအိမ်တော် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရမှုများတွင် မင်းသားလျူစံအိမ်တော်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပေသည်။

"ကျွန်တော် စုံစမ်းရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေသာ မှန်မယ်ဆိုရင် မင်းသားလျူက ညကင်းလှည့်တာဝန်ကျတဲ့ တပ်မှူးဝမ်ကို လာဘ်ထိုးထားလောက်တယ်။ သခင်လေးကို ဓားပြလို့ အထင်မှားပြီး မှားယွင်းသတ်ဖြတ်ခံရအောင် လုပ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သခင်လေးရဲ့ အကိုကြီးကလည်း အဲဒီကင်းလှည့်အဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်ဖို့ စာရင်းသွင်းခံထားရတယ်!"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အပြစ်တွေအားလုံးကို သခင်လေးရဲ့ အကိုကြီးအပေါ် ပုံချလိမ့်မယ်။ ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က ယောက်ျားသား နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်မယ့် သဘောပဲ!"

မော့ရှန်၏ စကားများကြောင့် ချူးဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ချမ်းစိမ့်သွားသည်။

ရန်သူများက အမှန်တကယ်ပင် ယုတ်မာကောက်ကျစ်လှသည်။ ချူးဖုန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ရုံသာမက ချူးကျန်းလန်ကိုပါ ရာဇဝတ်မှုဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

၎င်းသည် မြှားတစ်စင်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ဗျူဟာပင်ဖြစ်သည်။ ချူးဖုန်းနှင့် ချူးကျန်းလန် နှစ်ဦးစလုံးသာ သေဆုံးသွားပါက ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ အမွေအနှစ်သည်လည်း အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မရီးဖြစ်သူနှင့် အစ်မလတ်ဟူသော အားနည်းသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ မင်းသားလျူနှင့် သူ၏သားတို့၏ လက်အောက်တွင် သနားခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မင်းသားလျူသည် စစ်တပ်၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူရန် ချူးယွမ်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်ရာထူးအတွက် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ပိုမိုအားဖြည့်ပေးလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အဆိပ်ပြင်းသော အကြံအစည်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အတွင်းလူဖြစ်သော မော့ရှန်က သူ့ကို သတိပေးခဲ့၍သာ တော်တော့သည်။

မဟုတ်လျှင် ချူးဖုန်းအနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အကွက်ဆင်ခံလိုက်ရနိုင်သည်။

ရွှေရောင်အက္ခရာ ကိုယ်ရံဆေးလုံး ကိုးလုံးစလုံးကို မရောင်းလိုက်သင့်ကြောင်း သူ နောင်တရမိသွားသည်။ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် တစ်လုံး သို့မဟုတ် နှစ်လုံးခန့် သိမ်းထားသင့်ပေသည်။

"မင်း လုပ်တာ အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းသားလျူစံအိမ်တော်မှာ ဆက်ပြီး သတင်းထောက်လှမ်းထားပေးပါ၊ သွားတော့!" ချူးဖုန်းက ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဤအခြေအနေကို ဖြေရှင်းမည့် ဗျူဟာများကို စဉ်းစားတွေးတောနေလိုက်သည်။

အကိုကြီးကို ကြိုတင်အသိပေးထားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဖြေရှင်းမည့်နည်းလမ်းများကို ဆွေးနွေးရန် သွေးမုတ်ဆိတ်နှင့် ဟန်မိသားစုအကြီးအကဲတို့ကို ခေါ်ယူရပေလိမ့်မည်။

ယခုမှ မိုးလင်းကာစသာ ရှိသေးရာ ရန်သူက ချက်ချင်းလှုပ်ရှားဦးမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ချူးဖုန်းလည်း အလောတကြီး မဖြစ်တော့ချေ။

သူက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ကာ စာသင်ရန်အတွက် အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်သို့ သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းတော်၏ တံခါးပေါက်သို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူကြီးလူကောင်းယောင်ဆောင်ထားသော်လည်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ကျောက်ရှန်းက လင်းယွီရှင်းကို နှောင့်ယှက်နေသည်ကို ချူးဖုန်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ချက်ချင်းပင် လှမ်းသွားကာ ကျောက်ရှန်းကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ငတိလေး... မင်းက ငါတို့ အခန်း (၅) ရဲ့ အလှလေးကို နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့ မျက်နှာ ရှိသေးတာလား။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် လောင်းကြေးရှုံးထားလို့ ငါ့ကို ငွေတုံး တစ်သောင်း ပေးဖို့ရှိတယ်လေ၊ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား"

ချူးဖုန်း၏ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ကယ်တင်မှုကြောင့် လင်းယွီရှင်း၏ သူအပေါ်ထားရှိသော နှစ်သက်မှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက ကျောက်ရှန်းသည် ချူးဖုန်းကြောင့် လူပုံအလယ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် အရှက်ကွဲခဲ့ရပြီး သူ၏ တောက်ပနေသော ပုံရိပ်များလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းကလေးများကို လိုက်လံပိုးပန်းရန်မှာ ယခင်ကလို မလွယ်ကူတော့ပေ။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် လင်းယွီရှင်းက သူ့ကို စတင်ပိုးပန်းလာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းများ ပျက်ရုံသာမက ချူးဖုန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုပါ ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် လင်းယွီရှင်းကို အရူးအမူး စတင်ပိုးပန်းတော့သည်။

အကြောင်းမှာ ချူးဖုန်းက လင်းယွီရှင်းကို သဘောကျနေမှန်း ကျောက်ရှန်း သိထားသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူက လင်းယွီရှင်းကို အပိုင်သိမ်းပြီး ချူးဖုန်းကို ခံစားရစေချင်နေသည်။

"ငွေ... ဘာငွေလဲ" ကျောက်ရှန်းသည် အနှောင့်အယှက်ခံလိုက်ရသောကြောင့် သိသာစွာပင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူက မျက်လုံးပြူးပြကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာထားဖြင့် မသိချင်ယောင် စဆောင်လေတော့သည်။

ငွေတုံး တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ရှန်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်အရပင် ငွေတုံး တစ်သောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ပေးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့ထက်ပို၍ သူသည် ချူးဖုန်းအား မည်သည့်အခါကမျှ အရေးတယူမရှိခဲ့ဘဲ ငွေလျော်ပေးရန်ဆိုသည်မှာ တွေးပင်မတွေးဖူးခဲ့ချေ။

"အဖြူပေါ်မှာ အမည်းနဲ့ သေချာရေးထားတာကို မင်းက ငါ့ကို မသိချင်ယောင်ဆောင်ရဲသေးတယ်ပေါ့" ချူးဖုန်းက လောင်းကြေးစာချုပ်ကို ရင်ခွင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဟွန့်... ဒီသခင်လေးက အဲဒီလိုကိစ္စမျိုးကို တကယ် မမှတ်မိဘူး။ မင်း ငွေလိုချင်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျောက်မိသားစုဆီ သွားတောင်းချေ" ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ချူးဖုန်း၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ပြန်လည်ခုခံရန် မရဲဝံ့သော ကျောက်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အနောက်တွင်လည်း နောက်လိုက်များစွာ ပါလာခဲ့သေးသည်။

အားလုံးသည် အခန်း (၁) မှ သူ့ကို အားကျကြည်ညိုသူများချည်း ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ သြဇာအာဏာကြီးမားသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသည့် ထိုသခင်လေးများမှာ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြပေ။

သူတို့မှာ လူအင်အားများပြားသဖြင့် ချူးဖုန်း လက်စွမ်းပြမည်ကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အေးစက်သွားပြီး "ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက မပေးနိုင်ဘူးပေါ့... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် မင်းအဖေဆီကို ငါ သွားလိုက်မယ်!"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ကြိုပြောထားမယ်နော်... ငါ့လူတွေကိုခေါ်ပြီး လူကိုယ်တိုင် လာတောင်းပြီဆိုရင်တော့ ဒီဈေး မဟုတ်တော့ဘူး၊ အနည်းဆုံး နှစ်ဆ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်တွင် ချူးဖုန်းက ကျောက်ရှန်းကို ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

"ယွီရှင်း... စာသင်ဖို့ အခန်းထဲ သွားကြစို့။ နောက်တစ်ခါ သူတို့ မင်းကို လာနှောင့်ယှက်ရဲရင် သူတို့ခြေထောက်တွေကို ငါ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်!" ချူးဖုန်း၏ ဩဇာတိက္ကမရှိပြီး ဂရုစိုက်မှုအပြည့်ပါသော စကားများကြောင့် လင်းယွီရှင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးထားခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက ရှက်သွေးဖြာလျက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ယှဉ်တွဲ၍ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြရာ ထိုသို့သော ရင်းနှီးသည့် အပြုအမူများကြောင့် အခန်းထဲရှိ ကောင်လေးများမှာ နှလုံးသားများ ကြေမွသွားကြရတော့သည်။

မင်းသားလျူဖျင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရှေ့မှာတောင် လာကြွားဝင့်ရဲတဲ့ ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်... ဒီညအပြီးမှာတော့ မင်းက အလောင်းကောင် တစ်လောင်း ဖြစ်သွားတော့မှာပါကွာ!" ချူးဖုန်းအား လုပ်ကြံမည့် အကြံအစည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသော မင်းသားလျူဖျင်က ရက်စက်စွာ တွေးတောလိုက်လေသည်။