အခန်း (၉၈) - ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာ

ဘေးတွင်ရပ်နေသော အစောင့်ဖြစ်သူမှာ ဆက်လက်၍ ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။ မန်နေဂျာချူကဲ့သို့သော ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းတစ်ဦးက ချူးဖုန်းအတွက် နှစ်နာရီကျော်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းပေးခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ အသုံးမကျသော အမှိုက်ကောင် ချူးဖုန်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထမင်းစားဖိတ်ခေါ်နေသည်ကိုပင် ငြင်းဆန်ခံလိုက်ရသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ မင်းက အကောင်းအဆိုးကို တကယ် နားမလည်တာပဲ။ ငါတို့မန်နေဂျာက မင်းကို အပြင်ဘက်မှာ နှစ်နာရီကျော်လောက် စောင့်နေခဲ့တာ။ ဒီလောက် စေတနာအပြည့်နဲ့ ထမင်းစားဖိတ်နေတာကိုတောင် မင်းက ငြင်းရဲသေးတယ်ပေါ့။"

"ငါတို့မန်နေဂျာကို ထမင်းစားဖိတ်ချင်နေကြတဲ့ အထက်တန်းလွှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သူတို့မှာ အခွင့်အရေးတောင် မရကြဘူးကွ!"

အစောင့်ဖြစ်သူက ချူးဖုန်းအား ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ ဆေးဆရာချူးကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မဆက်ဆံနဲ့။" မန်နေဂျာချူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစောင့်ကို အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်သည်။

ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မန်နေဂျာချူ၏ ရထားလုံးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြင်းချေးပုံ နှစ်ပုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မန်နေဂျာချူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။

ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်၏ မန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိနေရာ ဆေးပညာရှင်အသင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သူရောက်လာကြောင်းကို သိလျှင် ဆေးပညာရှင်အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင်ပင် အပြင်ထွက်၍ ကြိုဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် သူက အပြင်ဘက်တွင် ဤမျှ ဒုက္ခခံကာ စောင့်ဆိုင်းနေရသနည်း။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော မိစ္ဆာအိုကြီး ချူးဖုန်းသည် အနည်းငယ် စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်ပြီး မိမိအပေါ်ထားရှိသော မန်နေဂျာချူ၏ နှိမ့်ချဖော်ရွေသော သဘောထားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ မန်နေဂျာချူ၏ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပါရမီရှင်များကို ရိုးသားစွာ ရှာဖွေလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ထမင်းစားဖို့ကတော့ အချိန် အရမ်းနှောင်းသွားပါပြီ။ မန်နေဂျာချူက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဒီလို ဂုဏ်ပြုခံရတာကို အရမ်း ဝမ်းသာမိပါတယ်။"

"မန်နေဂျာချူမှာ ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခုခုရှိရင် တိုက်ရိုက်သာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ!"

ချူးဖုန်းသည် မန်နေဂျာချူအပေါ် အနည်းငယ် သဘောကျသွားပြီး သူ၏ လေသံမှာလည်း ပို၍ ယဉ်ကျေးလာခဲ့သည်။

အခြားအရာများကို ထည့်မပြောလျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ မန်နေဂျာချူသည် ဆေးပညာရှင်အသင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ချူးဖုန်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည့်အစား အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချူးဖုန်း၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် အမှန်တကယ် စာနာထောက်ထားပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မန်နေဂျာချူသည် သူ၏အကြောင်းကို အများအပြား စုံစမ်းသိရှိထားပြီးဖြစ်ကာ သူက စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ထားလိုကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားပုံရသည်။

မန်နေဂျာချူ၏ အဆင့်အတန်းအရ သူသာ ဆေးပညာရှင်အသင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ကာ ချူးဖုန်းကို လာရှာမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ပွက်လောညံသွားမည်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကလည်း ချူးဖုန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဆေးဆရာချူးကို ရထားလုံးထဲမှာ စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာ အားနာရတော့မယ်ဗျာ!" မန်နေဂျာချူက ကန့်လန့်ကာကို မတင်ကာ ဖိတ်ခေါ်ဟန်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို "ရထားလုံးနားကို ဘယ်သူမှ အကပ်မခံနဲ့!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချူးဖုန်းသည် နောက်မှလိုက်ကာ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

မျှော်လင့်မထားသည့်အချက်မှာ ရထားလုံးအတွင်းပိုင်းသည် ဇိမ်ခံအလှဆင်ထားရုံသာမက ဝက်ဝံရေခြုံလွှမ်းထားသော ခုံတန်းလျားရှည်များ ဝန်းရံထားသည့် ရှစ်ထောင့်စားပွဲတစ်လုံးလည်း ပါရှိနေခြင်းပင်။

ရထားလုံး၏ နောက်ဘက်ရှိ ခုံတန်းလျားမှာ အထူးကျယ်ဝန်းပြီး အိပ်စက်အနားယူနိုင်ရန်ပင် လုံလောက်သည်။

အပေါ်တွင် အနားယူရန် အခင်းများနှင့် စောင်ပါးလေးများ တင်ထားရာ ခရီးရှည်သွားရမည်ဆိုပါက ရထားလုံးထဲတွင် ထိုင်နေသူအနေဖြင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှဲလျောင်း အနားယူနိုင်ပေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် သစ်သီးဝလံများနှင့် သရေစာများကို စီစဉ်ခင်းကျင်းထားပြီး ၎င်းအောက်တွင် ခရမ်းရောင်မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပျံနေသည့် သားရဲမီးဖိုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ရထားလုံး တစ်ခုလုံးတွင် စန္ဒကူးနံ့သင်းသင်းလေး ပျံ့နှံ့နေသည်။ မီးဖိုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော နံ့သာပေါင်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဦးနှောက်ကို အားဖြည့်ပေးသည့် အာနိသင်ရှိသည်။

အသက်အနည်းငယ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စင်မြင့် တစ်ခုလုံး ထူးခြားစွာ ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူဌေးများက ဘဝကို မည်သို့ ခံစားစံစားရမည်ကို တကယ် သိကြပေသည်။

ဤရထားလုံးသည် ရွေ့လျားနိုင်သော ဇိမ်ခံဧည့်ခန်း တစ်ခုနှင့် အပြည့်အဝ တူညီနေသည်။

"ကဲ ဆေးဆရာချူး... လက်ဖက်ရည်လေး သောက်ပါဦး၊ သရေစာလေးတွေလည်း သုံးဆောင်ပါဦး။ ဧည့်ခံတာ လိုအပ်ချက်များ ရှိရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ!" မန်နေဂျာချူက ချူးဖုန်းကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် တံငါသည်တစ်ဦးကဲ့သို့ အလျင်စလိုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးကာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလို ခိုင်မာတည်ကြည်စွာ ထိုင်နေသည်ကို မန်နေဂျာချူ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှ အထင်ကြီးသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အံ့ဩမှုနှင့် လေးစားမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဆေးဆရာချူး... ကျုပ် စကားကို လှည့်ပတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့မယ်။ ဒီနေ့ လေလံပွဲမှာ ရွှေအဆောင် ကိုယ်ရံကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး အတော်များများကို ရောင်းချသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ကွယ်က ဆေးဆရာဟာ ခင်ဗျားပဲလို့ ကျုပ် မှန်းဆမိတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ကျန်းယွန်း တော်ဝင်မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ခင်ဗျားကို အထူးတလည် လာရောက်ဖိတ်ခေါ်တာပါ။"

မန်နေဂျာချူက ချူးဖုန်းအား စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချူးဖုန်းထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချူးဖုန်းတွင် ကြီးမားသော ပါရမီစွမ်းရည်များ ရှိနေကြောင်း သူ ပို၍ပင် သေချာသွားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက မည်သည့် သာမန် ဆေးဆရာမဆို ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာလုံးဆို့ကာ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ထူးခြားစွာ လျစ်လျူရှုထားဆဲပင်။

ယင်းက ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်ကို အလွန်အမင်း အရေးတယူ မလုပ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းကို ကျန်းယွန်းမင်းဆက်အတွင်း၊ သို့မဟုတ် ဤနယ်မြေဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အင်ပါယာအာဏာစက်ထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည့် ထိပ်တန်း အင်အားကြီးဂိုဏ်း တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ကောင်း သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်က အဂ္ဂိရတ်အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့သော ချူးဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ၎င်းမှာ အရေးပါသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ဤဆိုင်မှာ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်း၏ ဆိုင်ခွဲတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အလွန်ဆုံး ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုနှင့်သာ ညီမျှသည်။ ၎င်းက ပို၍ပင် အာရုံစိုက်စရာ မလိုတော့ပေ။ မန်နေဂျာချူက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဖိတ်ခေါ်မှုက နည်းနည်း ရိုင်းပြသွားမှန်း ကျုပ် သိပါတယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားအတွက် အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း ကျုပ်တို့ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်ရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာအဖြစ် နေပေးလို့ ရပါတယ်။"

အဂ္ဂိရတ်တာအို၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် ချူးဖုန်းကို စည်းရုံးနိုင်ရန်အတွက် မန်နေဂျာချူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ နှမြောတွန့်တိုနေခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချကာ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချလျက် ချူးဖုန်း ဝင်ရောက်လာရန် စေတနာအပြည့်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာဆိုသည်မှာ ဧည့်သည်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှပြီး မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှ မရှိဘဲ မိမိစိတ်ကြိုက် လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်မှ အမြဲတမ်း ဆေးဆရာတစ်ဦး၏ အခွင့်ထူးများစွာကိုလည်း ခံစားခွင့် ရှိပေသည်။

တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသည့်၊ မဖြစ်မနေ စည်းရုံးရမည့် ရွှေအဆောင်ဆေးဆရာများအတွက်သာ မန်နေဂျာချူသည် ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာ အဆင့်အတန်းကို ကမ်းလှမ်းမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က ကျန်းယွန်း တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ သဘောထားကွဲလွဲနေပြီး အခြေအနေက တော်တော်လေးကို မကောင်းပါဘူး။ ခင်ဗျားသာ ကျုပ်တို့ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်ရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေမှာ အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်ဖို့ ဒီအဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်။"

မန်နေဂျာချူသည် လူအကဲခတ် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားများက ချူးဖုန်း၏ နှလုံးသားကို ထိရှသွားစေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် သဘောတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ၊ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်အတွက် ဆေးဖော်ပေးမယ် မဖော်ပေးဘူး ဆိုတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်။" ချူးဖုန်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေများကို ချပြရင်း ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

အကယ်၍ အခြား ဆေးဆရာတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပါက ထိုမျှ မောက်မာလွန်းမှုအတွက် ဆဲဆိုခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မန်နေဂျာချူသည် ချူးဖုန်းကို အလွန်တန်ဖိုးထားသောကြောင့် လုံးဝ ဒေါသမထွက်ဘဲ ချူးဖုန်း၏ အချက်များကိုပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

မန်နေဂျာချူအတွက်မူ ချူးဖုန်းအနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်များထံသို့ ရွှေအဆောင်ဆေးလုံးများ အနည်းငယ် လျှော့ရောင်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။

...

ချူးဖုန်းသည် မန်နေဂျာချူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာ အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားကို ပွဲချင်းပြီး ရရှိခဲ့ကာ သီးသန့် ဆေးဖော်စပ်ခန်း တစ်ခန်းလည်း ပေးမည်ဟု ကတိရခဲ့သည်။ ဤမျှ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆက်ဆံရေးမျိုးကြောင့် ချူးဖုန်း အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်အပေါ် သူ၏ ယခင် အမြင်ဆိုးများလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ယခု ဧည့်သည်တော် ဆေးဆရာ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် နောက်ရက်အနည်းငယ်အကြာ ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်သို့ သူ ထပ်မံသွားရောက်သည့်အခါ မန်နေဂျာဆွန်း တစ်ယောက် သေချာပေါက် အခက်တွေ့တော့မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ရွှေအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုင်တွင် သီးသန့် ဆေးဖော်စပ်ခန်း ရှိနေခြင်းက ချူးဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့စေမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆေးပညာရှင်အသင်းတွင် လူအများအပြား ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လျှို့ဝှက်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချူးဖုန်း ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အချိန်အတော် နှောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေကြသော အစ်ကိုနှင့် ခယ်မဖြစ်သူတို့က သူ့ကို ဧည့်ခန်းမထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မရီး... ဒီနေ့ ဆရာ့အတွက် ဆေးလုံး နှစ်ဖို ဖော်စပ်ပေးခဲ့လို့ ဆုကြေးတချို့ ရခဲ့တယ်။ အစ်ကိုတို့အတွက် အားဆေးတချို့ အထူးတလည် ဝယ်လာခဲ့တယ်!" ချူးဖုန်းသည် မကြာသေးမီကမှ ချူးကျန်းလန်အား ငွေတေးလ် တစ်သောင်း ပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သံသယဝင်စရာများ မဖြစ်စေရန် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ကို ငွေမပေးခဲ့ပေ။

အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ဟားဟား၊ ငါ့ညီလေးတောင် ပိုက်ဆံရှာနိုင်နေပြီပဲ။ ညီလေး... ဆေးဆရာနျူးဆီမှာ သေချာသင်ယူပါ။ ဓားတာအိုမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ရင်တောင် အဂ္ဂိရတ်တာအိုမှာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုခု ရလာရင် နာမည်တစ်လုံးနဲ့ ရပ်တည်နိုင်မှာပါ။"

ချူးကျန်းလန်သည် ပြုံးနေရင်းမှ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ချူးဖုန်းကို ဂုဏ်ယူလေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ချူးဖုန်း စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည့် အားဆေးများကို မြင်ပြီးနောက် ခယ်မဖြစ်သူက နှမြောတသသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလာသည်။ "ရာစုနှစ်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်း၊ သမင်ချို... ဒါတွေက အနည်းဆုံး ငွေတော်တော်များများ ပေးရမှာပဲ! ဒီလိုမျိုး ပိုက်ဆံတွေကို အလဟဿ မသုံးပါနဲ့တော့။ ရလာတဲ့ ငွေတွေကို စုဆောင်းထားပြီး မရီးနဲ့ မင်းအစ်ကိုဆီမှာ အပ်ထားပေးပါ။"

"မင်းက ဆယ့်ခြောက်နှစ်တောင် ကျော်နေပြီ။ နောက် နှစ်အနည်းငယ်နေရင် မင်းအတွက် မိန်းမတစ်ယောက် ရှာပေးရဦးမယ်!"