အခန်း (၈၄) - မင်းအတွက် ခမ်းနားတဲ့ သေပွဲ
"ခွေးတစ်ကောင်လို နှစ်ခွန်းလောက် ဟောင်ရုံနဲ့တော့ သိပ်စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသေးဘူး။ ငါ သဘောတူဖို့အတွက် မင်း နောက်ထပ် စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ထပ်ထည့်ရလိမ့်မယ်။" ချူးဖုန်းက အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်း၏ မောက်မာမှုရှေ့တွင် ချူးဖုန်းက ပို၍ပင် မောက်မာဝင့်ကြွားနေလေသည်။
အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် ချူးဖုန်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ဆိုရမည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။
ချူးဖုန်းသည် ကျောက်ရှန်းကို ဒူးထောက်စေပြီး ခွေးတစ်ကောင်လို ဟောင်ခိုင်းရုံမျှဖြင့် မကျေနပ်နိုင်ပေ။ သူက သိသာထင်ရှားသော အကျိုးအမြတ်အချို့ကို ရယူလိုနေသည်။
"ဟားဟား... သိပ်မောက်မာနေပါလား။ ဘာမှလည်း မသိဘူးပဲ။ မသိသူရဲတင်းဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ။"
"မင်းက ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် စည်းကမ်းချက် ထပ်ထည့်ချင်နေတာပေါ့လေ။ ကောင်းပြီလေ... ပြောစမ်းပါဦး၊ ဘယ်လို စည်းကမ်းချက်မျိုး ထပ်ထည့်ချင်တာလဲ။ ဒီသခင်လေးက မင်းနဲ့အတူ အဆုံးထိ လိုက်ကစားပေးမယ်။"
ကျောက်မိသားစု၏ သားတစ်ယောက်ဖြစ်သော ကျောက်ရှန်းသည် သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ကြွယ်ဝမှု၊ ရဲတင်းမှုတို့ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ရယ်မောသံတွင် ဒေါသများ ရောယှက်နေပြီး၊ ချူးဖုန်းက ကိုယ့်တွင်းကိုယ်တူးနေသည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသည်။ နှစ်ခါတွေးမနေတော့ဘဲ သူ၏ ခမ်းနားသော ကြေညာချက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။
"ရိုးရှင်းပါတယ်။ ရှုံးတဲ့သူက နိုင်တဲ့သူကို ငွေဒီလောက် ပေးရမယ်။" ချူးဖုန်းက ပြုံးလျက် လက်တစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငွေဆယ်တန် ဟုတ်လား။ ဒီလောက် ပမာဏလေးကိုများ၊ ဒီသခင်လေးက လမ်းမှာတွေ့ရင်တောင် ကုန်းကောက်နေမှာ မဟုတ်ဘူးကွ။" ကျောက်ရှန်းသည် လင်းယွီရှင်းကဲ့သို့သော အလှလေးများရှေ့တွင် သဘာဝကျကျပင် ဟန်လုပ်ပြလိုက်သည်။ ငွေဆယ်တန်ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် မများလှသော်လည်း၊ ပေါ့ပေါ့တန်တန် လွှင့်ပစ်လိုက်ရလောက်အောင်တော့ အသေးအဖွဲ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ ချူးဖုန်း၏ အမူအရာက လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားဘဲ၊ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်ခြင်းပင်။
"ဆယ်တန် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းက ငွေတစ်တန်တည်း လောင်းကြေးထပ်မလို့လား။ မင်း ဟာသလုပ်နေတာလား မွဲတေနေတဲ့ကောင်ရဲ့။" ကျောက်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေသည်။
"ဟူး... မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က တံခါးကြားညပ်သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချေးထဲများ ပြုတ်ကျသွားတာလား။ ဒီလောက် ရှင်းလင်းနေတဲ့ လက်ဟန်အမူအရာကိုတောင် မခွဲခြားတတ်ဘူးဆိုတော့ မင်းက ဘယ်လောက်တောင် အ တတ်တာလဲ။"
"ရှုံးတဲ့သူက နိုင်တဲ့သူကို ငွေတစ်သောင်းတိတိ ပေးရမယ်။"
ချူးဖုန်းက လောင်းကြေးပမာဏ အတိအကျကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရင်း၊ ကျောက်ရှန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင် သရော်သည့် အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ရှီး...
ချူးဖုန်းက ငွေတစ်သောင်းဟု ကြေညာလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ၊ 'သဘောထားကြီးလှသော' မင်းသားလျူဖျင်ပင်လျှင် လေအေးတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်မိသည်။ ဒါက ရူးသွပ်လွန်းရာ ကျနေပြီဖြစ်သည်။
ဤသခင်လေးများအတွက် ငွေတစ်ရာဆိုသည်ကပင် ပမာဏများပြားလှသည်ဟု သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ငွေတစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုတစ်ခုပင်။ ငွေတစ်သောင်းဆိုလျှင်တော့ သူတို့၏ ဆယ်နှစ်စာ သုံးစွဲစရိတ်ထက်ပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်လေသည်။
ကျောက်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ငွေတစ်ထောင်လောက်အထိ လောင်းရဲသော်လည်း၊ ငွေတစ်သောင်းဟူသော ဂဏန်းကတော့ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။ ဒါက ကစားစရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ရှုံးသွားပါက၊ ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ ခြေထောက်ရိုက်ချိုးခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဖြစ်သည်။
"ဟားဟား... ထမင်းတစ်နပ်တောင် ဝယ်မစားနိုင်တဲ့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က မွဲတေနေတဲ့ မင်းလိုကောင်က ငွေတစ်သောင်းလောင်းဖို့ ရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်း ဘယ်သူ့ကို လာခြောက်နေတာလဲ။"
"ငွေတစ်သောင်းထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းမှာ ငွေတစ်ထောင်တောင် ထုတ်ပြစရာ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
ပထမပိုင်း အံ့အားသင့်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ လွန်မြောက်သွားပြီးနောက်၊ ကျောက်ရှန်းသည် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ဤမျှ ကြီးမားသော ပမာဏကို သူ သဘောမတူရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အရှုံးမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေစဉ်က ချူးဖုန်းက သူ့ကို အနိုင်ရခဲ့ရာ၊ ယင်းက သူ့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မြွေပွေးကိုက်ဖူးသူက ကြိုးမြင်လျှင်ပင် လန့်တတ်သည် မဟုတ်ပါလော။
ချူးဖုန်းက ဤမျှ မြင့်မားသော လောင်းကြေးကို အဆိုပြုလာခြင်းက ပို၍ပင် ခန့်မှန်းရခက်စေသည်။
မျက်နှာကို အလွန် ဂရုစိုက်သော ကျောက်ရှန်းသည် လောင်းကြေးက အရမ်းများလွန်းပြီး သူ မလောင်းနိုင်ပါဟု လူမိုက်တစ်ယောက်လို သေချာပေါက် ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။
သူက ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်သုံးကာ၊ အထက်စီးမှနေသည့် ချမ်းသာသော သခင်လေးတစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ဖြင့် ချူးဖုန်း၏ ငွေကြေးတတ်နိုင်စွမ်းကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ဤနည်းဖြင့် သူသည် ချူးဖုန်း၏ လောင်းကြေးတောင်းဆိုမှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ငြင်းပယ်နိုင်ရုံသာမက သူ၏ မျက်နှာကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ငွေတစ်ထောင် မထုတ်ပြနိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ သခင်လေးကျောက်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကန့်အသတ်တွေကို တခြားသူတွေအပေါ် ပုံချနေတာလား။"
"ငါ အခုချက်ချင်း ငွေတစ်ထောင် ထုတ်ပြနိုင်ရင်၊ မင်း လောင်းရဲလား။"
ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ရန်စလိုသော အဓိပ္ပာယ်များ ဖြာထွက်နေလေသည်။
ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်သည် အရှိန်အဝါ ကျဆင်းခဲ့ရပြီး၊ ဤလူများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုများမှလည်း မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။
ယခင်က စွမ်းဆောင်ရည် မရှိခဲ့သဖြင့် ချူးဖုန်းသည် အရှုံးပေးခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခု သူ၌ စွမ်းရည်များ ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သူတို့၏ ပါးများကို ပြန်လည် ရိုက်ချင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒီဘဝမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ဘဝမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရန်သူတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို သူ ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ရှင်းစရာရှိသော စာရင်းများအားလုံးကို တစ်ခုမကျန် သူ ရှင်းလင်းမည်ဖြစ်သည်။
ချူးဖုန်း၏ ဗြောင်ကျကျ ရန်စမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ကျောက်ရှန်းက ကြောက်ရွံ့နေသည့်ပုံစံ ပြသနိုင်ပါမည်လော။ သေချာပေါက် မရပေ။
သူက အံကြိတ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "လုပ်လေ... မင်းထုတ်ပြနိုင်ရင် ထုတ်ပြစမ်း။ မင်း ငွေတစ်ထောင် ထုတ်ပြနိုင်သရွေ့ ဒီသခင်လေးက မင်းနဲ့ လောင်းမယ်။" ကျောက်ရှန်းနှင့် လျူဖျင် အပါအဝင် အခြားသူများက ချူးဖုန်းသည် ငွေဆယ်တန်ပင် ထုတ်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေကြသည်။
လင်းယွီရှင်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ချူးဖုန်းကို သနားကြင်နာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ပိုက်ဆံမရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့များ ချမ်းသာတဲ့ပုံစံ လာဟန်ဆောင်နေရတာလဲ။ ငွေတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ မိုးပေါ်က ဂဏန်းတစ်ခုလို များပြားလွန်းလှသည်။
ဖတ်!
လူတိုင်း၏ သံသယဝင်မှုများနှင့် လှောင်ပြောင်နေသော အကြည့်များကြားတွင်၊ ချူးဖုန်းက မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ငွေတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဖတ်ခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။
သူ၏ ရုပ်သေးဆေးရည်က ငွေခြောက်သောင်းဟူသော မိုးထိအောင် မြင့်မားသည့် ဈေးနှုန်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ငွေတစ်သောင်းဟူသော ပမာဏလေးကို ချူးဖုန်းက အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်လေသည်။
ငွေတစ်ထောင်ဆိုသည်ကိုမူ၊ ချူးဖုန်းက အမှိုက်စက္ကူတစ်ရွက်လို သဘောထားကာ အလွယ်တကူပင် ပစ်ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"တကယ်ကြီး... ပါလာတာလား..." ကျောက်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သွေးရောင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ချူးဖုန်းက အမှန်တကယ် ငွေတစ်ထောင် ထုတ်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ လျူဖျင်မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့် ဆွံ့အသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ မကြာသေးမီကမှ သူက ချူးဖုန်းကို ထမင်းတစ်နပ်တောင် မစားနိုင်သည့် သူတောင်းစားဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ယခုမူ တကယ့် သူဌေးကြီးဆိုသည်မှာ မည်သို့ပုံစံရှိကြောင်း ချူးဖုန်းက သူ့ကို ပြသလိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။
"တစ်ရွက်တည်းနဲ့ မလောက်ဘူးလား။ မလောက်ဘူးဆိုရင် နှစ်ရွက် လုပ်လိုက်ရတာပေါ့။" ထိုသို့ပြောရင်း၊ ချူးဖုန်းက ဒုတိယမြောက် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဖတ်ခနဲ ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။
၎င်းမှာလည်း ငွေတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူကြီး တစ်ရွက်ပင် ဖြစ်သည်။
"အခုထိ မလောက်သေးဘူးလား။ ဒါဆိုလည်း သူများတွေကို အထင်သေးတတ်တဲ့ မင်းလို အောက်တန်းစားတွေရဲ့ မျက်လုံးကို ငါ ဖွင့်ပေးလိုက်မယ်။"
ဖတ်!
တတိယမြောက် ငွေတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူကို စားပွဲပေါ်သို့ ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းက အမှန်တကယ်ပင် နှလုံးရပ်မတတ် ဖြစ်စေသည်။
ချူးဖုန်းက ငွေစက္ကူ တစ်ရွက် ရိုက်ချလိုက်တိုင်း၊ ကျောက်ရှန်းမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ခါသွားရလေသည်။
လင်းယွီရှင်းနှင့် လဲ့ထင် အပါအဝင် အခြား မိန်းကလေးများကလည်း ချူးဖုန်းကို အံ့အားသင့်မှုနှင့် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ချူးဖုန်း ဤမျှ ကြွယ်ဝချမ်းသာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
တစ်နေ့လုံး သူတို့၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများကို ကြွားဝါနေတတ်သော ထိုသခင်လေးများ၊ သူဌေးသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူးဖုန်းက အနည်းဆုံး ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ချမ်းသာလေသည်။
လျူဖျင်ကဲ့သို့သော သူများသည် ငွေဆယ်တန်လောက် ထုတ်ပြရလျှင်ပင် ကြွားဝါတတ်ကြသည်။ သူတို့ အပြင်ထွက်စားကြချိန်တွင် ငွေနှစ်တန်၊ သုံးတန်တန်သော သီးသန့်ခန်းကို ယူလိုက်ရလျှင်ပင် အခြားသူများ မသိလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ပြုမူတတ်ကြသည်။
ချူးဖုန်းနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက၊ သူတို့မှာ ကလေးဆန်ပြီး အပေါ်ယံသာကြည့်တတ်သော ကလေးပေါက်စများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ကြွယ်ဝမှုကို မကြွားဝါဘဲ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သော ချူးဖုန်းကဲ့သို့သော သူများသာလျှင် တကယ့် သူဌေးအစစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုက စွမ်းဆောင်ရည်၊ စရိုက်လက္ခဏာတို့နှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိနေသည်။ လျူဖျင်၊ ကျောက်ရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ မိဘများ၏ လက်ကျန် ဂုဏ်သတင်းကို အားကိုးကာ ငွေဖြုန်းနေကြသူများသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချကာ အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်တတ်ကြသူများသာ ဖြစ်သည်။
"သခင်လေးကျောက်... ငါ့ရဲ့ ငွေကြေးတတ်နိုင်စွမ်းကို ငါ သက်သေပြပြီးပြီနော်။ မင်း ကြောက်လန့်ပြီး မလောင်းရဲဘဲ နောက်ဆုတ်သွားမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"
"ဟက်... တကယ်တော့ ငွေတစ်သောင်းဆိုတာ သိပ်များတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက သိပ်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းသေးဘူး ထင်နေရင်၊ ငါတို့ ငွေတစ်သိန်း လောင်းလို့ရသေးတယ်နော်။"
ချူးဖုန်းက ဟန်ရေးပြကာ ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး၊ သူ၏ စကားများဖြင့် ကျောက်ရှန်းကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်း၏ နဖူးမှ ပဲစေ့လုံးခန့်ရှိသော ချွေးစေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာသည်။ သူက ငွေတစ်သောင်းကိုပင် မလောင်းရဲပေ။ ငွေတစ်သိန်းသာ လောင်းရမည်ဆိုပါက သူ၏ အသက်ကိုပါ လောင်းကြေးထပ်ရသည်နှင့် တူနေပေလိမ့်မည်။
"ဟွန့်... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ မင်းလို မွဲတေနေတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်တောင် ငွေတစ်သောင်း ထုတ်ပြနိုင်သေးတာ၊ ဒီသခင်လေးက မထုတ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။"
ချူးဖုန်းက ဟန်ကိုယ့်ဖို့လုပ်ကာ အချည်းနှီး သက်သက် ခြောက်လှန့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ရှန်း လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
အမှန်တကယ်တော့ ချူးဖုန်းထံတွင် ငွေသုံးထောင်ကျော်လေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
အကယ်၍ သူသာ သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို ငွေတစ်သောင်း မပေးခဲ့ရပါက၊ ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပြနိုင်မည်မှာ အမှန်ပင်။ ရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ယှဉ်ပြိုင်ရသည်မှာ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ချူးဖုန်းက ငွေတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူများကို တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ဆက်တိုက် ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းဖြင့် ကျောက်ရှန်းနှင့် အခြားသူများကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့ မည်သည့် သံသယကိုမျှ မပွားနိုင်စေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ချူးဖုန်းက ငွေတစ်သောင်းကို သေချာပေါက် ထုတ်ပြနိုင်မည်ဟု သူတို့ အသေအချာ ယုံကြည်သွားခဲ့ကြလေပြီ။