အခန်း (၈၃) - မင်းခွေးကို မင်းထိန်းထား

ချူးဖုန်းက မျက်ခွံကို ပင့်ချီလိုက်ရုံသာ လုပ်ပြီး၊ ထိရှနာကျင်စေမည့် လှောင်ပြောင်မှုမျိုးဖြင့် တန်ပြန်လိုက်သည်။ "မင်းသားလျူဖျင်ရဲ့ စကားကိုပဲ ခဏငှားသုံးရရင်၊ လူဆိုတာ ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် သိဖို့ကောင်းတယ်တဲ့။ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိတာ မှန်ပေမဲ့၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတွေကြောင့် အလှလေးတွေက ငါ့ကို ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတာပဲ။"

"မင်းနဲ့ မတူတာက၊ မင်းမှာ နံစော်နေတဲ့ ငွေကြေးအနည်းငယ် ရှိနေပေမဲ့ စရိုက်က အောက်တန်းကျတယ်၊ အပြောကလည်း လေလုံးတွေချည်းပဲ။ ဒါကြောင့် ဘယ်မိန်းကလေးကမှ မင်းနဲ့ မပတ်သက်ချင်ကြဘူး။ သူတို့က မင်းကို ကပ်ရောဂါဆိုးကြီးတစ်ခုလို ရှောင်ကြဉ်နေကြတာ။"

"ဟင်း... မင်းရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေအတွက် ငါ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။"

ချူးဖုန်း၏ စကားများအဆုံးတွင် လက်ခုပ်သံများ ဝက်ဝက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအများစုမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ မဟုတ်ကြသဖြင့်၊ သူ၏ စကားများကြောင့် သူ၏ဘက်သို့ မသိမသာ ပါဝင်သွားကြသည်။ "မင်း... မင်းလို မွဲတေနေတဲ့ ကောင်ကများ..." လျူဖျင်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် စိမ်းဖန့်သွားသည်။ သူ၏ အနာဆာကို ချူးဖုန်းက ကွက်တိ ထိုးနှက်လိုက်သဖြင့်၊ အမြီးတက်နင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားလေသည်။

"ချဉ်တဲ့ စပျစ်သီးပါပဲ... မင်း မရနိုင်လို့ ဒီလို ပြောနေတာပဲ။ မင်းလိုလူမျိုးတွေကို ငါ အများကြီး မြင်ဖူးပါတယ်။"

"ငါ့ကို မွဲတေနေတဲ့ကောင်လို့ ခေါ်နေတာ၊ မင်းကရော ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာနေလို့လဲ။ မင်း တကယ်ချမ်းသာကြောင်း သက်သေပြတဲ့အနေနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ စားသောက်စရိတ်ကို မင်းပဲ ရှင်းပေးလိုက်ပါလား။"

ချူးဖုန်းသည် လျူဖျင်ကို မီးတောက်ထဲသို့ စကားလုံးများဖြင့် တွန်းပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့ မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးနေသော လူမိုက်မျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူက အများကြီး တွေးတောနေရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။

ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလော။ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ချင်သူများမှာ အလကားနေရင်း ဒုက္ခရောက်တတ်သည် ဟူ၍ပင်။ လျူဖျင်က ငါ့ရှေ့မှာ ငွေသုံးနိုင်တဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်လို ကြွားဝါချင်နေတာလား။ ဒါဆိုလည်း သူ့ကို သွေးထွက်အောင် နည်းနည်းလောက် လုပ်ပေးရတာပေါ့။

"မင်းသားလျူဖျင်က အရမ်းကို သဘောထားကြီးတဲ့အတွက် ဒီနေ့ လူတိုင်းရဲ့ စားသောက်စရိတ်ကို ရှင်းပေးမယ်တဲ့။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘယ်လိုသဘောရလဲ၊ ကောင်းလား မကောင်းဘူးလား။" ချူးဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းတာပေါ့... ကောင်းတာပေါ့။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသားလျူဖျင်။"

လူအုပ်ကြီးထံမှ အားပေးသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့အတွက် ငွေရှင်းပေးမည့် အရူးတစ်ယောက် ရှိနေချိန်တွင်၊ အလကားရမည့်ငွေကို ငြင်းဆန်ရန်မှာ သူတို့ အရူးမှမဟုတ်ဘဲ။ ချူးဖုန်း၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် လျူဖျင်မှာ ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲသံပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ပြေးလွှားနေသော်လည်း၊ မဖြစ်မနေ ပြုံးပြကာ သဘောတူလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ငွေများ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရတော့မည်။

"အားလုံးပဲ ကောင်းကောင်း စားသောက်ကြပါ။ ဒီနေ့ စားသောက်စရိတ် အားလုံးကို ဒီမင်းသားကပဲ ရှင်းပေးပါ့မယ်။" အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့်၊ လျူဖျင်သည် မရှိခွန်အားကို ညှစ်ထုတ်ကာ ဆရာကြီးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်လိုက်ရလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေကုန်ခံပြီးမှတော့၊ သူ၏ မျက်နှာကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သဘောထားကြီးသယောင် ပြသလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

ထိုနေရာတွင် စားသောက်နေသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ လျူဖျင်က ငွေရှင်းပေးမည်ဟု သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူများက ပို၍ပင် အားပေးဟစ်ကြွေးကြသည်။ လူအများအပြားက လျူဖျင်ကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ချီးကျူးကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်။

အမှန်တကယ်တော့ မင်းသားလျူ၏ ခြေသလုံးကို ဖက်ကာ အကာအကွယ်ယူချင်သူများက အများအပြား ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ အပြင်ဘက်ရှိ လူများအားလုံး၏ စားသောက်စရိတ်ကို ရှင်းပေးရမည်ဆိုလျှင် အများဆုံး ငွေစအနည်းငယ်ခန့်သာ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ လျူဖျင်အနေဖြင့် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်သွားနိုင်သော်လည်း၊ တတ်နိုင်သေးသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ၊ လူအများစုက ဟင်းလျာများကို ပိုမိုမှာယူလာကြပြီး၊ တန်ဖိုးကြီးသော အသားဟင်းများကိုပါ ရွေးချယ်လာကြသည်။

ထို့အပြင် လူအများက သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများကိုပါ တိတ်တဆိတ် ဖိတ်ခေါ်လာကြသဖြင့်၊ စားသောက်သူ အရေအတွက်မှာ ပို၍ပင် များပြားလာခဲ့သည်။ ဤသည်က လျူဖျင်ကို စတင် ထိတ်လန့်လာစေသည်။ လူတစ်ယောက်က အသားဟင်း တစ်ပွဲ ထပ်မှာလိုက်တိုင်း၊ သူ၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ ပြာနှမ်းလာလေသည်။

...

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်။" ကျောက်ရှန်းသည် မူလက လျူဖျင်က ချူးဖုန်းကို ကောင်းကောင်း အရှက်ခွဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ချူးဖုန်းက ဤမျှ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး၊ ချူးဖုန်းက လျူဖျင်ကို နေရာချထားပေးလိုက်လေပြီ။

လျူဖိင်၏ အသုံးမကျမှုကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲရင်း၊ ဤကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင် ဝင်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက ဘေးရှိ နောက်လိုက်တစ်ဦးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဝေကျားလင်... သွားပြီး စားပွဲကို ရိုက်ခွဲလိုက်။ ချူးဖုန်းကို သိုင်းပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာ။" ကျောက်ရှန်း စေလွှတ်လိုက်သော နောက်လိုက်မှာ အဆင့်ငါး ဓားသမားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အဆင့်နှစ် ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်သော ချူးဖုန်းကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူလွန်းလှသည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် လဝက်ခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ချူးဖုန်း၏ စွမ်းအားများက တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဟု ကျောက်ရှန်း အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ကျင့်စဉ် သုံးဆင့်တိုင်တိုင် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး အဆင့်ငါး ဓားသမားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အတန်းကြီး ကျောင်းသားများကြားတွင်ပင် သူ့ကို အားနည်းသူဟု သတ်မှတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဝေကျားလင်သည် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချူးဖုန်းထံသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားကာ စားပွဲပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လင်းယွီရှင်းနှင့် အခြား မိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ချူးဖုန်း... သတ္တိမရှိတဲ့ ခွေးကောင်။ ငါ ကြိုက်နေတဲ့ မိန်းကလေးကို လာပိုးပန်းဖို့ မစဉ်းစားခင် မင်းကိုယ်မင်း အရင်ပြန်ကြည့်ဦး။ မင်း သေချင်နေတာလား၊ အသက်ရှင်ချင်သေးတာလား။" ဝေကျားလင်သည် သူ၏ အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို အားကိုးကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ချူးဖုန်းကို သူ၏ လက်ဖဝါးအောက်တွင် အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့်ပုံစံ ဖမ်းနေလေသည်။

"မင်းအတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်လမ်းရှိတယ်။ ငါ့ပေါင်ကြားကနေ ဖြတ်တွားသွားပြီး လင်းယွီရှင်းရဲ့ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလာနဲ့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို တွေ့တိုင်း ငါ ရိုက်နှက်မယ်။"

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်လည်း စင်မြင့်ထက်မှာ ငါနဲ့ သိုင်းပြိုင်။ တကယ့် ယောကျ်ားပီပီ ငါ့ကို အနိုင်ယူပြစမ်း။ အဲဒီလိုလုပ်နိုင်ရင် လင်းယွီရှင်းနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အချစ်ရေးကို ငါ ဘယ်တော့မှ ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူး။"

ဝေကျားလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် တောင့်တင်းခိုင်မာလှပြီး၊ ပခုံးကျယ်ကာ ခါးတုတ်လေသည်။ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသော ယောကျ်ားကြီးများထက်ပင် ကြွက်သားများ ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးနေလေသည်။

သူက ချူးဖုန်းကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းကြောင့် လူအများစုမှာ ချူးဖုန်းအတွက် တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်သွားကြသည်။

"မင်းကို အနိုင်ယူဖို့ စင်မြင့်ထက်တောင် တက်စရာ လိုသေးလို့လား။"

ထမင်း အနည်းငယ်ကို အမြန်မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းက မတ်တတ်ရပ်ကာ သတိပေးခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် စားသောက်ဆိုင်မှ ပေးထားသော ရေညှိဟင်းချိုပန်းကန် ရှိနေပြီး၊ ၎င်းကို ဝေကျားလင်၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာပေါ်သို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပက်လောင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ရုံမျှဖြင့် တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ အစွမ်းမဲ့သွားအောင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော မိစ္ဆာအိုကြီး ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားတာအိုကို အမှန်တကယ် မကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ရွယ်တူများကို ချက်ချင်း အလဲထိုးနိုင်စွမ်း အပြည့်အဝ ရှိလေသည်။

သူက ညာဘက်ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ဝေကျားလင်၏ အာရုံက သူ၏ လက်ထဲရှိ ရေညှိဟင်းချိုဆီသို့ ရောက်နေခိုက်တွင်၊ ဝေကျားလင်၏ ပေါင်ကြားကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

ပေါင်ကြားကို ကန်ကျောက်ခြင်းက တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် အမြဲတမ်း အဆုံးသတ်သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းက ထိရောက်ပြီး ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့် အတွေ့အကြုံရင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများက ၎င်းကို အသုံးပြုရန် အမြဲ နှစ်သက်ကြသည်။

ဘန်း!

ကန်ချက်က ပစ်မှတ်ကို အတိအကျ ထိမှန်သွားသည်။

"အား...။"

ဝေကျားလင်သည် ချူးဖုန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ချူးဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက သူ့ထက် မနိမ့်ကျသည့်အပြင်၊ ချူးဖုန်း၌ ပိုမို အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများလည်း ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ချူးဖုန်းက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ပစ်မှတ်ကို မထိမှန်လျှင်သာ ထူးဆန်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ကန်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဝေကျားလင်သည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ပေါင်ကြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကာ ရှေ့သို့ ကိုင်းကျသွားလေသည်။

ဤသည်က အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ချူးဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ရေညှိဟင်းချိုပန်းကန်က ဝေကျားလင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

"ဝူး... ဝူး..."

ဝေကျားလင်မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို အော်ဟစ်ညည်းညူနေပြီး၊ သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ ပူလောင်သော ဟင်းချိုရည်များ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများလည်း အပူလောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေတော့သည်။

"နောက်တစ်ခါ မှတ်ထား။ သူများတွေ ထမင်းစားနေတဲ့အချိန် စားပွဲကို လာမထုတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲဒါက အရမ်းကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်" ဟု ဤနန်းတွင်းလူပြက်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချူးဖုန်းက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ကျောက်ရှန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒီ... ဒီအမှိုက်ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်လာရတာလဲ။

ကျောက်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက ဝေကျားလင်ထက် နှစ်ဆင့်ပိုမြင့်နေသော်လည်း၊ ချူးဖုန်း၏ ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊ သူသည် ချူးဖုန်းနှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

"ကျောက်ရှန်း... မင်းခွေးကို မင်းထိန်းထားဖို့ မှတ်ထား။ လျှောက်ပြီး လူကိုက်ခိုင်းမနေနဲ့။" ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတိပေးသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။ "နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ ကစားကွင်းမှာ ဒူးထောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငတုံးလို့ ဆဲဆိုရုံနဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"

ချူးဖုန်းသည် ထိရှနာကျင်မည့် နေရာကို အတိအကျ ထိုးနှက်တတ်သူဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေစဉ်က ကျောက်ရှန်းသည် ချူးဖုန်း၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ကစားကွင်းတွင် ဒူးထောက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငတုံးဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာ အရှက်ရမှုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ့အတွက် ထာဝရ နာကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှ ထိုကိစ္စကို ပြန်ပြောခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ချူးဖုန်းက လူသိရှင်ကြား ပြန်လည်သတိပေးလိုက်ခြင်းသည် သူ့ကို သတိပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ရာ၊ ဤသည်က ကျောက်ရှန်း၏ မာနကြီးပြီး ရုပ်ချောသော မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရှုံ့မဲ့သွားစေခဲ့သည်။

"ချူးဖုန်း... မင်းက အတန်းငါးက အဆင့်နိမ့်ကျောင်းသား၊ အမှိုက်ကောင်တစ်ကောင်ပဲ။ မင်းက အောင်ပွဲလေး နည်းနည်းရသွားတာနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ လာကြွားနေတာပေါ့။ ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်း အဂ္ဂိရတ်ပြိုင်ပွဲမှာ မင်း အရှုံးမပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်း သတ္တိရှိရင် လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်လိုက်လေ။"

"ရှုံးတဲ့သူက ခွေးပဲ။ ရှုံးတဲ့သူက နိုင်တဲ့သူရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ဟောင်ရမယ်။ မင်း လက်ခံရဲလား။"

ကျောက်ရှန်း၏ အသံမှာ အရိုးတိုက်ခိုက်မတတ် အေးစက်နေလေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်သည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် အဂ္ဂိရတ်ပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ ကျောင်းတော်၏ အရေးကြီးသော ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည်။ ကျောက်ရှန်းသည် အတန်းငယ် ကျောင်းသားများကြားတွင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အပြည့်အဝ အားမွေးထားကာ၊ အတန်းကြီး ကျောင်းသားများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် အထင်ကြီးဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေလေသည်။