အခန်း (၈၂) - ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းခြင်း

ရှီရှီ၏ သွယ်လျသော မျက်ခုံးလေးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီးနောက် လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အထင်မမှားဘူးဆိုရင် ချူးဖုန်းက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို တမင်သက်သက် ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တော်ဝင်မိသားစုက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတုန်းက မင်းသားကျန်းကို ဖယ်ရှားခဲ့တဲ့အပြင်၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ချူးဖုန်းရဲ့ ယန်ကိုးပါး ဓားသွေးကြောကိုပါ ယူဆောင်ခွင့်ပြုခဲ့တယ်လေ။ သူတို့ မိသားစုနှစ်ခုက သွေးကွဲရန်သူတွေ ဖြစ်နေကြပြီ။"

"ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကို အခုအချိန်အထိ ချန်ထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက နှစ်ချက်ရှိတယ်။ ပထမအချက်က တော်ဝင်မိသားစုအနေနဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ အမှုထမ်းကောင်းတွေကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသူတွေလို့ သတ်မှတ်ခံရပြီး နာမည်ဆိုးထွက်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပဲ။ ဒုတိယအချက်ကတော့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က မင်းသားနှစ်ပါးနဲ့ မင်းသမီးတို့က သာမန်အရည်အချင်းပဲရှိကြပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ မြင်နေလို့ပဲ။"

တော်ဝင်မိသားစု၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် ပိုမည်မဟုတ်ပေ။

အလွယ်တကူ ခြေမွပစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်မိသားစုသည် သဘာဝကျကျပင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကို အလေးအနက်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဒီလောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ တွက်ချက်မှုတွေ၊ အကြံအစည်တွေ ရှိနိုင်တယ်ပေါ့။"

"အကယ်၍ ဒီကောင်လေးမှာ တကယ်ပဲ ထူးကဲတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပါရမီတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ထူးခြားနေတယ်။ သူ့ကို ငါတို့ ကျောက်မိသားစုက ခေါ်ယူသင့်၊ မသင့် ဆိုတာကို သေချာ စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်၊ ငါတို့က အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ အမျက်တော်ကို ရှမိသွားပြီး ရတာထက် ဆုံးရှုံးရတာက ပိုများသွားလိမ့်မယ်။"

မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်စေခဲ့သော ရုပ်သေးဆေးရည်ကို ချူးဖုန်း ဖော်စပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့်၊ ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ သဘောထားမှာ ယခင်က ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို လိုလားတောင့်တနေခဲ့ရာမှ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတို့၏ သဘာဝက ထိုသို့ပင် ဖြစ်တတ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို မရနိုင်သေးချိန်တွင် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေတတ်ကြသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ ရုတ်တရက် အလေးမထားတော့ဘဲ ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။

"သခင်ကြီးက အမြဲပြောလေ့ရှိတယ် မဟုတ်လား 'သူရဲကောင်းတွေဟာ လူငယ်တွေထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်' တဲ့။ အကယ်၍ ငါတို့ ကျောက်မိသားစုအတွက် အဂ္ဂိရတ်ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့သာ မဟာမိတ် ဖွဲ့နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အန္တရာယ်တချို့တော့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေမဲ့၊ ကျောက်မိသားစုအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေကလည်း ကြီးမားလှပါတယ်။ ကျန်းယွန်းမင်းဆက်ရဲ့ တတိယမြောက် အကြီးဆုံး အဂ္ဂိရတ်မိသားစုကြီး ဖြစ်လာအောင်တောင် ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

ရှီရှီက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အကြံပြုချက်များနှင့် အတွေးများကို တင်ပြလိုက်သည်။

သူမက ချူးဖုန်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲက သူမအား ဆက်မပြောစေရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

"အဲဒီ ရုပ်သေးဆေးရည်ကို ချူးဖုန်းက တကယ် ဖော်စပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့ အာနိသင်က အပြီးသတ် သက်သေပြနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘူး။ ဒီကောင်လေးကို ခေါ်ယူဖို့အတွက် ငါတို့ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းကို ဆိုးရွားနေပြီး လမ်းဘေးက သူတောင်းစားတွေနဲ့တောင် သိပ်ကွာလှတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်မိသားစုက ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးနဲ့ဆိုရင် အချိန်မရွေး ငါတို့က ချူးဖုန်းဆီ ကမ်းလှမ်းလိုက်တာနဲ့၊ သူက ကျေးဇူးတင်နေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို အငမ်းမရ လက်ခံလိမ့်မယ်။"

ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားသောအခါ ရှီရှီလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမက အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်ကြီးရဲ့ အမြင်က ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်။ ဒါဆို ကျွန်မ ခွင့်ပြုပါဦး။" စကားဆုံးသည်နှင့် သူမက ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးကာ ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ အခန်းထဲမှ ဆုတ်ခွာထွက်သွားလေသည်။

ချူးဖုန်းကဲ့သို့ မောက်မာသော စရိုက်ရှိသူတစ်ဦးက ကျောက်မိသားစု၏ ခေါ်ယူမှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံပြီး အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် အလုပ်အကျွေး ပြုပါမည်လော။

ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲ၏ ယုံကြည်မှုက ဘယ်ဆီကများ ရောက်လာပါသနည်း။

...

အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်အတွင်းတွင်မူ၊ ချူးဖုန်းသည် အကြီးဆုံး စားသောက်ဆိုင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ယခုက စားသောက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ နောက်ကျသွားပါက ထိုင်စရာနေရာပင် ကျန်မည်မဟုတ်ပေ။ ချူးဖုန်းတွင် ငွေကြေးပမာဏ အတန်အသင့် ရှိနေသော်လည်း၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်အတွက် နေရာအနှံ့တွင် ရန်ပုံငွေ လိုအပ်နေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး၊ ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် ငွေအမြောက်အမြား လိုအပ်နေသေးသဖြင့် ချွေတာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အရိုးရှင်းဆုံး သာမန် ဟင်းလျာများကိုသာ စားသောက်ခြင်းက လုံလောက်ပေသည်။ သူ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။ အတန်း၏ အလှမယ်လေး လင်းယွီရှင်းက စားပွဲတစ်လုံးတွင် ကျက်သရေရှိစွာ ထိုင်နေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမနှင့်အတူ အခြား မိန်းကလေး နှစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။

"ဟေး... ချူးဖုန်း၊ နင်လည်း ထမင်းလာစားတာလား။" ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ အနည်းငယ် ညိုသော်လည်း တော်တော်လေး လှပချစ်စရာ ကောင်းလေသည်။

ဤမိန်းကလေး၏ နာမည်မှာ လဲ့ထင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမကို အတန်းထဲတွင် သဘောကျသူ အများအပြား ရှိပြီး၊ သူမကလည်း အတော်လေး မာနကြီးသူဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ချူးဖုန်းကို ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါလည်း ထမင်းလာစားတာ။" ချူးဖုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် မိန်းကလေးများနှင့် တွေ့လျှင် ရှက်ရွံ့တွန့်ဆုတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး အလွန် တိုးတိတ်သော အသံဖြင့်သာ စကားပြောလေ့ရှိသည်။

ယခုမူ သူသည် ပေါ့ပါးမှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ၏ အပြုံးနှင့် အကြည့်တို့တွင် ရင့်ကျက်သော ယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ဆွဲဆောင်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

ခဏတာမျှ မိန်းကလေးသုံးဦးစလုံး အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ယခင်က သူတို့သိခဲ့ဖူးသော အတန်းထဲမှ အညံ့ဆုံးနှင့် ကြောက်တတ်လွန်းသည့် ကျောင်းသားဆိုသည်ကို ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသည်။

"ဒါဆို... နင် ငါတို့ဝိုင်းမှာ လာထိုင်ပါလား။ ငါ့မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာ မေးခွန်းတချို့ရှိလို့ နင့်ဆီက အကြံဉာဏ်လေး တောင်းချင်လို့ပါ။" လဲ့ထင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြာမှု အရိပ်အယောင်လေး ရှိနေသော်လည်း၊ သူမက ချူးဖုန်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဒါက အလှလေးတစ်ယောက်က ငါ့ကို လိုက်ပိုးပန်းနေတဲ့ အကွက်မျိုးများလား။

ဤသည်မှာ ချူးဖုန်းအတွက် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။ သူက မငြင်းဆန်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူက လဲ့ထင်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ဖြစ်သွားပြီး၊ လင်းယွီရှင်းနှင့် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ဖြစ်သွားလေသည်။ စတုရန်းပုံ စားပွဲငယ်လေးမှာ လူလေးယောက်သာ ထိုင်နိုင်သော အရွယ်အစား ဖြစ်သည်။

"လင်းယွီရှင်း... ငါ နင့်ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်တာ နင် စိတ်မဆိုးဘူးမလား။" ချူးဖုန်းက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟွန့်... ငါက ဘာကို စိတ်ဆိုးရမှာလဲ။ နင်က တော်တော်လေး ရေပန်းစားနေပုံပဲ။" လင်းယွီရှင်း၏ အမူအရာက အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။ သူမက မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စားသောက်ဆိုင်မှ စားပွဲထိုးက သူတို့၏ ဟင်းလျာများကို စားပွဲပေါ်သို့ လာချပေးလေသည်။

"အယ်... ငါ ဘာလို့ ရှာလကာရည်နံ့ (သဝန်တိုတဲ့ အနံ့) လေး ရနေပါလိမ့်။" ချူးဖုန်းက စကားစကာ နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး လင်းယွီရှင်းကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

"အ့..." ရုတ်တရက် ချူးဖုန်း၏ ခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အလိမ်ဆွဲခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တိုးတိတ်စွာ ညည်းညူလိုက်မိသည်။

လဲ့ထင်နှင့် အခြား မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသဖြင့် စားပွဲအောက်မှ လင်းယွီရှင်း၏ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုကို မမြင်တွေ့လိုက်ရပေ။

လဲ့ထင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်ပင် မေးလိုက်သည်။ "ချူးဖုန်း... နင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာလို့ မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့သွားတာလဲ၊ သံမှိုစူးသွားလို့လား။"

သေချာသည်မှာ ချူးဖုန်းက လင်းယွီရှင်း၏ လက်ဆော့မှုကို ဖွင့်ချရန် မဝံ့ရဲသဖြင့်၊ နာကျင်နေသော အမူအရာဖြင့် ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ ငါ သံမှိုစူးသွားတာ။ အဲဒါကလည်း အလှလေးတစ်ယောက်ရဲ့ သံမှို (လက်သည်း) ပဲ။"

ဖူး...။

"ချူးဖုန်း... နင် ဒီလောက် ဉာဏ်ရွှင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါက ရေသူမတွေနဲ့ ကျောက်တုံးထဲက အလှလေးတွေ အကြောင်းကိုပဲ ကြားဖူးတာ၊ အလှလေးရဲ့ သံမှိုဆိုတာက ဘာကြီးလဲ။" လဲ့ထင်က ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေပြီး၊ ချူးဖုန်းကို ကြည့်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေလေသည်။

သူမက ချူးဖုန်းအပေါ် အမြင်ကောင်းရှိနေပုံ ပေါ်သည်။ လင်းယွီရှင်းက ချူးဖုန်းကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျက်သရေရှိစွာ စတင်စားသောက်လေသည်။ အလှလေးဆိုသည်မှာ အလှလေးပင်။ သူတို့၏ စားသောက်ပုံကပင် အထူးတလည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလေသည်။

...

ချူးဖုန်းတစ်ယောက် မိန်းမလှလေးများ ဝန်းရံနေသည့် အမြင့်ဆုံးသော သာယာမှုကို ခံစားနေချိန်တွင်၊ လျူဖျင်နှင့် ကျောက်ရှန်းတို့သည်လည်း နောက်လိုက်တစ်သိုက်နှင့်အတူ စားသောက်ရန် ဆိုင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လျူဖျင်သည် အခြားသူများကို ထမင်းကျွေးတိုင်း၊ စားသောက်ဆိုင်တွင် သီးသန့်ခန်း ယူကာ ဟင်းလျာ အမြောက်အမြားကို မှာယူလေ့ရှိသည်။ သူက သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ကြွားဝါရန်အတွက် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ချူးဖုန်းကို မည်သို့ ရှင်းလင်းရမည်ကို ကျောက်ရှန်းနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက်၊ ကျောက်ရှန်းကို မျက်နှာချိုသွေးရန် သဘာဝကျကျပင် ထမင်းကျွေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်... ဟိုခွေးကောင်က ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။" ကျောက်ရှန်း၏ အကြည့်များက ဝေ့ဝဲသွားပြီး မိန်းမလှလေးများနှင့်အတူ ရယ်မောစကားပြောနေသော ချူးဖုန်းကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း မှိုင်းညှို့သွားလေသည်။

လျူဖင်၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန် အကျည်းတန်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချူးဖုန်းက လင်းယွီရှင်းနှင့် အတူထိုင်နေသောကြောင့်ပင်။ လျူဖျင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်းယွီရှင်းသည် မည်သူမျှ မထိတွေ့ရမည့် သူ၏ တားမြစ်ထားသော အသီးအပွင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အဲဒီဘက်ကို သွားကြစို့။" ကျောက်ရှန်းက ချူးဖုန်းအပေါ် မိုးလုံးပြည့် အမုန်းတရားများ ရှိနေသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် သူ၏ နောက်လိုက်တစ်သိုက်ကို ဦးဆောင်ကာ ချူးဖုန်းရှိရာသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

လျူဖျင်က ကျောက်ရှန်း၏ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် သရုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူက လူတိုင်းကို အေးစက်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။ "ဟက်... ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က တတိယသခင်လေးက ဖွဲနုတွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စားရတဲ့ အဆင့်ထိတောင် ကျဆင်းသွားပြီပေါ့လေ။ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ။"

"ပိုက်ဆံမရှိတာက ဆိုးရွားနေပြီဆိုရင်တောင် မိန်းကလေးတွေကို လိုက်ပိုးပန်းနေသေးတယ်။ လူဆိုတာ ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် သိဖို့ ကောင်းတယ်။"

လျူဖျင်၏ အသံက ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုသူ အများအပြားကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ချူးဖုန်းကို ဤသို့ အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းဖြင့်၊ ချူးဖုန်း သေချာပေါက် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားမည်ဟု သူ ထင်နေခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူတို့က ရန်စတိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက ချူးဖုန်းကို သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်လို ရိုက်နှက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။