အခန်း (၆၀) - သတ်မှတ်ချက်တွေ တောင်းဆိုဖို့ အရည်အချင်းမမီဘူး

"ငါ မင်းရဲ့ကျွန် ဖြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သဘောတူညီချက် သုံးချက်တော့ ရှိရမယ်။ ပထမအချက်၊ ငါမလုပ်ချင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းမပြုရဘူး။ ဒုတိယအချက်၊ လျူမင်းသားအိမ်တော်ကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် မလုပ်ရဘူး။ တတိယအချက်၊ ကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းရမယ့် သက်တမ်းက အနှစ်သုံးဆယ်ထက် မကျော်လွန်ရဘူး။"

မော့ရှန်က တောင်းဆိုချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေး၍သာ ဖြစ်ပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှများပြားသော စည်းကမ်းချက်များကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တောင်းဆိုရဲမည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းပြောလို့ ပြီးပြီလား" ချူးဖုန်းက မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပြီးပြီ!" မော့ရှန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်းကို ယုံကြည်ကာ ချူးဖုန်းထံတွင် အနှစ်သုံးဆယ် အမှုထမ်းမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်းက ချူးဖုန်းကို သေချာပေါက် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားစေမည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချူးဖုန်းက သူ၏ တောင်းဆိုချက်များ အားလုံးကို သဘောတူပြီးနောက် အဆိပ်ဖြေဆေး ပေးလာမည့်အချိန်ကို သူ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သို့သော် မော့ရှန်အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ချူးဖုန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကလေးမျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မော့ရှန်မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားပြီး

သခင်လေးချူးဖုန်း... စည်းကမ်းချက်တွေက များလွန်းနေတယ်လို့ ထင်လို့လား။ ဒါဆို တစ်ချက်လောက် လျှော့လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ချူးဖုန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားဆဲဖြစ်ကာ ခြေလှမ်းများကို ပို၍ပင် ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားလေသည်။

"ငါ စည်းကမ်းချက် တစ်ခုပဲ တောင်းဆိုပါတော့မယ်၊ အဲဒါဆို ရပြီလား" မော့ရှန်က သွားကြိတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ အတန်ငယ် အသိဝင်သွားပြီး အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ယုံကြည်မှုများက မသေချာမရေရာမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ယင်းက ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောင်းချတော့မည်ဆိုပါက ဈေးကွက်သို့ မယူဆောင်သွားမီ အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဈေးကောင်းရလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နေမိသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဈေးကွက်သို့ရောက်၍ ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ဝယ်မည့်သူများက ခေါင်းခါပြီး လှည့်ထွက်သွားကြသည့် အဖြစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ မိမိကိုယ်ကို စတင်သံသယဝင်လာတော့သည်။ ဈေးများလွန်းသွားသလား။ ဈေးနည်းနည်း လျှော့လိုက်တာက ပိုကောင်းမလားပေါ့!

"ဟေး... နေပါဦး၊ မသွားပါနဲ့! ဒီအိမ်တော်ထိန်းက ဘာစည်းကမ်းချက်မှ မတောင်းဆိုတော့ပါဘူးဗျာ။ အဲဒါဆို အဆင်ပြေပြီမလား"

ချူးဖုန်းနှင့် ဆင်နွှဲရသော ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ပွဲတွင် မော့ရှန်မှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် မည်သည့် စည်းကမ်းချက် တစ်ခုကိုမျှပင် မတောင်းဆိုရဲတော့ချေ။

"ပါးစပ်ဟစမ်း!" ချူးဖုန်းက သူ၏ လက်အင်္ကျီတွင်းသို့ နှိုက်လိုက်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး တစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူပြီးဖြစ်နေသည်။

မော့ရှန်သည် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့ကို အညံ့ခံစေနိုင်ခဲ့ပါက များစွာ အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။ လျူမင်းသားအိမ်တော်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖြိုချရာတွင်ပင် သူ့ကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

မော့ရှန် ပါးစပ်ဟပေးလိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းက လက်ကို ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးသည် မိုရှန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"ပြန်ရောက်ရင် ဆေးဒန်းရည်နဲ့ ရေချိုးလိုက်၊ မင်း သက်သာသွားလိမ့်မယ်။ လျူမင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ငါ့အတွက် စောင့်ကြည့်ပေးဖို့နဲ့ ငါ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ပံ့ပိုးကူညီပေးမယ်ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ကတိကို မေ့မပစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

"အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရင် မင်းသေရုံတင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့ မိသားစုလည်း တစ်ယောက်မကျန် မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခံရလိမ့်မယ်။"

ချူးဖုန်းသည် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး အလွန်တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုနေသော်ငြားလည်း၊ သူ၏ စကားလုံးများက မော့ရှန်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အလွန်တရာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။ မော့ရှန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချူးဖုန်းက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် အတိအကျ တူညီနေပေသည်။

နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ အသက်ရှင်နေထိုင်လာခဲ့ကြသော ဘီလူးသရဲအိုကြီးများထက်ပင် ကိုင်တွယ်ရ ပိုခက်ခဲနေသေးသည်။

မော့ရှန်က "ငါ့ကိုယ်ငါ လျူမင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ ထိပ်တန်း အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၊ အရာရာတိုင်းမှာ ပါးနပ်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူလို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲနဲ့ ဓားဘုရင်အိမ်တော်ရဲ့ လူတကာ အထင်အသေးဆုံး 'အမှိုက်ကောင်' မင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ ကျရှုံးသွားရတယ်" ဟု ငြီးတွားခြင်းမပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် သာမန်ကျရှုံးမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့သည့် မြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ ချူးဖုန်း ခုလေးတင် တိုက်ကျွေးလိုက်သော ဆေးလုံးမှာ အဆိပ်ဖြေဆေးလား၊ အဆိပ်ဆေးလား ဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရပေ။ မော့ရှန်မှာ လုံးဝ မသိရှိသလို၊ ဆက်လက်၍လည်း မမေးမြန်းရဲတော့ချေ။

သို့သော်လည်း ချူးဖုန်း၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသာ ချူးဖုန်းကို သစ္စာဖောက်ရဲပါက (သို့မဟုတ်) လှည့်စားကာ မျက်နှာနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်ဆံပါက သူ၏ သေဆုံးမှုမှာ အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု မော့ရှန် သေချာပေါက် ယုံကြည်နေမိသည်။

...

မော့ရှန်ကို အညံ့ခံစေပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လေလံရုံသို့ သတိမထားမိဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်သေးဆေးလုံးကို ဈေးကောင်းကောင်းဖြင့် ရောင်းချကာ ငွေသားအဖြစ် အမြန်ပြောင်းလဲလိုသည့်အတွက် လေလံရုံသည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင် လူလုံးထွက်ပြစရာ မလိုဘဲ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လေလံရုံမှတစ်ဆင့် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် ပေါ်ပေါက်သွားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လျှော့ချနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့လျှင်တောင်မှ ချူးဖုန်းတွင် တန်ပြန်ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အန္တရာယ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ရုပ်သေးဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် သူသည် ထာဝရအသက် ဆေးဆရာ ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

"သွားစမ်း... သွားစမ်း! ဒီနေရာက မင်းလို ဓားဘုရင်အိမ်တော်က သူတောင်းစား လာရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး!" အစောင့်ဖြစ်သူက ချူးဖုန်းကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် လက်ကာပြကာ မောင်းထုတ်လေသည်။ လူအများ၏ အမြင်တွင် ဓားဘုရင်အိမ်တော်မှာ ထမင်းတစ်နပ်စာပင် မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲမွဲတေနေပြီဖြစ်သည်။ ယင်းက ကျန်းယွန်းမင်းဆက်၏ အကြီးမားဆုံးသော ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ငယ်ရွယ်တဲ့ ဆင်းရဲသားတွေကို ဘယ်တော့မှ မလှောင်ပြောင်နဲ့! တစ်နေ့နေ့ကျရင် ငါက ချမ်းသာလာနိုင်သလို၊ ဒီလေလံရုံရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော် တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ လေလံရုံကို ဝင်လာတိုင်း မင်းကို ဒူးထောက်ပြီး ကြိုဆိုခိုင်းမယ်။"

ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤတံခါးစောင့်များသည် သဘာဝအရပင် သူတစ်ပါးကို အထင်သေးတတ်သော ခွေးမျက်လုံးမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဩဇာအာဏာရှိသော ဧည့်သည်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့က ချက်ချင်းပင် ဖားယားပြီး မြှောက်ပင့်ကြသည်။ သို့သော် ဆင်းရဲသားများ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းမရှိသူများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မောက်မာလာကြပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော မျက်နှာထားကို ပြသတတ်ကြသည်။

အားနည်းသူများက အားနည်းသူများကို အနိုင်မကျင့်သင့်ပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် အားကြီးသူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် ရည်မှန်းပြီး တိုးတက်လာစေရန် ကြိုးပမ်းသင့်သည်။

"ဟားဟား... ကောင်လေး၊ မင်း အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲလား။ မင်းရဲ့ ဝက်ဝံလို ရုပ်သွင်မျိုးနဲ့များ ငါတို့ လေလံရုံရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်ချင်သေးတယ်ပေါ့လေ"

"အကယ်လို့ မင်းသာ အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ အစောင့်ဖြစ်တဲ့ ငါကလည်း လေလံရုံပိုင်ရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ထွက်သွား... ထွက်သွား... ထွက်သွား! မြန်မြန် လစ်စမ်း!"

လေလံရုံရှိ အစောင့်များသည် အလွန်ရယ်စရာကောင်းသော ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြုမူနေကြသည်။ သူတို့သည် လှောင်ပြောင်သရော်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာများဖြင့် ချူးဖုန်းကို စနောက်နေကြ၏။

ဤသို့ မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်သော တံခါးစောင့်ခွေးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချူးဖုန်းမှာ ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်သွားပြီး နျူးပေါ့ထျန်းကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ တံခါးပေါက်ကိုပင် ဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏အနောက်မှ ဩဇာတိက္ကမရှိပြီး တင်းမာသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သူ့ကို ပေးဝင်လိုက်!"

ခုလေးတင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းနေခဲ့သော အစောင့်မှာ ချူးဖုန်းနောက်ရှိ လူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း အရည်ပျော်ကျသွားကာ သိသိသာသာပင် တွန့်ဆုတ်သွားတော့သည်။

"အို... ဝန်ကြီးဝူ ရောက်လာတာကိုး! ကျေးဇူးပြုပြီး အမြန် ကြွပါခင်ဗျာ!" ဤအစောင့်သည် ချူးဖုန်းကိုတော့ အော်ဟစ်ပြီး မောင်းထုတ်ရဲသော်လည်း၊ ဝန်ကြီးဝူကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မည်သည့် မလေးမစားမှုမျိုးကိုမျှ မလုပ်ရဲတော့ပေ။ သူ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးပြီး ခွေးတစ်ကောင်လို အမြီးနှံ့ကာ မျက်နှာချိုသွေးရန်သာ ရှိတော့သည်။ ဝန်ကြီးဝူသည် ချူးဖုန်း ဖော်စပ်ပေးထားသော ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ မီးဓာတ် ဓားကြောမှာ နှစ်ဆကျော် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။ ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို သူ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။

အလွန် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ အသုတ်လိုက် ရောက်ရှိနေကြောင်း သတင်းကြားရသောကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် လေလံပွဲသို့ သူ လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သင့်လျော်သော အပင်အချို့ကို လေလံဆွဲဝယ်ယူပြီးနောက် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အသင်းသို့ ယူဆောင်သွားကာ နျူးပေါ့ထျန်းအား ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးရန် အကူအညီတောင်းရန် သူ အလိုရှိနေသည်။

သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ချူးဖုန်းအား အစောင့်များက လှေကားထစ်ပေါ်တွင် တားဆီးထားပြီး လေလံရုံထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပြုသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝန်ကြီးဝူသည် ချူးဖုန်းအပေါ်တွင် အမြင်ကောင်းရှိပြီး ချူးဖုန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာ စွမ်းရည်များကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလေးစားနေသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစောင့်ကို သင်ခန်းစာပေးရန်နှင့် ချူးဖုန်းကို ကူညီရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"သေချာနားထောင်စမ်း၊ ဆေးဆရာချူးဖုန်းကို ထပ်ပြီး ဝင်ခွင့်မပြုဘဲ တားဆီးနေတာကို ငါ မြင်ရရင် ဝန်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ ရိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့တော့" ဟု ဝန်ကြီးဝူက အေးစက်သော လေသံဖြင့် အစောင့်ကို သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် "ဆေးဆရာချူး... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာဗျာ! ကျွန်တော်တို့ ထပ်ဆုံကြပြန်ပြီပဲ!"

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဆေးဆရာရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ဆေးလုံးအသုတ်ကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သောက်ပြီးတဲ့နောက် အာနိသင်က အလွန်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှပါတယ်"

ချူး... ဆေးဆရာ?

အစောင့်မှာ ဆွံ့အသွားကာ ချူးဖုန်းအား သတ္တဝါဆန်းတစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေတော့သည်။

ဝန်ကြီးဝူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခြင်းကပင် လုံလောက်အောင် ထူးဆန်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မြောက်မြားစွာ ရှိသော်လည်း ဝန်ကြီးဝူသည် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ဤမျှ ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိဘူးပေ။

"ကျွန်တော့်အတွက် ဝင်ပြောပေးတဲ့ ဝန်ကြီးဝူကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" ချူးဖုန်းက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ လေလံရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အခန်းတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ရာ "ဆေးလုံးတန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း" ဟု စာတန်းချိတ်ဆွဲထားသော ကောင်တာတစ်ခုကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အခြားသော လေလံလုပ်ငန်းစဉ်များကို ဆောင်ရွက်ပေးသည့် ကောင်တာ အများအပြားလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ဒီဆေးလုံးနှစ်လုံးကို တန်ဖိုးဖြတ်ပေးပါဦးဗျ!"

ချူးဖုန်းက ရုပ်သေးဆေးလုံး တစ်လုံးနှင့် အသက်ဆက်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဆေးလုံး နှစ်မျိုးစလုံးသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး ချူးဖုန်းကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ဦးတည်းကသာလျှင် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

တန်ဖိုးဖြတ်ပေးသော အဘိုးအိုက ဆေးလုံးနှစ်လုံး ပါရှိသည့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ယူလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ပို၍ ကြည့်လေလေ၊ ပို၍ အံ့ဩတုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက အသက်ဆက်ဆေးလုံးလား" သူသည် တန်ဖိုးဖြတ်ပညာရှင်အဖြစ် အချိန်အတော်ကြာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သော်လည်း၊ ချူးဖုန်း ယူဆောင်လာသော ဆေးလုံးနှစ်လုံးကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။