အခန်း (၅၈) - ဖန်သားရောင် ဓားသိုင်း

ချူးဖုန်း၏ မီးတောက်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အမှန်တကယ်ပင် ပထမတန်းစားအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ယန်ကိုးပါး ထူးခြားသောမီးတောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သေးငယ်သော မီးတောက်မျှင်လေးတစ်ခုသည် လေထဲတွင် ယှက်နွယ်သွားကာ အသံတိတ် မီးပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျဆင်းသွား၏။

"သတိထား!"

သူတို့ သတိထားမိချိန်တွင်တော့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မီးပိုက်ကွန်က ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့်လူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ ချက်ချင်းပင် တစ်ခေါင်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"အား..."

ထိုသူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းနှင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို လက်ဖြင့် ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤမီးတောက်က သာမန်မီးတောက် မဟုတ်ပေ။ ယန်ကိုးပါး ထူးခြားသောမီးတောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုက်ယင်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူထားသောကြောင့် ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် ဓားသခင် အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်ငြားလည်း၊ တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးသည့်အချိန်အတွင်း ပွဲချင်းပြီး မီးလောင်သေဆုံးသွားရလေသည်။ ဦးခေါင်းသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ရာ တစ်ကြိမ် ထိခိုက်မိသည်နှင့် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထိုသူ၏ ဆံပင်များ အားလုံး ပြာကျသွားရုံသာမက မျက်နှာမှာလည်း ရုပ်လုံးမပေါ်တော့လောက်အောင် ပျက်စီးသွားသည်။ မြင့်မားလှသော အပူချိန်ကြောင့် ဦးနှောက်အဖြူဖတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဦးရေပြားမှနေ၍ အပြင်သို့ ပန်းထွက်လာပြီး အသားကင်နံ့များပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကောင်လေးက သစ်ပင်ပေါ်မှာ ပုန်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး! သေစမ်း!"

ဓားသခင် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိပုံရသော ကျန်ရစ်သူ ဓားသမားသည် ချူးဖုန်းထံသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှနေ၍ အလွန်ထက်မြက်လှသော ဓားချီနှစ်ခုက "ရွှီး... ရွှီး" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချူးဖုန်းသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင်ရှိနေစေကာမူ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေစေကာမူ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် သစ်ပင်ကို ကန်ကျောက်လိုက်ကာ သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲကိုင်၍ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခုဆီသို့ လွှဲခိုသွားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ယန်ကိုးပါး ထူးခြားသောမီးတောက် တစ်မျှင်ကို ရန်သူထံသို့ လက်ဖြင့် ခတ်ထုတ်လိုက်၏။

ချူးဖုန်းတွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုမျိုး ရှိနေမည်ဟု ထိုဓားသမား လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ ဓားချီနှစ်ခုသည် လုံးဝ လွဲချော်သွားကာ သစ်ပင် ပင်စည်ကိုသာ သွားရောက်ထိမှန်လေသည်။

ဖြောင်း... ဖြောင်း!

ခါးတစ်ဖက်စာမျှ တုတ်ခိုင်သော သစ်ပင်ပင်စည်ကြီးမှာ လွယ်ကူစွာပင် ပြတ်တောက်သွား၏။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြိုလဲကျသွားလေသည်။ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ထူးခြားသောမီးတောက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုဓားသမားသည် မပေါ့ဆရဲချေ။ သူ၏အပေါင်းအဖော်မှာ ဤမီးတောက်ကြောင့်ပင် မီးလောင်သေဆုံးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

"ပျက်စမ်း!"

သူက ဝင်ရောက်လာသော ထူးခြားသောမီးတောက်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ဓားချီတစ်ခု အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူနှင့် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သော ထူးခြားသောမီးတောက်လုံးကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဝုန်း!

လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိ ထူးခြားသောမီးတောက်မှာ အထိခံလိုက်ရသည်နှင့် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ၎င်းသည် ကြီးငယ်မကွာ မီးတောက်ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားကာ ထိုမိုက်မဲသော ဓားသမားကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"အား.... မလုပ်ပါနဲ့..."

ထိုသူသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိသော မြည်းတစ်ကောင်လို လူးလှိမ့်ကာ ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးပမ်းလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို ခွင့်လွှတ်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးသော ကံဆိုးမှုကတော့ ကယ်တင်၍မရနိုင်ပေ!

အကယ်၍သာ သူသည် ဤထူးခြားသော မီးတောက်လုံးကို ခုတ်ပိုင်းဖျက်ဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ပါက သူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ကောင်း ရှောင်တိမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုတော့ မီးတောက်ရာပေါင်းများစွာ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူ မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်နေပါစေ ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးတောက် ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုခန့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားလေသည်။

ထိုအခြေအနေကား အတော်လေး ဆိုးရွားလှ၏။

ဝုန်း!

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဓာတ်ဆီလောင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။ သူ မည်မျှပင် အော်ဟစ်လူးလှိမ့်နေပါစေ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များကို ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ချူးဖုန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိလျှင်ဖြစ်စေ၊ မီးတောက်များ၏ စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိလျှင်ဖြစ်စေ၊ ဤမီးတောက်များကို ငြှိမ်းသတ်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ခဏအကြာတွင် ထိုလူသတ်သမားသည်လည်း နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်ကာ ငရဲမင်းထံသို့ အခစားဝင်သွားရလေတော့သည်။

ချူးဖုန်းက သူ၏ အဝတ်အစားများမှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး အလောင်းနှစ်လောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အား ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ လျူမင်းသားအိမ်တော်မှ အစောင့်စစ်သည်များ၏ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြား နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချူးဖုန်း၏ ထူးခြားသောမီးတောက်က အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် သူတို့၏ အဝတ်အစားများနှင့် ငွေစက္ကူများ အားလုံး မီးလောင်ပြာကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟင်... ဒါက သိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်ရဲ့ စာမျက်နှာတစ်ခုလား"

မုတ်ဆိတ်နှင့် လူသတ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချူးဖုန်းသည် ကျင့်စဉ်သိုင်းကျမ်းတစ်ခု မှတ်တမ်းတင်ထားသော ငွေရောင်စာအုပ်မှ စာမျက်နှာတစ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ဖန်သားရောင် ဓားသိုင်း!

"ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ခန္ဓာကိုယ်၊ ကျောက်စိမ်းရတနာကဲ့သို့ ဖြူစင်သော နှလုံးသား၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံနေပါက၊ ထိုဓားသိုင်းသည် ဟာကွက်မရှိဘဲ ချို့ယွင်းချက်ကင်းစွာ ပြီးပြည့်စုံနေလိမ့်မည်... စကြဝဠာကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခြင်း၊ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်း၊ ဖန်သားရောင်ကို ရှုမြင်ခြင်းသည် ဓားသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အသိတရားကို ရှုမြင်ခြင်းသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်!"

လျှို့ဝှက်စာမျက်နှာပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချူးဖုန်း၏မျက်နှာထက်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လျူမင်းသားအိမ်တော်မှ လုပ်ကြံသူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမျှတန်ဖိုးကြီးမားလှသော ဓားသိုင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသော်ငြားလည်း ဤဓားသိုင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို ရွတ်ဆိုရသည်မှာ ချူးဖုန်းအတွက် နားလည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို လုံးဝ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အကြိမ်တစ်ရာ ဖတ်ရင် သူ့ရဲ့အဓိပ္ပာယ်က သူ့အလိုလို ပေါ်လာလိမ့်မယ်! တစ်ခေါက်ဖတ်ရုံနဲ့ ဒီဓားသိုင်းကို နားလည်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာက လုံးဝ လက်တွေ့မကျဘူးပဲ!"

ချူးဖုန်းက သူ၏ စိတ်နေသဘောထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလို ကျယ်ပြောလွတ်လပ်သော စိတ်နှလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။

သူသည် ဤဓားသိုင်းကို အလွတ်ကျက်မှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ တွေးတောဆင်ခြင်နေလေသည်။

ဓားပညာရပ်ကို ဓားကွက်များနှင့် စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်ဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲခြားထားသည်။ ဓားကွက်များသည် ပုံသဏ္ဌာန်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သော ဓားသိုင်းသည် ဓားပညာရပ်၏ ဝိညာဉ်ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်ကို နားမလည်ဘဲ ဓားကွက်များကိုသာ သင်ယူမည်ဆိုပါက စစ်မှန်သော စွမ်းအားဟူ၍ မရှိဘဲ အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ဓားသိုင်းနှင့် စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်မှသာလျှင် 'ဓားကွက်မရှိခြင်းက ဓားကွက်ရှိခြင်းထက် သာလွန်သည်' ဆိုသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့် အလွန်တင့်တယ်လှပသော ဓားကွက်များ ဖြစ်လာနိုင်ပေမည်။

အလောင်းနှစ်လောင်းကို အပြီးတိုင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်ကာ မြင်းပေါ်တက်၍ အပြန်လမ်းဆီသို့ အလျင်အမြန် စီးနှင်လာခဲ့တော့သည်။

...

မြို့တံခါးဝတွင် ချူးဖုန်း ပေါ်လာသောအခါ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျူဖျင်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ "မသေဘူးလား" ချူးဖုန်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူဖျင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အကျည်းတန်ရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။ ချူးဖုန်းကို သတ်ရန် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အိမ်တော်အစောင့်စစ်သည် နှစ်ဦးကို သူ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဤအရာက လျူဖျင်ကို သံသယဝင်စေပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်စေသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရစဉ်းစားကြည့်လျှင် အိမ်တော်အစောင့်စစ်သည်များထဲမှ ဓားသခင် အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်ဦးသည် တတိယအဆင့် ဓားသမား အမှိုက်ကောင်တစ်ကောင်မျှသာဖြစ်သော ချူးဖုန်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိရုံမက ပို၍ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ သို့တိုင်အောင် ရလဒ်ကတော့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူ စေလွှတ်လိုက်သော အစောင့်စစ်သည်နှစ်ဦးမှာ ပြန်မလာတော့ဘဲ ချူးဖုန်းက ဤနေရာတွင် ဘာအနာအဆာမျှမရှိ အကောင်းပကတိ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချူးဖုန်းက လျူဖျင်ကို အေးစက်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး "မင်းအဖေကို ဓားဘုရင်အိမ်တော်ကို ထပ်မစနဲ့လို့ ပြောလိုက်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မီးနဲ့ကစားရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မီးလောင်သွားတတ်တယ်ဆိုတာ သတိထားဖို့လည်း ပြောလိုက်ဦး!" ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချူးဖုန်းက မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ချူးဖုန်း ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လျူဖျင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကြည်းချက်များနှင့် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အပြင်သို့ အချိန်အတော်ကြာ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် ဓားဘုရင်အိမ်တော်သို့ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ကာ စိတ်အေးသွားစေရန် သူ၏ အစ်ကိုနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးအတွက် အစားအသောက်နှင့် ရေအချို့ကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး သူမနေထိုင်ရာ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် သိုလှောင်ထားပေးခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤသခင်မလေးသည် ချူးဖုန်းမရှိချိန်တွင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် ချူးဖုန်း၏ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ရိုးသားစွာနေထိုင်ရင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ကာ မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖန်တီးခဲ့ပေ။

"တတိယသခင်လေး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး!" အာချန်းသည် ချူးဖုန်း ပြန်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ချူးဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် သူ၏ ခြေသလုံးကို ဖက်ရန် နီးပါး တွားသွားလာခဲ့သည်။ သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက် တစ်ရက်ကျော်ကျော်လေးအတွင်းမှာပင် အာချန်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပြည်တည်နာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနံ့အသက်ဆိုးရွားသော အဝါရောင် အရည်များက ရပ်တန့်မသွားဘဲ စီးကျနေ၏။

"ဒီခွေးကျွန်... မင်း ဘာတွေ အော်ဟစ်နေတာလဲ"

"အသက်ရှင်ချင်တာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အရေးကြီးတာက မင်း လိမ္မာသလား၊ မလိမ္မာဘူးလား ဆိုတာပဲ။"

ချူးဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

နာကျင်မှုရော ယားယံမှုပါ ခံစားနေရသူမှာ ချူးဖုန်း မဟုတ်သည့်အတွက် သူက သဘာဝကျကျပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

အာချန်းဟူသော ဤခွေးကျွန်သည် ဓားဘုရင်အိမ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ရဲသည့်အတွက် သူ သေသင့်ပေသည်။

"တတိယသခင်လေးက သနားညှာတာပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးသရွေ့ ကျွန်တော်က မင်းသားရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လုပ်ပါ့မယ်။ အရှေ့သွားဆို အနောက်မသွားရဲပါဘူး။ မျောက်ကိုလိုက်ဆိုရင် ကြက်ကို မကိုက်ရဲပါဘူးဗျာ!"

အာချန်းက နှပ်တရွဲရွဲ မျက်ရည်တရွဲရွဲဖြင့် ချူးဖုန်းကို ခါးသီးစွာ တောင်းပန်လေသည်။

အခြားသူများကမူ သူ့ကို လောင်မာအိုထံမှ ကူးစက်ခံရသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသော်လည်း၊ ဤအရာအားလုံးသည် ချူးဖုန်း၏ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံမှုဖြစ်ကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်သာ အသိဆုံးဖြစ်ပေသည်။

လောင်မာအိုသည် အလွန်တရာ နာကျင်ခံစားရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ချူးဖုန်းက သူ့ကို ကူညီရန် ဆန္ဒမရှိပါက အာချန်းလည်း မကြာမီ ငရဲမင်းထံသို့ သွားရောက် သတင်းပို့ရတော့မည်ဖြစ်သည်။