အခန်း (၅၅) - ဥက္ကဋ္ဌ၏ အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးမှု

"အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နျူး... ခွဲခွာရတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအို ကျင့်စဉ်က ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အရင်က ခင်ဗျားကို ခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့တာ ကျုပ် လူရွေးမမှားခဲ့ဘူးပဲ။" ဟု ဥက္ကဋ္ဌက ပြောလိုက်သည်။

နျူးပေါ့ထျန်းအပေါ် ထားရှိသော ဥက္ကဋ္ဌ၏ အကြည့်တို့က ယခုအခါတွင် အလွန်တရာ ကြင်နာယုယနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသော အခြားကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးနှင့် တိုက်ယင်ရွှေမှိုပွင့်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြုတေဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သို့သော် နျူးပေါ့ထျန်း သင်ကြားပေးထားသော တပည့်တစ်ဦးက ဤမျှလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် ၎င်း၏ အခြေခံသဘောတရားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြသသွားပုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း နက်နဲလှသဖြင့် ဆေးပညာရှင်အားလုံးအတွက် အလင်းရောင်တစ်ခု ပွင့်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ များစွာသော လှုံ့ဆော်မှုများ ရရှိခဲ့ကြပြီး ဗဟုသုတများလည်း အဆမတန် တိုးပွားသွားခဲ့ရသည်။

ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် ဤကဲ့သို့ မျှတစွာ ထိန်းညှိနိုင်စွမ်းက ဆေးပေါင်းဖိုကို ပေါက်ကွဲစေနိုင်သော ဆေးပင်များ ဓာတ်ဆန့်ကျင်သည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရုံသာမက၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ကျုပ် နျူးပေါ့ထျန်း တစ်ယောက် ဆေးပညာတာအိုမှာ အခုလို တိုးတက်လာရတာက ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ ပညာသားပါပါ ဦးဆောင်မှုတွေကြောင့်ပါ။"

"ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ ထောက်ပံ့ပေးမှု ကျေးဇူးကို ကျုပ် အမြဲတမ်း အမှတ်ရနေမှာပါ။"

နျူးပေါ့ထျန်းသည် တကယ့်ကို ပါးနပ်လည်ဝယ်သူတစ်ဦးပီပီ ဥက္ကဋ္ဌရှေ့တွင် အလွန်တရာ နှိမ့်ချစွာ ပြုမူပြီး မြှောက်ပင့်ဖားယားစကားများကို သေသေချာချာ ဆိုလိုက်လေသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးတို့မှာ ပို၍ပင် သိမ်မွေ့နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

"ဟား ဟား... ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ နှိမ့်ချတတ်ပြီး မာနမကြီးဘူး။ ချီးကျူးစရာကောင်းပေမယ့် ဘဝင်မမြင့်ဘူး။ ခင်ဗျား အရမ်းကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

စကားပြောနေစဉ် ဥက္ကဋ္ဌ၏ စူးရှ၍ ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ပါသော အကြည့်တို့က အခြားသော ဆေးပညာရှင်များထံသို့ ဝေ့ဝဲသွားလေသည်။

"အားလုံးပဲ နားထောင်ကြ၊ အခုကစပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တွေအားလုံး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နျူးဆီကနေ သင်ယူရမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာကြရမယ်။"

"နောက်တစ်ခါ ငါ့ရှေ့မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နျူးကို မကောင်းပြောဖို့ ရဲတဲ့သူရှိရင် ထွက်သွားလို့ရပြီ။"

ဥက္ကဋ္ဌ၏ အကြည့်တို့က ကျောက်ဒူစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထူးတလည် ရပ်တန့်သွားရာ ထိုကြီးမားလှသော ဖိအားကြောင့် ကျောက်ဒူစီတစ်ယောက် သွေးအေးများပင် ပြန်သွားတော့သည်။

ကျောက်မိသားစုသည် ကျန်းယွန်းမင်းဆက်တွင် အင်အားကြီးမားသော မိသားစုကြီးလေးခုထဲမှ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး အလွန် ဩဇာညောင်းကောင်း ညောင်းနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျောက်မိသားစု အဓိက ကျွမ်းကျင်သည်မှာ ဆေးပင်လုပ်ငန်းသာ ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်သည့် နယ်ပယ်တွင်မူ သူတို့က အတော်လေး အားနည်းကြသည်။

ကုန်ကြမ်းတန်ဖိုးက ငွေတစ်သပြာသာ ရှိသော်လည်း အမြုတေဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ပြီးသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးက အနည်းဆုံး ဆယ်ဆခန့် တက်သွားနိုင်သည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။

ဤသည်မှာ ကျောက်မိသားစု ရင်ဆိုင်နေရသော အဓိက ပြဿနာပင်ဖြစ်သည်။

အပေါကြွယ်ဆုံးသော ဆေးပင်အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက် မိုမိသားစုနှင့် ဟုန်းမိသားစုတို့ ကြီးပွားချမ်းသာသွားသည်ကို သူတို့က ထိုင်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး၊ ကျောက်မိသားစုမှာမူ ထာဝရ အောက်ခြေအဆင့်တွင်သာ ရှိနေကာ အခြေခံအားဖြင့် အလုပ်သမားများသဖွယ်သာ ဖြစ်နေသည်။

အပင်ပန်းဆုံး အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ရသော်လည်း အနည်းဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ကိုသာ ရရှိလေသည်။

ဤအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန်အတွက် ကျောက်မိသားစုသည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် ဆေးပညာရှင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျိုးထောင်လာခဲ့ကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆေးပညာရှင်များကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ထူးခြားသည့် မွေးရာပါပါရမီ လိုအပ်သည့်အပြင်၊ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ပျိုးထောင်ရသည့် အချိန်မှာလည်း အလွန်တရာမှ ရှည်လျားလှသည်။

ပထမအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ပျိုးထောင်ရလျှင်ပင် ခြောက်နှစ်မှ ခုနစ်နှစ်အထိ အချိန်ယူရနိုင်သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်အဖြစ် ရောက်ရှိရန်ဆိုလျှင်မူ ပါရမီကောင်းလျှင်ပင် အဆင့်တက်ရန်အတွက် ဆယ်နှစ်ကျော်၊ နှစ်ဆယ်ခန့် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ကျောက်ဒူစီသည် ကျောက်မိသားစု၏ အလားအလာအကောင်းဆုံးသော ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရုံသာမက ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းသို့ပါ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သာမန် ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးထက်ပင် ပို၍လေးစားခံရသော အမြဲတမ်းဆေးပညာရှင်ရာထူးကို ရရှိခဲ့သည်။

ဆရာဝန်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် အချို့က ဆေးခန်းငယ်လေးများမှ သာမန်ဆရာဝန်များသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့ကမူ ကြီးမား၍ တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆေးရုံကြီးများမှ အထူးကုဆရာဝန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။

ဆေးခန်းမဆောင်မှ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဟူသော အဆင့်အတန်းဖြင့် ကျောက်ဒူစီသည် ကျောက်မိသားစုအတွက် အရည်အသွေးမြင့် ဆေးပင်များစွာကို ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းသို့ ရောင်းချပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဒူစီသာ နှင်ထုတ်ခံရပါက၊ သူ၏ ထွက်ခွာသွားမှုသည် သူ၏ အရေးပါမှု နိဂုံးချုပ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။ ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းနှင့် ကျောက်မိသားစုကြားရှိ စီးပွားရေး အရောင်းအဝယ်များလည်း ရပ်တန့်သွားဖွယ် ရှိလေသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကျောက်မိသားစုအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာ ကြီးမားလွန်းလှပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတိပေးချက်ကို ကျောက်ဒူစီတစ်ယောက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ဒူစီအား တင်းမာသောစကားအချို့ဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌက လှည့်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် အာရုံစိုက်နေသော ချူးဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းဆရာဆီကနေ သေသေချာချာ သင်ယူပါ။ မင်းအပေါ်ကို ငါ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားတယ်။" ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်း၏ ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင်က ဤမျှ မြင့်မြင့်မားမား ချီးကျူးစကားဆိုခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။ ၎င်းက ချူးဖုန်းတစ်ယောက် ပထမအဆင့် ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာသည်နှင့် ဂိုဏ်းက သူ့ကို အလုပ်ခန့်ရန် ကြိုးစားလာနိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆိုနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော လူငယ်တစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဝမ်းသာလွန်း၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ပင် ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချူးဖုန်းမှာမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းယွန်းမင်းဆက်အတွင်းရှိ ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်း၏ ဌာနခွဲလေးတစ်ခုဆိုသည်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ ထိုထက် အဆင့်အနည်းငယ် ပိုမြင့်နေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ချူးဖုန်းအတွက်တော့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

...

လူအားလုံး တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲသွားကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဂိုဏ်းမှ ဆေးပညာရှင်များသည် အလုပ်မအားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ များပြားလှသော ဆေးဖော်စပ်ရေးတာဝန်များကို လက်ခံရရှိကြသည်။

အကယ်၍ အချိန်မီ မပြီးစီးနိုင်ပါက အကျိုးဆက်များက ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်အဝဖြင့် ဝန်ကြီးဝူအား အထူးဧည့်ခန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ထားပြီး သူကလည်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းသို့ မလာရောက်မီက ကျန်းယွန်းမင်းဆက်၏ အကြီးဆုံးသော ဆေးပညာရှင်မိသားစုကြီး နှစ်ခုကို အကူအညီတောင်းခဲ့ဖူးပြီး၊ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားပြီးနောက် ထိုဆေးပညာရှင်အားလုံးက ပလုတ်တုတ်ကဲ့သို့ ခေါင်းခါယမ်း ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းတွင် ကျန်းယွန်းမင်းဆက်တစ်ခုလုံးရှိ အတော်ဆုံးသော ဆေးပညာရှင်များ စုဝေးရာဖြစ်ပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားလှသောကြောင့်၊

သူက ကံစမ်းကာ ဆေးလာရောက်တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟား... သူ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အံ့ဩစရာမျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ အနည်းငယ်မျှတောင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နျူးလက်အောက်မှ ဆေးပညာသင်တပည့်လေးတစ်ဦးက သူလိုအပ်နေသော ဆေးလုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖော်စပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝန်ကြီးဝူ၏ ဒေါသများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး နျူးပေါ့ထျန်း၊ ချူးဖုန်းနှင့် ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအပေါ် အကန့်အသတ်မဲ့သော လေးစားအထင်ကြီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ချူးဖုန်း၏ ဆေးဖော်စပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်သည်လည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ပြီးပြီ။"

ချူးဖုန်း၏ ပြီးပြည့်စုံလှသော မီးထိန်းချုပ်မှုပညာဖြင့် ဆေးပေါင်းဖို၏ မီးတောက်မှာ ဖယောင်းတိုင်မီး ငြိမ်းသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ငြိမ်းသက်သွားလေသည်။ ရင့်မှည့်နေသော ဖရဲသီးတစ်လုံး အညှာပြတ်ကျသွားသကဲ့သို့ပင် အချိန်ကိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်မှုက အဓိကကျလှသည်။ မီးကို မြန်လွန်းစွာ ငြှိမ်းသတ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် နှေးလွန်းစွာ ငြှိမ်းသတ်လိုက်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးက အလိုရှိအပ်သော ရလဒ်မဟုတ်ပေ။

အပြင်လူများအမြင်တွင် အရာအားလုံးက ရိုးရှင်းလွယ်ကူနေပုံပေါ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်းမှ မည်သည့်ဆေးပညာရှင်မဆို ဝင်ရောက်ကာ ထိုမီးတောက်ကို ငြှိမ်းသတ်မည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ကျရှုံးမှုဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များလှသည်။

ဖိုအတွင်းရှိ ဆေးလုံးမှာလည်း ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပြီး အမှိုက်သရိုက်အပုံအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ခဏအကြာတွင် ချိပ်ပိတ်ထားသော ဖိုကို ဖွင့်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ရာ "ပွင့်စမ်း။" ဟု ဆိုကာ ချူးဖုန်းက ဆေးပေါင်းဖိုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အတွင်းမှ ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ဆေးလုံးဆယ်လုံး ပါဝင်ပြီး တစ်လုံးစီတိုင်းမှာ လုံးဝန်းပြည့်ဖြိုးနေကာ သန့်စင်သောအရောင်အဆင်းနှင့်အတူ အလွန် သာလွန်ကောင်းမွန်သော အရည်အသွေးများ ရှိနေကြသည်။

"ဆရာ... ဝန်ကြီးဝူကို အခုပဲ လာပြီး ဆေးလုံးတွေ ယူခိုင်းလို့ရပါပြီ။" ချူးဖုန်းက နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ နျူးပေါ့ထျန်း ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲကို ကူညီဖြေရှင်းပေးလိုက်ခြင်းနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်များကိုပါ သွေးသင်ပြီးသား ဖြစ်သွားကာ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် နျူးပေါ့ထျန်း၏ တပည့်ဟူသော အမည်ခံ အဆင့်အတန်းအသစ်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ဤအဆင့်အတန်းက ချူးဖုန်းအတွက် နောက်ထပ် အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ နျူးပေါ့ထျန်း၏ တပည့်ဟူသော အကာအကွယ်အောက်တွင် သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးအချို့ကို ရောင်းချရန် ပိုမို အဆင်ပြေသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဆေးပညာစွမ်းရည်များက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးချွန်နေရသနည်းဟု အခြားသူများက မေးခွန်းထုတ်လာသည့်အခါတွင်လည်း သင့်လျော်သော ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချူးဖုန်းအတွက်မူ သူ၏ ဆေးပညာပါရမီများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းက ကြီးမားသော အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ အဆိုးဆုံးကြုံလာရမည်ဆိုလျှင် တော်ဝင်မိသားစု၊ မင်းသားလျူအိမ်တော်နှင့် အလားတူလူများက သူ့ကို ပရိယာယ်ဆင် အကွက်ချ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စွမ်းရည်များဖြင့် ထိုအရာများကို အပြည့်အဝ ခုခံရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ဆေးပညာရှင်ဟူသော သူ၏ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းကိုမူ လုံးဝ ထုတ်ဖော်၍ မရပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက မည်သည့် အင်အားကြီးရန်သူမဆို သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

...

မကြာမီပင် ဝန်ကြီးဝူကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။ သူက အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ ဝန်ကြီးဝူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများက ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းလာတော့သည်။ "ကောင်းလိုက်တဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲ။ ကျုပ်လို စစ်ဦးစီးချုပ်တစ်ယောက်တောင် ဒီလို အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဆေးလုံးမျိုးတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး။" "အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နျူး၊ ပြီးတော့ လူငယ်လေး... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ပင်ပန်းသွားကြပြီ။"

ဝန်ကြီးဝူမှာ ထိုနှစ်ဦးအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေလေသည်။

"အခုလို အလုပ်အကျွေးပြုခွင့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝမ်းမြောက်စရာပါ။ ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး။" နျူးပေါ့ထျန်းမှာ ဤမျှကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။

ဒါတွေအားလုံးက ချူးဖုန်းရဲ့ ကျေးဇူးတွေချည်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဝန်ကြီးဝူ... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလား။" ဟု ချူးဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာများလဲ၊ ပြောလေ။" ဝန်ကြီးဝူက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။