အခန်း (၅၄) - အံ့မခန်းဖွယ်ရာ

ထိုစဉ် ကျန်းယွန်းမင်းဆက်မှ ဆေးပညာရှင်ဂိုဏ်း၏ ဥက္ကဋ္ဌသည် အလျင်စလို ရောက်ရှိလာလေသည်။ ဝန်ကြီးဝူကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌက မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသနည်းဟု တင်းမာသောလေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ကျောက်ဒူစီက ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ကုန်းချောတော့သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပါပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ ဆေးခန်းမဆောင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေကတော့ နျူးပေါ့ထျန်းကြောင့် လုံးဝကို ပျက်စီးရတော့မလို ဖြစ်နေပါပြီ။ သူက အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တစ်ကောင်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံထားရုံတင်မကဘူး၊ အခု ဝန်ကြီးဝူက အဖိုးတန် ဆေးပင်နှစ်မျိုး ယူလာပြီး အမြုတေဆေးလုံး ဖော်စပ်ခိုင်းတာကိုတောင် သူ ထပ်ပြီး ကျရှုံးနေပြန်ပါပြီ။"

"ကျွန်တော့်အမြင်ကို ပြောရရင်တော့ သူ့ရဲ့ 'အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ခေါင်းဆောင်' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က နာမည်ခံသက်သက်ပါပဲဗျာ။"

နျူးပေါ့ထျန်း၌လည်း ဖွင့်ဟမပြောနိုင်သော အခက်အခဲများ ရှိနေခဲ့သည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခြင်းက ဝင်ငွေပိုကောင်းစေသည်မှာ မှန်၏။

ထို့ပြင် အခြားသော ဆေးပညာရှင်များထက် ပို၍မြင့်မားသည့် အဆင့်အတန်းကိုလည်း ရရှိထားသည်။

သို့သော် ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာသော ဖိအားကလည်း ပို၍ပင် ကြီးမားလှသည်။ ဆေးဖော်စပ်ပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း သူ လုပ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ဟန်မပျက် ကြိတ်မှိတ်၍ လက်ခံရမြဲဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုတစ်ကြိမ် ဖော်စပ်ရမည့် ဆေးလုံးမှာ အလွန်တရာမှ ခက်ခဲလွန်းနေသည်။ ဆေးကျမ်းများအားလုံးကို အနှံ့အပြား ရှာဖွေဖတ်ရှုပြီးသည်တိုင် ဖော်စပ်ရမည့် နည်းလမ်းကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခုလို ကျောက်ဒူစီ၏ ယုတ်မာသော ကုန်းချောစကားများရှေ့တွင် သူ ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံးမရှိတော့ချေ။

ဥက္ကဋ္ဌ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်ဟူ၍ အလျဉ်းမရှိတော့ဘဲ နျူးပေါ့ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များကလည်း အေးစက်စက်နိုင်လှသည်။

အာဏာရှိသူတစ်ဦးပီပီ သူ၏ လုပ်ရပ်များက အလွန် ရက်စက်ပြတ်သားလှသည်။

နျူးပေါ့ထျန်းအနေဖြင့် ဆေးခန်းမဆောင်အတွက် အကျိုးအမြတ် သို့မဟုတ် ဂုဏ်ကျက်သရေကို မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သရွေ့ သူ့ကို ခေါင်းဆောင်ရာထူးမှ ဖြုတ်ချရန် ဥက္ကဋ္ဌက ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

နျူးပေါ့ထျန်းတစ်ယောက် ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် ပြာယာခတ်နေပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း လုံးဝကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးမှာ အသေအချာကို လှုပ်ခါသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဒူစီကတော့ သူ၏ ရည်မှန်းချက် အထမြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ မျက်လုံးများအတွင်းဝယ် ယုတ်မာသော အပြုံးရိပ်များ ထင်းဟပ်နေပြီး နျူးပေါ့ထျန်း ဒုက္ခရောက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

အထက်ကလူ ဖယ်မပေးသရွေ့ အောက်ကလူတွေ နေရာရလာဖို့ဆိုတာ ဘယ်သောအခါမှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

"ကျုပ်ဆရာက မဖော်စပ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။" ဤသို့ အရေးကြီးသော အလှည့်အပြောင်းတွင် လူတိုင်းက အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ထားသော ချူးဖုန်းသည် ရဲဝံ့စွာ ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါက အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလွန်းလှရာ ဝန်ကြီးဝူနှင့် ဥက္ကဋ္ဌတို့ နှစ်ဦးစလုံးကိုပင် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ နျူးပေါ့ထျန်းသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချူးဖုန်းကို အကြိမ်ကြိမ် မျက်ရိပ်ပြ တားမြစ်နေမိသည်။

ဘုရားရေ... သူ တကယ်ကို မဖော်စပ်နိုင်တာပါ။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လေလုံးထွားနေခြင်းက အလကားသာဖြစ်ပြီး ပိုဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာကိုသာ ခေါ်ယူသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍သာ ဝန်ကြီးဝူ၏ အဖိုးတန် ဆေးပင်နှစ်မျိုးကို ဖျက်ဆီးမိလိုက်လျှင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအားလုံးနှင့် လျော်ကြေးပေးရလျှင်တောင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးနဲ့ တိုက်ယင်ရွှေမှိုပွင့် မဟုတ်ဘူးလား။

အဲဒီနှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဓာတ်ဆန့်ကျင်နေတာကြောင့် တခြား ဆေးပညာရှင်တွေအတွက် ပြဿနာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ဆရာက ဘယ်သူလဲ။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ခေါင်းဆောင်ကြီးပဲလေ။"

"ဒီဆေးပင်နှစ်မျိုးကို ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ဖို့ဆိုတာ ကျုပ်ဆရာ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ဝင်ပါစရာတောင် မလိုပါဘူး။ သူ့တပည့်ဖြစ်တဲ့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လုပ်ပြပါ့မယ်။"

ချူးဖုန်း၏ ပြတ်သားသော လေသံ၊ မျက်နှာပေါ်ရှိ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် တည်ငြိမ်နေသော ဟန်ပန်တို့က လူတိုင်းအပေါ် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏စကားများကို လူအများက မသိမသာ ယုံကြည်သွားကြလေသည်။

အစပိုင်းတွင် နျူးပေါ့ထျန်းမှာ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း ချူးဖုန်း၏စကားများကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ရင်ထဲမှ လေးလံသောဝန်ထုပ်ကြီးကို ချလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချူးဖုန်း၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကို သူ အလွန်ပင် သဘောကျသွားမိသည်။

ချူးဖုန်းနှင့် အတူနေလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ချူးဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူ အသေအချာ သိထားသည်။ ချူးဖုန်းက ဆေးဖော်စပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေပါက အမှန်တကယ် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ချူးဖုန်းက သူ၏တပည့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ အလွန် ပြောင်မြောက်လှသည်။

ဤနည်းဖြင့် ချူးဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် ပိုမိုထက်မြက်လေလေ၊ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် နျူးပေါ့ထျန်း၏ အရည်အချင်းမှာလည်း ပိုမိုပြောင်မြောက်လေလေ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

တပည့်ဖြစ်သူကပင် ဤမျှ ထူးချွန်နေမှတော့ ဆရာဖြစ်သူကရော မည်သို့လျှင် ညံ့ဖျင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

"မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ကများ ဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မယ်ပေါ့လေ။ အကယ်လို့ မင်းသာ ဝန်ကြီးဝူရဲ့ ဆေးပင်တွေကို ဖျက်ဆီးမိခဲ့ရင် လျော်ကြေးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်။" ကျောက်ဒူစီက စူးရှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား မလုပ်နိုင်ရုံနဲ့ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ။ ကျုပ်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်လို့ ခဏခဏ ခေါ်နေတာ၊ ခင်ဗျားက အသုံးမကျတဲ့ကောင်ထက်တောင် ပိုဆိုးတယ်ဆိုတာကို ကျုပ် ပြမယ်။"

ချူးဖုန်းက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဆေးသေတ္တာကို သယ်ဆောင်ကာ ဆေးပေါင်းဖိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလေသည်။

"ဆရာ... လိုအပ်တာတွေ လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဘေးကနေ ကြီးကြပ်ပေးပါဦး။" ချူးဖုန်းက နျူးပေါ့ထျန်းအား ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

နျူးပေါ့ထျန်းမှာ လေထဲ လွင့်ပျံနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ချူးဖုန်းကဲ့သို့သော အံ့မခန်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့အား ဆရာဟုခေါ်ကာ ပေးအပ်လာသော လေးစားမှုနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်တို့အတွက် အလွန်တရာ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီလေ... တပည့်လေး၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ လုပ်ပါ။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းဆရာ တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်။"

နျူးပေါ့ထျန်းသည်လည်း သစ္စာရှိလှပေသည်။ ချူးဖုန်းက သူ့ကို ကူညီရန် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေမှန်း သိထားသဖြင့် သူပါ ဆေးစတင်ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် သူ ပြင်ဆင်ထားပြီး ချူးဖုန်းကို မည်သည့် အကျိုးဆက်မျှ မခံစားစေရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

ချူးဖုန်းသည် အနီးရှိ ဆေးဗီရိုထဲမှ အရန်ဆေးပင်အချို့ကို ယူဆောင်ပြီးနောက်တွင်မှ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

"မီးနဂါးမြက်၊ နတ်လက်ဝါး၊ မီးလျှံကျောက်မှုန့်..." ချူးဖုန်း ထုတ်ယူလာသော အရန်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးထဲတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ငါးမျိုးမှာ မီးဓာတ်ပါဝင်နေသည်ကို နျူးပေါ့ထျန်း မြင်လိုက်ရသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် လန့်ဖြန့်သွားမိသည်။

မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးကပင် လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်နေပြီကို၊ မီးဓာတ်ပါသော ဆေးပင်များ ဤမျှလောက် ထပ်ထည့်နေခြင်းမှာ မီးလောင်ရာ လေပင့်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ထိုစဉ်က မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးကို သီးသန့် ဖော်စပ်လျှင်ပင် ဆေးပေါင်းဖို ပေါက်ကွဲသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရသည်။

ချူးဖုန်းက ပထမဦးစွာ အရန်ဆေးပင် ငါးမျိုးကို ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းသို့ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပစ်ထည့်ကာ စတင်ဖော်စပ်လေသည်။

ဆေးပေါင်းဖို၏ အထက်တွင် အနီရောင် အရှိန်အဝါများ လှုပ်ခတ်လာရာ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေသည်။ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ဝန်ကြီးဝူပင်လျှင် သိသိသာသာ တင်းမာလာကြသည်။

ကျောက်ဒူစီကတော့ လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးထားပြီး ချူးဖုန်းတစ်ယောက် သေလမ်းရှာနေပြီဟု စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးကို ထည့်လိုက်သည်နှင့် ဆေးပေါင်းဖို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။

"ပေါက်ကွဲမှာ ကြောက်တဲ့လူတွေ အကာအကွယ်ယူထားကြတော့။"

ချူးဖုန်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင် သူက မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးနှင့် တိုက်ယင်ရွှေမှိုပွင့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယူဆောင်လိုက်သည်။

"ရူးနေတာပဲ၊ လုံးဝ ရူးသွပ်နေတာပဲ။ မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးကို တစ်ခုတည်း ထည့်ရင်တောင် ဖိုပေါက်ကွဲနိုင်တာကို။ အခု သူက ဓာတ်ဆန့်ကျင်နေတဲ့ ဆေးပင်နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ထည့်ဖို့ လုပ်နေတယ်၊ သူ သေချာပေါက် သေလမ်းရှာနေတာပဲ။"

ဆေးပညာရှင်အားလုံးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှောင်ပြောင်ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

အသုံးမကျတဲ့ကောင်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပါပဲ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းရဲ့ အခြေခံသဘောတရားတွေကိုတောင် နားမလည်ဘူး။ အနီရောင် အရှိန်အဝါများ ရစ်ဝဲနေသော ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းသို့ ဆေးပင်နှစ်မျိုးစလုံးကို ပစ်ထည့်လိုက်စဉ် ချူးဖုန်း၏ အကြည့်များက စူးရှသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆေးပေါင်းဖိုကြီးမှာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ယမ်းအိုးကြီးတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ အပါအဝင် လူတိုင်းသည် ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးကြပြီး အဝေးတွင် ပုန်းအောင်းနေကြလေသည်။

နျူးပေါ့ထျန်းမှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာတော့မလို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အပြင်၊ ဖိုထဲရှိ ဆေးပင်များ၏ သက်တမ်းနှင့် အာနိသင် ပြင်းထန်မှုတို့ကြောင့်၊

အကယ်၍သာ ဖိုပေါက်ကွဲသွားပါက သူ နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူ ထွက်ပြေး၍မရပါ။ အကယ်၍ သူသာ အခြားသူများကဲ့သို့ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းလိုက်လျှင် သူ၏ လှည့်စားမှုက ချက်ချင်း ပေါ်လွင်သွားပေလိမ့်မည်။

စက္ကန့်တိုင်းက သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ကြာရှည်နေပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသည်။

တစ်စက္ကန့်... နှစ်စက္ကန့်... သုံးစက္ကန့်...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းပိုင်းမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပေါက်ကွဲမလာခဲ့ပေ။ ချူးဖုန်းက မြေကမ္ဘာမီးတောက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းချုပ်နေပြီး၊ ငါးမျှားနေစဉ် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေတတ်သော အဘိုးကျန်းကဲ့သို့ပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေလေသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

"ဘာလို့ ပေါက်ကွဲမသွားတာလဲ။"

"ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူးလေ။ ဒီချူးဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ပဲ မှော်ပညာ တစ်ခုခုများ တတ်နေတာလား။"

ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းထဲရှိ ချူးဖုန်းကို လူတိုင်းက မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ပေါက်ကွဲမည်ကို မျှော်လင့်နေသော ကျောက်ဒူစီ၏ မျက်နှာတွင်မူ လုံးဝကို စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ ယူကျုံးမရဖြစ်နေသည့် ဟန်ပန် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဘာလို့ ပေါက်ကွဲမသွားတာလဲဆိုတာ သိချင်ကြလား။"

ချူးဖုန်းမှာ လုံးဝကို တည်ငြိမ်အေးဆေးနေလေသည်။

"မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးဟာ မီးဓာတ်ပါတဲ့ ဆေးပင်ဖြစ်တာကြောင့် ပြင်းထန်ပေမဲ့ တိုက်ယင်ရွှေမှိုပွင့်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ထိန်းညှိပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ ပေါက်ကွဲတာကို ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့အတွက် အရန်ဆေးပင်တွေအားလုံးရဲ့ ပမာဏကို တိတိကျကျ ထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်။"

"နောက်ဆုံးထည့်လိုက်တဲ့ အရန်ဆေးပင်က မီးတိမ်တိုက်သစ်သီးရဲ့ ဆေးအာနိသင်တွေကို တိုက်ယင်ရွှေမှိုပွင့်နဲ့ ဓာတ်ပြယ်မသွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်တယ်။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဖော်စပ်လိုက်တဲ့ အမြုတေဆေးလုံးဟာ အကောင်းဆုံး ဆေးအာနိသင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်။"

ချူးဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်ရာ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲလား။" ဥက္ကဋ္ဌက အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တဖြောင်းဖြောင်း တီးကာ အမွှမ်းတင်လိုက်လေသည်။