အခန်း (၅၀) - ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်မှုဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တဲ့ကောင်... ဆရာတစ်ယောက်အပေါ် ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့"

အိုယန်ရှူးသည် ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ ရှေ့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော ပုံရိပ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ လူပုံအလယ်တွင် ဝေဖန်ခြင်းကို ခံရပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ညံ့ဖျင်းသည်ဟု စွပ်စွဲခံလိုက်ရခြင်းက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။

အိုယန်ရှူးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ညွှန်ကြားရေးမှူး နျူးထံသို့ တိုင်တန်းလိုက်လေသည်။ "ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူး... ဒီကျောင်းသားကို ကြည့်ပါဦး၊ တော်တော်လေး စည်းကမ်းမဲ့နေတာပဲ! အောင်မြင်မှုလေး နည်းနည်းရတာနဲ့တင် အမြီးထောင်နေတော့တာပဲ!"

"ကျွန်တော့်အမြင်ကို ပြောရရင် သူ အဲဒီ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဆေးပင်ကို ခူးဆွတ်နိုင်ခဲ့တာက ကံကောင်းလို့ ဖြစ်ဖို့များတယ်။ မျက်ကန်းကြောင် သေနေတဲ့ ကြွက်ကို တိုက်မိသွားသလိုမျိုးပေါ့။"

"သူက အတန်း ငါး က ကျောင်းသားဆိုတော့ သူ့ကို ဆုံးမဖို့ ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကျောင်းသားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးဖို့ ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုပဲ တောင်းဆိုရတော့မှာပဲ!"

ချူးဖုန်းမှာ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤဆရာ အိုယန်ရှူးမှာ တကယ်ကို မျက်ကန်းပင် ဖြစ်သည်။ နျူးပေါ့ထျန်းဆီ သွားပြီး ဂုံးချောနေသေးသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က နျူးပေါ့ထျန်းသည် ချူးဖုန်းအား တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် တောင်းပန်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ အသက်မှာလည်း ချူးဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

နျူးပေါ့ထျန်းက ချူးဖုန်းအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် မရိုမသေ လုပ်ရဲပါ့မလား။ "ဒီကိုလာစမ်း... မင်း ဒီကိုလာခဲ့!" နျူးပေါ့ထျန်းသည် ချူးဖုန်း၏ ရှေ့တွင် မြေးတစ်ယောက်လို နေကောင်းနေမည်ဖြစ်သော်လည်း အိုယန်ရှူး၏ ရှေ့တွင်မူ အထက်စီးမှ နေလေသည်။

သူက အိုယန်ရှူးကို လက်ပြခေါ်လိုက်သည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူး၏ တည်ကြည်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုယန်ရှူးမှာ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူးက သူ့ကို ထောက်ခံကာ ချူးဖုန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သင်ခန်းစာပေးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေး... မင်းရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုတောင် မရိုမသေ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်း ဘယ်လို သေရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!"

အိုယန်ရှူးသည် ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူး အနီးသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ပခုံးကို လျှော့ချကာ ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လျက် အောက်ကျို့ဖားယားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်လေသည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူ အနီးသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူး၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သွားပြီး၊ လက်ကို မြှောက်ကာ "ဖြန်း" ခနဲ မြည်အောင် ပါးရိုက်ချလိုက်ရာ အိုယန်ရှူး၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

"ချူးဖုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းနေတာလဲ။ သူပြောတာတွေ အားလုံးက အမှန်တွေချည်းပဲ!"

"တစ်ဖက်မှာတော့ မင်းက ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သင်ကြားရေး ကိုယ်ကျင့်တရား ဘာမှမရှိဘူး။ မင်းက အရိုက်ခံရတာနဲ့ တန်တယ်!"

နျူးပေါ့ထျန်း၏ ဤပါးရိုက်ချက်မှာ အိုယန်ရှူး၏ ပါးပြင်ကို ရိုက်လိုက်ရုံသာမက သူ၏ နှလုံးသားကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာများ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာ၊ ဆရာမများအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် အိုယန်ရှူးမှာ သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားလောက်ပေသည်။

"မင်းအတန်းက ကျောင်းသားတွေကမှ လူတွေဖြစ်ပြီး၊ တခြားအတန်းက ကျောင်းသားတွေက လူမဟုတ်ဘူးလား။ ရှုံးသွားရင် ကတိတည်စမ်းပါ။"

"ကျောက်ရှန်း... မင်း ရှုံးသွားပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံဖို့ သတိထားသင့်တယ်။ ချူးဖုန်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အလောင်းအစားအတွက် မင်း ရိုးရိုးသားသား လိုက်နာသင့်တယ်! မဟုတ်ရင် ငါ ညွှန်ကြားရေးမှူးက အလကား နာမည်ခံထားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရလိမ့်မယ်!"

အိုယန်ရှူးကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် နျူးပေါ့ထျန်းက ကျောက်ရှန်းကိုပါ ဆူပူလိုက်ပြီး အလောင်းအစားကို လိုက်နာရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေလိုက်လေသည်။

ဆရာမ ရှီဘင်းနှင့် လင်းယွီရှင်း အပါအဝင် အခြားသူများအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး၊ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော အားရကျေနပ်မှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လူဆိုးက သူနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရပြီပေါ့။

ကျောက်ရှန်း၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ စိမ်းလိုက်နီလိုက် ဖြစ်နေလေသည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူး... ကျွန်တော့်ကို ကွင်းပြင်မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ညံ့ဖျင်းတဲ့ ကျောင်းသား ချူးဖုန်းရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံခိုင်းတာက၊ သေချာပေါက် ပညာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူးမလား"

ကျောက်ရှန်းသည် သူ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ သူကိုယ်တိုင် အပြစ်ပေးခံရနိုင်သည်ဆိုသည်ကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

သူက နောက်ဆုတ်ချင်နေသော်လည်း ညွှန်ကြားရေးမှူးနျူးက ချူးဖုန်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးကာ တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းနေသဖြင့် အကျိုးဆက်များကို ရှောင်လွှဲရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပုံ ရလေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ကျောက်ရှန်းသည် ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး ဟူသော သူ၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော်က အောက်တန်းရဲ့ အကောင်းဆုံး အဂ္ဂိရတ်တာအို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ပျက်စီးသွားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျရှုံးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကိုယ်စား စကားတစ်ခွန်းလောက် ဝင်ပြောပေးပါ!" ကျောက်ရှန်းသည် အမြဲတမ်း ထူးချွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နျူးပေါ့ထျန်းက သူ့ကို ကူညီမည်မဟုတ်သဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးထံမှ အကူအညီတောင်းခံရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ၊ ဒီကိစ္စမှာတော့ မင်းကို ဘယ်သူမှ ကူညီပေးနိုင်မယ် မထင်ဘူး!"

"ပြီးတော့ မင်းကို ငါ သတိပေးရဦးမယ်! မင်းတို့ အများစုအတွက်တော့ ချူးဖုန်းက နှစ်တစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဆေးပင်ကို ကံကောင်းလို့ တူးဖော်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါကတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံးက သူ နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဆေးပင်ကို တူးလာတယ်ဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ကြတုန်းက သူရဲ့ အမူအရာကို မင်းတို့ မှတ်မိသေးရဲ့လား"

"သူက မင်းတို့အားလုံးကို မျက်ကန်းတွေလို့ ခေါ်ခဲ့တယ်လေ!"

"ဒါက ချူးဖုန်းဟာ ဒီဆေးပင်က သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင်ကျော်တယ်ဆိုတာကို အစောကြီးကတည်းက သိနေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ သာမန်မျက်စိနဲ့ ကြည့်ပြီး ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်ရဲ့ သက်တမ်းက မနိမ့်နိုင်ဘူးဆိုတာကို သဲ့သဲ့လေးပဲ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ သူက ရှာလကာရည်နဲ့ အခေါက်စမ်းသပ်တဲ့ နည်းလမ်းကို မသုံးခင်ကတည်းက အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေခဲ့တာ။ ဒါက ကံကောင်းတာသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုရဲ့ လက္ခဏာလို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ ယုံကြည်တယ်။"

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စကားများကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားတွေးတောနေသော အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။ ဉာဏ်ကောင်းသူများက ချူးဖုန်းကို အံ့သြမှုများနှင့် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအထဲတွင် လင်းယွီရှင်းသည် အတည်ငြိမ်ဆုံး အမူအရာရှိသူ နှစ်ဦးအနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ချူးဖုန်း၏ အံ့မခန်း စွမ်းရည်များကို အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဤကောင်လေးက သူ၏ အရည်အချင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားရသည်ကို နှစ်သက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြင်ပလူများက သူ့ကို အသုံးမကျသူဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချူးဖုန်း... နင်က အရမ်းကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ၊ ငါ နင့်ကို တကယ် လေးစားသွားပြီ!"

"ဒီညနေ နင် အားလား။ ငါတို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာလေးတစ်ခုကို သွားပြီး ဆေးပင်တွေရဲ့ သက်တမ်းကို ဘယ်လို ခွဲခြားရမလဲဆိုတာ နင် ငါ့ကို သင်ပေးမလားဟင်"

သာမန် ရုပ်ရည်ရှိသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ချူးဖုန်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေသည်။

"ကိုကိုချူးဖုန်း... ညီမလေးလည်း သင်ချင်တယ်!" နုနယ်သော ရုပ်သွင်ရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးသွယ်သွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကလည်း ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချူးဖုန်းသည် အတန်း ငါး ၏ ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက်ကလေးမျှပင် လှည့်မကြည့်တတ်သော အတန်းထဲရှိ မိန်းကလေးများမှာ ယခုအခါ အတော်များများက သူ့ထံသို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝင်ရောက် ချဉ်းကပ်လာကြလေသည်။ ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရမှုက ယခင်က သူ့ကို အထင်သေးခဲ့ကြသော ယောကျ်ားလေးများစွာကို အလွန်တရာ မနာလို ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"အချိန်မရှိဘူး... အချိန်မရှိဘူး! ဒီညနေ ငါက ကွင်းပြင်မှာ ကျောက်ရှန်း လူပုံအလယ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ငတုံးပါလို့ အော်ဆဲနေတာကို သွားကြည့်ရဦးမယ်!"

ယခင်က သစ္စာဖောက်ခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် ချူးဖုန်းသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အတော်လေး အေးစက်စက် နေလေ့ရှိသည်။

သို့သော် အခြေအနေအပေါ်တွင်လည်း မူတည်ပေသည်။ လင်းယွီရှင်းမှာ ချူးဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အထူး နေရာတစ်ခုကို ရယူထားလေသည်။ ချူးဖုန်းက လင်းယွီရှင်းကို အထူးတလည် သဘောကျနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤခန္ဓာကိုယ်တွင် နက်ရှိုင်းသော စွဲလမ်းမှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က အသုံးမကျသော တတိယသခင်လေးဟောင်းသည် လင်းယွီရှင်းကို အမြဲတမ်း တိတ်တခိုး ချစ်မြတ်နိုးနေခဲ့သည်။ ချူးဖုန်းသည် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်၏ စွဲလမ်းမှုကို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်းက အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာများကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်မှုကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

"ကျက်သရေတုံးလိုက်တာ... ဒီနေ့ အဲဒီ ချူးဖုန်းဆိုတဲ့ ခွေးမသားက တခြားသူတွေ အားလုံးထက် သာလွန်သွားပြီး ငါ့ကို အကြီးအကျယ် အရှက်ခွဲသွားတယ်!"

"ဒီအကြွေးကို ငါ မှတ်ထားရမယ်၊ အနှေးနဲ့အမြန် ငါ စာရင်းရှင်းမယ်!"

ကျောက်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ချူးဖုန်းအပေါ် နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြာနှမ်းနေလေသည်။

နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျောင်းသားများအားလုံး ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရန် တန်းစီလိုက်ကြသည်။ ကွင်းပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ကျောက်ရှန်းသည် မည်မျှပင် မလိုလားစေကာမူ ကွင်းပြင်၏ အမြင့်ပိုင်းတွင် ဒူးထောက်လိုက်ရလေတော့သည်။

"မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ၊ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့၊ လူတိုင်းက မျောက်ကပွဲ ကြည့်ဖို့ စောင့်နေကြတယ်!" ဟု ချူးဖုန်းက တွန်းအားပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းမှာ သွားများကို ကျိုးမတတ် တင်းတင်းကျိတ်ထားပြီး လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ မျောက်ဖင်အလား နီရဲနေလေပြီ။

"ငါဟာ ငတုံးတစ်ယောက်ပါ..." ဟု သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပိုကျယ်ကျယ် အော်စမ်း၊ မင်း ထမင်းမစားထားဘူးလား။ တိုးတိုးလေး အော်တာကို အတည်မယူဘူး၊ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်နဲ့ အကြိမ် တစ်ထောင် အော်ရမှာ!" ဟု ချူးဖုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်သည်။

အောက်ဆုံးအဆင့် ကျောင်းသားက လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာဖြင့် အောက်တန်း၏ ထိပ်တန်း ကျောင်းသားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမနေလေသည်။ ဤသည်က ပရိသတ်များကို စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့် အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေခဲ့သည်။

များစွာသော သူများက သူ့ကို မြှောက်ပင့်ပေးနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည် ညံ့ဖျင်းသော ကျောင်းသားများက ဤသည်ကို အလွန်တရာ အားရကျေနပ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြလေသည်။

"ငါဟာ ငတုံးတစ်ယောက်ပါ... ငါဟာ ငတုံးတစ်ယောက်ပါ..." ကျောက်ရှန်းသည် ချူးဖုန်းကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် အံကြိတ်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲရေးနေရတော့သည်။

မကောင်းမှုပြုလျှင် မကောင်းကျိုးကို ခံစားရမည်၊ အရာအားလုံးတွင် သူ၏ အကျိုးဆက်များ ရှိလေသည်။