အခန်း (၄၃) - ခုန်ပေါက်နေသော မင်းသားလျူဖျင်

ဤအကြောင်းပြချက်က လူတိုင်းကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ကိုးပါး ဓားကိုယ်ထည်ဆိုသည်မှာ လောကတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓားကိုယ်ထည်များအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယင်ကိုးပါး ဓားကိုယ်ထည်နှင့်အတူ ဓားတာအိုလောကတွင် ဂုဏ်ပုဒ်များအဖြစ် ယှဉ်တွဲ သတ်မှတ်ခြင်း ခံရလေသည်။ ၎င်းသည် ဓားကိုယ်ထည်အားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဓားသွေးကြောများ မရှိတော့လျှင်ပင် ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟူသော အချက်က ချူးကျန်းလန်နှင့် အခြားသူများကို နက်ရှိုင်းစွာ ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။

"အဟင်း..." ချူးကျန်းလန်က မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

ညီငယ်လေး၏ အလုယူခံလိုက်ရသော ဓားသွေးကြောများကို တွေးမိတိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိလျက်သား ဖြစ်သွားရလေသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ အသုံးမကျလို့ပဲ။ မင်းတို့ကို ကာကွယ်မပေးနိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် ညီလေးရဲ့ ဓားသွေးကြောတွေကိုလည်း ပြန်မယူပေးနိုင်ခဲ့ဘူး..." ချူးကျန်းလန်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဆံပင်များကို နာကျင်စွာ ဆွဲဖွနေမိသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက အခုထိ အကောင်းဆုံး လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ! ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ဓားသွေးကြောတွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြန်ယူပါ့မယ်!"

"ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက တပည့်သစ်ခေါ်ဖို့ နောက်ထပ် ခြောက်လလောက် အချိန်ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် သေသေချာချာ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်!"

ချူးဖုန်းက အစ်ကိုကြီး၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးတွင် ယုံကြည်ချက်များ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

ဓားသွေးကြောများ အလုယူခံလိုက်ရသဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် အလွန် ခက်ခဲသွားခဲ့ရသည်။ အခြားသူများအတွက်ဆိုလျှင် ဤအခြေအနေမှ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ဟု ဆိုရပေမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကိုးပါး ဓားသွေးကြောများကို လုယူသွားသော ရန်သူသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပို၍ပို၍ အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့အပြင် ဓားသွေးကြော မရှိတော့သော ချူးဖုန်းသည် အဆင့်ငယ်တစ်ခု တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက်ပင် သာမန်လူတစ်ဦးထက် ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာမျှ ပို၍ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပေးဆပ်ရလျှင်တောင်မှ ဓားသွေးကြော မရှိပါက ဓားစွမ်းအင်ကို စုစည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် နဝမအဆင့် ဓားသမားအဖြစ်သာ ထာဝရ ရပ်တန့်နေရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချူးဖုန်းသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ဆေးပညာရှင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လေသည်။ အခြားသူများတွင် နည်းလမ်းမရှိနိုင်သော်လည်း သူကမူ ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ သွေးကြောတု ဆေးလုံးကို သူ ဖော်စပ်နိုင်ပေသည်။ ဓားသွေးကြောကို 'လူလုပ်' ဖန်တီးယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သွေးကြောတု ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်ပြီး ရှာဖွေရ ခက်ခဲလှပေသည်။ ဤကိစ္စအတွက် ရေရှည်စီမံကိန်းများနှင့် သေချာသော အကြံအစည်များ လိုအပ်ပေသည်။

...

အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်မနှင့် အခြားသူများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး အစာမစားရသေးသည်ကို သတိရသွားပြီး ဂရုတစိုက် စီစဉ်ပေးလေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူက အခန်းထဲတွင် ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ပေးကာ အစေခံများကို ထမင်း၊ ဟင်းနှင့် အခြား သရေစာများကို ယူဆောင်လာစေသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး သုံးဆောင်နိုင်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤအမျိုးသမီးကို သေချာစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်သို့ ကျောင်းတက်ရန်အတွက် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လမ်းလျှောက်လာရင်း ချူးဖုန်းသည် သွေးကြောတု ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်၊ မင်းသားလျူ အိမ်တော်ကို တန်ပြန် ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် အစရှိသည်တို့ကို နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားတွေးတောနေမိသည်။

စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် ကြီးမားလေလေ၊ တာဝန်ယူမှု ပိုကြီးမားလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က အသုံးမကျသော တတိယသခင်လေးမှာ ဘာကိုမှ စဉ်းစားနေစရာ မလိုဘဲ တစ်နေ့တခြား အချိန်ဖြုန်းနေရုံဖြင့် လုံလောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ချူးဖုန်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူ၏ ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အကျပ်အတည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များစွာကိုပင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဧကရာဇ်မိသားစုနှင့် မင်းသားလျူ အိမ်တော်တို့က သူ၏ တိုးတက်လာမှုကို မရိပ်မိသေးခြင်းမှာ သူ၏ အင်အားကို လျှို့ဝှက်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကြီးကြီးမားမား အနှောင့်အယှက်များ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ အဂ္ဂိရတ်ကျောင်းတော်၏ အဝင်ဝသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ချူးဖုန်းမှာ ခေါင်းငုံ့ကာ အတွေးလွန်နေသဖြင့် ရှေ့တွင် ဘာရှိနေသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကျောင်းတော်၏ တံခါးဝသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်ကို ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။

"အော့... မျက်လုံး မပါဘူးလား"

သူ ဝင်တိုက်မိသူမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ဝါဂွမ်းလို နူးညံ့နေသည်မှာလည်း အဆန်းမဟုတ်တော့ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ... တောင်းပန်ပါတယ်..." ချူးဖုန်းက ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်ပြီး သူမကို ထူပေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူမကို သေချာမြင်လိုက်ရချိန်မှသာ သူ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ "ဟားဟား... ဘယ်သူများလဲလို့! ငါ့ရဲ့ ချစ်သူကောင်မလေးကို ဝင်တိုက်မိတာပဲ!"

ရန်သူများမှာ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် လမ်းခရီးတွင် ဆုံတွေ့တတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျောင်းတော်၏ အလှဘုရင်မ လင်းယွီရှင်းကို ဝင်တိုက်မိလိမ့်မည်ဟု ချူးဖုန်း လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဘယ်သူက နင့်ချစ်သူလဲ။ လျှောက်မပြောစမ်းနဲ့..." လင်းယွီရှင်းမှာ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဆေးဆရာအဖွဲ့အစည်း၏ ဆေးကုသဆောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ပြန်တွေးမိပြီး အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားလေသည်။

ထိုစဉ်က သူမကိုယ်တိုင်က ချူးဖုန်းကို ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးချရန် ဆွဲခေါ်ကာ သူ၏ ချစ်သူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ စကားမှားသွားတယ်! ချစ်သူကောင်မလေး မဟုတ်ဘူး၊ အနာဂတ် ဇနီးလောင်းလေ!" ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ချူးဖုန်းက ဤလှပပြီး မာနကြီးသော အလှဘုရင်မလေးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် စနောက်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာလေသည်။

လင်းယွီရှင်း၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ပို၍ နီရဲသွားပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လာကာ ရှက်လည်းရှက်၊ ဒေါသလည်း ထွက်နေပုံရသည်။

"နင် နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို လျှောက်ပြောနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ ရိုင်းတယ်လို့ မဆိုနဲ့နော်!" သူမသည် ကျောင်းတော်တွင် အမြဲတမ်း ထူးချွန်သော ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်လေးများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နတ်သမီးတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမက ချူးဖုန်းနှင့် တွဲနေပြီး ချူးဖုန်း၏ ချစ်သူဖြစ်သွားပြီဟု လူတွေ သိသွားပါက ကျောင်းတော်၏ ဟိုးလေးတကျော် သတင်းတစ်ပုဒ် ချက်ချင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူမအပေါ် သက်ရောက်လာမည့် ဆိုးကျိုးများမှာလည်း အလွန် ကြီးမားလှပေမည်။

အခြားသူများက သူမကို ဘယ်လိုများ ကြည့်ကြမည်နည်း။

"ချူးဖုန်း... ခွေးမသား၊ မင်း အဲဒီစကားကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောရဲသေးလား"

"လင်းယွီရှင်းက ဒီမင်းသားရဲ့ ချစ်သူကွ။ မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တစ်စက အဆင့်အတန်းလည်းမရှိ၊ ပိုက်ဆံလည်းမရှိ၊ အင်အားလည်း မရှိဘဲနဲ့ ယွီရှင်းကို လာပြီး နှောင့်ယှက်ရဲသေးတယ်ပေါ့! သေးပေါက်ပြီး ကိုယ့်ရုပ်ကိုယ် မှန်ထဲ ပြန်ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး!"

မနေ့က ဝက်မကြီးတစ်ကောင်ကို လိုက်လံပိုးပန်းကာ အရှက်ကွဲခဲ့ရသော လျူဖျင်သည် ချူးဖုန်း၏ အနောက်ဘက် တည့်တည့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ချူးဖုန်းက လင်းယွီရှင်းကို ဝင်တိုက်မိပြီး စကားများဖြင့် နှောင့်ယှက်နေသည်ကို လျူဖျင် အကုန် ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူမှာ ဒေါသများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသော နွားသိုးတစ်ကောင်အလား ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာတည့်တည့်ကို ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်နေပြီး ရင်လေးစရာကောင်းလောက်အောင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"ဟက်... ငါက အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး ဟုတ်လား။ အပြင်ပန်းမှာတော့ လူကြီးလူကောင်းယောင်ဆောင်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေတတ်ပေမဲ့၊ ကွယ်ရာမှာကျတော့ ကိုယ့်ရဲ့ တိရစ္ဆာန်စိတ်ကို လွှတ်ပေးထားပြီး ဝက်မကြီးကိုတောင် ချမ်းသာမပေးတဲ့ လူထက်တော့ ငါက အများကြီး သာပါသေးတယ်!"

ချူးဖုန်းက လျူဖျင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ပဉ္စမအဆင့် ဓားသမားတစ်ယောက်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူ့ထက် အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံနှင့် သိုင်းပညာရပ်များ၏ နက်နဲမှုတို့တွင်မူ ချူးဖုန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ချူးဖုန်းက သူ့ကို ခြေတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကန်ထုတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူ့ကို လူကြီးလူကောင်းယောင် ဆောင်နေတယ်လို့ ပြောတာလဲ"

"မင်းလို ခွေးမသားက မနေ့က ကွယ်ရာကနေ ငါ့ကို အကွက်ဆင်မသွားဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရှက်ကွဲရမှာလဲ"

မနေ့က ဖြစ်ရပ်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် လျူဖျင်မှာ ဝင်ပုန်းစရာ အပေါက်တစ်ပေါက်လောက် ရှာချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဝက်မကြီးကို လိုက်ပိုးပန်းနေရသည်ကပင် ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ လိုက်လံပိုးပန်းနေသော ကျောင်းတော်၏ အလှဘုရင်မ လင်းယွီရှင်း အပါအဝင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်မှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။

"ဒါက ဘုန်းကြီးခေါင်းပေါ်က သန်းတွေလောက်ကို ရှင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"လင်းယွီရှင်း... နင့်မျက်လုံးတွေကို သေသေချာချာ ဖွင့်ကြည့်ထားစမ်းပါ။ လျူဖျင်လို စိတ်ဝိညာဉ် ညစ်ညမ်းနေတဲ့ လူမျိုးနဲ့ တွဲရင် ဝမ်းနည်းစရာ အဆုံးသတ်ပဲ ရလိမ့်မယ်! ငါ့အကြံကို ယူပြီး သူနဲ့ ဆက်မပတ်သက်နဲ့တော့၊ ငါ့ချစ်သူ လုပ်လိုက်တာကမှ အများကြီး ပိုကောင်းဦးမယ်!"

ချူးဖုန်းက ပြိုင်ဘက်ကို နှိမ့်ချနေရင်း သူကိုယ်တိုင်ကို ကြော်ငြာဝင်ရန်လည်း မမေ့ခဲ့ပေ။

လျူဖျင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရလေသည်။ အနောက်မှ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကသာ သူ့ကို ဆွဲမထားပါက ချူးဖုန်းကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မိမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါ့ကို ဆွဲမထားကြနဲ့၊ ဒီနေ့ ဒီအမှိုက်ကောင် ချူးဖုန်းကို အသေအလဲ လုပ်ပစ်ရမှ ကျေနပ်မယ်!" လျူဖျင်က ရုန်းကန်နေရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းသားလျူဖျင်... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ! ကျောင်းတော်မှာ ရန်ဖြစ်ရင် ကျောင်းထုတ်ခံရနိုင်တယ်!" နောက်လိုက်နှစ်ဦးက အလေးအနက် တားမြစ်လိုက်သဖြင့် လျူဖျင်သည် ချူးဖုန်းကို အသေအလဲ လုပ်ပစ်မည့် အတွေးကို ယာယီ ဖျောက်ဖျက်လိုက်ရလေသည်။

သူက ချူးဖုန်းကို အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းကို ခဏလောက် ထပ်ပြီး ခုန်ပေါက်ခွင့် ပေးထားလိုက်ဦးမယ်!" ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

လျူဖျင်က ချူးဖုန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်ဟု သူ ထင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

တကယ်လို့သာ ရန်ပွဲဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း မြေပြင်ပေါ်၌ ပုစွန်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်အလား ကွေးကွေးလေး လဲကျနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းက ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပြုံးလိုက်ပြီး စာသင်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။ လျူဖျင်က လင်းယွီရှင်းနောက်သို့ အမီလိုက်သွားပြီး မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ယွီရှင်း... ကိုယ် မနေ့က တကယ်ပဲ အထင်လွဲခံလိုက်ရတာပါ။ ချူးဆိုတဲ့ အဲဒီခွေးမသားက ကိုယ့်ကို လှည့်စားသွားတာ..." လျူဖျင်တွင်လည်း သူ၏ အခက်အခဲများ ရှိနေခဲ့သည်။

သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချူးဖုန်း၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ သောက်စရာများကို လဲလှယ်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ဆေးခတ်ထားသည့် သောက်စရာကို သူကိုယ်တိုင် သောက်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို သူကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သွားမရှိဘဲ ခါးသက်သော ဆေးကို မျိုချရသည့် ဆွံ့အသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ကံဆိုးမှုကို တိတ်တဆိတ် မျိုသိပ်ကာ ခံစားနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

"ကျွန်မကို ဘာမှ လာရှင်းပြစရာ မလိုဘူး၊ ကျွန်မကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့တော့!" လင်းယွီရှင်း၏ သူ့အပေါ် သဘောထားမှာ အမှန်တကယ်ပင် သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်ဒီဂရီ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။