အခန်း (၄၁) - ဓားစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း

မော့ရှန်က အာချန်ကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း၊ ဤယားယံစေသော အမှုန့်များ အရေပြားနှင့် ထိတွေ့ကာ အာနိသင်ပြလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အာချန်ကို ပထမဆုံး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်မည့်သူမှာ သူပင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို မော့ရှန် တစ်ယောက် ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟွန့်... ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင်တော့ ဒီမိစ္ဆာအစေခံက သိသိသာသာကို ဟန်ဆောင်နေတာပဲ!"

"နာတာ၊ ယားတာလောက်က ဘယ်သူမဆို ဖြစ်တတ်တာပဲ မဟုတ်လား။ စံအိမ်တော်ထဲက အစေခံတွေ အားလုံးသာ နေမကောင်းဖြစ်တာနဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး သခင်တွေကို စော်ကားကြေးဆိုရင် စည်းကမ်းသေဝပ်မှုဆိုတာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ"

ချူးဖုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဓားကိုဝှေ့ယမ်းကာ သတ်ဖြတ်မည့်ဟန် ပြလိုက်ရာ အာချန်မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မော့ရှန်၏အနီးသို့ ပို၍ပင် တိုးကပ်သွားတော့သည်။

အောင်ပွဲခံလိုမှုနှင့် အကြံအစည်အောင်မြင်သွားသော အပြုံးယောင်တစ်ခုက ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်ကနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှင်းလင်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် မောရှန်ကဲ့သို့သော အလွန် အစွမ်းထက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သူမျိုးကိုပင် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်နိုင်ခြင်းက မင်းသားလျူ အိမ်တော်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အာချန်ကို အကာအကွယ်ပေးပြီးနောက် မော့ရှန်က သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပေးသည့်ဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က ဒီအစေခံက လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတစ်ခုခု ကူးစက်ခံထားရတာ! ဒီအစေခံက ငါ့ဆီ လာပြီး အကူအညီတောင်းနေမှတော့ မင်းသားနှစ်ပါးအနေနဲ့ ဒီလျူအိမ်တော်အုပ်ချူပ်သူ မျက်နှာကိုထောက်ပြီး သူ့ကို ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါရစေ!"

ယခင်ကဆိုလျှင် မော့ရှန်သည် ချူးဖုန်းနှင့် ချူးကျန်းလန်တို့ကို နာမည်တပ်၍ ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိပြီး ချူးဖုန်းကို 'ချူးဖုန်းလေး' ဟုပင် နှိမ့်ချခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

၎င်းက အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းစော်ကားရာ ကျပေသည်။

ယခုအခါ သူတို့ကို မင်းသားများဟု တပ်ခေါ်ရခြင်းက သူ့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ သူလျှိုဖြစ်သော အာချန်ကို ကယ်တင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"အုပ်ချူပ်သူမော့က နှုတ်က ထွက်ပြီး ပြောလာမှတော့ ကျုပ်ကလည်း ဒီမျက်နှာကို မထောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူးပေါ့! ထွက်သွားစမ်း!" ချူးဖုန်းက ဤသို့ မျက်နှာသာပေးရခြင်းကို ဝမ်းသာနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အာချန်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေလူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီမို့ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်း ဖော်စပ်ထားသော ယားယံစေသည့် အမှုန့်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လျှို့ဝှက်ဆေးနည်းဖြစ်ရာ ကျန်းယွန်းမင်းဆက်၏ ဆေးပညာရှင်များကိုပင် ထားလိုက်ပါဦး။

ဤလောကရှိ အခြားသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဧကရာဇ်များပင်လျှင် ဤအဆိပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိမည်မထင်ပေ။

အာချန်က ထွက်ခွာသွားရင်း စိတ်ထဲတွင် "ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ အိမ်တော်ထိန်းလောင် မရှိရတာလဲ" ဟု တွေးတောနေမိသည်။

"အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို ရှာနေတာလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မကြာခင် မင်း သူ့ကို တွေ့ရမှာပါ!" ချူးဖုန်းက ပြုံးလျက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြာကျနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

အာချန်သည် အလွန်အမင်း ယားယံနေမှုနှင့် သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဘာရှိနေသည်ကို ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ယခု ချူးဖုန်းက သတိပေးလိုက်မှ မသိစိတ်အရ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အလောင်းကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"အား..."

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြာကျနေသူမှာ သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြစ်သော အိမ်တော်ထိန်းလောင်မှန်း အာချန် သိလိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်လွန်း၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားတော့သည်။

သူသည် ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အပြေးအလွှား လွတ်ရာလွတ်ကြောင်း ထွက်ပြေးရန်ပင် ကြိုးစားလိုက်မိသည်။

ယခု သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံကြီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ လော့၏ အစေခံငယ်လေးတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သော သူက မည်သို့လုပ်၍ ဆက်လက် မောက်မာရဲတော့မည်နည်း။

မော့ရှန်က သူ၏ လက်များ ယားယံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက မနေနိုင်ဘဲ ကုတ်ဖဲ့လိုက်မိရာ ကုတ်လေလေ ပို၍ မခံမရပ်နိုင်အောင် ယားယံလာလေလေ ဖြစ်တော့သည်။ သွေးထွက်လာသည်အထိ ကုတ်ဖဲ့လိုက်လျှင်ပင် နာကျင်မှု မရှိဘဲ ထူးဆန်းစွာဖြင့် နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟဲဟဲ... ကျုပ် ပြောသင့်မပြောသင့် မသိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်!" ချူးဖုန်းက မော့ရှန်ကို ပြုံးပြုံးလေးကြည့်ကာ "ကျုပ်တို့ စံအိမ်တော်ထဲမှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ ဒီမိစ္ဆာအစေခံရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ရောဂါက ကူးစက်တတ်ပုံရတယ်ဗျ! အာချန်က ဒီရောဂါဆန်းကို ပထမဆုံး ကူးစက်ခံရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီရောဂါကို ပထမဆုံး ကူးစက်ခံရတာက လောင်မာအိုလေ။ မကြာသေးခင်လေးကတင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပြည်တည်ပြီး သေလုမျောပါး အခြေအနေနဲ့ အပြင်ကို ထမ်းထုတ်သွားတာ ကျုပ် တွေ့လိုက်ရသေးတယ်။"

"ကျုပ် ထင်ပါတယ်၊ မကြာခင် အာချန်လည်း သူ့လမ်းစဉ်ကို လိုက်ရတော့မှာပါ!"

ချူးဖုန်းက မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း... ဘာလို့ အဲဒါကို စောစောက မပြောတာလဲ" မော့ရှန်သည် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို ကပျာကယာ ခါထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရူးသွပ်နေသည့်အလား ပွတ်သပ်နေတော့သည်။

ထိတ်လန့်သွားကြသော မင်းသားလျူ အိမ်တော်မှ သိုင်းပညာရှင်သုံးဦးသည် ငတုံးလျူချုံးကို အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်ကာ အဝေးသို့ ခွာသွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ မော့ရှန်မှာ လည်ပင်းနှင့် မျက်နှာ အပါအဝင် ပို၍ပင် ယားယံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါက ဓားသခင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ရောဂါအားလုံးကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ရှိတယ်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါက ငါ့ကို တကယ် ကူးစက်လာခဲ့ရင်တောင်မှ ဘာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး! ငါ မကြာခင် သက်သာသွားမှာပါ!" မော့ရှန်က သူ့ကိုယ်သူ အားပေးနှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ပြင်းထန်စွာ ယားယံလာသူတိုင်း၏ ပထမဆုံး တွေးမိသည့် အတွေးမှာ အိမ်ပြန်ပြီး ရေချိုးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ အိမ်တော်မှ အစေခံနှစ်ဦးသည် အသက်ငင်နေပြီဖြစ်သော လောင်မာအိုကို ထမ်းလာသည်နှင့် အနေတော်ပင် ဆုံလေသည်။

လော့မာအို၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို ဆိုးရွားလာပြီး အဆက်မပြတ် သောင်းကျန်းနေသောကြောင့် အိမ်တော်စောင့်နှစ်ဦးက ချူးကျန်းလန်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်! အုပ်ချူပ်သူ လောင်မာအိုက မနေ့က ထူးဆန်းပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ယားယံရောဂါ ကူးစက်ခံလိုက်ရလို့ ဒီနေ့ ဆေးကုသဆောင်မှာ သွားကုပေမဲ့ ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။ အခု သူ့အခြေအနေက ပိုဆိုးလာလို့ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်!"

အိမ်တော်စောင့်နှစ်ဦးစလုံးသည် ရောဂါကူးစက်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အဝတ်အစားများကို လုံခြုံစွာ ရစ်ပတ်ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

"သူ့ကို စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်ကို ထမ်းထုတ်သွားလိုက်၊ ပြီးရင် ဆေးကုသဆောင်ကိုသွားပြီး ဆေးနည်းနည်းပါးပါး ဝယ်ခဲ့။ ငါတို့ တတ်နိုင်တာကို လုပ်ပေးပြီး ကျန်တာကိုတော့ ကံတရားကိုပဲ ပုံအပ်လိုက်ကြတာပေါ့!" ချူးကျန်းလန်က မသိစိတ်အရ တည်ငြိမ်နေသော ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး၊ လောင်မာအို၏ ကိစ္စမှာ ချူးဖုန်း၏ လက်ချက်များ ဖြစ်နေမလားဟု သဲ့သဲ့လေး ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ ညီငယ်လေးတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

အကယ်၍ အိမ်တော်ထိန်းလောင်၊ လောင်မာအိုနှင့် အာချန်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဤသည်က ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်အတွက် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုကြီး တစ်ရပ် ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤလူသုံးယောက်ကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နေရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟွန့်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ပြဇာတ်ကို တော်တော် ပီပြင်အောင် ကနိုင်တာပဲ! အုပ်ချူပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းတွေက မင်းတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဖြတ်ကူးခဲ့တဲ့ တံတားတွေထက်တောင် ပိုများသေးတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ဒီလောက် သေးနုပ်တဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေနဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြောက်သွားမှာလဲ"

မောရှန်က ပြည်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လောင်မာအိုကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချူးဖုန်းနှင့် ချူးကျန်းလန်တို့ ပူးပေါင်းကာ ပြဇာတ်ကနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်နေလေသည်။

သူက အင်္ကျီကို တစ်ချက်ခါလိုက်ပြီး သူ၏လူများကို ခေါ်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ပြဇာတ်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ အုပ်ချူပ်သူမော့... ဒါလေးတစ်ခုကိုတော့ မှတ်ထားလိုက်ပါ၊ ခေါင်းလောင်းကို ဆွဲချည်ခဲ့တဲ့သူကပဲ အဲဒီခေါင်းလောင်းကို ပြန်ဖြုတ်ရမှာပဲ!" ချူးဖုန်းက မော့ရှန်တို့အဖွဲ့ အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နက်နဲလှသော စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလိုက်လေသည်။

သာမန် ဓားသခင်အဆင့်လောက်လေးတွေက သူ့ရှေ့မှာ မောက်မာဝင့်ကြွားရဲသေးတယ်၊ တကယ့်ကို သေချင်စောနေကြတာပဲ။ မော့ရှန်၏ ကျင့်ကြံမှုက အနည်းငယ် ပို၍ အားကောင်းနေလျှင်တောင်မှ သူသည် အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့်သာ တောင့်ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုထက်ပို၍ သည်းခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ အသက်ရှင်မည်လား သေဆုံးမည်လားဆိုသည်မှာ မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို သူ ရှာဖွေနိုင်မည်လား ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်နေပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ချူးဖုန်းထံသို့ လာရောက် တောင်းပန်ပြီး ချူးဖုန်းကို လျှို့ဝှက်စွာ သစ္စာခံ အလုပ်အကျွေးပြုရန် ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မော့ရှန်နှင့် အခြားသူများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချူးကျန်းလန်က အစေခံများကို အိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ အလောင်းအား ရှင်းလင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် မပြောတော့ပေ။ သူက ချူးဖုန်းကို ချူးယွမ်၏ အခန်းထဲသို့ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ညီလေး... မင်းသားလျူ အိမ်တော်က လူတွေကို မင်း နှင်ထုတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယအစ်မကို ကုသပေးဖို့ မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိနေပြီလား"

ယနေ့ ချူးဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်က ချူးကျန်းလန်ကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ချူးယွမ် ကို ကုသရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ချူးဖုန်း ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီးဖြစ်မည်ဟု သူ လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်မှန်းမိသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် မင်းသားလျူ အိမ်တော်မှ လူများကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ချူးယွမ်ကို လက်ထပ်ပေးရန် ငြင်းဆိုခဲ့လျှင်ပင် အခြားသော အခြေအနေများနှင့် အလဲအလှယ် လုပ်နိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားထားပြီးပြီ! ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို အထူး လျှို့ဝှက်ထားဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချူးဖုန်းက သူ၏ ဒုတိယအစ်မကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။

ယခုအခါ အိမ်တော်ထိန်းလောင်နှင့် အခြားသူများက စောင့်ကြည့်ရန် မရှိတော့သဖြင့် လှုပ်ရှားရသည်မှာ များစွာ ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့သွားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အမှားအယွင်းများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ချူးဖုန်းသည် အလွန် သတိကြီးစွာ ထားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူက မနေ့ညက ကယ်တင်ခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို မခေါ်ထုတ်မီ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူကို အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယအစ်မ ဒီမှာရောက်နေပြီ၊ သူမကို ကုသပေးဖို့ ခင်ဗျားကို အပ်ပါတယ်!" ချူးဖုန်းက အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

မနေ့ညက သူမကို သေသေချာချာ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်လိုက်ရပေ။

ဤအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ပြန်လည် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပို၍ လှပကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလေသည်။ မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကို မမှန်းဆဘဲ မနေနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာ ကြည့်နေတာလဲ။ ဒီအရွယ်လေးနဲ့ ကောင်းတဲ့အလုပ်ကို မသင်ဘူး!" ချူးဖုန်းက သူမကို ရဲတင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက သတိထားမိသွားရာ အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးသည် မဟာဓားသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ ချူးဖုန်းက သူမကို မဆန့်ကျင်ရဲပေ။ သူက အကြည့်ကို ကပျာကယာ လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ချူးယွန်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ဖဝါးလေးကို ချူးယွမ်၏ နှလုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် သူမက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "သူမကို အသက်ဆက်ဆေးလုံး အခုချက်ချင်း တိုက်လိုက်တော့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။