အခန်း (၃၄) - တစ်ချိန်က ချီလင်ဓားသားတော်

ချူးဖုန်းက ထိုအကြောင်းများကို ထပ်မံမေးမြန်းလာသည်ကို ကြားသောအခါ ချူးကျန်းလန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ဟူး... တကယ်တော့ ဒီကိစ္စတွေကို မင်းကို မပြောပြသင့်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ကြည့်ရင် မင်း တကယ်ပဲ အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုတာ သိသာပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် မင်းကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူး!"

"မင်းလည်း မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။ လက်စားချေဖို့ဆိုပြီးတော့လည်း အဆင်ခြင်မဲ့ အော်ဟစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။"

ဤလျှို့ဝှက်ချက်များသည် ချူးကျန်းလန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့ရပြီး ဖိအားအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း တောင့်ခံထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အရာအားလုံးကို ဖွင့်ဟရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဤကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် နက်ရှိုင်းလှသော ကမ္ဘာ့ရန်ကြွေးကို ထမ်းပိုးရန်အတွက် အခြားလူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသလို မရီးဖြစ်သူကလည်း စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအချိန်က ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ ကိစ္စရပ်များကို ရှင်ရှင်းလင်းလင်း မသိရှိခဲ့ချေ။ တစ်ညတာအတွင်းမှာပင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကြီး အစဖျောက် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်ကိုသာ သူမ သိထားသည်။

"ဟိုးအရင် ငါတို့အဖေ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်တုန်းက သူက စစ်မြေပြင်မှာ တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ပြင်ပနိုင်ငံတွေက မျိုးနွယ်စုသုံးခုကို တွန်းလှန်ခဲ့တာ။ ကြီးကျယ်တဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်။ ကံဆိုးတာက သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက ဘုရင်ထက်တောင် ကျော်လွန်တောက်ပနေတော့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မနာလိုမှုကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဖေက တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် အရမ်းသစ္စာရှိခဲ့ပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကတော့ သူ့ကို သေကြောင်းကြံဖို့ လျှို့ဝှက်စီစဉ်ခဲ့တယ်။"

"အဖေ့ရဲ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှု သတင်းဆိုးကြောင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေထဲ နစ်မြုပ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနေ့ဟာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မင်းရဲ့ တစ်လပြည့် မွေးနေ့ပွဲကျင်းပတဲ့နေ့ပေါ့။ ဒီ မီးနဂါးကျောက်စိမ်း ဟာ အဖေက မင်းအတွက် ကြိုတင်ပြီး သီးသန့်ဝယ်လာပေးတဲ့ မွေးနေ့လက်ဆောင်ပဲ!"

"မင်းရဲ့ မီးအဆိပ်က မကြာခဏ ထကြွတတ်လို့ ငါကပဲ မင်းအတွက် သိမ်းဆည်းပေးထားတာ။"

ထိုသို့ပြောရင်း ချူးကျန်းလန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ အနုစိတ်ထုပ်ပိုးထားသော သစ်သားသေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ချူးဖုန်းနှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာသော နေရာရောက်မှသာ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ချူးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်ကို လှုံ့ဆော်မိမှာ စိုးသောကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ကျောက်စိမ်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အခန်းတွင်း အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသလို ခံစားရသည်။

ထိုရတနာကျောက်စိမ်းသည် မီးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အတွင်း၌ မီးနဂါးတစ်ကောင်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ချူးဖုန်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရာ မီးနဂါးကျောက်စိမ်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စာလုံးခြောက်လုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ 'ချီလင်ဓားသားတော် ချူးဖုန်း'။

ဤကျောက်စိမ်း၏ တန်ဖိုးမှာ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ချူးဖုန်းအပေါ် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ထားရှိသော နက်ရှိုင်းလှသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်လှသည်။

ဖခင်၏ မေတ္တာသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံလှသည်ဆိုခြင်းမှာ အမှန်ပင်။

ချူးဖုန်း၏ နှာခေါင်းထဲတွင် စပ်ဖျင်းဖျင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ မွေးပြီး တစ်လအကြာမှာပင် ဖခင်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သံသယစိတ်များပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ထိုဧကရာဇ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွန်းဧကရာဇ်... မင်းက သစ္စာရှိအမတ်တွေကို သတ်ဖြတ်တယ်၊ ငါ့အဖေကို သတ်တယ်။ ဒီရန်ကြွေးက ဘယ်လိုမှ မပြေနိုင်ဘူး။

ချူးဖုန်းသည် နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးအဆိပ်က မွေးရာပါ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။"

"မဟုတ်ရင် အဖေက ကျွန်တော့်အတွက် မီးနဂါးကျောက်စိမ်းကို မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ပြင်ဆင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ချူးဖုန်းသည် ဤခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို စောစောစီးစီးကတည်းက အာရုံခံမိခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ၏ သံသယမှာ ပိုမိုခိုင်မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ညီလေး... မင်း တကယ်ပဲ ပါးနပ်တာပဲ!"

"မှန်တယ်! မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးအဆိပ်က တကယ်တော့ မွေးရာပါ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမွေးတဲ့အချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ယံကနေ နီရဲတဲ့ အလင်းတန်းကိုးခု ဆင်းသက်လာပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပတဲ့ အနီရောင်ပြောင်းသွားတာ သုံးရက်ကြာမှ ပျောက်သွားခဲ့တာ။"

"စံအိမ်တော်ထဲက ပညာရှိတွေ စစ်ဆေးကြည့်တော့ မင်းဟာ 'နီရဲသော နေကိုးစင်း ဓားသွေးကြော' နဲ့ မွေးဖွားလာတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။ ဒါဟာ လူတစ်သောင်းမှာ တစ်ယောက်သာရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ 'ကိုးယန်ဓားခန္ဓာ' ပဲ။ ဒီလိုဖွဲ့စည်းပုံရှိတဲ့သူဟာ ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ တခြားသူတွေထက် ဆယ်ဆမက ပိုမြန်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေက အဆုံးအစမရှိနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း 'ချီလင်ဓားသားတော်' လို့ အမည်တွင်ခဲ့တာပေါ့။"

"ဒါဟာ 'ကိုးယင်ဓားခန္ဓာ' နဲ့အတူ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဓားခန္ဓာတွေအဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့တယ်။"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေက မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အလုအယက် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ ဩဇာကြီးမားတဲ့ မိသားစုအတော်များများကလည်း သူတို့သမီးတွေနဲ့ စေ့စပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသေးတယ်!"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချူးဖုန်းကဲ့သို့သော ချီလင်ဓားသားတော် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ထိုအချိန်က ဓားဘုရင်စံအိမ်တော် မည်မျှ စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့မည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်သည်။ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အချိတ်အဆက်ရရန်နှင့် ဖားယားရန်အတွက် အားခဲခဲ့ကြသည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဓားသွေးကြော တစ်ချောင်းမှ မရှိရတာလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်က သာမန်လူတွေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘဲ အသုံးမကျတဲ့ကောင်လို့တောင် အခေါ်ခံနေရတာလဲ။"

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မြတ် တစ်ဦးဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကိုးယန်ဓားသွေးကြောများ ရှိခဲ့သည်ဟူသော စကားကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။

သူ၏ အရင်ဘဝတုန်းက သူ၌ အဆုံးမရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါရမီက ကန့်သတ်ထားခဲ့သဖြင့် အညံ့ဖျင်းဆုံး ဓားသွေးကြော သုံးချောင်းသာ ရှိခဲ့သည်။

သူ မည်မျှပင် အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ပါစေ သူ၏ ဓားတာအို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ညံ့ဖျင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ တစ်လပြည့် မွေးနေ့မှာပဲ ဧကရာဇ်မင်းက ငါတို့အဖေကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ သူက နန်းတွင်းပညာရှိကြီးကို စေခိုင်းပြီး မင်းထက် သုံးနှစ်ကြီးတဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအတွက် မင်းရဲ့ ကိုးယန်ဓားသွေးကြောတွေကို လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နဲ့ အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ယူသွားခဲ့တယ်။ ငါတို့အမေက အဲဒီလို ထိုးနှက်ချက်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တိုင်ကို ခေါင်းနဲ့စောင့်ပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။ အမေ မသေခင်မှာ မင်းနဲ့ ဒုတိယအစ်မကို သေချာအောင် စောင့်ရှောက်ဖို့ ငါ့ကို မှာကြားသွားခဲ့တယ်။"

"မင်းရဲ့ ဓားသွေးကြောတွေ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လို့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယန်မီးတောက်တွေက ဗရမ်းဗတာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဲဒီနေ့မှာပဲ မင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မီးအဆိပ် ထကြွမှုကို ခံစားခဲ့ရတာ။"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက ကိုးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာ! ငါ့ရဲ့ မျက်ရည်တွေကို အောင့်အီးထားပြီး ဒီနက်ရှိုင်းလှတဲ့ ရန်ကြွေးတွေကို မျိုသိပ်ကာ အမေ့ရဲ့ ဈာပနကို စီစဉ်ခဲ့ရတယ်။

အဖေ့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်သယ်ခွင့်မရခဲ့ဘဲ စစ်မြေပြင်နားမှာပဲ မြှုပ်နှံခဲ့ရတယ်!"

စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော အမတ်ကြီးတစ်ဦး၏ အရိုးကိုပင် ပြန်သယ်ခွင့်မပြုဘဲ စစ်မြေပြင်တွင်သာ အလျင်အမြန် မြှုပ်နှံခိုင်းခြင်းက ဧကရာဇ်မင်း မည်မျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်းကို ပြသနေသည်။

ချူးဖုန်း၏ လက်သည်းများသည် သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ မရီးဖြစ်သူက အစ်ကိုကြီး၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။

"ငါတို့ မိသားစု ပျက်စီးသွားပြီးနောက်မှာ ဘဝရဲ့ ခါးသီးတဲ့ အခက်အခဲတွေကို ငါ တကယ် မြည်းစမ်းခဲ့ရတယ်။ လောကရဲ့ အေးစက်လှတဲ့ အမှန်တရားတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။"

"အရင်တုန်းက ငါတို့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေ၊ ဩဇာရှိသူတွေ အားလုံး ငါတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ပြဿနာထဲ ပါဝင်သွားမှာကို ကြောက်ကြတာ။

နောက်ပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ မရီးက လက်ထပ်ပွဲ ကတိကဝတ်ကို တည်ကြည်စွာ စောင့်ထိန်းပြီး ငါ့ကို လက်ထပ်ခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ မိသားစုက သူမနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်..."

အစ်ကိုကြီးသည် သူ၏ လှပပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သော မရီးဖြစ်သူကို ကြင်နာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံစည်းသွားချိန်တွင် သူတို့ကြားရှိ နက်ရှိုင်းလှသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

"ညီလေး... ငါ မင်းကို ဒါတွေ ပြောပြတာက ချက်ချင်း လက်စားချေဖို့ မဟုတ်ဘူး! အဓိကကတော့ မင်း အသက်ရှင်နေဖို့ပဲ။ ဒါမှသာ ငါတို့ မိဘတွေအတွက်၊ မင်းအတွက်၊ ပြီးတော့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်အတွက် လက်စားချေနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာ!"

အစ်ကိုကြီးက အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ချူးဖုန်းကို စေ့စေ့စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ အစိုးရိမ်ဆုံးအရာမှာ ချူးဖုန်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်မိပြီး အမှားအယွင်းတစ်ခုခု ဖြစ်သွားမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး!"

သည်းမခံနိုင်မှုက ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြစ်စေပြီး ကြီးမားသော အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်ကို ချူးဖုန်း နားလည်ထားသည်။

သူသည် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ကတိပြုလိုက်သည်။ "ကျန်းယွန်းမင်းဆက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ငါ့ရဲ့ ကိုးယန်ဓားသွေးကြောတွေကို ယူသွားတယ်ပေါ့။ ဒါတွေကို ပြန်ရအောင် ငါ နည်းလမ်းရှာရမယ်! အဖေ့ကို သတ်ပြီး အမေ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ ရန်ကြွေးကိုလည်း ငါ သေချာပေါက် လက်စားချေရမယ်!"

...

အစ်ကိုကြီးနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့က ဒုတိယအစ်မကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ချူးဖုန်းတွင် လုပ်စရာများ မကျန်တော့ပေ။

လောလောဆယ် စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုတည်းမှာ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ပေးမည့် အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းအတွက် မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအစ်မ၏ အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ အစွမ်းအစကို မြှင့်တင်ရန် ပိုမိုပြင်းပြသော ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူနေထိုင်ရာ အဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော်လည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး အခန်းများစွာ ရှိသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ချူးဖုန်း မှောင်မိုက်နေသော စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်သွားစဉ် မှောင်ရိပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သတိဖြင့် ရပ်နေလိုက်သည်။

အရိပ်မည်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူးဖုန်း အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "မင်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးက သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ထဲအထိ ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။

အကယ်၍သာ လူမိသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးကို စီးနင်းဖမ်းဆီးပြီး ကွပ်မျက်ပစ်နိုင်လေသည်။

တော်ဝင်မိသားစုက ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

"မြေစောင့်နတ်ကွန်းကနေ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ ငါ့ဒဏ်ရာတွေက မသက်သာသေးဘူး၊ ပြီးတော့ နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်တွေနဲ့လည်း ထပ်ပြီး လူမိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ နင်က ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး အပ်မယ့်သူမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လို့... ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် လာနေမလို့လေ..."

ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် ယခုအခါ ချူးဖုန်းကို ကပ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ညလယ်ကောင်တွင် အိမ်သာသွားရန် ထလာပုံရသည်။

ချူးဖုန်း လန့်သွားသည်။ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်တွင် သူလျှိုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဤအခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။