အခန်း (၃၃) - မင်သွေးကျောက်တုံးအား ငှားရမ်းမှု ကျရှုံးခြင်း

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူးဖုန်းသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ဖြူဝင်းသော လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ။" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးက ချူးဖုန်းသည် သူမကို အခွင့်အရေးယူနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

ချူးဖုန်းက သူမကို အဖြေမပေးဘဲ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးခုန်နှုန်းကို ညင်သာစွာ ဖိစမ်းလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ချူးဖုန်းက ဂရုမစိုက်သည့်လေသံဖြင့် "နှလုံးသွေးကြော ကိုးချောင်းမှာ ငါးချောင်းတိတိ ပြတ်တောက်နေတယ်။ မင်း တကယ်ကို သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်..." ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှ မုန်းစရာကောင်းသော လူမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ သူမ ဒဏ်ရာရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည်ကပင် ဆိုးရွားနေပြီကို ဤလူက သူမ လဲကျနေချိန်တွင် ထပ်မံကန်ကျောက်ကာ စောစောသေစေရန် ဆုတောင်းပေးနေသေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချူးဖုန်းသည် နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံး လေးလုံး ဖော်စပ်ထားခဲ့ပြီး တစ်လုံးမှာ သူ၏ ဒုတိယအစ်မကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သာမန်အခြေအနေများအောက်တွင် တစ်လုံးတည်းဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် သတိထားသည့်အနေဖြင့် ကျန်သုံးလုံးကို အပိုအဖြစ် သူ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဆုံတွေ့ရတာကလည်း ရေစက်တစ်ခုပဲလေ! ငါက တစ်သက်လုံး ကြင်နာတတ်ခဲ့ပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဆက်လက်ရှိနေမယ့် ကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်ထားအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး!" ချူးဖုန်းက ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံးများ ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာလေးကို စမ်းသပ်ရှာဖွေလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ဟလိုက်!" ချူးဖုန်းက နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ရှင်က ယုတ်မာတဲ့လူပဲ!" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးမှာ ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ချူးဖုန်းက သူမ၏ လက်ကို ထိတွေ့ခဲ့ပြီး ယခု သူမကို ပို၍ပင် အခွင့်အရေးယူချင်နေသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်သွားသည်။

"မိန်းမတွေက တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတာပဲ!" ချူးဖုန်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောဆုံမှတ် တစ်ခုကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူမသည် အော်ဟစ်ရန်အတွက် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ဟလိုက်မိသည်။ သို့သော် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သူမ၏ ချယ်ရီသီးလေးလို နှုတ်ခမ်းများကြားသို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းခံလိုက်ရသည်။

"အွန်း... အွန်း..."

သူမသည် ချက်ချင်းပင် လျှာဖြင့် ထိုးထုတ်ကာ ထွေးထုတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

ထိုအခါ ချူးဖုန်းက သူမ၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အလိုအလျောက်ပင် လေကို ပြင်းပြင်းရှိုက်သွင်းလိုက်မိပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်မိလေသည်။

ထိုဆေးလုံးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မှော်ဆန်လှပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရည်ပျော်ကျသွားလေသည်။

"ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို ဘာတွေ ကျွေးလိုက်တာလဲ။" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချူးဖုန်းကို သတ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချူးဖုန်း၏ တည်ငြိမ်သော အသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ "အသက်အန္တရာယ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အဆိပ် မဟုတ်သရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်!"

ထိုဆယ်စက္ကန့်ကျော်မျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဆေးလုံးသည် အေးမြသော စွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းအဖြစ် ပြတ်တောက်နေသော နှလုံးသွေးကြောများသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အမြန်နှုန်းမှာလည်း အလွန် လျင်မြန်လှသည်။

အတွင်းကြေဒဏ်ရာများ အားလုံးမှာလည်း ချွင်းချက်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း မှော်ဆန်လှသည်။

ယခုအချိန်ရောက်မှသာ ချူးဖုန်း၏ စေတနာကောင်းကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤပေါ့တီးပေါ့ပျက် နိုင်ပုံရသော လူငယ်လေးက အမှန်တကယ်တော့ သူမကို ကယ်တင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်တာ၊ သွေးကြောတွေကို ပြန်ဆက်ပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ... ဒီစွမ်းရည်တွေက သာမန် အဂ္ဂိရတ်ဆရာ တစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို ခဏလေး ထိလိုက်ရုံနဲ့ သွေးကြော ဘယ်နှချောင်း ပြတ်နေတယ်ဆိုတာကို တိတိကျကျ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံး ဆိုတာက အရမ်းကို တန်ဖိုးကြီးပြီး ငွေပေးရင်တောင် ဝယ်ဖို့ခက်ခဲတဲ့အရာ။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ တစ်လုံး ထုတ်ပြီး ငါ့ကို ကျွေးလိုက်တယ်။"

"ပြီးတော့ ဒီ နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်က အရင်က ငါ သောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆေးလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းတယ်။"

ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် ချူးဖုန်းနှင့်ပတ်သက်၍ စူးစမ်းချင်စိတ်များ မဖြစ်ပေါ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ထို့အပြင် ရှက်ရွံ့မှုအပြင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူမ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ချူးဖုန်းက သူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်မလာခဲ့ပါက သူမသည် ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော အသံတစ်ခုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှာစမ်း! နေရာတိုင်းကို သေချာရှာ! သံသယဖြစ်စရာ နေရာတစ်ခုမှ ချန်မထားခဲ့နဲ့!"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သေးငယ်သော မြေစောင့်နတ်ကွန်း အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကာ မီးတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်၍ နတ်ကွန်းထဲသို့ ထိုးကြည့်နေပုံရသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုရလျှင် မြေစောင့်နတ်ကွန်းများသည် အလွန်သေးငယ်ပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦး၏ အရပ်တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် အတွင်းပိုင်း နေရာမှာလည်း အလွန်ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး နတ်ရုပ်စင်နှင့် မြေစောင့်နတ်ရုပ် ထားရှိရန်သာ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် မီးရောင်ဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် အထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပါက ချက်ချင်း သိသာထင်ရှားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို ချူးဖုန်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။ သူမ တင်းမာနေသည်။

သူမ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။

နတ်ဘုရားများအပေါ် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ အပြင်ဘက်ရှိ နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များသည် မီးရောင်ဖြင့် ခေတ္တမျှသာ ထိုးကြည့်ပြီးနောက် ထွက်သွားကြလေသည်။

"သူတို့က ထပ်ပြီး လာရှာနိုင်သေးတယ်! တော်ဝင်မြို့တော်ရဲ့ တံခါးတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားတာဆိုတော့ မင်း လွတ်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။"

"မင်း ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဒီ တော်ဝင်မြို့တော်မှာ မင်းသိတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးတွေ ရှိလား။"

ချူးဖုန်းသည် အလွန်တည်ငြိမ်နေပုံရပြီး နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များ ထွက်သွားသော်လည်း သူ၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ချခဲ့ပေ။

"မရှိဘူး!" သူမသည် သူမ၏ ဇာစ်မြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ စကားတစ်ခွန်းမျှ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ပြဿနာပဲ! ငါ့ရဲ့ နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံး အလကားဖြစ်သွားဖို့ သေချာသလောက်ပဲ!" ချူးဖုန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုတ်လိုက်သည်။

"ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ။ ကျွန်မကို သေပါစေလို့ ကျိန်ဆဲနေတာလား။" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များ အဝေးသို့ ထွက်သွားပြီဟု ယူဆလိုက်ကာ ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း အတော်လေး သက်သာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်း၏ ဤကဲ့သို့ ပွေ့ဖက်ထားခြင်းကို သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးက ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ချူးဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး နတ်ရုပ်စင်အောက်မှ တွားသွားကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟေး... ဘယ်သွားမလို့လဲ။" ချူးဖုန်းသည် နတ်ရုပ်စင်အောက်မှ တွားသွားထွက်လာခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးမှာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှင်နဲ့ မဆိုင်ဘူး!" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားလေသည်။

ချူးဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ ကံကောင်းပါစေဟု တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။

သူ့တွင် လုပ်ဆောင်ရန် အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိနေသေးသည်။ ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရပြီး ထို့အပြင် ဤနေရာသည် ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်ရန် မသင့်လျော်ပေ။

သူသည် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ဆီသို့ ခြေလှမ်းများကို ချက်ချင်း အရှိန်တင်လိုက်သည်။

လမ်းခရီးတွင် သူသည် အထူးပင် သတိထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအများအပြား မရှိချေ။

အမှောင်ထု၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ချူးဖုန်းသည် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်သို့ အခက်အခဲမရှိ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ တံခါးခေါက်တုံးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ချူးတန်ဇီက အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် အလျင်အမြန် လာရောက် တံခါးဖွင့်ပေးလေသည်။

"တတိယမင်းသား... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ! မင်းသားကြီးက မင်းသားကို စိတ်ပူနေတာ!" ချူးဖုန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချူးတန်ဇီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှု အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချူးဖုန်း ဖော်စပ်ပေးခဲ့သော ဆေးညွှန်းကို သောက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျန်းမာရေးမှာ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်က သူ့ကို ချူးဖုန်းအပေါ် ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်စေခဲ့သည်။

ချူးဖုန်းသည် စံအိမ်တော်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း လျှောက်ဝင်သွားပြီး မကြာမီ ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ထိုင်နေကြသည့် သူ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ညီလေး... မင်း ပြန်လာတာ ကောင်းတာပေါ့! တော်ဝင်နန်းတော်မှာ လုပ်ကြံသူတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေပြီး တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးလည်း ဗြောင်းဆန်နေတာပဲ! မင်း ပြန်မရောက်သေးတော့ ငါ မင်းကို စိတ်ပူပြီး အပြင်ထွက်ရှာမလို့ လုပ်နေတာ!" ချူးကျန်းလန်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သူ့ကိုယ်သူပင် မထိန်းချုပ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ညီငယ်ဖြစ်သူ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ သူ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

အကယ်၍ ဒုတိယအစ်မ ဒုက္ခရောက်နေသည့်အပြင် ညီငယ်ဖြစ်သူပါ တစ်ခုခုဖြစ်သွားမည်ဆိုလျှင် သူ ဘယ်လို ဆက်လက်ရှင်သန်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။

"... ဓားချီစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်တဲ့ မင်သွေးကျောက်တုံးကို သွားငှားတာ မရခဲ့ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်!" မရီးဖြစ်သူက တုန်ရီနေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ နာကျင်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဟူး! မင်းသိလား၊ မင်းရဲ့ မရီးက ငါနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တုန်းက သူမရဲ့ မိသားစုနဲ့ အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ မင်သွေးကျောက်တုံး သွားငှားတော့ မရခဲ့တဲ့အပြင် အရှက်ခွဲမှုပေါင်းများစွာကိုပါ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ သူမရဲ့ မိသားစုကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်တာတောင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး..."

မင်သွေးကျောက်တုံး သွားရောက်ငှားရမ်းရာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြနေစဉ် အစ်ကိုကြီး၏ လက်သီးများမှာ တဖျပ်ဖျပ်မြည်အောင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသမာန်ဟုန်များ တက်လာလေသည်။

သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှက်ခွဲခံရမှုများမှာ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပုံရသည်။

မဟုတ်လျှင် အစ်ကိုကြီးသည် ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"ညီလေး... မင်း ဆရာတွေဆီကနေ ဆေးလုံးကို အောင်အောင်မြင်မြင် တောင်းလာနိုင်ခဲ့ရဲ့လား။" အစ်ကိုကြီးက မေးလိုက်သည်။

"အင်း! ကျွန်တော် ရလာခဲ့ပြီ!" ချူးဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားသော နှလုံးသွေးကြောဆက် ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ မရီးဖြစ်သူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒီဆေးလုံးက သွေးကြောတွေကို ပြန်ဆက်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာ မရှိရင်တော့ အာနိသင် ထိရောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ချူးဖုန်းသည် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် ဦးနှောက်စားလုမတတ် တွေးတောနေသည်။

"တကယ်လို့ လိုအပ်လာပြီဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန် တော်ဝင်နန်းတော်ကို သွားပြီး ငါကိုယ်တိုင် သွားငှားမယ်! ငါတို့ အဖေက သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်တုန်းက ကျန်းယွန်းမင်းဆက်အတွက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဧကရာဇ်မင်းက အဲဒီလောက်ထိ ခံစားချက်ကင်းမဲ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး!" အစ်ကိုကြီးက သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချူးဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်နှင့် တော်ဝင်မိသားစုကြားရှိ မကျေနပ်ချက်များကို သူ အတိအကျ မသိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစ်ကိုကြီးထံမှ ထိုအကြောင်းများကို ပိုမိုမေးမြန်းရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦး ဒုတိယအစ်မ၏ အခန်းသို့ သွားရောက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူရော်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသွေးကြော ပြတ်တောက်သွားခြင်း၏ အကျိုးဆက်များမှာ ပြင်းထန်လှပြီး သူမသည် သွေးများ ဆက်လက်ယိုစိမ့်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့သည် ဓားချီစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်သော ရတနာကို အမြန်ဆုံး ငှားရမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်လည်း အခု အရွယ်ရောက်နေပြီပဲ။ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှာ အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော့်ကို မပြောပြတော့ဘူးလား။"

"ငါတို့ရဲ့ အဖေနဲ့ အမေ ဘာလို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဓားသွေးကြော တစ်ချောင်းမှ မရှိရတာလဲ။"

ချူးဖုန်းက မေးလိုက်သည်။