အခန်း (၃၂) - မသေချင်ရင် ငြိမ်ငြိမ်နေ

ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အနားသတ်များ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝင်တိုက်မိစဉ်က ဝတ်ရုံမည်းနှင့်လူ၏ သွေးများ သူ၏ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ စင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။ သူသည် အလိုအလျောက်ပင် စမ်းသပ်ထိတွေ့လိုက်ပြီး သူ၏ နှာခေါင်းနားသို့ ယူဆောင်ကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့တစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ထိုသူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာရထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟေး... အဆင်ပြေရဲ့လား။" ချူးဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုအလျဉ်းမရှိ လဲလျောင်းနေသော ဝတ်ရုံမည်းနှင့်လူကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရသည်။

အကယ်၍ သူသာ မတော်တဆ လူသတ်မိသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပြဿနာကြီးပေလိမ့်မည်။

ဝတ်ရုံမည်းနှင့်လူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို စစ်ဆေးရန် သူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အလန့်တကြားဖြစ်ဖွယ် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဝတ်ရုံမည်းနှင့်လူသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သံညှပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့် ချူးဖုန်းထံမှ နာကျင်မှုကြောင့် တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ချူးဖုန်းသည် အလိုအလျောက်ပင် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် သိမ်းဆည်းထားသော မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ထိုဆေးလုံးသည် အားအနည်းဆုံးသော ဓားသခင်များကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ဤဝတ်ရုံမည်းနှင့်လူမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းများလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ ချူးဖုန်းအနေဖြင့် သူမကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

"မသေချင်ရင်တော့ မဆင်မခြင် ဘာမှမလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ!" ထိုသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ အသံမှာ ချိုသာပြီး နားထောင်လို့ကောင်းသော်လည်း အနည်းငယ် အေးစက်စက်နိုင်လှသည်။

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း ထပ်တူပင် လျင်မြန်လှသည်။ ချူးဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအားတစ်ရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ချူးဖုန်းသည် ထပ်မံ၍ ညည်းတွားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ထုံကျဉ်သွားလေသည်။

နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် အသာစီးယူခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ဒေါသမာန်ဟုန်များ ထတောက်လာခဲ့သည်။

"လောင်ကျွမ်းစမ်း!"

သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်သည် ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး၏ လက်ဖဝါးဆီသို့ လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။

"အ့!" ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူမသည် ချူးဖုန်းကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူမ၏ လက်ကို ခါရမ်းပစ်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချူးဖုန်းသည် အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အမှောင်ယံညဉ့်အချိန်တွင် သာမန် ဒုတိယအဆင့် ဓားသမား လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ရခြင်းက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

"ငါက အမြဲတမ်း အပျော့ဆွဲကိုပဲ လက်ခံတတ်ပြီး အကြမ်းဖက်တာကို လက်မခံဘူး။ ငါ မင်းကို သေရာပို့ပေးရအောင် လာမတွန်းအားပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ! မင်းက မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့!"

ချူးဖုန်း၏ အသံမှာ ဂရုမစိုက်ဟန်နှင့် အေးစက်နေပြီး မှုန်ဝါးဝါး ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ထွက်ပေါ်နေသည်။

သေခါနီး ကုလားအုတ်က မြင်းထက် ကြီးသေးတယ် ဆိုသလိုပင်!

အားနည်းသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည့်တိုင်အောင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မြတ်၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများက ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပန်လုံ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ သိပ်စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

"မင်းလက်ထဲမှာ ဘာကိုင်ထားတာလဲ။" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးမှာ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပြီး ယိမ်းယိုင်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ချူးဖုန်းနှင့် ဆက်လက် ရှုပ်ထွေးနေရန် သူမ ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။

သို့သော် ရှေ့ဆက်သွားရန်အတွက် သူမသည် ချူးဖုန်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ဤသည်က ချူးဖုန်းအနေဖြင့် သူမ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကို အလွယ်တကူ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"အပြင်းစား မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးလေ! မင်းကို ယမမင်းဆီ ပို့ပေးဖို့ လုံလောက်တယ်။ မယုံဘူးလား။ သတ္တိရှိရင် စမ်းကြည့်လိုက်!" ချူးဖုန်းက သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တော်ဝင်နန်းတော်က နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်တွေ ရောက်လာတော့မယ်၊ ဖယ်ပေး! ငါတို့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြတာပေါ့!" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးက စကားပြောရင်း သွေးများကို ထပ်မံအန်ချလိုက်ကာ ပြောသည်။

သူမ၏ စကားများက ချူးဖုန်းကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

"မင်းက တော်ဝင်နန်းတော်က သက်တော်စောင့်တွေကို သွားဆွထားတာလား။" ဤသည်မှာ နောက်ပြောင်နေရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ကံဆိုးမှုကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ သူသည် ဤဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးနှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူမနှင့် တစ်လမ်းတည်း အတူတူရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့သွားပါက။

နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များအနေဖြင့် သူ့ကို ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး၏ ကြံရာပါအဖြစ် အထင်လွဲသွားစေရန် အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

"ကြောက်သွားပြီလား။ ဒါဆို မြန်မြန် ဖယ်ပေးလိုက်တော့!" သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်နေမည်ကို ချူးဖုန်း သေချာပေါက် သိနေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ဆေးဆရာကြီးဖြစ်တဲ့ သူက ကျန်းယွန်းမင်းဆက်က သက်တော်စောင့် နည်းနည်းပါးပါးကို ကြောက်ရမယ်တဲ့လား။

ကျန်းယွန်း ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေရန် မလုံလောက်ပေ။

အလိုအလျောက်ပင် ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးကို ဖြတ်သွားခွင့်ပြုရန် သူ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ကတော့ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ မြင်းခွာသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ မိန်းမ ဝေးဝေး မသွားနိုင်သေးဘူး! လူခွဲပြီး လိုက်ရှာကြစမ်း!"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တော်ဝင်မြို့တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီ၊ သူမ လွတ်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

တလက်လက် တောက်ပနေသော မီးတုတ်ရောင်များသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်မှ သက်တော်စောင့်များသည် လက်နက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားရုံသာမက အစွမ်းထက်ကြပြီး အကောင်းဆုံး မြင်းများကိုသာ စီးနင်းထားကြသည်။

သူတို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမီလိုက်လာနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဒုန်း!

ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် လန့်ဖျပ်နေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် လဲကျသွားလေသည်။

ဒီလှည့်ကွက်ကို ထပ်သုံးနေပြန်တာလား။

မကြာမီကမှ သူမ၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွယ်တကူ အလှည့်စားမခံရန် ချူးဖုန်း ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

လေးငါးစက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း သူမထံမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးပေ။

လိုက်လံရှာဖွေနေသော နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များမှာ ပို၍ပင် နီးကပ်လာလေပြီ။

ချူးဖုန်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်လေးတစ်စ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ မကြာသေးမီကမှ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် ထူးခြားသောမီးတောက်မှာ အဆင့်နိမ့်နေဆဲဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်နှင့် စွမ်းအားများ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် အလင်းရောင်ပေးရန်အတွက်တော့ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချူးဖုန်းသည် သူမကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ကိုယ်လုံးပေါ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

သူမသည် မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာတစ်ဝက်ဖုံး မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေစဉ် သူမ၏ အသားအရေက အလွန်အမင်း ဖြူဝင်းနေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး ဟန်ဆောင်နေသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

သူမသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ဆက်လက်၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ သတိလစ်မေ့မြောသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

ချူးဖုန်းသည် အစပိုင်းတွင် လှည့်ထွက်သွားချင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်တစ်ပိုင်းက ထိုသို့လုပ်ရန် မရက်စက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ထားလိုက်တော့... အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်ရတာက အထပ်ခုနစ်ဆင့်ပါ စေတီတစ်ဆူ တည်ရတာထက် ပိုမြတ်တယ်! ငါ့ရန်သူရဲ့ ရန်သူကို ကူညီတာက ငါ့ကိုယ်ငါ ကူညီတာနဲ့ အတူတူပဲ!"

ချူးဖုန်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမကို လက်မောင်းများဖြင့် ပွေ့ချီလိုက်သည်။

ထို့နောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။

ဒေသခံတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကောင်းစွာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ထားသည်။

ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ခွန်အားမှာ အကန့်အသတ်ရှိကြောင်း သိထားသည်။ သူမကို ပွေ့ချီထားလျက်ဖြင့် သူ သေချာပေါက် ဝေးဝေးနှင့် မြန်မြန် မပြေးနိုင်ချေ။ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းမှာ သူမကို ပုန်းအောင်းရန်အတွက် အနီးအနားရှိ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိုးမပါသည့်အလား အလွန်အမင်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှသည်။

လိုက်လံရှာဖွေသူများမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ခရီးပန်းတိုင်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော မြေစောင့်နတ်ကွန်းငယ်လေး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းသည် သူမကို ပွေ့ချီလျက် နတ်ကွန်းထဲသို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဝင်သွားလေသည်။

လိုက်လံရှာဖွေနေသော နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များသည် ဤနေရာကို အချိန်မရွေး လာရောက်ရှာဖွေနိုင်သည်။ သူသည် ယဇ်ပလ္လင်အောက်ရှိ ကန့်လန့်ကာအနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ကျဉ်းမြောင်းကျပ်တည်းလှသော နေရာလေး ဖြစ်သည်။

"အင်း..." ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီး အမှန်တကယ်ပင် သတိရလာခဲ့သည်။

သူမသည် ကျဉ်းကျပ်လှသော နေရာလေးထဲတွင် ထိုကျိန်ဆဲချင်စရာကောင်းသော ကောင်စုတ်လေးနှင့်အတူ ကြိတ်ပိတ်နေရသဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

"နင် ငါ့ကိုများ အခွင့်အရေးယူရဲရင် နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်..." ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးသည် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်ကာ ချူးဖုန်းကို သတ်ရန် လှုပ်ရှားတော့သည်။

"မသေချင်ရင်တော့ ငြိမ်ငြိမ်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ! လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ သူတစ်ပါး အခက်အခဲဖြစ်နေချိန်မှာ အခွင့်အရေးမယူဘူး၊ အကယ်လို့ ငါသာ မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်ချင်ရင် စောစောကတည်းက လုပ်ပြီးသွားလောက်ပြီ!"

"အခုချိန်ထိ စောင့်နေပါဦးမလား။"

ချူးဖုန်းက အသံကို နှိမ့်ကာ သူမ၏ နားဘေးနားမှ သတိပေးလိုက်သည်။

သူမ ထိုအသံကို မှတ်မိသွားသည်။ လမ်းကြားထဲတွင် သူမနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လူငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။

"အကယ်လို့ နင် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိရဲရင် ဖမ်းဆီးခံရမယ့် အန္တရာယ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ နင့်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်! ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ နှလုံးသွေးကြောက ပြတ်တောက်နေပြီ၊ ငါလည်း သိပ်ကြာကြာ အသက်ရှင်ရတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး!" ဝတ်ရုံမည်းအမျိုးသမီးက ချူးဖုန်းကို အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများ ပေါများလှသော တော်ဝင်နန်းတော် ဆိုသည်မှာ လူတစ်ယောက် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူမ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း နန်းတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး နှလုံးသွေးကြော ပြတ်တောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။