အခန်း (၂၅) - ဆရာသခင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်

ယခုအချိန်တွင် နျူးပေါ့ထျန်း၏ ရင်ထဲ၌ ချူးဖုန်းအပေါ် ရိုးသားစစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ကိန်းအောင်းနေပြီး ချူးဖုန်း၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်ရန် ရင်ဘတ်အောက်ခြေမှစ၍ ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိနေလေသည်။

နျူးပေါ့ထျန်း၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် ပတ်သက်၍ ချူးဖုန်းက အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဆေးဖိုအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ဖုတ်ကင်ပြီးနောက် အတွင်းရှိ ဆေးဘက်ဝင်ချီစွမ်းအင်များကို ဆေးလုံးများက လုံးဝနီးပါး စုပ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တစ်၊ နှစ်..."

နျူးပေါ့ထျန်းက မျက်လုံးပြူးကာ ဂရုတစိုက် ရေတွက်နေသည်။ ချူးဖုန်း၏ ပထမအဆင့် ဖေယွမ်ဆေးလုံး တစ်သုတ်တည်းမှ ပြီးပြည့်စုံသော ဆေးလုံးဆယ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ပါဝင်ပစ္စည်း အနည်းငယ်မျှပင် အလေအလွင့်မရှိဘဲ အားလုံးက ဆေးလုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ အရောင်အသွေး၊ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်နှင့် အခြားသော အသွင်အပြင်များ အားလုံးမှာလည်း လုံးဝကို အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

"ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်တွေပါလား။ ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ ဒီလိုရလဒ်မျိုး ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" နျူးပေါ့ထျန်းသည် ထို မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ချူးဖုန်း ဖော်စပ်ခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အတည်မပြုရဲခဲ့ပေ။

ယခုမူ ထိုဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ချူးဖုန်း အမှန်တကယ် ဖော်စပ်ခဲ့ကြောင်း သူ လုံးဝနီးပါး သေချာသွားခဲ့လေပြီ။

နျူးပေါ့ထျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းသည် ကျေးဇူးတင်မှု သက်သက်သာ မဟုတ်တော့ဘဲ ချူးဖုန်းအပေါ် ရိုသေလေးစားမှု တစ်ခုပါ ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။

ဖေယွမ်ဆေးလုံးများ ထုတ်ယူပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ခယ်မဖြစ်သူတို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အိမ်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြန်လာခဲ့သည်။

မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးများကို ရောင်းချရရှိသော ငွေစ ၃,၀၀၀ ထဲမှ ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက် ၁,၀၀၀ ကို သူ ချန်ထားခဲ့သည်။ ကျန်ငွေအားလုံးကိုတော့ သူ၏ အစ်ကိုနှင့် ခယ်မတို့အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုငွေများကို သူတို့အား မည်သို့ ပေးအပ်ရမည်ဆိုသည်မှာ ချူးဖုန်းအတွက် ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်များကို သူ ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူ၏ အစ်ကိုနှင့် ခယ်မတို့ကို ပြောပြခဲ့လျှင်တောင် သူတို့က သေချာပေါက် ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ အစ်ကိုနှင့် ခယ်မသည် သူ့အပေါ် အလွန်ချစ်ခင်ကြသလို အလွန်လည်း တင်းကျပ်ကြသည်။

ဇာစ်မြစ် မသေချာမရေရာသော ဤမျှများပြားသည့် ငွေကြေးပမာဏကို သူတို့က သေချာပေါက် လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ ချူးဖုန်း အကျင့်ဆိုးများ သင်ယူလာမည်ကို စိုးရိမ်သလို၊ တော်ဝင်မြို့တော်၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်မိမည်ကို ပို၍ပင် စိုးရိမ်ကြသဖြင့် ငွေ၏ ရင်းမြစ်ကိုပင် စုံစမ်းစစ်ဆေးလာနိုင်ခြေ ပိုများသည်။

"ဘာမှ လုပ်လို့မရရင်တော့ စေတနာနဲ့ လိမ်ညာတဲ့ နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးရတော့မယ်!" ချူးဖုန်းက ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

...

ရတနာဆေးတိုက်၏ ဌာနချုပ်သည် ဆေးကန်ဆေးတောအုပ် ဟု ကျော်ကြားသော ဆေးမြို့တော် တွင် တည်ရှိသည်။

ဤနေရာသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အကြီးဆုံးသော ဆေးလုံးဈေးကွက်ကြီးဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဆေးဆိုင်ပေါင်းများစွာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ကြသည်။

နေ့စဉ် ဆေးမြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသော ကုန်သည်များနှင့် တစ်သီးပုဂ္ဂလ ဧည့်သည်အရေအတွက်မှာ သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိသည်။

အကယ်၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်တစ်ခုခုသာ ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ကုန်သည်များနှင့် ဧည့်သည်အရေအတွက်မှာ သန်းနှင့်ချီ၍ပင် ရှိလာနိုင်ပြီး ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသော နေရာများမှ ဆေးမြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသဖြင့် အလွန်စည်ကားသိုက်မြိုက်လှသည်။

တောင်ပံဖြန့်ကားမှု ဆယ်မီတာကျော်ရှိသော ဧရာမလင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံကို ခွဲဆင်းလာကာ လူတစ်ယောက်ကို တင်ဆောင်လျက် ရတနာဆေးတိုက်၏ ဌာနချုပ်တွင် ဆင်းသက်လာသည်။

ဧရာမလင်းယုန်ကြီး မြေပြင်သို့ မဆင်းသက်မီမှာပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခုန်ဆင်းလာပြီး ရတနာဆေးတိုက် ဌာနချုပ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ထဲ၌ သူ မကြာမီကမှ ရရှိခဲ့သော မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံး ပါဝင်သည့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာလေး တစ်လုံး ရှိနေသည်။

"မင်္ဂလာပါ... ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာ!"

"ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ!"

ဤလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် မြင့်မားသော ရာထူးတစ်ခုကို ရယူထားသူဖြစ်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများက သူ့ကို အဆက်မပြတ် နှုတ်ဆက်ကာ အရိုအသေပေးနေကြသည်။

ထိုအမျိုးသားက ဂရုမစိုက်သည့်လေသံဖြင့် အသံပြုတုံ့ပြန်ရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးအနက် တွေးတောနေသော မျက်နှာဖြင့် ခပ်သုတ်သုတ် ဖြတ်လျှောက်သွားလေသည်။

လူအုပ်ကြီးက မည်သည့် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသနည်းဟု သူတို့အချင်းချင်း တွေးတော ခန့်မှန်းနေကြသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် တည်ငြိမ်ပြီး အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုက်တောင်ကြီး သူ၏ရှေ့တွင် ပြိုကျလာလျှင်တောင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုလို အလောတကြီးနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်ပုံစံမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မြင်ရလေ့မရှိချေ။

"ငါ တိုက်သခင်ကို တွေ့ဖို့လိုတယ်။ သူ ရှိလား။" ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် ရတနာဆေးတိုက် ဌာနချုပ်၏ တားမြစ်နယ်မြေ အဝင်ဝသို့ အတားအဆီးမရှိ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ တိုက်သခင် ချန်းဒါ့ကျုံ နေထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံရာ နေရာဖြစ်သည်။

မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခွင့် မပြုထားပေ။

အဝင်ဝတွင် ဆံပင်များ မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် မသိမသာ မှုန်ဝါးဝါး ဓားချီစွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်နေသည်။

"သူ့ကို ဝင်လာခဲ့ခိုင်းလိုက်!"

အတွင်းပိုင်းမှ ညင်သာသော်လည်း အားပါသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စောင့်ကြပ်နေသော အဘိုးအိုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး ကြိုဆိုသော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် ဤအဘိုးအိုအပေါ် မည်သည့် မရိုမသေပြုမှုမျှ မလုပ်ရဲဘဲ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်သွားလေသည်။

ဧရာမ ကြက်သွေးရောင် ဆေးဖိုကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား တစ်ဦးသည် မှော်ပညာကို အသုံးပြုနေသကဲ့သို့ မီးတောက်များကို ထိန်းချုပ်ကစားနေသည်။

"တပည့်က ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ!" ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် ချန်းဒါ့ကျုံကို ဆရာဟုပင် ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"ထလိုက်ပါ! မင်းက ငါ့ကိုလာတွေ့တာ အရမ်း အလောတကြီးဖြစ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ။ ဘာအရေးကြီးကိစ္စများ ရှိလို့လဲ။" ထိုရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ ချူးဖုန်း၏ ပထမဆုံး တပည့်ကြီးဖြစ်သော ချန်းဒါ့ကျုံ ပင်ဖြစ်သည်။

လယ်သမားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဤအမျိုးသားသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆေးလုံးစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို ထိန်းချုပ်ထားသော ရတနာဆေးတိုက်၏ တိုက်သခင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

"ဆရာ... ဒီ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ကြည့်ရှုပေးပါဦးခင်ဗျာ!" ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် ရတနာတစ်ပါးကို ကိုင်တွယ်နေသကဲ့သို့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ချန်းဒါ့ကျုံထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချန်းဒါ့ကျုံက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်မှာမူ မန္တန်လက်ကွက်များ ပြုလုပ်ကာ ဆေးဖိုမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်နေဆဲပင်။

ဤကဲ့သို့ အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းက ချန်းဒါ့ကျုံ၏ ထိုက်တန်သော ဂုဏ်သတင်းနှင့် သာလွန်လှသော မီးထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည်များကို ပြသနေသည်။

မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးများကို အနီးကပ် သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချန်းဒါ့ကျုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ ထိန်းချုပ်နေသော မီးတောက်ကိုပင် လွတ်ထွက်သွားစေသည်။

ဘုန်း!

ဆေးဖိုထဲမှ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အတွင်းရှိ ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများအားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားလေပြီ။

သို့သော် ချန်းဒါ့ကျုံက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုအစား သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲရှိ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

"ဆရာသခင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်! ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆရာသခင် တစ်ယောက်တည်းကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!" ချန်းဒါ့ကျုံ၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ခါနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ငါ သိသားပဲ! ဆရာသခင်က နက်နဲတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိသလို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေကိုလည်း လုပ်ခဲ့တာ၊ သူက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရမှာဖြစ်လို့ ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ကျဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ! ဒီဆေးလုံးတွေကို ဘယ်ကနေ တွေ့ခဲ့တာလဲ။"

ချန်းဒါ့ကျုံသည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းယွန်းမင်းဆက်ရဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်မှာပါခင်ဗျာ!" ယခုအခါ ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာသည် တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။ "ကျွန်တော် အဲဒီက ဌာနခွဲကို စစ်ဆေးဖို့ ရောက်နေတုန်း အသက် ငါးဆယ်ဝန်းကျင်လောက်ရှိတဲ့ ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဒီ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးကို လာရောင်းတာနဲ့ ကြုံခဲ့တာပါ။"

"အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော် သိပ်ပြီး သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး၊ ထူးဆန်းတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။ ကျန်းယွန်းမင်းဆက်လို သေးငယ်တဲ့ နေရာမျိုးမှာ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်တဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့လို့ပါ။"

"ဒါနဲ့ ကျွန်တော် အနားသွားပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ဆေးလုံးရဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဆရာသခင်ရဲ့ လက်ရာတွေနဲ့ တူနေတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သေချာမသိလို့ ဒီမီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ဝယ်ပြီးတာနဲ့ ဆရာ့ဆီမှာ အတည်ပြုဖို့ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့တာပါ။"

ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာက အဖြစ်အပျက်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။

"မင်း လုပ်တာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီကိစ္စကို အပြင်သိခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ အကယ်လို့ အဲဒီ ရန်သူတွေသာ ဆရာသခင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သိသွားရင် ပြဿနာကြီးသွားလိမ့်မယ်!"

"ဒီ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ဘယ်သူ ဖော်စပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာကိုရော စုံစမ်းပြီးပြီလား။"

ချန်းဒါ့ကျုံက အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မစုံစမ်းရသေးပါဘူး! ဒါပေမဲ့ ဆေးလုံးလာရောင်းတဲ့ ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟာ အစစ်အမှန် ဖော်စပ်သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အာမခံနိုင်ပါတယ်။" ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာမှာ အတော်လေး တော်ပေသည်။ နျူးပေါ့ထျန်းသည် အစစ်အမှန် ဖော်စပ်သူ မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိနှင့်နေပြီးဖြစ်သည်။

သနားစရာကောင်းသော နျူးပေါ့ထျန်းမှာမူ သူ့ကိုယ်သူ ပါးနပ်သည်ဟု ယူဆကာ လူတိုင်းကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေဆဲပင်။

ချန်းဒါ့ကျုံ မျက်မှောင်ကျုတ်သွားသည်။ "ဆရာသခင်က သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ကို သူ့ကိုယ်စား ဆေးလုံးတွေ သွားရောင်းခိုင်းတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဆရာသခင်ရဲ့ အခြေအနေက ကောင်းပုံမရဘူး၊ ပြီးတော့ ငွေကြေးလည်း အလွန်အမင်း လိုအပ်နေပုံပဲ... အဲဒီလိုဆိုရင် မင်း အခုချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး ဆရာသခင် ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ စလုပ်ချေ။"

"သတိထားရမှာက ဘယ်သတင်းအချက်အလက်ကိုမှ ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီကိစ္စကို မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ သိထားပါ။ ဆရာသခင်ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုရင် အခြေအနေအရ လုပ်ဆောင်ပြီး အရိပ်ထဲကနေ ကာကွယ်ပေးထား။ လိုအပ်တာ မဟုတ်ရင် လူလုံးထွက်ပြပြီး ကူညီပေးဖို့ မလိုဘူး။"

"ငါ ခန့်မှန်းတာသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဆရာသခင်က ကိုယ်ခန္ဓာ အသစ်နဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်!"

ချန်းဒါ့ကျုံ၏ ဦးနှောက်သည် ဆဋ္ဌမမန်နေဂျာထက် ပိုမိုထက်မြက်လှပြီး သဲလွန်စ အနည်းငယ်မျှဖြင့် အရာများစွာကို ကောက်ချက်ချနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူသည် ချူးဖုန်း၏ အခြေအနေကိုပင် မှန်းဆနိုင်ခဲ့လေသည်။