အခန်း (၂၄) - လူမိသွားပြီလား

"ကျွန်တော် ရတနာဆေးတိုက်ကို အခုချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ့မယ်။ နာရီဝက်အတွင်း အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်! အဂ္ဂိရတ်ဆရာချူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖိုခန်းထဲမှာ ခဏလောက် အနားယူနေပါလားခင်ဗျာ။"

နျူးပေါ့ထျန်းသည် ချက်ချင်းပင် အကြောက်လွန်သွားကာ ချူးဖုန်းနှင့် မည်သည့် စည်းကမ်းချက်ကိုမျှ ဆက်လက် မဆွေးနွေးရဲတော့ပေ။

"သွားတော့လေ!" ချူးဖုန်းက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

သူသည် နျူးပေါ့ထျန်း၏ ဆေးဖိုခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရင်း အနည်းငယ် ပျင်းရိလာသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းထဲရှိ အရာအားလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

နံရံဘေးတွင် အံဆွဲငယ်လေးများစွာ ပါဝင်သော ဆေးဗီရိုတစ်ခု ရှိနေသည်။ အံဆွဲတစ်ခုစီ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆေးအမည်များကို ရေးသားထားသည်။

ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖိုခန်းရှိသော အဂ္ဂိရတ်ဆရာတစ်ဦးသည် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် အသုံးများသော ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းအချို့ကို သိုလှောင်ထားလေ့ရှိသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ဈေးပေါသော အရန်ဆေးပင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

"အို... ဒီနေ့ အဂ္ဂိရတ်အတန်းထဲမှာ အရူးကောင် လျူဖျင်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အဝါရောင်မြေစေးတချို့ကို ငါ မရည်ရွယ်ဘဲ ရလိုက်တယ်။ အခု အရန်ဆေးပင်တွေ အစုံအလင်ရှိနေသလို ဆေးဖိုနဲ့ မြေမီးတောက်ကလည်း ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ ဆေးလုံးတစ်သုတ်လောက် ဖော်စပ်လိုက်ရင် ကောင်းမယ်။"

ချူးဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဒုတိယအဆင့် ဓားသမား အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးရာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းနေသည်။ မည်မျှအထိ အားနည်းသနည်းဆိုလျှင် သူ၏ သာလွန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများနှင့် အလွန်ပြောင်မြောက်သော သိုင်းကွက်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားသည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုပင် သူ ထုတ်ဖော်မသုံးစွဲနိုင်ချေ။

သူ၏ အစ်ကိုရင်းဖြစ်သူ၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ မင်းသားကြီးသည် ယခုအခါ မြို့တံခါးစောင့်ဘဝသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ ဤအချက်ကို ချူးဖုန်း လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤအရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို လျှို့ဝှက်စွာ ကူညီပံ့ပိုးပေးရမည်ဖြစ်သည်။

"ဖေယွမ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့အတွက် အဝါရောင်မြေစေးက အဓိကဆေးပဲ။ အရန်ဆေးတွေအတွက်တော့ မီးဓာတ်ပါတဲ့ ဆေးပင်တချို့ကို ရွေးချယ်ရမယ်! အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်အတွက် တစ်နည်းနည်းနဲ့တော့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပဲ။"

ထူးခြားသောမီးတောက်သည် ချူးဖုန်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းပို၍ အစွမ်းထက်လာလေလေ ပိုကောင်းလေလေပင် ဖြစ်သည်။

အတွေးပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရန်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူသည် အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်လေတော့သည်။

...

တစ်နာရီတိတိ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဤအချိန်တွင် နျူးပေါ့ထျန်းသည် ချွေးသံတရွဲရွဲဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းသာရွှင်မြူးနေသော အရိပ်အယောင်က ကိစ္စများ အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖိုခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချူးဖုန်း အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ မီးထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်မှာ မှော်ဆန်လွန်းလှသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက သင်ကြားရေးတာဝန်ခံဖြစ်သော နျူးပေါ့ထျန်းကိုပင် အရှက်ရသွားစေခဲ့သည်။

နျူးပေါ့ထျန်းသည် မီးထိန်းချုပ်မှုတွင် မညံ့ဖျင်းသော ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ချူးဖုန်းနှင့်ယှဉ်လျှင်မူ များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကြယ်တစ်ပွင့်စာထက်မက ကွာခြားလှသည်။

"ဒါက... တကယ်ပဲ အဂ္ဂိရတ်အကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား။"

နျူးပေါ့ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဆွံ့အသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ ချူးဖုန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်တော့ နျူးပေါ့ထျန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို ခံစားလိုက်ရပြီး ချူးဖုန်းကသာ ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားမိသည်။

"ငြိမ်းစမ်း!"

ထိုအချိန်တွင် ချူးဖုန်းသည်လည်း သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မန္တန်လက်ကွက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဆေးဖိုမီးတောက်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်းသတ်လိုက်သည်။

မည်သည့် အနှောင့်အယှက် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုမျှ မရှိဘဲ သခွားမွှေးသီးများ မှည့်ပြီးနောက် ကြွေကျသွားသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျနှင့် လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

လူအများစုသည် အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်ရာတွင် မီးငြိမ်းသတ်သည့် အဆင့်၌သာ အဓိက ကျရှုံးတတ်ကြသည်။

အကယ်၍ မီးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ငြိမ်းသတ်လိုက်ပါက ဆေးလုံးသည် မြင့်မားသောအပူချိန်မှ ရုတ်တရက် အအေးဓာတ်သို့ ကူးပြောင်းသွားမည်ဖြစ်ရာ ဆေးလုံးကို အက်ကွဲပျက်စီးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မီးကို နှေးကွေးစွာ ငြိမ်းသတ်ပါက ဆေးလုံး၏ အအေးခံလုပ်ငန်းစဉ်သည် အလွန် ကြာမြင့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဆေးအာနိသင် ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမကပေ။

ဆေးလုံး၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို ပွယောင်းသွားစေနိုင်ပြီး အရည်အသွေး ကွာခြားသွားကာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များလည်း ထူးဆန်းရုပ်ဆိုးသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာဆိုသည်မှာ အလွန်မြင့်မားသော နည်းစနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များရှိသည့် ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ငါ ပျင်းနေတာနဲ့... ငါ့ဆီမှာလည်း အဓိကဆေးပင် ရှိနေတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးဖိုကို ငှားပြီး ဖေယွမ်ဆေးလုံး တစ်သုတ် ဖော်စပ်လိုက်တယ်! ခင်ဗျားရဲ့ အရန်ဆေးပင် တချို့ကို ငါ ယူသုံးလိုက်လို့ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး နှစ်လုံးရောင်းရတဲ့ ငွေထဲကနေ ငွေစဆယ်ပြား နှုတ်ထားလိုက်ပါ။"

ချူးဖုန်းက ဂရုမစိုက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး... မလိုပါဘူးခင်ဗျာ။ အဂ္ဂိရတ်ဆရာချူးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖိုခန်းထဲမှာ ဆေးဖော်စပ်ပေးတာကိုက ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ! ပြီးတော့ အရန်ဆေးပင် နည်းနည်းပါးပါးက သိပ်တန်ဖိုးရှိတာမှ မဟုတ်တာ။ ဆရာက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးထားတာ၊ ဒီအရန်ဆေးပင်လောက်လေးနဲ့ ဆရာ့ဆီကနေ ငွေပြန်တောင်းမယ်ဆိုရင် ဒါက တကယ်ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်သွားမှာပေါ့!"

နျူးပေါ့ထျန်းက လက်ကို အဆက်မပြတ် ယမ်းပြကာ ငြင်းဆန်ရင်း ချူးဖုန်းထံသို့ ငွေစက္ကူ သုံးရွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အားလုံးပေါင်း ငွေစ သုံးထောင် ရခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ!"

ငွေစ သုံးထောင်တန် ငွေစက္ကူများကို လက်ခံရယူလိုက်ချိန်တွင် ချူးဖုန်း အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး တစ်လုံးသည် အလွန်ဆုံး ရောင်းရလျှင်တောင် ငွေစ ၁,၂၀၀ ခန့်သာ ရရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်ထပ် ငွေစ ၆၀၀ ပိုရလာခဲ့သည်။

ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုမပါဘဲ မည်သည့်စီးပွားရေးမှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရတနာဆေးတိုက် ဆိုသည်မှာ ကုသိုလ်ဖြစ် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။ သူတို့က ပိုပေးဖို့ထက် လျှော့ပေးဖို့ကိုသာ ကြည့်ကြမည်ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ငွေပိုပေးရမည်နည်း။

"အဂ္ဂိရတ်ဆရာချူး... ဒီဈေးနှုန်းကို ကျေနပ်ရဲ့လားခင်ဗျာ။"

"ဟီးဟီး... ဆရာ ယုံချင်မှ ယုံမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကံ တကယ်ကောင်းခဲ့တယ်။ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို ရတနာဆေးတိုက်မှာ သွားရောင်းတဲ့အချိန် အဲဒီနေရာကို လူကြီးတစ်ယောက် ရောက်နေတဲ့အချိန်နဲ့ အတိအကျ သွားတိုးတာပဲ။ အဆောင်ဆေးလုံးတွေက ကျန်းယွန်းမင်းဆက်မှာ နည်းနည်း ရှားပါးတယ်လေ။"

"သူက ချက်ချင်း လာကြည့်ပြီး မြင်မြင်ချင်းပဲ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားတဲ့ပုံ ပေါ်တယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းမလဲလို့ မေးတယ်။"

"ဈေးအရမ်းနှိမ့်ပြီး မရောင်းဖို့ ဆရာမှာခဲ့တာကို ကျွန်တော် သတိရလိုက်တယ်။ သာမန် ပထမအဆင့် အဆောင်ဆေးလုံး တစ်လုံးက ငွေစ တစ်ထောင်လောက် ဈေးပေါက်တယ်။ ဆရာ့ဆေးလုံးက အရည်အသွေးကောင်းတော့ သုံးထောင်လို့ ကျွန်တော် ဈေးခေါ်လိုက်တာ။ မမျှော်လင့်ဘဲ အဲဒီ အထက်တန်းစား လူကြီးက နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောဘဲ တစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူ သုံးရွက် ထုတ်ပေးလိုက်တာပဲ။"

နျူးပေါ့ထျန်းသည် မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးကို ရောင်းချခဲ့ရသည့် အကြောင်းကို အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောပြနေသည်။

ရုတ်တရက် ချူးဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ ပေါ့ဆသွားခဲ့ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

အကယ်၍ နျူးပေါ့ထျန်း ပြောသော ထိုလူကြီးသည် သူ၏ တပည့်ကြီးသာ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ထိုဆေးလုံး၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များကိုကြည့်၍ သူ သေချာပေါက် မှတ်မိသွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

"အဲဒီလူကြီးက ခင်ဗျားကို တခြားဘာတွေများ မေးသေးလဲ။" ချူးဖုန်းသည် သူ၏လေသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

"ဒီဆေးလုံးကို ဘယ်သူဖော်စပ်တာလဲလို့ သူက မေးတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာပါလို့ ပြောလိုက်တော့ သူ ဘာမှ ဆက်မမေးတော့ပါဘူး။" အဂ္ဂိရတ်ဆရာနျူး၏ လေသံတွင် ချူးဖုန်းကို ဖားယားလိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေသည်။

ချူးဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲပင်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားရောင်းတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဘယ်သူဖော်စပ်တာလဲလို့ မေးလာရင် ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်တာလို့ပဲ အခိုင်အမာ ပြောပါ!" ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒါကို သောက်လိုက်။ ပြီးရင် ခင်ဗျားရဲ့ သွေးကြောတွေကို ရှင်းလင်းဖို့နဲ့ အဆိပ်ထုတ်ဖို့အတွက် အပ်စိုက်ကုထုံးကို ငါ အသုံးပြုမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်လတိတိ ခင်ဗျား ဘေးကင်းလုံခြုံဖို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။"

"ခင်ဗျားရဲ့ အဆိပ်ကို အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ငါ တတိယအဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်တဲ့အချိန်အထိ နည်းလမ်းရှာဖို့ စောင့်ရလိမ့်မယ်!"

ချူးဖုန်းသည် လူတို့၏ နှလုံးသားများ မည်မျှ ရှုပ်ထွေးလှည့်စားတတ်ကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည်။

အကယ်၍ သူသည် နျူးပေါ့ထျန်းကို မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပေးနိုင်ပါက သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို သေချာစေရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

တကယ်တမ်းလည်း ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နျူးပေါ့ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဝမ်းသာရွှင်မြူးနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အဂ္ဂိရတ်ဆရာချူး!" သူက အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

မကြာမီအချိန်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နျူးပေါ့ထျန်းသည် များစွာ ပို၍ ရိုးသားပွင့်လင်းလာပုံရသည်။ သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကား လေသံနှင့် မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန် သဘာဝကျလှသည်။

နျူးပေါ့ထျန်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ သံသယများနှင့် မကျေနပ်မှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ချူးဖုန်းတွင် သူ့ကို အဆိပ်ဖြေပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါလျက်နှင့် သူ့ကို အသုံးချရန်အတွက် တမင်တကာ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက နျူးပေါ့ထျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သေချာပေါက် မကျေနပ်မှုများ ကိန်းအောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အရာအားလုံး ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ။ သူသည် မကျေနပ်သော အငြိုးအာဃာတများ ကင်းစင်သွားရုံသာမကဘဲ ချူးဖုန်းကို တတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် အမြန်ဆုံး တိုးတက်လာစေရန်ပင် မျှော်လင့်နေမိသည်။

နျူးပေါ့ထျန်းကို အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး တစ်လုံး ပေးသနားပြီး သောက်စေပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် ထိုနေရာတွင်ပင် သူ့ကို ချက်ချင်း အပ်စိုက်ကုသပေးလိုက်သည်။ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး၏ အာနိသင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နျူးပေါ့ထျန်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ အဆိပ်များကို သူ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အပ်စိုက်ကုသခြင်းမှာ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်သော်လည်း ချူးဖုန်းမှာ ချွေးများ သံတရွဲရွဲထွက်ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းနေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆင့် (၁၀) ဓားသမား အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်ကြောင်းကို သိနေသဖြင့် သူသည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

နျူးပေါ့ထျန်းသည် အဆိပ်မိပြီးကတည်းက တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးသော ပေါ့ပါးလန်းဆန်းမှုနှင့် တက်ကြွရွှင်လန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရောဂါကင်းစင်သွားချိန်တွင် ရရှိလာသော ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

"အဂ္ဂိရတ်ဆရာချူး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ! နောင်တစ်ချိန် နျူးပေါ့ထျန်းဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုခိုင်းစရာရှိရင်သာ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ!"