အခန်း (၁၉) - အထုပ်များ လဲလှယ်ခြင်း

အကယ်၍သာ ချူးဖုန်းသည် အရင်ကလို အသုံးမကျသော တတိယမင်းသား ဖြစ်နေဆဲဆိုလျှင် လျူဖျင်သည် သူ့ကို ကြိုးဆွဲရာကမည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ကစားသွားနိုင်လောက်သည်။

ယခုမူ ချူးဖုန်းက သူ့ကို ပြန်လည်ကစားနေခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လျူဖျင်ထက် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ အတွေ့အကြုံ သို့မဟုတ် အကြံအစည်များတွင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

ချူးဖုန်းသည် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ အမြဲတစေ သိချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ကျန်သူများက သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်မပြောဆိုသောကြောင့် သူ မည်သို့မျှ မသိနိုင်ခဲ့ချေ။ တခြားသူများ၏ ကောလာဟလများနှင့် တစ်ဆင့်စကားများမှတစ်ဆင့် အချက်အလက်အချို့ကိုသာ သူ ကောက်သင်းကောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မင်းသားချူးသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျိုးနွယ်စုသုံးခုကို တွန်းလှန်ရန် သူ၏တပ်များကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စစ်မြေပြင်၌ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြောင်းကိုသာ သူ သိထားသည်။ ထို့အပြင် တော်ဝင်မိသားစုသည် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှ လူများအပေါ် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုအချို့ ရှိနေပုံရသည်။

ဒါက ချူးဖုန်း သိထားသမျှပင် ဖြစ်သည်။

...

အဂ္ဂိရတ်အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ အကြီးဆုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ လျူဖျင်၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုစားသောက်ဆိုင်ကို ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အစ်ကိုက ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မျက်စိအကျဆုံး နေရာတွင် ရှိနေရုံသာမက အပြင်ဘက်တွင်လည်း စားပွဲများစွာကို ခင်းကျင်းထားသည်။

၎င်းတို့မှာ ငွေကြေးသုံးစွဲနိုင်မှုနည်းပါးသော ကျောင်းသားများ စားသောက်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လျူဖျင်ကဲ့သို့သော သူဌေးသားများအတွက်မူ အထဲရှိ သီးသန့်ခန်းများကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။ ဟင်းလျာများကိုလည်း နေရာမှာပင် မှာယူပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကြော်လှော်ချက်ပြုတ်စေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ စားပွဲများ၌ ကျောင်းသားအတော်များများ နေရာယူထားပြီး စားသောက်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ငွေစအနည်းငယ်ဖြင့် ဝက်ဝက်ကွဲ စားနိုင်သော အများသုံးဟင်းလျာများကို စားသောက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတွင်းရှိ သီးသန့်ခန်းကို တောင်းဆိုမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ကုန်ကျစရိတ်မှာ ငွေစတစ်ဝက်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားမှာ ဆင်းရဲသားများအနေဖြင့် လုံးဝ မတတ်နိုင်ကြခြင်းပင်။

"စားဖိုမှူး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နာမည်ကြီး ဟင်းလျာ သုံးလေးငါးပွဲလောက် ကြော်ပေးစမ်းပါ။ ပြီးတော့ သမီးပျိုအနီရောင် ဝိုင်ကောင်းကောင်း နှစ်အိုးလောက် ယူခဲ့။" လျူဖျင်က သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ကြွားဝါကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မှာယူလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်းသားလေး။ အထဲမှာ ထိုင်စောင့်နေပေးပါ။ ခဏနေရင် ရပါပြီ။" ညစ်ပတ်ပြီး ဆီပေနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် စားဖိုမှူးမှာ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အစ်ကိုဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်ရော စားဖိုမှူးအဖြစ်ပါ လုပ်ကိုင်နေပြီး တစ်နှစ်လျှင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရရှိသည်။

ကောလာဟလများအရ သူသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဆိုင်ခန်းတစ်ခန်းကို ဝယ်ယူထားပြီး လစဉ် ကောက်ခံရရှိသော ငှားရမ်းခများဖြင့်ပင် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လျူဖျင်သည် ဤနေရာတွင် အရေးပါသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် တန်ဖိုးထားရသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းအတွက်မူ သူသည်လည်း မင်းသားငယ်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း လူရာမဝင်လှပေ။ ဟင်းကြော်နေသော စားဖိုမှူးဖြစ်စေ၊ ဟင်းလာချပေးသော စားပွဲထိုးဖြစ်စေ သူတို့၏ ဖော်ရွေသော အကြည့်များသည် လျူဖျင်ထံတွင်သာ အမြဲစူးစိုက်နေကြသည်။

လူတိုင်းက ချူးဖုန်းကို လျစ်လျူရှုထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချူးဖုန်းသည် အပြင်ဘက်ရှိ အပေါဆုံး အများသုံးဟင်းလျာများကိုသာ စားနိုင်ပြီး သီးသန့်ခန်းများထဲသို့ ဝင်ကာ သီးသန့်ဟင်းလျာများကို မှာယူရန် မည်သည့်အခါမှ မဝံ့ရဲခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျူဖျင်သည် ဤနေရာတွင် စားသောက်တိုင်း နီးပါး သီးသန့်ခန်းကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး ဟင်းလျာများကို မှာယူလေ့ရှိသည်။

အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် လျူဖျင်သည် ချူးဖုန်းထက် များစွာသာလွန်နေသည်။ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော် ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်ပြီး လျူမင်းသားစံအိမ်တော်ကိုမူ ဧကရာဇ်မင်းက အလွန်မျက်နှာသာပေးကာ အထင်တကြီး ရှိသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်တွင် တရားရုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော အာဏာမရှိလျှင်တောင် သူတို့ကို မည်သူကမျှ မဆွဝံ့ကြပေ။

"ချူးဖုန်း... အထဲဝင်ထိုင်ပြီး စောင့်ရအောင်။" လျူဖျင်က တက်ကြွသော အပြုံးဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ!" ချူးဖုန်းသည် သူ့နောက်မှလိုက်၍ သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ထိုင်ပြီးမကြာမီမှာပင် ချူးဖုန်းသည် သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ မှတ်မိသည်က မှန်မည်ဆိုလျှင် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ ယခင်ပိုင်ရှင်သည် ဤရနံ့ကို အရင်က ရှူရှိုက်မိဖူးပြီး ထိုရနံ့က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယန်မီးတောက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မီးအဆိပ်၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရကာ ချူးဖုန်းအား ဝင်စားခြင်းဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို နေရာယူနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်များဖြင့် ထိုသင်းပျံ့သော ရနံ့သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ကင်းမွန်အန်ဖတ် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ဤရနံ့ကို တော်ဝင်မိသားစုက လှုံ့ဆော်ပေးသော၊ အားဖြည့်ပေးသော ဆေးတစ်ခွက်အနေဖြင့် အသုံးများပြီး ယောက်ျားစွမ်းပကား တိုးတက်စေရန် တိုက်ရိုက်စားသုံးနိုင်သည်ဟုပင် ဆိုကြသည်။

ကင်းမွန်အန်ဖတ် ထွက်ရှိမှုမှာ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ၎င်းကို တားမြစ်ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ တော်ဝင်မိသားစုသာလျှင် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။ မည်သည့် သာမန်အရပ်သားမဆို ၎င်းကို သိုလှောင်ရန် သို့မဟုတ် အသုံးပြုရန် ရဲဝံ့ပါက ထိုပြစ်မှုအတွက် ရိုက်နှက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းဖြတ်ခံရခြင်းများပင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့် လျူဖျင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက လျူမင်းသားစံအိမ်တော်အပေါ် ဧကရာဇ်မင်း၏ နက်ရှိုင်းသော ယုံကြည်မှုနှင့် မျက်နှာသာပေးမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ထို့ကြောင့် ကင်းမွန်အန်ဖတ်ကို လျူမင်းသားစံအိမ်တော် အသုံးပြုရန် ချီးမြှင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချူးဖုန်း... မင်းက ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို တကယ် သိချင်နေတာမလား။ ဒီနေ့ မင်းကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြမယ်။" လျူဖျင်၏ စားပွဲအောက်ရှိ လက်သည် ကြွေပုလင်းတစ်လုံးမှ ဖော့ဆို့ကို တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်းထဲမှ ရနံ့များ လွင့်ပျံလာသည်။

သူက ချူးဖုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

"အရမ်းပူတာပဲ!" ချူးဖုန်းက အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ကော်လာကို အတင်းဆွဲဟလိုက်သည်။ သူက တိတ်တဆိတ် ခွန်အားသုံးလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ သဘာဝကျကျပင် နီရဲလာသည်။

ဤအပြုအမူသည် လျူဖျင်၏ အမြင်တွင် မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိုင်နှင့် ဟင်းလျာများ ဆက်တိုက်ရောက်လာချိန်တွင် ချူးဖုန်းက ပူအိုက်ကြောင်း အဆက်မပြတ် ညည်းညူနေသော်လည်း မီးအဆိပ် ထကြွမည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

လျူဖျင်သည် ကင်းမွန်အန်ဖတ်၏ ရနံ့က လုံလောက်အောင် မပြင်းထန်ဘူးဟု ထင်ကာ စားပွဲအောက်မှနေ၍ လက်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ယပ်ခတ်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုအားလုံးသည် ချူးဖုန်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ချူးဖုန်းက မျောက်တစ်ကောင် ကပြနေသည်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ လျူဖျင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူ ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်ကို မယဉ်ပါးစေခင်ကဆိုလျှင် လျူဖျင်၏ အကြံအစည်များက သူ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်ခဲ့ကောင်း ပေးနိုင်ခဲ့ပေမည်။

သို့သော် ယခုမူ လျူဖျင် ယပ်ခတ်ရင်း မောပန်းသွားလျှင်တောင် ချူးဖုန်းကတော့ ဘာမှဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

"တောက်... ဒီ ချူး ကောင်လေးက ဒီနေ့ ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ။"

"မနေ့က ချူးဖုန်း မီးအဆိပ် ထပ်ထသွားတယ်လို့ တာဝန်ခံလော့ ပြောတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ ကင်းမွန်အန်ဖတ်ကို လွှတ်ထားတာ အတော်ကြာနေပြီ။ အခုလောက်ဆို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယန်မီးတောက်ကို လောင်ကျွမ်းစေသင့်ပြီလေ။"

လျူဖျင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်ကာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသော်လည်း အရေးမပါသော ကိစ္စများကို ဆက်လက်ပြောဆိုနေသည်။

မလာခင်က ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်၏ သမိုင်းကြောင်းကို ချူးဖုန်းအား ပြောပြမည်ဟု သူ ကတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ရောက်လာသောအခါ သူလုပ်ခဲ့သမျှမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လျူဖျင်၏ အဆုံးမရှိသော ဟန်ဆောင်မှုများကို ကြည့်ကာ ချူးဖုန်းက သူ့ကို ထပ်မံတွန်းအားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက သူ့တူများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားသယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ ကုန်းကောက်လိုက်ချိန်တွင် လျူဖျင်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ကြွေပုလင်းကို သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝှက်လိုက်သည်။

"အဆိပ်မရှိရင် စစ်မှန်တဲ့ ယောက်ျား မဟုတ်ဘူး။ သတ္တိမရှိရင် လူကြီးလူကောင်း မဟုတ်ဘူး။ အနံ့လောက်နဲ့ ဒီကောင်လေးကို သတ်ဖို့ မလုံလောက်မှတော့ ပိုကြမ်းတဲ့နည်းကို သုံးကြည့်ရအောင်။" လျူဖျင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ချူးဖုန်းက တူများကို ကောက်ရန် ကုန်းချလိုက်ပြီး အောက်ရောက်နေချိန်တွင် သူသည် အမှုန့်ထုတ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လူသိများသော နတ်ဘုရားလောင်ကျွမ်းမှုန့် ဖြစ်သည်။

သူက ၎င်းကို ချူးဖုန်း၏ ခွက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဤအထုပ်ထဲတွင် သေစေလောက်သော အမှုန့်ပမာဏ ပါဝင်ပြီး အဆိပ်မှာ ပြင်းထန်ကာ လျင်မြန်စွာ အာနိသင်ပြသည်။ အနည်းငယ် စားသုံးမိရုံဖြင့်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်း၏ ခွက်ထဲသို့ ဆေးမှုန့်များ လောင်းထည့်ပြီးနောက် သူသည် ၎င်းကို အင်္ကျီလက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝိုင်အိုးတစ်အိုးကို အမြန်ကောက်ယူကာ တံဆိပ်ကိုဖောက်၍ ခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

"ချူးဖုန်း... ဒါက ငွေတစ်စတန်တဲ့ သမီးပျိုအနီရောင် ဝိုင်ကွ၊ အနှစ်သုံးဆယ်တောင် သက်တမ်းရှိပြီ။ ရော့... မြည်းကြည့်လိုက်!" လျူဖျင်က ခွက်နှစ်ခွက်စလုံးကို ဝိုင်များဖြည့်ကာ အဆိပ်ခတ်ထားသော ခွက်ကို ချူးဖုန်းထံသို့ ပြုံးလျက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချူးဖုန်း၏ တူကောက်သည့် လုပ်ရပ်သည် မျက်စိလှည့်စားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လျူဖျင် သူ့ခွက်ထဲသို့ အဆိပ်ခတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခု ချူးဖုန်းက ၎င်းကို သောက်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ချူးဖုန်းက အကြံတစ်ခုရသွားပြီး ငွေစအကျိုးအပဲ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်လိုက်ရာ လျူဖင်၏ ထိုင်ခုံထောင့်ကို တည့်တည့်မှန်သွားပြီး လျူဖျင်၏ ခြေရင်းသို့ ကျသွားသည်။

အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် လျူဖျင်က အလိုအလျောက် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ငွေစအကျိုးအပဲ့တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကောက်ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုတိုတောင်းလှသော အခိုက်အတန့်လေးတွင် ချူးဖုန်းသည် သူတို့၏ ခွက်များကို လဲလှယ်လိုက်သည်ကို သူ လုံးဝ မသိလိုက်ပေ။

"အစ်ကိုလျူ... ခင်ဗျားက တကယ်ကို ချမ်းသာတာပဲ။ ထိုင်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ ငွေတွေ ကျကျနေတာပဲ။"

ချူးဖုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... လျူမင်းသားစံအိမ်တော်က တော်ဝင်မြို့တော်မှာ အချမ်းသာဆုံးလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ငါတို့က အဆပေါင်းများစွာ ပိုချမ်းသာပါတယ်ကွာ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်ဖို့ ပြဿနာမရှိဘူးလေ" ဟု လျူဖျင်က ချင့်ချိန်မှုမရှိဘဲ ပြောလိုက်ပြီး ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကိုပါ နှိမ့်ချလိုက်သေးသည်။

အဆိပ်ခတ်ထားသော ဝိုင်ကို သတိရသွားကာ သူ၏ခွက်ကို အလျင်အမြန် ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး "ချီးယားစ်... သောက်ကြရအောင်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ ခွက်ချင်း ထိခတ်သံက ကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချူးဖုန်းကို ဝိုင်သောက်စေရန်အတွက် လျူဖျင်က ဦးဆောင်ကာ သူ၏ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

"ငါက လေးစားမှုအနေနဲ့ အရင်သောက်မယ်။ ချူးဖုန်း... မင်းအလှည့်ပဲ!" လျူဖျင်က သူ၏ လျှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အရက်၏ ပြင်းရှမှုကြောင့်ဟုသာ ထင်ကာ ဆက်လက်၍ မတွေးတောတော့ပေ။