အခန်း (၁၈) - အနီးအနားမှာ ဘယ်သူ အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်နေတာလဲ

"တခြားသူတွေ ဖော်စပ်တဲ့ ပထမအဆင့် မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးတွေက အလွန်ဆုံး ဓားသမားအဆင့် ရန်သူလောက်ကိုပဲ သတ်နိုင်တာ။ ငါဖော်စပ်လိုက်တဲ့ ဆေးလုံးကတော့ ဓားသခင်အဆင့်ကိုတောင် အသေပေါက်ကွဲစေနိုင်တယ်။"

ချူးဖုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်အပေါ် လုံးဝယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသည်။

မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း၏ ကနဦးအဆင့်များသည် သွေးဆူဆေးလုံး ဖော်စပ်သည့် အဆင့်များနှင့် ထူးမခြားနားလှပေ။ သို့သော် ဆေးလုံးဖြစ်တည်လာပြီးနောက်တွင်တော့ မီးဓာတ်အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသားများကို ဆေးလုံးပေါ်တွင် ထွင်းထုရမည်ဖြစ်ရာ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်သန့်စင်မှု ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

ချူးဖုန်း၏ 'အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း' အဆင့်ရှိသော ကျွမ်းကျင်မှုအောက်တွင် ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် သွေးဆူဆေးလုံးများအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သာမန်သွေးဆူဆေးလုံးများထက် သုံးဆခန့်ပိုကြီးသော ဆေးလုံးသုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် ထိုဆေးလုံးများသည် ပို၍သိပ်သည်းကျစ်လျစ်သော အသွင်အပြင်ရှိသည်။

"မဆိုးဘူး။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ဒီဆေးလုံးတွေပေါ်မှာ မီးဓာတ်အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသားတွေ ထွင်းထုရမယ်။"

"အရင်ဘဝမှာသာဆိုရင် ဒါတွေကို ထွင်းထုဖို့ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ကိုပဲ အသုံးပြုခဲ့ရမှာ။ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံစရာမလိုတော့ဘူး။ ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်ကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ပြီး ထွင်းထုလိုက်တာက ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်ကိုတောင် ရနိုင်သေးတယ်။"

ချူးဖုန်းသည် စိတ်ကိုစုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များ၌ ပေါ်လာသော ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ မီးကြိုးတစ်မျှင်အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ဆေးလုံးသုံးလုံးပေါ်တွင် မီးဓာတ်အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသားများကို ဂရုတစိုက် ထွင်းထုလေတော့သည်။

အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသား ကိုးမျိုးရှိသည့်အနက် အတွေ့ရအများဆုံးနှင့် အလွယ်ကူဆုံးမှာ ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသည့် အခြေခံအဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသား ငါးမျိုးဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော အဆင့်မြင့် အမှတ်အသားလေးမျိုးမှာ လေ၊ မိုးကြိုး၊ ထိုက်ယင် (လ) နှင့် နေ အမှတ်အသားတို့ ဖြစ်ကြသည်။

အရင်ဘဝက ချူးဖုန်းသည် အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသား ရှစ်မျိုးအထိ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး နေအမှတ်အသား တစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။

ချူးဖုန်းသည် ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်မှ ဖြစ်တည်လာသော မီးကြိုးမျှင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆေးလုံးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများကို ထွင်းထုနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပေါင်းစပ်သွားကာ ပြီးပြည့်စုံသော အက္ခရာတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်လာသည်။

ဝီ...ဝီ...

မီးဓာတ်အက္ခရာ ပြီးမြောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဆေးလုံးတစ်လုံးလုံး တုန်ခါသွားကာ ပျားတောင်ပံခတ်သံကဲ့သို့ တဝီဝီမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဆေးဖိုအောက်ရှိ ထူးခြားသောမီးတောက်သည် ဆွဲဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရကာ ဆေးလုံးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပေါင်းစပ်သွားချင်သည့်အလား အထက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆန်တက်လာသည်။

"ဒီထူးခြားတဲ့ မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ရတာ တကယ်ကို မိုက်တာပဲ!"

ချူးဖုန်းသည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အရင်ဘဝကဆိုလျှင် အမှတ်အသားများကို ထွင်းထုရန်အတွက် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်သွေးကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက နာကျင်ရုံသာမက သွေးဆီအနှစ်များကို များစွာကုန်ခန်းစေကာ အမှားအယွင်း ဖြစ်ပေါ်ရန်လည်း လွယ်ကူလှသည်။

ယခုမူ အဂ္ဂိရတ်မီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ထွင်းထုခြင်းသည် တိကျသည်၊ ရိုးရှင်းသည်၊ အလုပ်တွင်သည်၊ ထို့အပြင် သူ၏ သွေးဆီအနှစ် တစ်စက်မျှပင် ကုန်ခန်းစရာမလိုတော့ပေ။

တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သွေးဆူဆေးလုံး သုံးလုံးစလုံးပေါ်၌ မီးဓာတ်အဂ္ဂိရတ်အမှတ်အသားများ အပြည့်အဝ ထွင်းထုပြီးစီးသွားသည်။ ဆေးလုံးများသည် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသဖြင့် ဆေးဖိုအောက်ရှိ မြေမီးတောက်မှာ ပို၍ပင် လှုပ်ရှားသက်ဝင်လာသည်။

ချူးဖုန်းသည် ဆေးဖိုအဖုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် မြေမီးတောက်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ပါက ဆေးဖိုပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ပါ ပေါက်ကွဲမှုတွင် ပါဝင်သွားခြင်းမျိုးမှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

...

ချူးဖုန်း၏ ဆေးဖိုခန်းဘေးရှိ အခန်းတွင် ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးမွေးများ ဖြူဖွေးနေသော ခံ့ညားထည်ဝါသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မြေမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်နေသည်။ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပုံရသော်လည်း သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်နှာနှင့် စူးရှတက်ကြွသော မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အကယ်၍ ရှီဘင်းနှင့် အဂ္ဂိရတ်ဆရာနျူးတို့သာ ဤအဘိုးအိုကို မြင်တွေ့ပါက သေချာပေါက် ရိုရိုသေသေ အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂယ်ဝမ်ဖူ ပင်ဖြစ်သည်။

မြို့တော်တွင်ပင် သူသည် အတော်လေး နာမည်ကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းက ပထမဆုံး မီးဓာတ်အက္ခရာကို ထွင်းထုပြီးစီးချိန်တွင် ထိုအဘိုးအိုသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ချူးဖုန်းက ဆေးလုံးသုံးလုံးစလုံးကို မီးဓာတ်အက္ခရာများ ထွင်းထုပြီးသွားချိန်တွင်တော့ ရိုက်ခတ်မှုမှာ အတော်လေး ကြီးမားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိ ဆေးဖိုခန်းကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိသွားခဲ့သည်။

ဂယ်ဝမ်ဖူ ထိန်းချုပ်ထားသော မြေမီးတောက်သည် အနီးအနားတွင် အမကို အနံ့ခံမိသွားသော နွားထီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချူးဖုန်း၏ ဆေးဖိုခန်းဘက်သို့ ရုတ်တရက် အလုအယက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဤအခြေအနေက ဂယ်ဝမ်ဖူကို အတော်လေး ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ပြီး မီးတောက်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ရန် မတတ်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်မှု ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"ဘေးခန်းမှာ ဘယ်သူ အဂ္ဂိရတ်ဖော်စပ်နေတာလဲ။ ဘာကများ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေရတာလဲ။"

သူ၏ ဆေးဖိုခန်းရှိ မြေမီးတောက်ကိုပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအကျင့်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေလောက်အောင် မည်သည့် အကယ်ဒမီဆရာကများ စွမ်းဆောင်နိုင်ရသနည်းဟု ဂယ်ဝမ်ဖူက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် တွေးတောနေမိသည်။

ယခု ဖော်စပ်နေသော ဆေးလုံးမှာ အရေးကြီးလှသောကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ဂယ်ဝမ်ဖူသည် ဘေးခန်း၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုမည်မှာ သေချာသည်။

ဤမျှကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုက တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေသည် နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖူး...!

ချူးဖုန်းသည်လည်း မွန်းကျပ်နေသော လေပူများကို ရှိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။ ဆေးဖိုက ကာကွယ်ထားသည့်တိုင်အောင် အလွန်အန္တရာယ်များသည့် အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးများကို သူ ခံစားနေရဆဲပင်။

မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ချူးဖုန်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို သေချာပေါက် ပြုလုပ်ထားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် အရာအားလုံးကို သုညမှ ပြန်လည်စတင်နေရပြီး အရိုးရှင်းဆုံး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်စုံပင် မရှိချေ။

တကယ်လို့သာ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ သေချင်သေ၊ မသေလျှင်တောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် လုပ်နိုင်သမျှမှာ တတ်နိုင်သမျှ ဂရုစိုက်ပြီး အန္တရာယ်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို စောင်မကြည့်ရှုသဖြင့် အခက်အခဲမရှိ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

ဆေးဖိုအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ချူးဖုန်းသည် မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး သုံးလုံးကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဆေးလုံးများသည် ကြက်သွေးရောင်ပြောင်းနေပြီး ဆေးလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မီးဓာတ်အက္ခရာများ ပေါ်လွင်နေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက ယေဘုယျအားဖြင့် အောင်မြင်ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အပြည့်အဝ ပြီးစီးရန်အတွက် နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်ခု လိုအပ်ပါသေးသည်။

၎င်းမှာ ဆေးလုံးကို ချိတ်ပိတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်ဆေးလုံးများအတွက် ချိတ်ပိတ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဖယောင်းဖြင့်ပိတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်များ အငွေ့ပျံမသွားစေရန် ဆေးလုံးများကို ဖယောင်းဖြင့် ချိတ်ပိတ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆောင်ဆေးရည်များကို ချိတ်ပိတ်ခြင်းမှာမူ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသည်။

အဆောင်ရေးဆွဲရာတွင် ဂါထာမန္တန်ဖြင့် အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ အဆောင်ဆေးရည်တစ်ခွက် ဖော်စပ်ပြီးသွားသောအခါ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည့် မီးဓာတ်အက္ခရာကို ချိတ်ပိတ်ရန် လိုအပ်သည်။

ချူးဖုန်းသည် မန္တန်လက်ကွက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ ကိုးယန် ထူးခြားသောမီးတောက်သည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ မီးတောက်မှ မီးကြိုးတစ်မျှင်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး အဆောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ မီးတောက်သည် တီကောင်တစ်ကောင်လို လူးလွန့်သွားပြီးနောက် ဆေးလုံးပေါ်ရှိ မီးဓာတ်အက္ခရာကို ချိတ်ပိတ်လိုက်လေသည်။

ချူးဖုန်းက မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး သုံးလုံးစလုံးကို ဓလေ့ထုံးစံနှင့်အညီ ချိတ်ပိတ်ပြီးသွားချိန်တွင်တော့ ဤကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှုမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီဟု မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

ယခုမူ ၎င်းတို့ကို ပေါက်ကွဲစေရန် ပို၍ခက်ခဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါများလည်း များစွာ အားနည်းသွားလေပြီ။

"အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီ မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး သုံးလုံးရှိရင် ဓားသခင်အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ရန်သူကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ပြီ။" ချူးဖုန်းသည် အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ဆေးလုံးများကို ကောက်ယူကာ သီးခြားစီ ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ရောင်းချပြီး ကျန်တစ်လုံးကို ကိုယ်တိုင်သိမ်းထားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆေးဖိုခန်း၏ တံခါးကိုဖွင့်ကာ ချူးဖုန်း အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အတန်းချိန်မှာ ပြီးဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။

"ချူးဖုန်း... ဘယ်လိုလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား၊ ဖော်စပ်တာ အောင်မြင်ခဲ့လား။" လျူဖျင်က မျက်လုံးထဲမရောက်သော ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့် သူ့ကို နှုတ်ဆက်လာသည်။

ရှင်းနေသည်မှာ၊ ဤကောင်က ချူးဖုန်းကို တမင်တကာ စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ကံကြမ္မာနတ်သမီးကတောင် ငါ့ကို အချိန်တိုင်း မစောင့်ရှောက်နိုင်ပါဘူးကွာ။ ငါ ကျရှုံးသွားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ အများကြီး သင်ယူလိုက်ရပါတယ်။ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ကြိုးစားလိုက်ရင် အောင်မြင်လာမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။"

သေချာတာပေါ့။ ချူးဖုန်းက လျူဖျင်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။

ချူးဖုန်း ကျရှုံးသွားသည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လျူဖျင်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကိုယ်ချင်းစာသယောင် ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချူးဖုန်းရာ... မင်းနဲ့ငါက အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီနေ့ အဂ္ဂိရတ်အတန်းထဲမှာ မင်း တကယ်ကို မှတ်လောက်စရာ စံချိန်တစ်ခု တင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့များ အတူတူ သွားသောက်ရအောင်လား။"

"မသွားတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ငါ့အပေါ် အရမ်းတင်းကျပ်တယ်။ သူ ငါ့ကို သေချာပေါက် ထပ်ဆူလိမ့်မယ်။" လျူဖျင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အသေအချာ မသိရသေးသဖြင့် ချူးဖုန်းက အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"လုပ်ပါကွာ။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဘာမှမပြောပါဘူး။ မင်းဘက်ကနေ ငါ ကူပြောပေးပါ့မယ်။ မင်း ဘာပြဿနာမှ မတက်စေရဘူး။ ပြီးတော့ မင်းက ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို အမြဲသိချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ငါလည်း သတင်းတချို့ ကြားထားတာရှိတယ်။ အဲဒီကျရင် မင်းကို အကုန်ပြောပြမယ်လေ။"

လျူဖင်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးရင်း ချူးဖုန်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင်မူ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ချူးဖုန်းက သူ၏ နာမည်ကောင်းရမည့် အခွင့်အရေးကို လုယူသွားခဲ့သဖြင့် ချူးဖုန်းအပေါ်ထားရှိသော သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့လေပြီ။