အခန်း (၁၅) - ရေချိန်စမ်းခြင်း

"ကဲ... ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ အားလုံး ဝေပြီးသွားပြီဆိုတော့ စလိုက်ကြရအောင်!"

"ဆေးဖော်စပ်တာ အောင်မြင်တဲ့သူတွေအတွက် ကိုယ်ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို သိမ်းထားခွင့်ရမယ့်အပြင်၊ ဆရာမက ကြာချိန်၊ ထွက်လာတဲ့ ဆေးလုံးအရေအတွက်နဲ့ အရည်အသွေးတွေအပေါ် မူတည်ပြီး အမှတ်ပေး အကဲဖြတ်သွားမယ်။ ပထမရတဲ့သူကတော့ ပထမအဆင့် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ဆေးဘက်ဝင်အပင် တစ်စုံကို ဆုအဖြစ် ထပ်ရလိမ့်မယ်။"

ဆရာမ ရှီဘင်း၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကျောင်းသားများအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်လိုက်ကြသည်။

ဆေးဖော်မြူလာများနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ အဓိက စမ်းသပ်ချက်မှာ မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များနှင့် အချိန်ကိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အစရှိသော အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်များပင် ဖြစ်သည်။

"လင်းယွီရှင်း... လျူဖျင်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က အတန်းထဲမှာ အတော်ဆုံး ကျောင်းသားတွေပဲ။ သူများတွေ အတုယူချင်စရာဖြစ်အောင် စံပြလုပ်ပြဖို့ လိုတယ်နော်!" ဟု ဆရာမ ရှီဘင်းက အမှတ်အများဆုံး ကျောင်းသားနှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာမ၊ တစ်တန်းလုံး အတုယူနိုင်အောင် ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြပါ့မယ်!" လျူဖျင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်တွင် သူက အမြဲတမ်းနီးပါး ပထမရလေ့ရှိပြီး လင်းယွီရှင်းပင်လျှင် သူ၏နောက်တွင် အနည်းငယ် ပြတ်ကျန်နေခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ယောကျ်ားလေးများသည် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ပိုမိုအားကောင်းတတ်ကြပြီး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်လည်း ပို၍ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ မိန်းကလေးများမှာမူ သဘာဝအရ ဤအပိုင်းများတွင် အနည်းငယ် အားနည်းတတ်ကြသည်။

လင်းယွီရှင်းသည် သီအိုရီပိုင်းတွင် အမှတ်အများဆုံးရရှိကာ အလွန်ကြိုးစားသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်မှာမူ လျူဖျင်ထက် အမြဲတမ်း နိမ့်ကျနေခဲ့သည်။

ဆေးဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ စတင်နေပြီဖြစ်ကာ အတန်းထဲရှိ ကျောင်းသားလေးဆယ်ကျော်တို့သည် အဂ္ဂိရတ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့်အညီ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဆေးဖိုထဲသို့ ထည့်ကာ ဖော်စပ်နေကြသည်။

"ထန်လု... မင်းရဲ့မီးက အရမ်းပြင်းနေပြီ၊ အခိုးအငွေ့တွေတောင် ထွက်နေပြီလေ! မီးအပူချိန်ကို နည်းနည်းလျှော့လိုက်!"

"လောင် တိန်းချန်... မင်းရဲ့ ငွေပြဒါးတွေက လုံးဝ သန့်စင်သွားတာမှ မဟုတ်သေးတာ၊ ဘာလို့ ဆန်းဟွမ်ကို အလောတကြီး ထည့်လိုက်ရတာလဲ? နောက်တစ်ခါ မှတ်ထား၊ လောလို့မရဘူး!"

"ပိုရှူး... မင်း ဆေးပင်တွေ ထည့်တဲ့အစီအစဉ် မှားနေပြီလား? ကျီလင်းဇီ (ကြက်သွေးရောင်မှို) ကို ဆိုင်လာမြစ်ထက် အရင်ထည့်ရမှာလေ၊ မဟုတ်ရင် ဆိုင်လာမြစ်က ဆန်းဟွမ်နဲ့ ပေါင်းပြီး ပုံဆောင်ခဲတွေဖြစ်သွားလို့ ဆေးဖော်စပ်တာ ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်!"

...

ဆရာမ ရှီဘင်းသည် လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်အလား ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ ဆေးဖိုမှ နောက်တစ်ဦး၏ ဆေးဖိုဆီသို့ အဆက်မပြတ် ကူးလူးသွားလာကာ သူတို့၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်ဆင့်ကို ညွှန်ကြားပြသပေးနေလေသည်။

ထိုသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေရင်း သူမသည် ချူးဖုန်း၏ ဆေးဖိုအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင် အဂ္ဂိရတ်အတန်းများတွင် ချူးဖုန်းသည် ဆေးဖိုကို ပေါက်ကွဲစေကာ ဟာသဖြစ်ခဲ့လျှင်ဖြစ်၊ မဟုတ်လျှင်လည်း သူ၏မျက်ခုံးမွှေးများကို မီးကျွမ်းခံခဲ့ရသည်ချည်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆရာမရှီဘင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ယနေ့တွင် ချူးဖုန်းက ထူးခြားစွာပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဆေးပင်များကို ပစ်ထည့်ခြင်း၊ အခြေအနေကို စစ်ဆေးခြင်း၊ မွှေနှောက်ခြင်း... သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အလွန်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လွန်းနေပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးမှာ ရှီဘင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သည်ကို မြင်ဖူးသည့်အချိန်ကမှသာ ဤမျှ တည်ငြိမ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

သင်ကြားရေးမှူး နျူးပေါ့ထျန်းပင်လျှင် ဤမျှ အထင်ကြီးလောက်စရာကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး မရှိခဲ့ပေ။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီကောင်လေးက ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းသွားရတာလဲ? အရင်ကဆို အခြေခံ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကိုတောင် သူမတတ်ကျွမ်းခဲ့ဘူးလေ။"

"ငါ ပေးခဲ့တဲ့ နတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့် ဆေးလုံးကများ အစွမ်းပြသွားတာလား?"

ရှီဘင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် ယုတ္တိရှိနိုင်မည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက ချူးဖုန်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ချူးဖုန်းသည် သူ၏ ပုံမှန် ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် အတည်မပေါက်နိုင်သော ပုံစံမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘဲ တခြားလူတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက တစ်စုံတစ်ခု၏ ပူးကပ်ခြင်းခံထားရသည့်အလား အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်ကာ အာရုံစူးစိုက်နေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချူးဖုန်း၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ ဆေးဖို၊ မြေအောက်မီးတောက်နှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေကြောင်း သူမ အသေအချာ သိလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ မသွေးရသေးတဲ့ စိန်ရိုင်းတစ်ပွင့်များ ဖြစ်နေခဲ့တာလား? ဆေးဖော်စပ်လို့ ပြီးသွားရင် သူ့ဆီ ပြန်လာပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရမယ်။" ရှီဘင်းတွင် ကျောင်းသားလေးဆယ်ကျော်ကို သင်ကြားပေးရမည့် ကြီးလေးသော တာဝန်ရှိနေသည်။

သူမက အနည်းငယ် ထပ်မံစောင့်ကြည့်ချင်သေးသော်လည်း ထူးချွန်သော ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောင်းသားတိုင်းအပေါ် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းအနေဖြင့် သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုများ မလိုအပ်တော့သော်လည်း အခြားကျောင်းသားများက သူကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

...

အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အစီအစဉ်သည်လည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချူးဖုန်းက ဆေးဖိုအနီးသို့ ကိုင်းညွတ်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ နှာခေါင်းလေး တွန့်သွားကာ စူးရှသော ဆေးနံ့များကို ရှူရှိုက်မိလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာကျေနပ်သွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ယခုက သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ပထမအဆင့် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး တစ်သုတ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကိုးဆင့်မြောက် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်စဉ်ကထက်ပင် ချူးဖုန်းက ပို၍ လေးလေးနက်နက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အောင်မြင်သွားချိန်ရောက်မှသာ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချနိုင်တော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ကာ တော်လှန်ရန်နှင့် နက်ရှိုင်းလှသော သွေးကြွေးများကို ကလဲ့စားချေရန်အတွက် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားထားရာမှာ ယခင်ဘဝက စုဆောင်းရရှိခဲ့သော အဂ္ဂိရတ်အတွေ့အကြုံများပင် ဖြစ်သည်။ မူလက လျင်မြန်စွာ သန်မာလာစေရန် သူ၌ ပိုမိုမြန်ဆန်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ယင်းမှာ ယခင်ဘဝက သူလက်ခံသင်ကြားပေးခဲ့သော တပည့်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့သည့် မိတ်ဆွေအနည်းငယ်ကို ရှာဖွေကာ သူတို့၏ အကူအညီကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် သေချာပေါက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချန်အယ်၏ သစ္စာဖောက်မှုက သူ့ကို မည်သူ့ကိုမျှ အလွယ်တကူ မယုံကြည်ရဲအောင် လုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဖန်လုံ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အင်အားကြောင့် သူ၏ တပည့်များ သို့မဟုတ် အတိတ်ဘဝက မိတ်ဆွေများထဲမှ တစ်ဦးဦးကသာ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ပါက၊

သူ သေဆုံးသွားချိန်တွင် မြှုပ်နှံစရာ နေရာလေးပင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

လူ့စိတ်ဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး သတိထားကာကွယ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူသည် ယခင်ဘဝက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးခဲ့သော ထာဝရအသက် ဆေးပညာရှင်သခင် မဟုတ်တော့ဘဲ သူ၏ စွမ်းအားများအားလုံးမှာ သုညအမှတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့် အခြေခံအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ထိုတပည့်များကို ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ပြန်လည်သင်ကြားပေးနိုင်မည်နည်း။ မည်သည့် အရည်အချင်းဖြင့် ယခင်ဘဝက မိတ်ဆွေများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းကာ ထိုင်နိုင်မည်နည်း။

ချူးဖုန်းသည် လောင်းကြေးမထပ်ရဲသလို မည်သူ့ကိုမျှလည်း ထပ်ပြီး အလွယ်တကူ ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခင်ဘဝက သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော နောင်တနှစ်ခုမှာ ထူးခြားသောမီးတောက်ကို မရရှိခဲ့ခြင်းနှင့် သူ၏ အချိန်နှင့် ခွန်အားအားလုံးနီးပါးကို အဂ္ဂိရတ်တာအို၌သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝက ချူးဖုန်း၏ အတွေးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်၏ အချိန်နှင့် ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ချက်များရှိပြီး အထူးသဖြင့် သက်တမ်းအပိုင်းအခြား၌ ကြီးမားသော အကန့်အသတ်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထာဝရအသက်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ကာ စားသုံးနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် ထာဝစဉ် အသက်ရှင်နေနိုင်မည်ဟု သူက တထစ်ချ တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အချိန်များစွာ ရရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မြင့်မားသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များ၊ အံ့မခန်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်မျိုးစုံတို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူသည် ဓားတာအိုကို ပြန်လည်ကျင့်ကြံပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချန်အယ်၏ သစ္စာဖောက်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် အောင်မြင်သွားခဲ့လောက်ပြီဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာက လူတွေကို လှောင်ပြောင်ကစားတတ်သည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။

...

ချူးဖုန်းသည် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပြီးနောက် ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူရန် ဆေးဖိုကို ချက်ချင်း မဖွင့်သေးဘဲ မြေအောက်မီးတောက်ကို ငြှိမ်းသတ်ကာ ခေတ္တမျှ အပူပေးထားလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူး နှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းက ဆေးလုံး ပုံပေါ်လာမည့်နှုန်းကို သေချာစေနိုင်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော အာနိသင်ကို ရရှိစေရန် အာမခံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဆေးဖိုကို စောလွန်းစွာ ဖွင့်လိုက်မည်ဆိုပါက ယခုလေးတင် ပုံပေါ်လာသော ဆေးလုံးများသည် လေအေးနှင့် တွေ့ထိကာ အလွယ်တကူ ပြန့်ကျဲပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆေးဖော်စပ်ပြီးပြီးချင်း အချိန်တွင် ဆေးဖိုထဲ၌ ဆေးစွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းနေတတ်သည်။ ဆေးဖိုကို ချက်ချင်းမဖွင့်ဘဲ အလိုအလျောက် အေးသွားစေရန် အပူပေးထားခြင်းဖြင့် အေးခဲသွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆေးလုံးက ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ဆေးစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးသည် သေချာပေါက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အတွေ့အကြုံနုနယ်သူ အများအပြားသာမက နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆေးဖော်စပ်လာခဲ့သော ဆေးပညာရှင်များပင် ဤကဲ့သို့ သိမ်မွေ့နက်နဲသော အချက်များကို နားမလည်ကြပေ။

ချူးဖုန်းသည် လောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤရှုပ်ထွေးသိမ်မွေ့သော အဆင့်တိုင်းကို သူ၏ လက်ခုံကို သိမြင်နေသကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ သိရှိထားလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် လျူဖျင်၏ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ဟားဟား! ငါ လုပ်နိုင်ပြီ... ငါ အောင်မြင်သွားပြီကွ!" သူသည် ဆေးဖိုအဖုံးကို ဖွင့်ရန်ပင် အလွန်အမင်း စိတ်လောနေခဲ့ပြီး အစိမ်းရင့်ရောင် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး ခြောက်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် ကျရှုံးသွားခဲ့သော ကျောင်းသားများစွာသည် လျူဖျင်ကို အားကျလေးစားစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ဤသည်က လျူဖျင်ကို ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသွားစေပြီး သူ၏ အကြည့်များက ဘေးနားရှိ လင်းယွီရှင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမက မြေအောက်မီးတောက်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်ကာ ထိန်းချုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့် သန့်စင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

လျူဖျင်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ လင်းယွီရှင်း၏ လေးစားအားကျမှုနှင့် ချီးကျူးစကားများကို ရရှိရန်အတွက် သူမ ဆေးဖော်စပ်၍ ပြီးဆုံးမည့်အချိန်အထိ သူ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်ပုံရသည်။

အလှပန်းလေးကို ငေးကြည့်ပြီးနောက် လျူဖျင်သည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ချူးဖုန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက ချူးဖုန်း၏ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို လက်သရမ်းထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ချူးဖုန်း၏ ဆေးဖော်စပ်မှုသည် သေချာပေါက် ကျရှုံးမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။