အခန်း (၁၁) - အိမ်တော်ထိန်းလောင် ကို အနှောင့်အယှက် မပေးသင့်သည့် အကြောင်းရင်း
ချူးဖုန်း၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် စူးရှသွားသည်။ ဤအိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ စွမ်းအားမှာ မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် အားမနည်းလှပေ။
သို့သော် ချူးဖုန်း၏ ယခင်ဘဝက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း လုံးဝ အားမနည်းခဲ့ပေ။ ဤအိမ်တော်ထိန်းလောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားကောင်းခဲ့သည်။
ကျန်းယွန်းမင်းဆက် တစ်ခုလုံးပင်လျှင် ချူးဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရေးပါသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် ယခင်ဘဝက သူ၏ အမိန့်တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကျန်းယွန်းမင်းဆက်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။
‘အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်’ တစ်ပါး၏ စွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။
ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ မရှိတော့သော်လည်း၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများနှင့် သိုင်းပညာစွမ်းရည်များမှာမူ နဂိုအတိုင်း ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် ပန်းကန်လုံးကို ဖမ်းယူရန် ချက်ချင်း လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ အလွန်မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ ဖမ်းဆွဲတိုက်ခိုက်မှုကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
"ငါ့မတ်လေးက ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းသွားတာလဲ" မရီးတော်၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများတွင် ဝမ်းသာမှုများ တောက်ပသွားသည်။ သူမ၏ မတ်လေး တိုးတက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူမအတွက် အကျေနပ်ဆုံး အရာပင်ဖြစ်သည်။
အမှိုက်နှင့် ဘာမျှမကွာခြားသော ဤတတိယမင်းသားလေးသည် ဤမျှ သွက်လက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ဤမျှ သပ်ရပ်လိမ့်မည်ဟု အိမ်တော်ထိန်းလောင် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ပန်းကန်လုံးကို လှမ်းယူလိုက်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ‘ဒုတိယအဆင့် အစပြု ဓားသခင်’ တစ်ဦး၏ လုယူမှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ ဟင်းရည်များ မဖိတ်စင်အောင်ပါ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်မည့်အရာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
အိမ်တော်ထိန်း လောင်နှင့် အဆင့်တူညီသော ဓားသမားတစ်ဦးပင်လျှင် ဤသို့လုပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ချူးဖုန်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ အားကောင်းသော ‘ဒုတိယအဆင့် ဓားသမား’ မျှသာ ဖြစ်သည်။
ပန်းကန်လုံးထဲရှိ ‘နှင်းကြာဟင်းရည်’ ကို ချူးဖုန်း သောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်ထိန်းလောင်မှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာနီမြန်းသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။
သူ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းမှာ သူသည် ချူးဖုန်း သေဆုံးသွားသည်ကို သို့မဟုတ် အတိအကျဆိုရလျှင် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှ မင်းသားနှစ်ပါးနှင့် မင်းသမီးတို့ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မင်းသားစံအိမ်တော်၏ သခင်သုံးဦးထဲတွင် ချူးဖုန်းသည် သေရန် အလွယ်ကူဆုံးသူ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
မကြာသေးမီကပင် ချူးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ပို့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤနှင်းကြာဟင်းရည် ပန်းကန်လုံးကို သောက်လိုက်ပါက၊ မီးအဆိပ်ကို အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်လျှင်တောင် သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ချူးဖုန်း၏ အသက်ကို အနည်းငယ်သာ ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင် တာဝန်ခံလော့က ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ‘ဓားချီ’ တစ်လိုင်း တလက်လက် တောက်ပလာပြီး ရွှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ပစ်ခတ်သွားလေသည်။
ခွမ်း!
ချူးဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ ပန်းကန်လုံးမှာ အချိန်ကိုက် ကွဲအက်သွားပြီး၊ အတွင်းရှိ ဆေးဟင်းရည်များမှာ နေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်ကာ ချူးဖုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲသွားတော့သည်။ အိမ်တော်ထိန်းလောင်သည် သူ၏အသက်ကို တိုက်ရိုက် မယူရဲပေ။ ၎င်းမှာ သူ လုံးဝ မလုပ်ရဲသော အရာဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤဆေးဟင်းရည် ပန်းကန်လုံးကို မှောက်ကျစေခြင်းမှာမူ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းမှာ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် နောက်ခံအထောက်အပံ့ ရှိနေပြီး၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်က သူ့ကို ထိခိုက်ရဲမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျား..." ချူးဖုန်းမှာ ဒေါသကြောင့် သူ၏ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ မီးခိုးများပင် ထွက်လာမတတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ ဤရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ မရီးတော်က သူ့အတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများဖြင့် ရယူပေးထားသော ဆေးဖြစ်ပြီး၊ အိမ်တော်ထိန်းလောင်က တမင်သက်သက် မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိတ်စင်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"မတ်လေး၊ ထားလိုက်ပါတော့..." မရီးတော်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
မင်းသားစံအိမ်တော်၏ စီးပွားရေးမှာ အလွန် ကျပ်တည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနှင်းကြာပန်းကို ဝယ်ယူနိုင်ရန်အတွက် သူမသည် သူတစ်ပါးကို အကူအညီတောင်းကာ အကြွေးတင်ခံခဲ့ရရုံသာမက၊ ကြီးမားသော ငွေကြေးပမာဏကိုပါ ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။
အားလုံးမှာ သူမ၏ မတ်လေး ရက်အနည်းငယ်မျှ ပို၍ အသက်ရှင်နိုင်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အိမ်တော်ထိန်းလောင် ကမူ အနည်းငယ်မျှပင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပုံမပေါ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး၊ ချူးဖုန်း၏ မရီးတော်အား ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော ကိလေသာ ရမ္မက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" သြဇာပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်ရှိပြီး၊ တည်ကြည်ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရုပ်ချောသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ကြည့်ရခြင်းဖြင့် သူသည် သာမန် ခြေလျင်စစ်သည်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
"အစ်ကိုကြီး!"
"ယောကျ်ား!"
ချူးဖုန်းနှင့် သူ၏ မရီးတော်တို့က ထိုရုပ်ချောသည့် လူငယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
"မင်္ဂလာပါ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား !" စောစောက မာနထောင်လွှားနေသော အိမ်တော်ထိန်းလောင် သည် ချူးဖုန်း၏ အစ်ကိုကြီး ပေါ်လာသောအခါ ချက်ချင်းပင် အလွန် ရိုကျိုးသွားလေသည်။ "ဒီလိုပါ၊ သခင်မလေးကျောက် က တတိယမင်းသား သောက်ဖို့ ဆေးဟင်းရည် လုပ်ပေးတာ၊ ကျွန်တော်က အရမ်းပူနေမှာစိုးလို့ ယူကြည့်လိုက်တာ၊ မတော်တဆ ပန်းကန်လုံး မှောက်သွားလို့ပါ!"
အိမ်တော်ထိန်းလောင်သည် ဗြောင်ကျကျ လိမ်ညာနေခြင်းဖြစ်သည်။ တမင်သက်သက် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သိသာနေသော်လည်း၊ မတော်တဆ ဖြစ်သွားသည့်အလား သူ ပြောဆိုနေသည်။ သူက ချူးဖုန်းအပေါ် အလွန် ဂရုစိုက်နေသယောင် ဖန်တီးနေသည်။
မည်သူ့ကိုမဆို ရွံရှာ အန်မထွက်သွားစေရန် လုံလောက်သော လုပ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။
"ဖိတ်သွားရင်လည်း ဖိတ်သွားပါစေတော့။ ခင်ဗျား သွားလို့ရပြီ!" ချူးဖုန်း၏ အစ်ကိုကြီး ချူးကျန်းလန် က အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
သူသည် အိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ လုပ်ရပ်များအတွက် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရသည်။
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ သဘောထားကြီးမှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်!" အိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ဝင့်ကြွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားလေသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီ အဘိုးကြီးက ခုနက တမင်သက်သက် လုပ်သွားတာ သေချာတယ်..." ချူးဖုန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
"အဲဒီအကြောင်း ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ထားလိုက်! တတိယညီတော်၊ ဒီနေ့ ဆေးပညာသင်တန်းကျောင်းမှာ ဘာတွေ သင်ခဲ့ရလဲ"
"မင်းရဲ့ ယန်မီးတောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားမှု တစ်ခုခု ရှိသေးလား"
ချူးကျန်းလန်က အိမ်တော်ထိန်းလောင် ထွက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချူးဖုန်းကို ဆက်မပြောရန် တားလိုက်သည်။
"ယန်မီးတောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားမှု နည်းနည်းတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါသေးတယ်!"
"သင်တန်းကျောင်းမှာ အများကြီး သင်ခဲ့ရတယ်..."
သူ၏ မရီးတော်နှင့် အစ်ကိုကြီးတို့က အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလိုလိုက်နေကြသည်ကို ချူးဖုန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ သခင်များ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ တက်ခွပြီး အလေးစွန့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအိမ်တော်ထိန်းလောင်သည် မည်မျှပင် စွမ်းရည်ရှိပါစေ၊ ချူးဖုန်း၏ စိတ်သဘာဝအရ ဤလူ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူသင့်သည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ မင်းသားစံအိမ်တော်ထဲမှ မောင်းထုတ်ပစ်သင့်သည်။
"တတိယညီတော်၊ မင်း ရိုးသားသင့်တယ်! မင်းက အများကြီး သင်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောတယ်မလား၊ ဒါဆို ရေးပြီး ငါ့ကို ပြစမ်း!" ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချူးကျန်းလန်သည် စက္ကူနှင့် မှင်ကို ခေါ်ယူကာ ချူးဖုန်းကို ရေးပြရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မယုံကြည်ရကြောင်း ချူးဖုန်း မသိသော်လည်း၊ အစ်ကိုဖြစ်သူအပေါ် လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် သူ မလွန်ဆန်ရဲပေ။
သူသည် စက္ကူနှင့် မှင်ကို ချက်ချင်းယူ၍ စတင်ရေးသားလေသည်။
သို့သော် ချူးဖုန်း စာကြောင်း အနည်းငယ်မျှ ရေးပြီးသည်နှင့် ချူးကျန်းလန်က "မင်းက သေချာတောင် မရေးတတ်ဘူးပဲ၊ မင်း ဖတ်ပြ၊ ငါ ရေးမယ်!" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောရင်း သူက စုတ်တံကို လုယူကာ စက္ကူပေါ်တွင် အပြင်းအထန် စတင်ရေးသားတော့သည်။
သူ၏ အစ်ကိုကြီး ဤမျှ ဒေါသထွက်သည်ကို ချူးဖုန်း ရှားရှားပါးပါး မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အတန်းထဲတွင် သင်ယူခဲ့ရသော ဗဟုသုတအချို့ကိုသာ သူ ရွတ်ပြနိုင်တော့သည်။
စာကြောင်း အနည်းငယ် ရွတ်ပြပြီးနောက်၊ ချူးဖုန်းက စက္ကူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အစ်ကိုကြီး ရေးနေသည့် အကြောင်းအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားကာ မျက်လုံးများ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
အကြောင်းမှာ သူ၏ အစ်ကိုကြီး ရေးနေသည့်အရာမှာ သူ ရွတ်ပြနေသည့်အရာနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဆက်ဖတ်လေ!" သူ၏ အစ်ကိုကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ချူးဖုန်းသည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး၊ အတန်းထဲတွင် သင်ယူခဲ့ရသော ဆေးလုံးဗဟုသုတများကို ချက်ချင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် စတင်ရွတ်ပြလေသည်။ အလှမ်းဝေးသော နေရာတစ်ခုတွင်၊ ထွက်ခွာသွားသော အိမ်တော်ထိန်းလောင်က ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေရုံသာမက၊ မင်းသားစံအိမ်တော်မှ အစေခံနှစ်ဦးကလည်း အလားတူပင် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ကာ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချူးဖုန်း ဆူပူခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ အစေခံနှစ်ဦးက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောနေကြသည်။
"တတိယညီတော်၊ ငါရေးထားတာ မှန်ရဲ့လား" ချူးကျန်းလန်က ခေါင်းမော့၍ မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး ရေးထားတာ တစ်လုံးမှ မမှားပါဘူး!" ချူးဖုန်းသည် အကြောင်းအရာ တစ်ခုလုံးကို ဖတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထန်နေတော့သည်။
တကယ်တော့ သူ၏ အစ်ကိုကြီးသည် အိမ်တော်ထိန်းလောင်နှင့် မင်းသားစံအိမ်တော်မှ အစေခံအချို့မှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့အပေါ် အရေးယူ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ အိမ်တော်ထိန်းလောင်သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်အရ၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ‘မင်းသားလျိုစံအိမ်တော်’ မှ စေလွှတ်ထားသော သူလျှိုတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ချူးကျန်းလန်နှင့် သူ၏ဇနီးတို့ လက်ထပ်သည့်နေ့တွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို လူအများရှေ့တွင် ချီးကျူးစကားများ ပြောကြားခဲ့သေးသည်။
ဧကရာဇ်၏ စကားများသည် အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှရာ၊ မည်သို့လျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ချီးကျူးနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် ချီးကျူးခံရသူမှာ မင်းသားစံအိမ်တော်တစ်ခု၏ တာဝန်ခံတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်ရှိ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို လူမိုက်တစ်ယောက်ပင်လျှင် နားလည်နိုင်သည်။
ဧကရာဇ်၏ ချီးကျူးခြင်းကို ခံထားရသဖြင့်၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ရှိ အိမ်တော်ထိန်းလောင်၏ နေရာတိုင်းမှာ တောင်ကြီး ကဲ့သို့ ခိုင်မာနေသည်။ မင်းသားကျန်း ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်မှ မင်းသားနှစ်ပါးနှင့် မင်းသမီးတို့အနက် မည်သူက အိမ်တော်ထိန်းလောင် ကို တစ်ခုခု လုပ်ရဲမည်နည်း။
အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကို အရေးယူခြင်းက ဧကရာဇ်နှင့် မင်းသားစံအိမ်တော်တို့ကို အချိန်မတိုင်မီ လှုပ်ရှားလာစေရန်နှင့် ဓားဘုရင်စံအိမ်တော်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် တွန်းအားပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။
မင်းသားစံအိမ်တော်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် အိမ်တော်ထိန်းလောင်နှင့် အခြားသူများကို ထားရှိခြင်းဖြင့်၊ ဧကရာဇ်သည် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် အိမ်တော်ထိန်းလောင် မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ၊ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလွန်းခြင်း မရှိသရွေ့ ချူးကျန်းလန်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။
အိမ်တော်ထိန်းလောင်ကလည်း လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူတစ်ပါးက သူ့ကို အပြစ်ရှာ အသုံးချနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး ပေးမည့် လူမိုက်ဆန်သော အလုပ်မျိုးကို သေချာပေါက် လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။
"တတိယညီတော်၊ ဒီနေ့တော့ အစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် ရေးပေးလိုက်တယ်။
နောက်တစ်ခါ မင်း ဆက်ပြီး ညံ့နေသေးရင်တော့ ဒီစက္ကူလို ဖြစ်သွားမယ်!"
ချူးကျန်းလန်က သူယခုလေးတင် ရေးထားသော စက္ကူကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းများကို ခပ်သွက်သွက် လှုပ်ရှားကာ ခေါက်လိုက်သည်။
ဓားချီ လိုင်းပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စက္ကူနှစ်ရွက်လုံးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် အပြီးတိုင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။