အခန်း (၁) - အစလာတည်းက အပြစ်တင်ခံရတာလား။ စနစ် နိုးထလာခြင်းနဲ့ ဟိုကာဂဲ အဆောက်အဦးကို ဝင်မွှေခြင်း။
"အူချီဟာ နာဆုဟီကို! မင်းလို သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်က တိုက်ပွဲမစခင် ထွက်ပြေးလို့ ခံစစ်မျဉ်းကြီး ပြိုကျသွားတာကွ! မင်းရဲ့ ချူးနင် အရည်အချင်းကို လူပုံလယ်မှာ ရုပ်သိမ်းပြီး၊ မင်းရဲ့ ချာကရာ တွေကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ သခင်ဒန်ဇို အမိန့်ချမှတ်လိုက်ပြီ။ ပြီးတာနဲ့ ရုထ် ရဲ့ မြေအောက်ထောင်ကို ခေါ်သွားပြီး အပြင်းထန်ဆုံး စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေ လုပ်ရမယ်!"
ကိုနိုဟာ ပြက္ခဒိန် နှစ် ၅၀၊ ဆောင်းလယ်ကာလ။
အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်နေတဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းက ကိုနိုဟာ ဆေးရုံရှေ့က ကွင်းပြင်ကို သင်တုန်းဓားနဲ့ လှီးဖြတ်နေသလို တိုက်ခတ်နေတယ်။ အလွန်တရာ မောက်မာပြီး စူးရှတဲ့ အော်ဟစ်သံကြီးက နှင်းကန့်လန့်ကာကြီးကို ချက်ချင်းပဲ ဆွဲဖြဲလိုက်သလို ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ဆေးရုံကုတင်ပေါ်က အူချီဟာ နာဆုဟီကို တစ်ယောက် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာတယ်။
သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ ရွှေအပ်တစ်သောင်းလောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ့အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ လက်ရှိဘဝက အဖြစ်အပျက်တွေက ဒီအချိန်လေးမှာတင် ရူးသွပ်မတတ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တယ်။
သူ ကမ္ဘာကူးပြောင်းသွားပြီ!
တတိယအကြိမ်မြောက် ရှီနိုဘီ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းမှာ ကိုနိုဟာ ရွာက အူချီဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သာမန် ချူးနင် တစ်ယောက်ကိုယ်ထဲကို သူ ကူးပြောင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့တာပဲ။
ကုတင်ရှေ့ကို အေးစက်စက်နဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့ သူ့အကြည့်တွေက အရမ်းကို စူးရှနေတယ်။ တိရစ္ဆာန်မျက်နှာဖုံးတွေတပ်ပြီး အန်ဘူ အင်္ကျီဝတ်ထားတဲ့ နင်ဂျာနှစ်ယောက်က သူ့ကို အထက်စီးကနေ စိုက်ကြည့်နေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒီအင်္ကျီတွေမှာ ကိုနိုဟာ အမှတ်တံဆိပ် မပါဘဲ ရုထ် ရဲ့ အမည်းရောင် သင်္ကေတကို ရိုက်နှိပ်ထားတယ်။
စကားပြောလိုက်တဲ့ ခွေးမျက်နှာဖုံးနဲ့ အန်ဘူ က သူ့လက်ထဲမှာ အပြာရောင်မှိန်မှိန် အဆိပ်ရောင်လက်နေတဲ့ ကူနိုင်း တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားတယ်။ အဲဒီဓားက နာဆုဟီကို ရဲ့ လည်မျိုကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းပဲ ထောက်ထားလေရဲ့။
"တိုက်ပွဲမစခင် ထွက်ပြေးတယ် ဟုတ်လား?" နာဆုဟီကို က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်။
သူ့အသံက အက်ကွဲနေပေမယ့် ကြက်သီးထမတတ် အေးစက်စူးရှမှုတွေ ပါဝင်နေတယ်။ သူက ဆက်ပြီး "စစ်မျက်နှာပြင်မှာ လျှပ်စီးနိုင်ငံ တိမ်တိုက်ရွာက စစ်တပ်ကြီး ဖိတိုက်လာတဲ့အချိန်၊ ဟို ခွေးအိုကြီး ဒန်ဇို က 'ဗျူဟာမြောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါတို့အဖွဲ့ဆီက ပေါက်ကွဲရေးစာရွက်တွေ၊ စစ်သုံးရိက္ခာဆေးလုံးတွေ အကုန်လုံးကို ယူသွားခဲ့တာ။ ငါတို့လို ချူးနင် သုံးယောက်တည်းနဲ့ ကူမိုဂါကူရဲ က အထက်တန်း ဂျိုးနင် အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ခိုင်းခဲ့တာလေ! အဲဒါကို တိုက်ပွဲမစခင် ထွက်ပြေးတယ်လို့ ခေါ်လား? ဒါ သက်သက်ကြီး သေတွင်းထဲ ပို့လိုက်တာကွ!"
"မိုက်ရိုင်းလှချည်လား! သခင်ဒန်ဇို ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ!"
ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့စိတ်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။ သူ့လက်ထဲက အဆိပ် ကူနိုင်း က ရုတ်တရက် အောက်ကို ဖိချလိုက်တယ်။
"အူချီဟာ မျိုးနွယ်စု ဆိုတာ မွေးရာပါ ယုတ်မာတဲ့ သစ္စာဖောက်တွေချည်းပဲ! မင်းရဲ့ အသင်းဖော် နှစ်ယောက်လုံး စစ်မြေပြင်မှာ သေကုန်ကြပြီ၊ မင်းက ဘာအရည်အချင်းနဲ့ အရှင်လတ်လတ် ပြန်လာရတာလဲ? ငြိမ်ငြိမ်လေး အသေခံလိုက်တာကမှ ကိုနိုဟာ အတွက် မင်းလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးပြုမှုပဲ!"
နာဆုဟီကို ရဲ့ ရင်ထဲက ဒေါသတွေက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသလို ချက်ချင်းပဲ ပန်းထွက်လာတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကတင် ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်နဲ့ မျိုးနွယ်စုတူ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် လျှပ်စီးနိုင်ငံ စစ်မျက်နှာပြင်ကို စေလွှတ်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက မစ်ရှင် တစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ဘူး၊ ဒန်ဇို သေချာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားတဲ့ လူသတ်မှုတစ်ခုပဲ!
အူချီဟာ တွေကို အင်အားနည်းသွားအောင်ဆိုပြီး အထက်လူကြီးတွေက သေချာပေါက် သေမယ့် မစ်ရှင်တွေကို သူတို့ဆီ အရူးအမူး ပို့လွှတ်နေခဲ့တာ။ သူ့ကို ဆုတ်ခွာနိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးရင်းနဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ဟာ ကူမိုဂါကူရဲ ရဲ့ လျှပ်စီး စွမ်းအင် ကြောင့် မီးသွေးတုံးတွေဖြစ်တဲ့အထိ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်!
ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးပို့ဖို့ ကိုနိုဟာ ကို အသေအလဲ ရုန်းကန်ပြီး ပြန်ပြေးလာခဲ့တာ။ ရွာထဲလည်းရောက်ရော ဒဏ်ရာတွေ အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ချာကရာ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိသွားတဲ့အတွက် သတိလစ်သွားခဲ့တယ်။ ရလဒ်ကတော့ အထက်လူကြီးတွေက သတင်းအချက်အလက်ကို အသိအမှတ်မပြုတဲ့အပြင် သူ့ကိုပါ အပြစ်ပုံချချင်နေကြတာပဲ!
"အူချီဟာ တွေက မွေးရာပါ ယုတ်မာတယ် ဟုတ်လား?"
နာဆုဟီကို က သူ့ရှေ့က ရုထ် အဖွဲ့ဝင်တွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့အကြည့်တွေက အောက်ခြေမရှိတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးလို နက်ရှိုင်းနေတယ်။
သူ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ် "ရေမြောင်းထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ကြွက်အုပ်တွေ... စစ်မြေပြင်က စစ်သည်တွေရဲ့ သွေးကိုစုပ်ပြီး လူသွေးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ ပေါက်စီကို စားနေတဲ့ကောင်တွေကများ ငါ့ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရဲတယ်ပေါ့လေ?!"
[ဒင်!]
ဒီအချိန်မှာပဲ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေတဲ့ စက်သံကြီးတစ်ခုက နာဆုဟီကို ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်!
[ ပိုင်ရှင် သည် အတိတ်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာပြီး အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့နေရကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်! အူချီဟာ မျိုးနွယ်စု မျိုးတုံးမည့် အချိန်မှတ်တမ်း စတင်ပါပြီ!]
['မျိုးနွယ်စု ကြီးပွားတိုးတက်ရေး စနစ်' ကို ချိတ်ဆက်နေပါသည်...]
[ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်ပါသည်!]
[ဤစနစ်သည် စကြဝဠာနှင့် ကမ္ဘာပေါင်းများစွာတွင် နံပါတ်တစ် မျိုးနွယ်စုကြီး တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ အနေဖြင့် အရည်အသွေးမြင့် အမျိုးသမီးများနှင့် အဆက်အသွယ်များကို ကြားဖြတ်ရယူခြင်း၊ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် လက်ထပ်ခြင်း၊ မျိုးဆက်များ ပွားများစေခြင်းနှင့် မျိုးနွယ်စုကို အင်အားတောင့်တင်းစေသရွေ့၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် အံတုနိုင်သော ဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်ပါသည်!]
[ဒင်! အစပြုသူ လက်ဆောင်ထုပ်ကို ပေးအပ်ပါမည် - ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိသော 'တိုမိုအဲ သုံးခုပါ ရှာရင်ဂန်'၊ 'အူဇူမာကီ မျိုးနွယ်စု၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်နှင့် ညီမျှသော ချာကရာ ပမာဏ'၊ 'မီး စွမ်းအင် - ကြီးမြတ်သော မီးတောက် ဖျက်ဆီးခြင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)' တို့ကို ရရှိတဲ့အတွက် ပိုင်ရှင် ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်!]
အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် ကြီးမားလှတဲ့ ချာကရာ တွေက ဆည်ကျိုးကျသလို နာဆုဟီကို ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်!
သူ့ရဲ့ မူလက ခန်းခြောက်နေတဲ့ သွေးကြောတွေက ချက်ချင်းပဲ ပြည့်လျှံသွားတယ်။ အဲဒီ လှိုင်းလုံးကြီးလို ရိုက်ခတ်လာတဲ့ စွမ်းအားကြောင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုတောင် အကြမ်းပတမ်း တွန့်လိမ်လာတယ်။ ဆေးရုံကုတင်ရဲ့ ထောင့်လေးထောင့်က သံဘောင်တွေတောင် ဒီဖိအားကို မခံနိုင်လို့ "ကျွီ" ခနဲ အသံမြည်ပြီး ကွေးကောက် ပုံပျက်သွားရတယ်!
"ဒါ... ဒါ ဘာ ချာကရာ ကြီးလဲ?!"
အဆိပ် ကူနိုင်း ကိုင်ထားတဲ့ ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ မျက်နှာပျက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာဖုံးအောက်က မျက်လုံးအိမ်တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျုံ့ဝင်သွားတယ်။ သူ ရင်ဆိုင်နေရတာ သေခါနီး ချူးနင် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ၊ အခုမှ နိုးထလာတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲမြီးကောင် ကြီး တစ်ကောင်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်!
ဘေးနားက ကြောင်မျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ကတော့ ဒီလေဖိအားလှိုင်းကြောင့် နောက်ကို သုံးလှမ်းလောက် ဆုတ်သွားရတယ်။
သူက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ "မြန်မြန်လုပ်စမ်း! သူ့ကို အသေလုပ်လိုက်! ဒီကောင်လေး ပုံစံမမှန်တော့ဘူး!" လို့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ လည်း သွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကောက်ဝတ်က သွေးကြောတွေ ထောင်ထလာတယ်။ သူက အဆိပ် ကူနိုင်း နဲ့ နာဆုဟီကို ရဲ့ လည်ပင်းကို အကြမ်းပတမ်း ထိုးချလိုက်တယ်။
"သောက်ခွက် လာမပြနဲ့!"
နာဆုဟီကို ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်တယ်။ အုံ့မှိုင်းနေတဲ့ လူနာခန်းထဲမှာ ငရဲဘုံက နီရဲနေတဲ့ ကြာပန်းတွေလိုမျိုး နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်အန်ထွက်လာတယ်!
သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ အမည်းရောင် တိုမိုအဲ သုံးခုက ရူးသွပ်မတတ် လည်ပတ်နေတယ်။ အာဏာပြည့်ဝတဲ့ စိုးမိုးမှုနဲ့ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှုတွေကို သယ်ဆောင်ထားလေရဲ့!
"တို... တိုမိုအဲ သုံးခု ရှာရင်ဂန်?!"
ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်ရသေးတယ်၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နေရာမှာတင် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားတယ်။ တိုမိုအဲ သုံးခု ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဂန်ဂျုဆု က သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ချက်ချင်းပဲ ပြိုကျသွားစေတယ်။
သူ့လက်ထဲက အဆိပ် ကူနိုင်း က နာဆုဟီကို ရဲ့ အရေပြားနဲ့ တစ်မီလီမီတာလောက် အကွာမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့ကို ဆံခြည်တစ်မျှင်စာတောင် ဆက်တိုးလို့ မရတော့ဘူး။
နာဆုဟီကို က သူ့လက်တွေကိုတောင် မလှုပ်ဘဲ အေးစက်စက်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ နာဆုဟီကို ရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက်က မိုးကြိုးပစ်သလို ကြမ်းတမ်းစွာ ကန်ထွက်သွားတယ်။ ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ရဲ့ ဗိုက်ကို အပြင်းအထန် ကန်ချလိုက်တာပဲ!
"ဘန်း——!"
သွားကျိန်းစရာ အသံကြီးနဲ့အတူ ခွေးမျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ဟာ ပြောင်းဝကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အမြောက်ဆံတစ်လုံးလို နောက်ကို လွင့်စင်သွားတယ်။ သူက ဆေးရုံရဲ့ ထူထဲတဲ့ မှန်ပြတင်းပေါက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ တိုက်ခွဲသွားပြီး ကွင်းပြင်ထဲက အေးစက်နေတဲ့ နှင်းတွေပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားတယ်။ သွေးတွေ အန်ချပြီး ချက်ချင်းကို သတိလစ်သွားတော့တာပဲ!
"မင်း... ရွာတူ အန်ဘူ ကိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့! အူချီဟာ နာဆုဟီကို၊ မင်းက ရွာကို သစ္စာဖောက်ချင်နေတာလား?!"
ကြောင်မျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ဟာ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ သူ့ရဲ့ နင်ဂျာဓားကို မသိစိတ်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အပြင်ပန်းမှာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ပုံစံနဲ့ အော်ဟစ်နေပေမယ့် အတွင်းစိတ်ကတော့ သွေးပျက်နေပြီ။
နာဆုဟီကို က ဆေးရုံကုတင်ပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလာတယ်။ သူ့ကိုယ်မှာ တပ်ထားတဲ့ ပိုက်ကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်တော့ သွေးတွေက အဖြူရောင် ကြမ်းပြင်ကြွေပြားတွေပေါ် တောက်တောက်စင်ကျသွားတယ်။
သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ ချာကရာ တွေက ပိုပိုသည်းလာပြီး ကြောင်မျက်နှာဖုံး အန်ဘူ ကို အသက်ရှူရခက်တဲ့အထိ ဖိနှိပ်ထားလေရဲ့။
"ရွာကို သစ္စာဖောက်တယ်?"
နာဆုဟီကို က လှောင်ရယ်ရယ်လိုက်တယ်။ သူက ကြောင်မျက်နှာဖုံး အန်ဘူ အနားကို လျှောက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာဖုံးကို အားပါပါနဲ့ ဖြတ်ရိုက်လိုက်တယ်!
ဖြန်း!
မျက်နှာဖုံးက အစအနတွေဖြစ်သွားတယ်။ ကြောင်မျက်နှာဖုံး အန်ဘူ လည်း ဂျင်တစ်ကောင်လို နေရာမှာတင် သုံးပတ်လောက် လည်ထွက်သွားတယ်။ သွေးတွေနဲ့ရောနေတဲ့ သွားတွေ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို အကြီးအကျယ် လဲကျသွားတယ်။
"ဟို ခွေးအိုကြီး ဒန်ဇို ကို ပြန်ပြောလိုက်။"
နာဆုဟီကို က သူ့မျက်နှာကို အထက်စီးကနေ တက်နင်းလိုက်တယ်။ သူ့ဖိနပ်အောက်ခံပြားက အကြမ်းပတမ်း ဖိပွတ်လိုက်တယ်။
အာသူရာ နတ်ဆိုးတစ်ပါး လူ့ပြည်ဆင်းလာတဲ့အလား သူ့အသံက "ငါ့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်နဲ့ ဒီကနေ့ ကိစ္စအတွက် သူ့ဆီကို ငါကိုယ်တိုင် လာပြီး စာရင်းရှင်းမယ်! ငါ့ကို အပြစ်ပုံချချင်တယ် ဟုတ်လား? သူ့လည်ပင်းက အဲဒီလောက် မာရဲ့လားဆိုတာ အရင်ချိန်ဆကြည့်လိုက်ဦးလို့!"
အဲဒီလိုပြောပြီးတာနဲ့ နာဆုဟီကို က သူ့ကို ခြေတစ်ဖက်နဲ့ ကန်ထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လူနာခန်းထဲကနေ ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ထွက်လာခဲ့တယ်။
အေးစက်တဲ့လေတွေက တဝီဝီတိုက်ခတ်နေပြီး နှင်းတွေကလည်း တဝဲဝဲ လွင့်နေတယ်။ ဆေးရုံဧည့်ခန်းမထဲမှာတော့ ဆူညံသံတွေကြောင့် ရောက်လာကြတဲ့ ဆရာဝန်တွေ၊ နင်ဂျာတွေနဲ့ ပြည့်ကျပ်နေပြီ။ တိုမိုအဲ သုံးခု ရှာရင်ဂန် ကို ဖွင့်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကနေ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်ချင်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ နာဆုဟီကို ထွက်လာတာကို သူတို့ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ၊ အားလုံးက အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး အလိုအလျောက်ပဲ ကျယ်ဝန်းတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖယ်ပေးလိုက်ကြတယ်။
သူ့ကို တားဖို့ ဘယ်သူမှ ရှေ့ကို မတက်ရဲကြဘူး။
"ဟိုက... အူချီဟာ နာဆုဟီကို မဟုတ်လား? သူက သာမန် ချူးနင် တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား? ဘယ်လိုလုပ် သူ့ဆီမှာ တိုမိုအဲ သုံးခု ရှိနေရတာလဲ?"
"အဲဒီ ချာကရာ က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ဂျိုးနင် တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုများနေသေးတယ်!"
"ရုထ် က လူနှစ်ယောက်ကို သူ အခုလေးတင် အသေသတ်လိုက်ပုံရတယ်၊ သူ ရူးနေပြီလား? ဒါက အူချီဟာ နဲ့ အထက်လူကြီးတွေကြားမှာ စစ်ပွဲကြီးဖြစ်လာစေမှာလား?"
နာဆုဟီကို က ဘေးနားက ဝေဖန်ပြောဆိုသံတွေကို နားမဝင်ခဲ့ဘူး။ သူ့စိတ်ထဲမှာ အခြေအနေတွေကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်တွေးတောနေတယ်။
လက်ရှိ ကိုနိုဟာ မှာ တတိယအကြိမ်မြောက် ရှီနိုဘီ ကမ္ဘာစစ်က အပြင်းအထန် ဖြစ်ပွားနေတယ်။ တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲ ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် က သဘောကောင်းတဲ့ပုံ ပေါက်နေပေမယ့်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒန်ဇို ကို အလိုလိုက်ထားပြီး အူချီဟာ တွေကို တိတ်တဆိတ် အရူးအမူး ဖိနှိပ်နေတာပဲ။
သူသာ ပြဿနာကို အကြီးကြီးမလုပ်ဘဲ အထက်လူကြီးတွေ လန့်သွားလောက်တဲ့ အင်အားကို အပြည့်အဝ မပြသနိုင်ရင်၊ သူ့ကို ရွာရဲ့ သစ္စာဖောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အချိန်မရွေး တိတ်တဆိတ် ကွပ်မျက်ပစ်နိုင်တယ်! လူ့အသားကိုစားတဲ့ ဒီ ကိုနိုဟာ မှာ သူ အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ အူချီဟာ တွေ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရမယ့် အဖြစ်ဆိုးကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ သူ ပြောရေးဆိုခွင့် အာဏာကို ချက်ချင်း ရယူမှဖြစ်မယ်!
ကိုနိုဟာ ရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့် အာဏာဆိုတာကလည်း အထက်လူကြီး နည်းနည်းနဲ့ ဂျိုးနင် အတန်းအစားတွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။
"ဟိုကာဂဲ အဆောက်အဦး ကို သွားမှဖြစ်မယ်!"
နာဆုဟီကို ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။ သူက စိတ်ထဲမှာ 'မင်းတို့က တံခါးပိတ်ပြီး ငါ့ကို အပြစ်ပုံချ၊ သေခိုင်းချင်နေမှတော့ ငါ မင်းတို့ရဲ့ စစ်တုရင်ခုံကို မှောက်လှန်ပစ်မယ်။ ကိစ္စတွေကို အပြင်ထုတ်ပြပြီး လူပုံလယ်မှာ မင်းတို့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ပြမယ်!' လို့ ကြွေးကြော်လိုက်တယ်။
နာဆုဟီကို ဆေးရုံတံခါးဝကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ ရဲတပ်ဖွဲ့ ယူနီဖောင်းဝတ်ထားတဲ့ အူချီဟာ နင်ဂျာတချို့ ပြေးလာကြတယ်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာတာကတော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အူချီဟာ တက်ကာ ပဲ။
"နာဆုဟီကို! မင်း သတိရလာပြီလား?!"
တက်ကာ က နာဆုဟီကို ကို မြင်တော့ အစက အရမ်းဝမ်းသာသွားတယ်။ အဲဒီနောက် သူ့မျက်လုံးထဲက တိုမိုအဲ သုံးခု ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သစ်သားရုပ်ကြီးလို မှင်သက်သွားတယ်။
သူက အလန့်တကြားနဲ့ "မင်း... မင်း မျက်လုံးတွေ ပွင့်သွားပြီလား? တိုမိုအဲ သုံးခု လား?!" လို့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
"တက်ကာ... ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။"
နာဆုဟီကို က တက်ကာ ရဲ့ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။ သူ့အကြည့်တွေက အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းနေတယ်။ သူက "အခု အထက်လူကြီးတွေ အရေးပေါ် အစည်းအဝေး လုပ်နေကြတယ် မဟုတ်လား?" လို့ မေးလိုက်တယ်။
"ဟ-ဟုတ်တယ်၊" တက်ကာ က တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး စကားထစ်ထစ်နဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။ "ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှာ အခြေအနေတင်းကြပ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ တတိယ ဟိုကာဂဲ၊ သက်ကြီးဝါရင့် အတိုင်ပင်ခံတွေနဲ့ ဂျိုးနင် အဖွဲ့တွေ အားလုံး အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ ရှိနေကြတယ်။"
"ကောင်းတယ်။"
နာဆုဟီကို ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ သူက "လမ်းပြစမ်း၊ ငါတို့ ဟိုကာဂဲ အဆောက်အဦး ကို သွားမယ်။ တစ်ရွာလုံးရှေ့မှာ ဂျိုးနင် အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးဖို့ ငါ လျှောက်ထားချင်တယ်!" လို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။
"ဘာ?!"
တက်ကာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး သူများ နားကြားမှားတာလားလို့တောင် ထင်လိုက်တယ်။ သူက "အခုသွားမလို့လား? ဒါပေမယ့် ရုထ် တွေက..." လို့ မေးလိုက်တယ်။
"ဒါပေမယ့် ညာပေမယ့်တွေ လာမလုပ်နဲ့!"
နာဆုဟီကို က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ပြတ်သားတဲ့လေသံနဲ့ ဆက်ပြောတယ်။ "ဒန်ဇို ရဲ့ ဝက်တစ်ကောင်လို သတ်ဖြတ်တာကို မခံချင်ရင် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့! ဒီနေ့တော့၊ အူချီဟာ မျိုးနွယ်စု ဆိုတာ သူတို့ သဘောကျသလို ညှစ်ချင်တိုင်း ညှစ်လို့ရတဲ့ သစ်သီးပျော့လေး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကိုနိုဟာ ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကို ငါ သိစေရမယ်!"
လေတွေ၊ နှင်းတွေကြားထဲမှာ နာဆုဟီကို ဟာ ဟိုကာဂဲ အဆောက်အဦး ဆီကို ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ဦးတည်လျှောက်သွားတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ စနစ် ရဲ့ ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ အသံက ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်တယ်။
[ဒင်! အဓိက မစ်ရှင် ပွင့်သွားပါပြီ - ကိုနိုဟာ တွင် နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပါ၊ အထက်လူကြီးများကို တုန်လှုပ်သွားစေပါ!]
[မစ်ရှင် လိုအပ်ချက် - ကိုနိုဟာ အထက်လူကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် သင့်တန်ဖိုးကို သက်သေပြပါ၊ ဂျိုးနင် အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ရာထူးတိုးယူပါ၊ ပြီးလျှင် ရှီမူရာ ဒန်ဇို ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ပါ (အရှက်ခွဲပါ)!]
[မစ်ရှင် ဆုလာဘ် - မန်ဂဲကျို ရှာရင်ဂန် အစမ်းသုံးကတ် (၁၀ မိနစ်) နှင့် S-အဆင့် ယင် စွမ်းအင် ချာကရာ ထိန်းချုပ်မှု!]
ဆုလာဘ်တွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ နာဆုဟီကို ရဲ့ မျက်လုံးအောက်ခြေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ဘူး။
သူက စိတ်ထဲမှာ 'ခွေးအိုကြီး ဒန်ဇို၊ အဘိုးကြီး ဟီရူဇန်... အူချီဟာ ရဲ့ ဒေါသကို ကြိုဆိုဖို့ မင်းတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?!' လို့ ကြုံးဝါးလိုက်တယ်။