အခန်း (၁၀) - ပထမဆုံးတိုက်ပွဲ

ထိုညနေခင်းတွင် ဒုတိယအကြီးအကဲသည် ဟူဂါမျိုးနွယ်စုထံမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"သူတို့ ငြင်းလိုက်တာပေါ့?... သဘောပေါက်ပါပြီ။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်များမှာ မျှော်လင့်ထားသလောက် ချောမွေ့မသွားခဲ့ပေ။

"ဟူဂါတွေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေက အူချီဟာတွေ လက်ချက်နဲ့ အထိနာခဲ့တာ တကယ်ဖြစ်ပုံရတယ်၊" အာကီအိုက မှတ်ချက်ပေးသည်။

"အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းမျိုးကို သူတို့ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ အားကိုးရာမဲ့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ထိခိုက်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဒီတစ်ခါတော့ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးနဲ့ တူပါတယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒုတိယအဖိုး ရှိနေတာမို့ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်၊" အာကီအိုက စိတ်ချစေလိုက်သည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလုံးက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြသဖြင့် အာကီအိုမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်နှာပူသွားရသည်။ မျိုးနွယ်စုခန်းမမှ ထွက်လာစဉ် အာကီအိုက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါက အရင်ကလို လူမဟုတ်တော့ဘူး... ဒီစစ်ပွဲက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမှာ အသေအချာပဲ။"

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နံနက်စာ စားပြီးနောက် အာကီအိုသည် သူ့ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ မျိုးနွယ်စုခန်းမ အရှေ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မျိုးနွယ်စုဝင် အများအပြားမှာ ထိုနေရာတွင် စုရုံးနေကြပြီး နောက်ထပ် ရောက်လာသူများလည်း ရှိနေသည်။ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ဒုတိယနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့ ရောက်ရှိလာပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် စုရုံးနေသည့် အုပ်စုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "လူစုံပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ဘာမှ အများကြီး ပြောမနေတော့ပါဘူး၊ အားလုံး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ဖို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်တာကိုတော့ အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ဆီမှာပဲ အပ်ခဲ့ပါ့မယ်၊" ခေါင်းဆောင်က အကြီးအကဲတို့ဘက် လှည့်ကာ ပြောသည်။

"စိတ်ချပါ ခေါင်းဆောင်၊" အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်က တစ်ပြိုင်နက် ပြန်ဖြေသည်။

"စစ်ကြောင်းချီတော့!"

ဒုတိယအကြီးအကဲက ခေါင်းဆောင်နှင့် နောက်ဆုံးစကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!" ဟူသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အူဇူမာကီတပ်ဖွဲ့များသည် အရှေ့ဘက်လွင်ပြင် စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ချီတက်လာကြသည်။ အာကီအိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ ပါသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် ချီတက်လာစဉ် အာကီအိုသည် နင်ဂျာအုပ်စုကို သေချာ ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဂျိုနင် (အဆင့်မြင့်နင်ဂျာ) ဆယ်ယောက်ကျော်၊ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဂျိုနင် နှစ်ယောက်နှင့် ကျွမ်းကျင်သော ချူနင် (အလယ်တန်းနင်ဂျာ) နှင့် ဂဲနင် (အငယ်တန်းနင်ဂျာ) ရာနှင့်ချီ ပါဝင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ စွမ်းအားတစ်ဝက်နီးပါးပဲ။ ကာဂူယာတွေကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ မျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားပုံပဲ၊" အာကီအို အတွေးထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သူတို့သည် တစ်နေ့တာလုံး ခရီးကို နားမနေဘဲ ချီတက်လာခဲ့ပြီး ညနေခင်းတွင် စစ်မြေပြင်ရှိ ဆန်းဂျူစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆန်းဂျူနှင့် ကာဂူယာတို့၏ စုံထောက်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤမျှ များပြားသော တပ်ဖွဲ့ကြီးနှင့် သွားလာနေရသည်မှာ လျှို့ဝှက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးအား တိုက်ရိုက် သိစေလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။ ဆန်းဂျူစခန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဟာရှီရာမနှင့် တိုဘီရာမတို့က ထွက်လာ၍ ကြိုဆိုကြသည်။

"အူဇူမာကီ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခရီးရှည်ကြီး လာခဲ့ရတာမို့ ပင်ပန်းနေမှာပါ။ အရင်ဆုံး စခန်းချပြီး နားလိုက်ကြပါဦး၊ ညစာစားပြီးမှ စစ်ရေးဗျူဟာအကြောင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊" ဟာရှီရာမက နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။

ညစာစားပြီး အခြေချပြီးနောက် ဒုတိယနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့သည် ဟာရှီရာမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကာ ဆန်းဂျူတို့၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာ အကြီးအကဲနှင့် တွေ့ဆုံကြသည်။ အာကီအိုသည်လည်း ပြုံးရွှင်လျက် နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲများက သူ့ကို မကျေမနပ် ကြည့်နေကြသော်လည်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲမှာ အိပ်ရာထဲ လဲလျောင်းနေရခြင်းပင်။

"ပုံစံပျက်နေတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒီအိုမင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး၊" အကြီးအကဲက အားနည်းစွာ ပြောသည်။

တကယ်တမ်းမှာတော့ ဆန်းဂျူတို့သည် ထိုနံနက်ပိုင်းက ကာဂူယာတို့နှင့် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အထိနာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကာဂူယာတို့၏ ပထမနှင့် ဒုတိယ အကြီးအကဲနှစ်ဦးလုံးမှာ စစ်မြေပြင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟာရှီရာမနှင့် တိုဘီရာမတို့က ဒုတိယအကြီးအကဲကို တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲမှာမူ ပထမအကြီးအကဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး... တောက်၊ အဲ့ဒီ ကာဂူယာ တာကီတိုရီကို ကျိန်ဆဲလိုက်စမ်း! ဟာရှီရာမသာ စစ်ပွဲအတွင်းမှာ စွမ်းအားမြှင့်တင်နိုင်ခဲ့လို့သာ မဟုတ်ရင် ငါ ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊" အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲက ပြောသည်။

သူ၏ စကားများကြားမှပင် သူသည် ဟာရှီရာမ၏ ပါရမီကို သဘောကျကြောင်း ပြသသည့်အလား အနည်းငယ် ပြုံးပြနေသည်။

"အခု မင်းတို့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါ နည်းနည်း ပိုစိတ်အေးရတော့မယ်။ ကာဂူယာတို့ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မှာကိုပဲ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ..."

သူက အာကီအိုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း အာကီအိုကမူ မမှုပေ။ သို့သော် တိုဘီရာမမှာမူ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသည်။ အာကီအိုနှင့်အတူ အူချီဟာ မာဒါရာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပျံသန်းမိုးကြိုးနည်းစနစ်ကို အတူတူ တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်သည့် တိုဘီရာမသည် ဤ "အသုံးမဝင်သော" အကြီးအကဲမှာ ကောလဟာလတွေ ပြောသလောက် မညံ့ဖျင်းကြောင်း သိထားသည်။

"ဒီတိုက်ပွဲကတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊" အာကီအို တွေးလိုက်သည်။

အူဇူမာကီတို့၏ အကူအညီကြောင့် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း အကြီးအကဲ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အူဇူမာကီ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲနှင့် ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံး၍ အပြင်သို့ ထွက်လာကြရာ အာကီအိုလည်း နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ခရီးရှည်ကြီး လာခဲ့ရသဖြင့် အူဇူမာကီတပ်ဖွဲ့များသည် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး အားလုံး အမြန်ပင် အိပ်စက်နားနေလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် အာကီအိုသည် အိပ်ပျော်နေရင်း အိပ်ရာထရန် ကြိုးစားနေစဉ် စခန်းအတွင်းမှ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တပ်ဖွဲ့အားလုံး၊ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ! ကာဂူယာတွေ ဝင်တိုက်နေပြီ!"

အာကီအိုသည် အိပ်ရာမှ လူးလဲထလိုက်သည်။ သူ သိလိုက်သည်။ ကာဂူယာတို့မှာ ဆန်းဂျူတို့၏ အကူအညီကို သိရှိထားပါလျက်နှင့်ပင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရဲသည်မှာ သူတို့တွင် လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုခု ရှိနေရမည်။ အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သောအခါ အူဇူမာကီ အကြီးအကဲနှစ်ဦးက တပ်ဖွဲ့များကို စုရုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲကိုလည်း သူ၏ တဲထဲမှ အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ထားသည်။ မကြာမီပင် ကာဂူယာ တပ်ဖွဲ့များသည် စခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ကာဂူယာ တာကီတိုရီ မဟုတ်ပေ။

"တောက်၊ ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်း! မင်းကိုယ်တိုင် စစ်မြေပြင်ကို လာရဲတယ်ပေါ့! မင်းမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်မယ့်သူ မရှိတော့မှာ မကြောက်ဘူးလား!" အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကာဂူယာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာခြင်းက တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်မြန်ဆန်သလဲဆိုတာကို ရှင်းပြနေသည်။

"ဟမ့်! မင်းတို့ကို ငါ အကုန်သုတ်သင်လိုက်ပြီးတာနဲ့ အချိန်မီ ပြန်ရောက်နိုင်တယ်!" ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းက ကြွေးကြော်သည်။

အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ တည်တင်းသွားသည်။ ဤစစ်မြေပြင်တွင် ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ မရှိပေ။ သူသာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ရင်တိုင်အောင် ငါးမိနစ်ထက် ပို၍ မတောင့်ခံနိုင်ပေ။ အူဇူမာကီ အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာများမှာ လေးလံနေသည်။

"အဲ့ဒီ ရူးသွပ်သူ! သူတို့အိမ်မှာ ကာကွယ်မယ့်သူ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။ အခုဆိုရင် အဆင့်လတ်တန်းစား မျိုးနွယ်စု တစ်ခုကတောင် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်!"

"ဟာရှီရာမ၊ ကာဂူယာခေါင်းဆောင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ထားလိုက်ပါ။ ကျန်တာကို ကျွန်တော်တို့ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်၊" ဒုတိယအကြီးအကဲက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

မဆိုင်းမတွပင် ဟာရှီရာမသည် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"သစ်သားဓာတ် စွမ်းအား: သစ်တောလောက ပေါ်ထွန်းခြင်း!"

သစ်သားဓာတ်သည် စစ်မြေပြင်ကို အမှန်တကယ်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ရန်မှာ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကာဂူယာတို့၏ အဆင့်နိမ့် နင်ဂျာအများအပြားမှာလည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် အူဇူမာကီ အကြီးအကဲနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် ဂျိုနင်နှစ်ဦးသည် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

"နင်ဂျုဆု: ခရမ်းရောင်မီးလျှံ လေးဖက်အကာအရံစည်း!"

သူတို့သည် သူ့ကို အလွှာနှစ်ထပ်ရှိသော အတားအဆီးအတွင်း ပိတ်မိစေကာ စစ်မြေပြင်နှင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!" အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထောက်များကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ "အခု ဟာရှီရာမ၊ တိုဘီရာမ ကာဂူယာ တာကီတိုရီကို တောင့်ခံထားလိုက်! ဒုတိယအကြီးအကဲအတွက်ကတော့၊ သူ ဒီမှာ ရှိနေဖို့ ငါ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ကာကွယ်ပေးမယ်! ကျန်တဲ့သူတွေ၊ အကုန်သတ်ပစ်လိုက်!"

"နေပါဦး အကြီးအကဲ!" တိုဘီရာမက အာကီအိုဘက် လှည့်လိုက်သည်။ "ဒုတိယအဖိုး၊ ကာဂူယာ ဒုတိယအကြီးအကဲကို တောင့်ခံနိုင်မလား?"

အာကီအိုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကာဂူယာ ဆန်ဇိုအတွက်ကတော့ ငါ့တာဝန်ပဲ။"

အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း အာကီအိုသည် ကာဂူယာ ဆန်ဇိုနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော အစားထိုးနည်းစနစ် ၊ ရှူရိကန် နည်းစနစ်များနှင့် လျင်မြန်သော ရာဆင်ဂန် တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်ပြီး အာကီအိုမှာ အားနည်းသူ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ အရှေ့ဘက် အကြီးအကဲသည် ဆန်းဂျူနှင့် အူဇူမာကီ တပ်ဖွဲ့များကို စုပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ အင်အားသာလွန်မှုကြောင့် ရန်သူများမှာ ထိခိုက်မှု များပြားသွားသည်။

"တောက်! အတားအဆီး နည်းစနစ်လေးနဲ့ ငါ့ကို ပိတ်မိအောင် လုပ်မယ်ပေါ့! အရိုးပင်များ အကွက်ကျခြင်း!"

ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကင်ဂျုဆု ဖြစ်သော အရိုးအဆစ်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ကာဂူယာမျိုးရိုးလိုက်ရောဂါကို ဖြစ်စေမည့်အန္တရာယ်ကို မေ့လျော့ကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ မြေပြင်မှ အရိုးလှံများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အူဇူမာကီ လေးဦးစလုံးကို နေရာမှ ဖယ်ခွာစေရန် ဖိအားပေးသည်။ အတားအဆီး ပျက်စီးသွားသောအခါ ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းသည် ရူးသွပ်သော သားရဲတစ်ကောင်အလား စစ်မြေပြင်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ကာဂူယာ တာကီတိုရီက "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့တွေ အထိနာလွန်းနေပြီ။ ပြန်ဆုတ်ပြီး စုစည်းကြရအောင်!" ဟု အော်ခေါ်မှသာ ရပ်တန့်သွားသည်။

"တောက်... ကောင်းပြီ! ဆုတ်ခွာ!" ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်သည်။

ကာဂူယာတို့ ပြန်ဆုတ်သွားသောအခါ ဆန်းဂျူနှင့် အူဇူမာကီ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ကာဂူယာ ဂျိုရိုင်း ပေးခဲ့သည့် ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသည်။

"လောလောဆယ်တော့ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ။" အာကီအိုသည် အပေါ်မှ နေကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါတို့ဘက်က လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ထပ်သေဆုံးသွားလဲဆိုတာ တွေးနေမိတယ်..."

စစ်ပွဲဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ...